VI SA/Wa 1327/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi W. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zwrotu licencji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 26 marca 2014 r. skarżący W. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za niedopełnienie obowiązku zwrotu licencji. W skardze został zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek skarżący wskazał, że Prezydent pozbawił go możliwości pracy zarobkowej, wobec czego zapłata 1000 zł jest dla niego problemem, a fakty w sprawie wskazują na brak racji po stronie urzędników i niezasadność nałożenia kary. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Powyższe wynika z samego przepisu i zostało potwierdzone obowiązującym orzecznictwem. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 16 marca 2005 r. sygn. I OZ 62/05, sąd nie bada z urzędu faktu, czy szkoda lub trudne do usunięcia skutki rzeczywiście mogą zaistnieć. Uprawdopodobnienie tego faktu spoczywa na stronie wnioskującej o wstrzymanie wykonania decyzji (podobnie postanowienie NSA z dnia 6 kwietnia 2005 r. sygn. akt I OZ 190/05; oraz postanowienie NSA z dnia 18 lutego 2005 r. sygn. akt OZ 1506/04). Na okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w przedmiotowej sprawie nie może służyć jedynie stwierdzenie, że skarżący został pozbawiony możliwości pracy zarobkowej w zawodzie, wobec czego zapłata 1000 zł jest problemem oraz wskazanie, że organ nakładając na niego karę postąpił niesłusznie. Taka argumentacja nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji ani ze względu na ryzyko powstania znacznej szkody, ani z uwagi na niebezpieczeństwo wywołania trudnych do odwrócenia skutków. W interesie skarżącego leży takie sformułowanie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście w jego przypadku przesłanek art. 61 § 3 p.p.s.a. oraz poparcie twierdzeń w tym zakresie stosownymi dokumentami. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, a dostarczenie odpowiednich informacji i dokumentów w tym zakresie obciąża stronę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2012 r. sygn. akt I GSK 1030/12). Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie przedstawił żadnych dokumentów wskazujących na jego obecną sytuację materialną, co uniemożliwia dokonanie oceny, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.