VI SA/Wa 1316/08

Dnia 22 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 22 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "E." sp. z o. o. z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2007 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przewozów okazjonalnych w krajowym transporcie drogowym z naruszeniem zakazu umieszczania lamp lub innych urządzeń technicznych, taksometru oraz oznaczeń z nazwą, adresem lub telefonem przedsiębiorcy postanawia: odrzucić skargę Dnia 16 maja 2008 r. do Głównego Inspektora Transportu Drogowego wpłynęła skarga "E." sp. z o. o. z siedzibą w W., reprezentowanego przez radcę prawnego A. P. Skarga skierowana była do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, a dotyczyła decyzji ww. organu z dnia [...] września 2007 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W przedłożonej odpowiedzi na skargę, Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi. Jak wskazał organ, pełnomocnikowi strony skarżącej została doręczona poświadczona za zgodność z oryginałem kserokopia zaskarżonej decyzji. W ocenie organu, okoliczność ta świadczy o nieprawidłowym doręczeniu zaskarżonej decyzji pełnomocnikowi strony skarżącej. Na potwierdzenie swojego stanowiska organ powołał się na stwierdzenia zawarte w notatce służbowej z dnia 11 czerwca 2008 r. sporządzonej przez pracownika organu, w której stwierdzono, że pełnomocnikowi strony skarżącej przesłano kopię decyzji. Mając powyższe na uwadze, Sąd wezwał organ do wskazania w terminie 7 dni, osoby (z podaniem imienia, nazwiska i stanowiska służbowego), która poświadczyła za zgodność z oryginałem egzemplarz zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego, która została następnie przesłana przy piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. pełnomocnikowi strony skarżącej – radcy prawnemu A. P. Jednocześnie Sąd wezwał organ do nadesłania w zakreślonym terminie upoważnienia do podejmowania takich czynności przez osobę, która poświadczyła za zgodność z oryginałem tę decyzję. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia 5 września 2008 r. organ wskazał osobę, która poświadczyła za zgodność z oryginałem egzemplarz decyzji przesłany następnie pełnomocnikowi strony skarżącej wraz z informacją, iż osoba ta nie posiada stosownego upoważnienia do podejmowania takich czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002r, Nr 153 poz.1270 ze. zm.), dalej zwanej p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie do treści art. 40 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma doręcza się pełnomocnikowi. Stosownie zaś do art. 109 § 1 kpa decyzję doręcza się stronie na piśmie. Mając na uwadze stan faktyczny i prawny w sprawie niniejszej, skarżąca spółka ustanowiła pełnomocnika w sprawie, który był władny, w szczególności podejmować wszelkie działania przed organem administracji publicznej. Główny Inspektor Transportu Drogowego przy piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r., przesłał ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi skarżącej spółki poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię decyzji. Przy czym z wyjaśnień udzielonych Sądowi w piśmie z dnia 5 września 2008 r., pracownik ten nie posiadał stosownego upoważnienia do poświadczenia za zgodność z oryginałem dokumentu w postaci decyzji administracyjnej. Zgodnie z ugruntowanym w doktrynie prawniczej stanowiskiem, decyzję organu należy doręczyć stronie w oryginale, a nie w formie odpisu, wyciągu z protokołu posiedzenia organu czy też kopii decyzji (patrz: J. Borkowski, "Kodeks postępowania administracyjnego, Komentarz", Wydawnictwo C.H. Beck 2006 r., s. 527). W ocenie Sądu nie można uznać za całkowicie nieprawidłową praktykę doręczania stronom kserokopii decyzji, pod warunkiem że będzie to dokument w pełni oddający obraz oryginalnej decyzji, zawierający także wizerunek podpisu lub podpisów, o ile kopia ta będzie uwierzytelniona, a więc zostanie sporządzona i podpisana przez uprawnionego do tego pracownika. W sprawie niniejszej, przesłana pełnomocnikowi strony skarżącej przy piśmie z dnia 3 kwietnia 2008 r. kopia decyzji była poświadczona za zgodność z oryginałem przez osobę do tego nieupoważnioną. W związku z powyższym skarga wniesiona przez pełnomocnika skarżącej spółki była przedwczesna z uwagi na fakt, iż pełnomocnik skarżącej spółki nie otrzymał oryginału zaskarżonej w sprawie niniejszej decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Natomiast przesłana mu kserokopia została poświadczona za zgodność z oryginałem przez osobę, która była do tego nieupoważniona. Z uwagi na powyższe, Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji. W ocenie Sądu, należy również zasygnalizować, że w dniu 28 sierpnia 2008 r. wpłynęła do Sądu kolejna skarga strony skarżącej na tę samą decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Została ona zarejestrowana pod sygn. akt. VI SA/Wa 1843/08. Z akt administracyjnych tej sprawy oraz odpowiedzi na skargę wynika, że organ przy piśmie z dnia 18 czerwca 2008 r. przesłał na adres pełnomocnika strony skarżącej oryginał zaskarżonej decyzji.