VI SA/Wa 1320/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Asesor WSA Małgorzata Grzelak Protokolant Michał Syta po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2006 r. sprawy ze skargi S. S.R.O. z siedzibą w B., Słowacja na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę Pismem z dnia 2 czerwca 2006 r. skarżący, S. s.r.o. z/s w B., Słowacja, reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego, P. W. K. wniósł skargę na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...]. Z załączonego do akt protokołu kontroli z dnia [...] listopada 2005 r., Nr [...] wynika, iż w dniu [...] listopada 2005 r. na drodze krajowej Nr [...] w miejscowości C. inspektorzy transportu drogowego przeprowadzili kontrolę pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] z naczepą marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] kierowanego przez Pana P. S.. Kontrolowanym pojazdem wykonywany był transport drogowy rzeczy na trasie N. – S., przez przedsiębiorcę S. s.r.o. z/s w B., Słowacja. W wyniku przeprowadzonego postępowania administracyjnego [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2005 r. nałożył na skarżącego karę pieniężną w wysokości 200 zł. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 30 listopada 2005 r. (duplikat zwrotnego potwierdzenia odbioru w aktach administracyjnych sprawy). Pismem z dnia 15 grudnia 2005 r. (data nadania pisma w Urzędzie Pocztowym) skarżący reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego, P. W. K. wniósł odwołanie od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. W odwołaniu pełnomocnik strony podniósł m. in., iż decyzję doręczono skarżącemu w dniu 1 grudnia 2005 r. Po rozpoznaniu odwołania, Główny Inspektor Transportu Drogowego postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...] stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazał, iż z zebranego w sprawie materiału dowodowego wynika, że decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu [...] listopada 2005 r. W związku z tym termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął w dniu 14 grudnia 2005 r. (środa). Reprezentujący stronę pełnomocnik wniósł natomiast odwołanie pismem z dnia 15 grudnia 2005 r. nadanym w Urzędzie Pocztowym w dniu 15 grudnia 2005 r., a więc z uchybieniem terminu do wniesienia odwołania. Organ podkreślił przy tym, że skarżący nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. W skardze wniesionej na to postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pełnomocnik skarżącego ponownie stwierdził, iż decyzja Śląskiego Wojewódzkiego Inspektor Transportu Drogowego została doręczona skarżącemu w dniu 1 grudnia 2005 r. i w związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 15 grudnia 2005 r. Zdaniem strony organ niezasadnie przyjął, iż doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 30 listopada 2005 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Ponadto, organ zważył, iż zawarta w skardze argumentacja pełnomocnika strony pozostaje bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w świetle akt sprawy stan faktyczny dotyczący opóźnienia jest oczywisty. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga wniesiona przez skarżącego, S. s.r.o. z/s w B., Słowacja, reprezentowanego przez pełnomocnika radcę prawnego, P. W. K. nie zasługuje na uwzględnienie gdyż Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2006 r., Nr [...]nie zostało wydane z naruszeniem prawa. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 93 ust. 5 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zm.) od decyzji o nałożeniu kary pieniężnej przysługuje odwołanie do organu nadrzędnego w stosunku do organu, który karę tę nałożył, w terminie 14 dni od dnia doręczenia tej decyzji. Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2005 r., Nr Nr [...] została doręczona skarżącemu w dniu 30 listopada 2005 r. (na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji organu I instancji widnieją data i podpis odbierającego), a więc termin do wniesienia odwołania od tej decyzji upłynął dla niego w dniu 14 grudnia 2005 r. W świetle powyższych faktów argumenty podniesione przez pełnomocnika skarżącego w skardze, w ocenie Sądu nie zasługują na uwzględnienie. W ocenie Sądu, zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego nie nosi cech dowolności. Organ administracji prawidłowo ocenił zaistniały w sprawie stan faktyczny i orzekł zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.