VI SA/Wa 1315/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 26 października 2018 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi T. L. na postanowienie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] maja 2018 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania (w sprawie podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej) oddala skargę Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca I960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257. z późn. zm.), zwanej dalej ..k.p.a.", w związku z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 935), art. 109 ust. 5 i 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1938, z późn. zm.), w związku z wniesieniem w dniu 29 grudnia 2017 r. przez Pana T. L. odwołania od decyzji nr [...] wydanej przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] marca 2009 r., ustalającej, że Pan T. L. podlega obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia działalności pozarolniczej w okresach od dnia 1 grudnia 2004 r. do dnia 20 kwietnia 2005 r. i od dnia 20 września 2008 r. do dnia 30 grudnia 2008 r. – stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Do wydania powyższego postanowienia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po analizie zgromadzonej w sprawie dokumentacji, decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009r., ustalił, że Pan T. L. podlegał obowiązkowi ubezpieczenia zdrowotnego z tytułu prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej w okresach 1 grudnia 2004 r. do dnia 20 kwietnia 2005 r. i od dnia 20 wrześnie 2008 r. do dnia 30 grudnia 2008 r. Decyzja ta została wysłana do zainteresowanego listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru. Przedmiotowa przesyłka została doręczona w dniu 18 marca 2009 r. Odbiór decyzji pokwitował własnoręcznym podpisem i datą domownik zainteresowanego - kopia doręczenia w aktach sprawy. Od decyzji nr [...] z dnia [...] marca 2009 r., Pan T. L. wniósł w dniu 29 grudnia 2017 r. odwołanie (data stempla pocztowego). Do odwołania nie dołączono wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Postanowieniem z dnia [...] maja 2018 r. Prezes NFZ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ wskazał, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, iż ww. decyzja została doręczona domownikowi Pana T. L. w dniu 18 marca 2009 r. Od decyzji dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, zainteresowany wniósł odwołanie, które zgodnie z datą stempla pocztowego zostało wysłane w dniu 29 grudnia 2017 r. Prezes NFZ podkreślił, że zgodnie z art. 109 ust. 5 ustawy o świadczeniach. odwołanie od decyzji w sprawach z zakresu ubezpieczenia zdrowotnego wnosi się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w terminie 7 dni od dnia jej otrzymania. Tym samym termin do wniesienia przedmiotowego odwołania upłynął dnia 26 marca 2009 r. Organ odwoławczy zaznaczył, iż Pan T. Ł. w zaskarżonej decyzji został prawidłowo pouczony przez dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia o przysługującym terminie do wniesienia odwołania. Wniesienie odwołania w dniu 29 grudnia 2017 r. nastąpiło zatem z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia. Prezes NFZ podkreślił także, że T. L. nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło bez jego winy. W przypadku stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania organ nie rozpatruje merytorycznie sprawy. Rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu skutkowałoby, co do zasady, stwierdzeniem nieważności wydanej w takiej sytuacji decyzji organu II instancji. W związku z dokonanymi ustaleniami Prezes NFZ na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W skardze na powyższe postanowienie skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. L. stwierdził, że przedmiotową decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2009 r. otrzymał dopiero w grudniu 2017 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ podkreślił, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika jednoznacznie, że decyzja została doręczona na adres strony postępowania w dniu 18 marca 2009 r. – odbiór pokwitował dorosły domownik. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, iż w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekające w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że w granicach danej sprawy Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze. Rozpoznając skargę w świetle wyżej wskazanych kryteriów należy uznać, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa. Sąd stwierdza, że postępowanie w rozpoznawanej sprawie zostało przeprowadzone zgodnie z prawem. Zebrany materiał dowodowy został oceniony w sposób prawidłowy, wyciągnięto z niego logiczne wnioski, które znalazły się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Zdaniem Sądu, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że decyzja nr [...] została doręczona w dniu 18 marca 2009r. Zgodnie z art. 43 k.p.a. " W przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się. za pokwitowaniem. dorosłemu domownikowi, sąsiadowi łub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi (...)". Z akt sprawy wynika, że korespondencja Narodowego Funduszu Zdrowia kierowana do Pana T. L. była skutecznie doręczana. Odbiór kwitowała Pani D. W. (domownik Pana T. L.) lub Pani K. L. (siostra Pana T. L.). Zgodnie z przepisami prawa, osoba która odbiera korespondencję zaadresowaną do domownika, zobowiązuje się tę korespondencję przekazać właściwemu odbiorcy. Ze znajdującego się w aktach potwierdzenia odbioru decyzji wynika, że została ona doręczona dnia 18 marca 2009r. Odbiór pokwitowała D. W. – domownik. W tej sytuacji Sąd stwierdza, że Prezes NFZ zasadnie uznał, że decyzja została skutecznie doręczona w trybie art. 43 k.p.a. W tych okolicznościach organ prawidłowo stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania, które nastąpiło w grudniu 2017 r. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.