VI SA/Wa 1329/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Nowecki Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Protokolant Referent Łukasz Kawalec po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi P. K. na decyzję Głównego Geodety Kraju z dnia [...] kwietnia 2017 r. nr [...] w przedmiocie uznania posiadania innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych oddala skargę P. K. (dalej też jako "skarżący", "strona", "wnioskodawca") wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z [...] stycznia 2017 r. Głównego Geodety Kraju, który po rozpatrzeniu jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z [...] czerwca 2016 r. nr [...] o odmowie nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2016 r. poz. 1629, dalej "p.g.k.") - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Za podstawę prawną organ przyjął art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej "k.p.a.") oraz art. 6 ust. 1, art. 7a ust. 1 pkt 10, art. 43, art. 44a ust. 1 i art. 45f ust. 1 p.g.k. Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy: Skarżący we wniosku z 17 lutego 2016 r. domagał się nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 p.g.k. Na podstawie art. 45c p.g.k. Główny Geodeta Kraju przekazał wniosek skarżącego komisji kwalifikacyjnej i 25 kwietnia 2016 r. została przeprowadzona część wstępna postępowania kwalifikacyjnego. Zespół kwalifikacyjny uznał, że przedłożone przez skarżącego dokumenty – wykaz prac geodezyjnych i kartograficznych wykonywanych w ramach praktyki zawodowej - nie mogą być podstawą do uznania praktyki zawodowej, ponieważ wpisy w wykazie – 5 z 9-ciu prac zakończonych po wejściu w życie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 14 lutego 2012r. w sprawie osnów geodezyjnych, grawimetrycznych i magnetycznych (Dz.U. z 2012, poz.352) potwierdzone zostały przez osobę nie posiadającą uprawnień zawodowych w zakresie 3 (§7 ust.2). Ponadto dokumenty przedstawione do weryfikacji programu kształcenia: karta przebiegu studiów oraz informator punktów ECTS 2001/2002 nie spełniają wymogów określonych w § 17 ust. 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. 2014, poz. 176), gdyż dokumenty te nie wskazują osiągniętych efektów kształcenia, o których mowa w § 17 ust. 5 rozporządzenia. Decyzją z [...] czerwca 2016 r. Główny Geodeta Kraju odmówił nadania uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 p.g.k. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem. Twierdził, że ukończone studia na kierunku geodezja i kartografiai ich program zapewniły mu możliwość uzyskania umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych i 2 lata praktyki, a wykazane prace zostały zgłoszone do Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i przyjęte. Skarżący przedłożył kartę przebiegu studiów oraz informator punktów ECTS 2001/2002, gdzie wskazano nazwy wszystkich przedmiotów kierunkowych, ilość godzin dydaktycznych wykładów i ćwiczeń, ilość punktów ECTS, opis przedmiotu, jego cele i zadania, metody nauczania oraz sposób zaliczenia. Tymczasem efekty kształcenia wynikają z programu kształcenia odpowiadającego efektom określonym w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Weryfikacja programu kształcenia winna polegać na zbadaniu programu kształcenia i ustaleniu, czy efekty kształcenia oraz liczba punktów ECTS określonych dla modułów kształcenia występujących w programie spełniają wymogi wynikające z rozporządzenia. Żródłem informacji i weryfikacji jest suplement do dyplomu ukończenia studiów i wypis z programu kształcenia (§ 17 ust. 4 i 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r.) wskazujący efekty kształcenia i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskaniatych efektów. Zarzucił, że rozporzadzenie nie definiuje efektów kształcenia i programu kształcenia. Nalezy odwołać się do art. 2 ust.1 pkt 14b i art. 2 ust.1 pkt 18c i 18d ustawy z 27 lipca 2005r.Prawo o szkolnictwie Dz.U.2012r., poz.572 ze zm.), która jednak wprowadziła te definicje dopiero w 2011r., co czyni niemożliwym przedstawienie konkretnie wymaganych dokumentów. Zdaniem strony, to program, a nie program kształcenia, umozliwia nabycie umiejetności, a nie efektów kształcenia, w zakresie wymaganym do uzyskania uprawnień. Stad wnosił w istocie o zastosowanie wykładni celowościowej. Zarzucił jednocześnie rozporządzeniu Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. 2014, poz. 176) przekroczenie upoważnienia ustawowego wynikającego z delegacji, które nie może ono stać na przeszkodzie uprawnieniom skarżacego. Podnosił, że złożone dokumenty są wystarczające do uzyskania uprawnień. Tym bardziej, że organ obowiazany był do uwzględnienia § 28 ww. rozporządzenia i zasady dokumentowania przebiegu praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych. Zdaniem strony, w swietle dotychczasowych przepisów nie miał on obowiązku prowadzenia dziennika praktyki zawodowej, a wpisy w wykazie prac nie musiały być potwierdzone przez geodetę z uprawnieniami o odpowiednim zakresie. Powoływał się na fakt sporządzania prac geodezyjnych pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia w odpowiednim zakresie, bowiem zostały przyjęte do zasobu. Wnosząc o uchylenie decyzji z [...] czerwca 2016 r. dodatkowo wniósł, by "na wypadek gdyby Główny Geodeta Kraju nie podzielił powyższej argumentacji (...) skorzystanie przez organ z uprawnienia wynikającego z art. 44a ust. 4 Pgik i uznanie na tej podstawie posiadanego przez skarżącego wykształcenia oraz długoletniej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, określonych w art. 44a ust. 1 Pgik." Główny Geodeta Kraju po zapoznaniu się z odpowiedzią Przewodniczącego Komisji Kwalifikacyjnej do spraw uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii z [...] sierpnia 2016r. decyzja z [...] stycznia 2017r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję z [...] czerwca 2016 r. Stwierdził, odnosząc się do podstaw prawnych, że jednym z podstawowych warunków uzyskania uprawnień zawodowych, w świetle art. 44a ust. 1 ustawy, jest posiadanie dyplomu ukończenia odpowiednich studiów wyższych na kierunku, którego program umożliwia nabycie odpowiednich umiejętności, w zależności od zakresu uprawnień zawodowych, o których nadanie ubiega się osoba zainteresowana. Umiejętności te są opisane poprzez efekty kształcenia uzyskiwane przy odpowiednich nakładach edukacyjnych w ramach realizowanego programu studiów. Zatem dokumenty złożone wraz z wnioskiem o nadanie uprawnień zawodowych muszą jednoznacznie wskazywać efekty kształcenia, zgodne z treścią załącznika nr 3 do rozporządzenia, liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów oraz nakłady edukacyjne poniesione w celu uzyskania tych efektów. Tymczasem karta przebiegu studiów, którą dołączył wnioskodawca przedstawia jedynie wykaz przedmiotów, bez wskazania osiągniętych efektów kształcenia. Natomiast dokument pt. "Informator punktów ECTS 2001/2002" przedstawia tylko opis poszczególnych przedmiotów, realizowanych w trakcie studiów i poniesionych nakładów edukacyjnych. Tym samym nie spełniają wymogów, określonych w § 17 ust. 6 rozporządzenia, nie wskazują osiągniętych efektów kształcenia, o których mowa w § 17 ust. 5 rozporządzenia, zgodne z efektami wskazanymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Brak jest informacji o liczbie godzin dydaktycznych przeznaczonych na uzyskanie tych efektów, co nie daje podstawy do przeprowadzenia przez komisję kwalifikacyjną weryfikacji programu kształcenia, zgodnie z § 17 ust. 4 i 5 rozporządzenia. Weryfikacja programu kształcenia powinna być oparta o suplement do dyplomu oraz wypis z programu kształcenia. Dokumenty te powinny być sporządzone zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) i powinny umożliwiać jednoznaczną interpretację i możliwość potwierdzenia wymogów prawa. Także przedstawiony wykaz prac geodezyjnych i kartograficznych wykonywanych w ramach praktyki zawodowej nie może być podstawą uznania praktyki zawodowej z powodu niezgodności z § 7 ust. 2 rozporządzenia, ponieważ wpisy w wykazie prac wykonywanych w ramach praktyki zawodowej, dotyczące 5 z 9 prac, zakończonych po dniu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie osnów, potwierdzone zostały przez osobę nieposiadającą uprawnień zawodowych w zakresie 3. Skarżący wykazał 9 prac i opracowań geodezyjnych, dotyczących głównie osnów szczegółowych. Wszystkie prace zostały potwierdzone przez geodetę uprawnionego, posiadającego uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 1, 2 i 4. Tymczasem, zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia, wpisy potwierdza osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w odpowiednim zakresie, pod której kierunkiem osoba zainteresowana wykonywała prace geodezyjne lub kartograficzne. Tym samym zarzut dotyczący praktyki zawodowej wymaganej od osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie 3 uznał za nietrafny. Zdaniem organu, przedstawione przez skarżącego dokumenty nie mogą być uznane za źródło informacji wskazane w § 17 ust. 6 rozporządzenia. Kierunkowe efekty kształcenia przyjmowane są uchwałami senatów, więc dziekan czy komisja kwalifikacyjna nie może na podstawie suplementu i sylabusów przesądzać, czy absolwent takie efekty osiągnął. Ustawodawca, w ramach art. 28 ust. 1, pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829), uwzględnił sytuację osób, które w podobnych latach, jak skarżący, ukończyły studia na kierunku geodezja i kartografia i ustanowił okres przejściowy, na mocy którego osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych geodezyjnych pierwszego stopnia, studiów wyższych geodezyjnych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich geodezyjnych, bez względu na kierunek ukończonych studiów, zachowują prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy, na dotychczasowych zasadach przez okres 5 lat, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, tj. do dnia 24 sierpnia 2018 r. Tym samym Główny Geodeta Kraju ocenił, że wykazane przez skarżącego 4 prace zostały zakończone przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie osnów, w okresie, kiedy prace związane z tymi osnowami mogły być wykonywane przez osoby posiadające uprawnienia zawodowe w zakresie 1. Oznacza to, że skarżący prawidłowo przedstawił 4 prace, wykonane przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie osnów, potwierdzone przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 1. Natomiast pozostałe prace, wykonane po dniu 14 kwietnia 2012 r., powinny być potwierdzone przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 3, co nie zostało uczynione.  W związku z powyższymi ustaleniami, organ stwierdził, że skarżący nie posiada kwalifikacji do nadania uprawnień zawodowych w zakresie 3, w trybie art. 44a ust. 1 ustawy, wobec braku dokumentów do przeprowadzenia weryfikacji programu kształcenia, o której mowa w § 17 ust. 5 rozporządzenia oraz braku potwierdzeń przez geodetę uprawnionego, posiadającego uprawnienia zawodowe w zakresie 3, prac i opracowań geodezyjnych, wykonanych po dniu wejścia w życie rozporządzenia w sprawie osnów, tj. po dniu 14 kwietnia 2012 r. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie: 1. art. 44a ust. 1 pkt 3 i 4 p.g.k. poprzez błędne uznanie, że skarżący nie posiada odpowiedniego wykształcenia, jak również wymaganej praktyki zawodowej, a w konsekwencji, że nie mogą mu zostać nadane uprawnienia zawodowe w żądanym zakresie, 2. art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że dokumenty przedłożone przez skarżącego nie stanowią dowodu na spełnienie warunków określonych w art. 44a ust. 1 p.g.k., uprawniających do uzyskania stosowanych uprawnień zawodowych, 3. art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 K.p.a., a w konsekwencji utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji z dnia [...] 4. czerwca 2016 r., podczas gdy organ winien był zastosować art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 127 § 3 ww. ustawy, tj. uchylić zaskarżoną decyzję i orzec odmiennie co do istoty sprawy. Wobec tak sformułowanych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, decyzji ją poprzedzającej oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania wg. norm przepisanych. Skarżący wyjaśnił, że w 2004 r. rozpoczął studia inżynierskie na Uniwersytecie [...] na kierunku geodezja i kartografia, które ukończył w 2008 r. Do wniosku o nadanie uprawnień skarżący załączył odpis posiadanego dyplomu wraz z suplementem, szczegółowo opisującym przebieg studiów. W odpowiedzi na wezwanie Głównego Geodety Kraju przedłożył kartę przebiegu studiów oraz Informator Punktów ECTS 2001/2002 jako jedyne dokumenty, za pomocą których jest w stanie wykazać przebieg i program odbytych studiów. W informatorze wskazano nazwy wszystkich przedmiotów kierunkowych, ilość godzin dydaktycznych przeznaczonych na wykłady i ćwiczenia, ilość punktów kredytowych ECTS, opis przedmiotu, jego cele i zadania, metody nauczania oraz sposób zaliczenia. Zdaniem skarżącego, rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z 31 stycznia 2014 r. służy wykonaniu ustawy i nie może ono kreować nowych warunków, od których spełniania uzależnione jest uzyskanie uprawnień zawodowych. W czasie, kiedy skarżący podejmował studia na Uniwersytecie [...], obowiązywało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia (Dz. U. z 2002 r. Nr 116, poz. 1004). W załączniku 22 do tego rozporządzenia zostały określone standardy nauczania dla kierunku geodezja i kartografia. Przygotowując program studiów Uniwersytet nie miał zatem obowiązku wskazywania efektów kształcenia, lecz stosowanie się do ww. standardów. Zarzucił, że Główny Geodeta Kraju dokonując oceny spełnienia warunku określonego w punkcie 4 powyżej, nie wziął pod uwagę, że zgodnie z § 28 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r., osoby zainteresowane, które rozpoczęły praktykę zawodową przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą dokumentować przebieg praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. W stanie prawnym obowiązującym przed tzw. ustawą deregulacyjną, o uprawnienia geodezyjne mogła ubiegać się osoba posiadająca 3 lata praktyki zawodowej w wypadku wykształcenia wyższego i 6 lat praktyki zawodowej w wypadku wykształcenia średniego. W obowiązującym do czasu wejścia w życie rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. Nr 143, poz. 1396) określone zostały warunki uznania praktyki zawodowej. Zgodnie z §8 ww. rozporządzenia osoba zainteresowana dokumentowała praktykę zawodową zaświadczeniem pracodawcy lub składała oświadczenie dotyczące praktyki zawodowej. Praktyka zawodowa była zaś uznawana, jeżeli odpowiadała zakresowi uprawnień zawodowych, o których nadanie ubiegała się osoba zainteresowana (zob. §9 rozporządzenia z 2003 r.). Jako, że praktykę zawodową skarżący wykonywał przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r., wraz z wnioskiem o nadanie uprawnień złożył wypełniony urzędowy formularz "Wykazu prac geodezyjnych i kartograficznych wykonywanych w ramach praktyki zawodowej" oraz "Opisu prac, uznanych przez osobę zainteresowaną za najważniejsze, wykonanych w ramach praktyki zawodowej". Powyższe było zgodne także z instrukcją zawartą na stronie internetowej Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii. W świetle dotychczasowych przepisów skarżący nie tylko nie miał obowiązku prowadzenia dziennika praktyki zawodowej, ale też wpisy w wykazie prac nie musiały być potwierdzane przez geodetę z uprawnieniami o odpowiednim zakresie. Przepisy te nie wprowadzały bowiem takiego wymogu. Powyższe pozostaje spójne także z ww. formularzami urzędowymi, które nie przewidują, ażeby wykaz miał zostać potwierdzony przez geodetę legitymującego się odpowiednimi uprawnieniami. Jego zdaniem, zarzut niespełnienia wymagań określonych w § 7 ust. 2 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. można kierować tylko względem tych osób, które praktykę zawodową prowadziły po dniu wejścia ww. rozporządzenia w życie. Dlatego zarzut, że wpisy nie zostały opatrzone podpisami osoby legitymującej się uprawnieniami geodezyjnymi w odpowiednim zakresie nie może stanowić podstawy odmowy przyznania uprawnień w żądanym zakresie. Skarżący nie zgodził się z poglądem, że prace przez niego wykazane nie były wykonane pod nadzorem osoby posiadającej stosowne uprawnienia. Do czasu wejścia w życie rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. nie obowiązywał żaden akt prawny, który regulowałby to, jakie prace geodezyjne wchodzą w poszczególne zakresy uprawnień. Nie zostało ustalone wprost, jakie prace wchodzą w zakres 1, jakie w 2, jakie w 3 itd. Jedynym dokumentem, podejmującym próbę wprowadzenia jednolitych zasad w tym względzie, był poradnik opracowany przez SGP, które w tymże czasie było odpowiedzialne za nadawanie uprawnień geodezyjnych z ramienia Głównego Geodety Kraju. Broszura ta ustalała w tym względzie odmienne reguły, aniżeli te, które wynikają z rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. Do czasu wprowadzenia tego rozporządzenia prace dotyczące zakładania, pomiaru i wznawiania punktów poziomej osnowy szczegółowej oraz osnowy pomiarowej, jak też zakładania i pomiaru punktów szczegółowej osnowy wysokościowej były przyjmowane przez Ośrodki Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej także wtedy, gdy były one wykonywane pod kierownictwem osób z uprawieniami z zakresu 1. Skarżący wskazywał, że w tych okolicznościach nie sposób jest twierdzić, że prace te były wykonywane pod nadzorem osoby nie posiadającej uprawnień. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest to, czy załączone przez skarżącego, do wniosku o nadanie uprawnień zawodowych, dokumenty są wystarczające do nadania mu uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie określonym w art. 43 pkt 3 ustawy. tzn. geodezyjne pomiary podstawowe. Okolicznością bezsporną jest, że w 2003r. skarżący uzyskał tytuł zawodowy technika geodety, a w 2008 r. ukończył studia inżynierskie na Uniwersytecie [...] na kierunku geodezja i kartografia w zakresie geodezji i szacowania nieruchomości. Wniosek o nadanie uprawnień skarżący złożył 17 lutego 2016r. załączając odpis posiadanego dyplomu wraz z suplementem opisującym przebieg studiów, kartę przebiegu studiów oraz Informator Punktów ECTS 2001/2002, w którym wskazano nazwy wszystkich przedmiotów kierunkowych, ilość godzin dydaktycznych przeznaczonych na wykłady i ćwiczenia, ilość punktów kredytowych ECTS, opis przedmiotu, jego cele i zadania, metody nauczania oraz sposób zaliczenia. Nie ulega wątpliwości, w świetle zarzutów naruszenia art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a) i ust. 4 p.g.k., należy na wstępie podkreślić, że art. 44a ust. 4 organ nie badał, ponieważ nie był objęty wnioskiem. W przypadku niespornych dokumentów złożonych z wnioskiem oraz na skutek pisma organu z 23 lutego 2016r., organ dokonał ich oceny zgodnie z art. 44a ust. 1 pkt 3 p.g.k., który enumeratywnie wymienia przesłanki na podstawie których możliwe jest uzyskanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7, mogą uzyskać osoby, które: 1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych; 2) nie były karane za przestępstwo przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, za przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, za przestępstwo przeciwko mieniu, za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, za przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe; 3) posiadają odpowiednio: a) dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich: - na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych - dla zakresu geodezyjne pomiary podstawowe, - na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych lub w obszarze nauk przyrodniczych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących redakcji map - dla zakresu redakcja map, - na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych lub w obszarze nauk przyrodniczych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących fotogrametrii i teledetekcji - dla zakresu fotogrametria i teledetekcja, b) rok praktyki zawodowej w przypadku ukończenia studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich albo 2 lata praktyki zawodowej w przypadku ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia. Uprawnienia, o których mowa w ust. 1, mogą otrzymać również osoby, które: 1) posiadają pełną zdolność do czynności prawnych; 2) nie były karane za przestępstwo przeciwko działalności instytucji państwowych oraz samorządu terytorialnego, za przestępstwo przeciwko wymiarowi sprawiedliwości, za przestępstwo przeciwko wiarygodności dokumentów, za przestępstwo przeciwko mieniu, za przestępstwo przeciwko obrotowi gospodarczemu, za przestępstwo przeciwko obrotowi pieniędzmi i papierami wartościowymi lub za przestępstwo skarbowe; 3) posiadają średnie lub średnie branżowe wykształcenie geodezyjne; 4) posiadają 6 lat praktyki zawodowej; 5) wykażą się znajomością przepisów w dziedzinie geodezji i kartografii (ust. 2). Art. 44a ust. 4 ustawy stanowi, że Główny Geodeta Kraju może w uzasadnionych przypadkach, na wniosek osoby ubiegającej się o uzyskanie uprawnień zawodowych, uznać posiadanie innego pokrewnego wykształcenia i długoletniej geodezyjnej lub kartograficznej praktyki zawodowej za spełnienie wymagań kwalifikacyjnych, o których mowa w ust. 1 lub 2 (ust. 4). Z kolei art. 44b ustawy. reguluje wymogi w zakresie praktyki zawodowej, która obejmuje wykonywanie prac geodezyjnych i kartograficznych z odpowiedniego zakresu pod kierunkiem osoby posiadającej uprawnienia zawodowe w odpowiednim zakresie u przedsiębiorców lub w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11 (ust. 1). W myśl ust. 2 osoba ubiegająca się o nadanie uprawnień zawodowych, zwana dalej "osobą zainteresowaną", może rozpocząć praktykę zawodową: 1) jeżeli spełnia wymagania, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 3, art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a lub w art. 44a ust. 2 pkt 3, albo 2) po zaliczeniu szóstego semestru studiów wyższych, o których mowa w art. 44 ust. 1 pkt 3 albo w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a, na podstawie umowy o pracę, umowy cywilnoprawnej lub umowy o praktykę absolwencką u przedsiębiorców lub w jednostkach organizacyjnych, o których mowa w art. 11, lub na podstawie umowy dotyczącej praktyki zawartej między uczelnią a takimi podmiotami. Praktykę zawodową odbywaną przez osobę zainteresowaną, w przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2, wlicza się do okresów, o których mowa odpowiednio w art. 44 ust. 1 pkt 4 oraz w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. b, w wymiarze nieprzekraczającym 6 miesięcy (ust. 3). Osoba zainteresowana prowadzi dziennik praktyki zawodowej. Prace geodezyjne i kartograficzne wykonywane w ramach praktyki zawodowej są potwierdzane przez osobę posiadającą uprawnienia zawodowe w odpowiednim zakresie, pod kierunkiem której prace te były wykonywane.(ust. 4). Dziennik praktyki zawodowej wydaje, na wniosek osoby zainteresowanej, właściwy miejscowo wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego (ust. 5). Osoba zainteresowana ponosi opłatę za wydanie dziennika praktyki zawodowej w wysokości nieprzekraczającej 3% kwoty przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w roku poprzedzającym wydanie dziennika praktyki zawodowej, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1383 i 1386) (ust. 6). Wojewódzki inspektor nadzoru geodezyjnego i kartograficznego prowadzi rejestr wydanych dzienników praktyki zawodowej (ust. 7). Zgodnie z art. 45 ust. 3 p.g.k. do wniosku o nadanie uprawnień zawodowych dołącza się dokumenty potwierdzające spełnienie wymagań, o których mowa w art. 44 lub art. 44a oraz potwierdzenie wniesienia opłaty za przeprowadzenie postępowania kwalifikacyjnego. Sprawdzenie spełnienia przez osobę zainteresowaną wymagań następuje w drodze postępowania kwalifikacyjnego. W myśl art. 45h Minister właściwy do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa określi, w drodze rozporządzenia: 1) sposób, tryb i szczegółowe warunki nadawania uprawnień zawodowych oraz działania komisji kwalifikacyjnej, w szczególności: a) tryb składania dokumentów, o których mowa w art. 45 ust. 3, b) warunki uznawania praktyki zawodowej, a także sposób prowadzenia dziennika praktyki zawodowej, w tym jego wzór i wysokość opłaty za jego wydanie osobie zainteresowanej, c) organizację i sposób działania komisji kwalifikacyjnej, d) sposób przeprowadzania postępowania kwalifikacyjnego i ustalania jego kosztów, e) wzory świadectw stwierdzających nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, f) warunki, które powinien spełniać program kształcenia osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7, aby komisja kwalifikacyjna mogła uznać umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a, jako spełniające wymagania do nadania uprawnień zawodowych - mając na względzie zapewnienie przejrzystego i sprawnego przeprowadzania czynności związanych z nadawaniem uprawnień zawodowych, a także uznawaniem praktyki zawodowej, i zapewnienie adekwatności opłaty za wydanie dziennika praktyki zawodowej w stosunku do kosztów jego wydania; 2) wysokość opłaty za postępowanie kwalifikacyjne, kierując się wysokością kosztów postępowania kwalifikacyjnego i wydatków związanych z funkcjonowaniem komisji kwalifikacyjnej oraz tryb pobierania tej opłaty, uwzględniając części postępowania kwalifikacyjnego; 3) wysokość wynagrodzenia przewodniczącego i członków komisji kwalifikacyjnej, uwzględniając liczbę osób przystępujących do postępowania kwalifikacyjnego oraz sposób przeprowadzenia postępowania kwalifikacyjnego. W konsekwencji wykonanie rozporządzeniem zakresu wytyczonego wyżej opisanym upoważnieniem ustawowym nie stanowi przekroczenia tego upoważnienia. Rozporządzeniem wykonawczym, o którym mowa w art. 45h ustawy jest rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. 2014 r., poz 176). Stosownie do § 17 ust. 2 ww. rozporządzenia, weryfikacja dokumentów polega w szczególności na zbadaniu treści dziennika praktyki zawodowej poprzez analizę opisanych w nim czynności wykonanych przez osobę zainteresowaną i zbadaniu, czy rodzaj i liczba prac oraz opracowań powstałych w wyniku tych czynności są zgodne z rodzajem i liczbą prac i opracowań określonych w załączniku nr 2 do rozporządzenia. § 17 ust. 6 rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U.2014.176) stanowi, że źródłem informacji, stanowiących podstawę do przeprowadzenia przez komisję kwalifikacyjną weryfikacji programu kształcenia, jest suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni, wskazujący efekty kształcenia, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów. W przypadku wniosków osób zainteresowanych, o których mowa w art. 44a ust. 1 ustawy, część wstępna postępowania kwalifikacyjnego obejmuje również weryfikację programu kształcenia realizowanego na kierunku studiów ukończonych przez osobę zainteresowaną, w tym studiów podyplomowych i studiów trzeciego stopnia, w odniesieniu do warunków, które powinien spełniać program kształcenia, aby osoba zainteresowana nabyła umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy. Weryfikacja programu kształcenia polega na zbadaniu programu kształcenia i ustaleniu, czy efekty kształcenia oraz liczba punktów ECTS, określonych dla modułów kształcenia występujących w programie kształcenia spełniają wymogi wynikające z przepisów rozporządzenia. Źródłem informacji stanowiących podstawę do przeprowadzenia przez komisję kwalifikacyjną weryfikacji programu kształcenia jest suplement do dyplomu ukończenia studiów oraz wypis z programu kształcenia potwierdzony przez kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni wskazujący efekty kształcenia, o których mowa w załączniku nr 3 do rozporządzenia, i liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów. Na podstawie powyższych przepisów i dokumentów złożonych przez skarżącego zarzuty skargi nie sa uzasadnione. Należy podkreślić, że przepisy prawa regulujące nadawanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii, w trybie art. 44a ust.l ustawy, w przypadku osób ubiegających się o zakres 3 uprawnień zawodowych, tak jak skarżacy, dotyczą tylko i wyłącznie tych osób, które posiadają dyplom ukończenia studiów wyższych pierwszego stopnia, studiów wyższych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich na kierunku studiów w obszarze nauk technicznych, którego program umożliwia nabycie umiejętności dotyczących geodezyjnych pomiarów podstawowych - dla zakresu geodezyjne pomiary podstawowe. Warunki, które powinien spełniać program kształcenia osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresach, o których mowa m.in. w art. 43 pkt 3 ustawy zostały okreslone w rozporządzeniu na mocy art. 45h ustawy. Zatem ich spełnienie umożliwia dopiero komisji kwalifikacyjnej uznanie umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a, do spełnienia wymagań do nadania uprawnień zawodowych. W odniesieniu do przepisów rozporządzenia, w § 9 ust. 1 wskazującego warunki, które powinien spełniać program kształcenia osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych - w zakresie m.in. art. 43 pkt 3 ustawy, aby komisja kwalifikacyjna mogła uznać umiejętności, o których mowa w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy, jako spełniające wymagania do nadania uprawnień zawodowych. W ramach kwestionowanej niezasadnie delegacji rozporzadzenie nie wykraczając poza upoważnienie określa warunki poprzez odpowiednie nakłady edukacyjne i efekty kształcenia, wynikające z programu kształcenia, realizowanego na odpowiednim kierunku studiów w obszarze nauk technicznych. Organ wziął pod uwage cały zgromadzony materiał dowodowy i prawidłowo ocenił, że karta przebiegu studiów, którą dołączył skarżacy przedstawia jedynie wykaz przedmiotów, bez wskazania osiągniętych efektów kształcenia. Z kolei dokument pt. "Informator punktów ECTS 2001/2002" przedstawia tylko opis poszczególnych przedmiotów, realizowanych w trakcie studiów i poniesionych nakładów edukacyjnych. Tymczasem jednym z podstawowych warunków uzyskania uprawnień zawodowych, w świetle art. 44a ust. 1 ustawy, jest posiadanie dyplomu ukończenia odpowiednich studiów wyższych na kierunku, którego program umożliwia nabycie odpowiednich umiejętności, w zależności od zakresu uprawnień zawodowych, o których nadanie ubiega się osoba zainteresowana. Umiejętności te są opisane poprzez efekty kształcenia uzyskiwane przy odpowiednich nakładach edukacyjnych w ramach realizowanego programu studiów. Zatem dokumenty złożone wraz z wnioskiem o nadanie uprawnień zawodowych muszą jednoznacznie wskazywać efekty kształcenia, zgodne z treścią załącznika nr 3 do rozporządzenia, liczbę godzin przeznaczonych dla uzyskania tych efektów oraz nakłady edukacyjne poniesione w celu uzyskania tych efektów. W ocenie Sądu nie narusza prawa uznanie organu, że przedstawione przez skarżacego dokumenty nie spełniają wymogów, których mowa w § 17 ust. 6 rozporządzenia, skoro w przekazanych dokumentach nie są wykazane efekty kształcenia, zgodne z efektami wskazanymi w załączniku nr 3 do rozporządzenia. Co więcej, brak jest informacji o liczbie godzin dydaktycznych przeznaczonych na uzyskanie tych efektów. Oznacza to, że nie mogły stanowić podstawy do przeprowadzenia przez komisję kwalifikacyjną weryfikacji programu kształcenia, zgodnie z § 17 ust. 4 i 5 rozporządzenia, która z kolei powinna być oparta o suplement do dyplomu oraz wypis z programu kształcenia. Dokumenty te powinny być sporządzone zgodnie z ustawą z dnia 27 lipca 2005 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1842) i powinny umożliwiać jednoznaczną interpretację co do spełnienia wymogów do uzyskania dochodzonych uprawnień. Natomiast złozone dokumenty nie mogły być uznane za źródło informacji wskazane w § 17 ust. 6 rozporządzenia. Nalezy przyznać, że "efekty kształcenia" pojawiły się dopiero w roku 2012 w wyniku nowelizacji ww. ustawy i wtedy dopiero uczelnie rozpoczęły dostosowywanie swoich programów do nowych wymogów. Słuszna jest uwaga organu, że kierunkowe efekty kształcenia przyjmowane są uchwałami senatów, zatem ani dziekan ani komisja kwalifikacyjna nie mogą na podstawie suplementu i sylabusów przesądzać, czy absolwent takie efekty osiągnął. Jednocześnie należy wskazać, że organ nie pominął okoliczności, że art. 28 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829), uwzględnia sytuację osób, które w podobnych latach, jak skarżący, ukończyły studia na kierunku geodezja i kartografia i ustanowił okres przejściowy, na mocy którego osoby, które przed dniem wejścia w życie tej ustawy uzyskały dyplom ukończenia studiów wyższych geodezyjnych pierwszego stopnia, studiów wyższych geodezyjnych drugiego stopnia lub jednolitych studiów magisterskich geodezyjnych, bez względu na kierunek ukończonych studiów, zachowują prawo ubiegania się o uprawnienia zawodowe w zakresach, o których mowa w art. 43 pkt 3, 6 i 7 ustawy, na dotychczasowych zasadach przez okres 5 lat, od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy, czyli do dnia 24 sierpnia 2018 r. Jednakże jak sama pełnomocnik skarżącego zauważyła we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy (k.9 akt adm) "na dotychczasowych zasadach" - w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia. Należy zauwazyc, że konsekwentnie wynika to z przepisu przejściowego - § 38 rozporzadzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U.2014.176). Stanowi on, że osoby zainteresowane, które rozpoczęły praktykę zawodową przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą dokumentować przebieg praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych tylko w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Interpretacja co do stosowania norm przepisów przejściowych, nie budzi w orzecznictwie wątpliwości. Potwierdza to prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 19 kwietnia 2017r. dotyczący dokumentowania przebiegu praktyki zawodowej w dziedzinie geodezji i kartografii, w którym sad stwierdził, że "W myśl przepisu § 38 rozporządzenia z dnia 31 stycznia 2014 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz. U. z 2014 r. poz. 176) osoby zainteresowane, które rozpoczęły praktykę zawodową przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia, mogą dokumentować przebieg praktyki zawodowej według przepisów dotychczasowych tylko w odniesieniu do prac geodezyjnych lub kartograficznych rozpoczętych przed dniem wejścia w życie niniejszego rozporządzenia. Z cytowanego przepisu wynika, że w sytuacji, gdy dana osoba, ową praktykę odbyła w całości według reguł starego rozporządzenia z 2003 r. czyli przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Administracji i Cyfryzacji z 2014 r. w sprawie uprawnień, to - niezależnie od daty złożenia wniosku - nie można stosować w tym przypadku w stosunku do tej osoby przepisów nowego rozporządzenia".(w sprawie VI SA/Wa 2259/16, LEX nr 2292001, Poza sporem jest, że skarżący w zakresie praktyki zawodowej wymaganej od osób ubiegających się o nadanie uprawnień zawodowych w zakresie 3, wykazał 9 prac i opracowań geodezyjnych, dotyczących głównie osnów szczegółowych i wszystkie te prace w przedstawionym wykazie prac zostały potwierdzone przez geodetę uprawnionego, posiadającego uprawnienia zawodowe w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 1, 2 i 4. Jednakże zgodnie z § 7 ust. 2 rozporządzenia, wpisy potwierdza osoba posiadająca uprawnienia zawodowe w odpowiednim zakresie, pod której kierunkiem osoba zainteresowana wykonywała prace geodezyjne lub kartograficzne. Ze stanu faktycznego bezspornie wynika, że cztery prace wykazane przez skarżącego zostały zakończone przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie osnów, czyli w okresie, kiedy ocena praktyki zawodowej skarżącego nastąpiła według przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 lipca 2003 r. w sprawie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii (Dz.U. z 2003 r., nr 143, poz. 1396). Jest poza sporem, prace związane z tymi osnowami mogły być wykonywane przez osoby posiadające uprawnienia zawodowe w zakresie 1. Oznacza to, że 4 prace zostały przedstawione prawidłowo, jako wykonane przed wejściem w życie rozporządzenia w sprawie osnów, mimo że potwierdzone przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 1. Natomiast wykonane po dniu 14 kwietnia 2012 r. pozostałe prące, powinny być potwierdzone przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 3, co nie zostało uczynione. Brak potwierdzenia tych 4 prac przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 3 uniemożliwiło uznanie posiadania kwalifikacji do nadania uprawnień zawodowych w zakresie 3 w trybie art. 44a ust. 1 ustawy oraz brak dokumentów do przeprowadzenia weryfikacji programu kształcenia, o której mowa w § 17 ust. 5 rozporządzenia czyni zasadnym rozstrzygnięcie i uniemożliwia uwzględnienie skargi. Nietrafne jest stanowisko skarżacego, w zakresie zarzutu "jaskrawego" naruszenia przepisów ustawy w zakresie niespełnienia wymogu określonego w art. 44a ust. 1 pkt 3 lit. a) ustawy, jak wskazał, tylko z tej tylko przyczyny, że przedłożone przez niego dokumenty nie odpowiadają §17 ust. 6 rozporządzenia z dnia 31 grudnia 2014 r. Opisany w ww. normie wymóg wykształcenia i określony w pkt 44a ust. 1 pkt 3 lit b ustawy – wymóg w zakresie praktyki zawodowej stanowią dwie obligatoryjne przesłanki. Odesłanie do przepisów wykonawczych w art. 45h pkt 1a, 1b,1f jest bardzo szerokie. Ma to zapewnić, jak wynika z celu i woli ustawodawcy wyrażonej w tej normie - przejrzyste i sprawne przeprowadzanie "czynności związanych z nadawaniem uprawnień zawodowych, a także uznawaniem praktyki zawodowej, i zapewnienie adekwatności opłaty za wydanie dziennika praktyki zawodowej w stosunku do kosztów jego wydania"; Okoliczność, że w czasie, kiedy skarżący podejmował studia na Uniwersytecie [...], obowiązywało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 18 kwietnia 2002 r. w sprawie określenia standardów nauczania dla poszczególnych kierunków studiów i poziomów kształcenia (Dz. U. z 2002 r. Nr 116, poz. 1004) – nie ma istotnego wpływu na rozstrzygnięcie, w świetle braku potwierdzenia 4 prac przez geodetę uprawnionego posiadającego uprawnienia zawodowe z zakresu 3, co uniemożliwia zastosowanie art. 28 ust. 1 pkt 2ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o zmianie ustaw regulujących wykonywanie niektórych zawodów (Dz. U. poz. 829). Ponadto, skoro skarżący posiada średnie wykształcenie geodezyjne, przysługuje także mu prawo ubiegania się o nadanie uprawnień zawodowych w dziedzinie geodezji i kartografii w zakresie 3, w trybie art. 44a ust. 2 ustawy, natomiast w przpadku złożenia umotywowanego wniosku "uzasadnionym wypadkiem" także w trybie art. 44a ust. 4. Ponadto, na tle procesowych zarzutów skargi podkreślenia wymaga, że wprawdzie stosownie do przepisów art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. to na organie ciąży obowiązek podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, w tym wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego i oceny na jego podstawie, czy dana okoliczność została udowodniona, jednak nie zwalnia to strony od aktywności w sprawie, w sensie wykazywania okoliczności, z których chce wywieść korzystne dla siebie skutki prawne. Bierność strony w tym zakresie może bowiem pozbawić organ możliwości uwzględnienia tych okoliczności. Jednak w tej sprawie – wbrew zarzutowi skargi, organ nie zaniechał wyczerpującego wyjaśnienia sprawy i niezależnie od postawy strony w tym postępowaniu poczynił w sprawie i uzasadnił wszystkie istotne dla podjętego rozstrzygnięcia ustalenia i oceny, tak że brak podstaw, żeby rozstrzygnięcie to podważać. Z tych wszystkich powodów Sąd, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.