VI SA/Wa 1333/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Lemiesz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant ref. staż. Piotr Niewiński po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2015 r. sprawy ze skargi Z. N. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia typu wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu oddala skargę w całości Decyzją Prezesa Głównego Urzędu Miar z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 i z 2014 r. poz. 183, dalej "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku Z.N. z dnia [...] października 2014 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję własną z dnia [...] października 2014 r. nr [...], umarzającą postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia typu wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu, o znaku fabrycznym MARS, produkowanych przez wnioskodawcę. Decyzja Prezesa Głównego Urzędu Miar (dalej "organ", "Prezes GUM") została wydana w oparciu o następujące ustalenia faktyczne i ocenę prawną sprawy. Decyzją z dnia [...] października 2014 r. Prezes umorzył postepowanie w przedmiocie zatwierdzenia typu wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu o nazwie MARS z miernikiem typu 3590 EXP, produkowanych przez Z.N., prowadzącego działalność gospodarczą pod firmą E. (dalej "skarżący"). Podstawą takiego rozstrzygnięcia był brak możliwości wykonania wszelkich badań niezbędnych do stwierdzenia, czy przyrząd pomiarowy zgłoszony do zatwierdzenia typu 3590 EXP spełnia obowiązujące wymagania. Pismem z dnia [...] października 2014 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W złożonym wniosku Z.N. zarzucił pracownikom Głównego Urzędu Miar niewłaściwe działanie podczas badania miernika 3590 EXP, co spowodowało jego uszkodzenie. W ocenie strony "miernik zgłoszonej (...) wagi jest dobrze zabezpieczony przed nieuprawnioną manipulacją wbudowanym oprogramowaniem". Jednocześnie, w razie zaistnienia takiej konieczności, zobowiązał się do dostarczenia nowego egzemplarza miernika 3590 EXP. W toku ponownego postępowania pismem z dnia [...] listopada 2014 r., Prezes GUM poinformował wnioskodawcę, że w ramach ponownego rozpatrywania sprawy zostanie przeprowadzone ponowne badanie typu wagi samochodowej do ważenia pojazdów w ruchu o nazwie MARS w celu ustalenia, czy zgłoszony do zatwierdzenia typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. w sprawie wymagań, którym powinny odpowiadać wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruchu, oraz szczegółowego zakresu badań i sprawdzeń wykonywanych podczas prawnej kontroli metrologicznej tych przyrządów pomiarowych (Dz. U. Nr 188, poz. 1345), zwanego dalej "rozporządzeniem". W piśmie wskazano szczegółowy zakres badań, które miały rozpocząć to postępowanie, tj. sprawdzenie wymagań § 13 i § 16 ust. 5 rozporządzenia, oraz zwrócono się o dostarczenie egzemplarza terminala wagowego - miernika 3590 EXP. Ponadto w ww. piśmie wezwano skarżącego do wskazania miejsca zainstalowania egzemplarza przyrządu pomiarowego reprezentującego typ przyrządu zgłoszony wnioskiem o zatwierdzenie typu. W dniu [...] listopada 2014 r. wnioskodawca dostarczył do Głównego Urzędu Miar egzemplarz miernika 3590 EXP. Natomiast w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. stwierdził, że nie istnieje egzemplarz wagi reprezentującej zgłoszony do zatwierdzenia typ przyrządu pomiarowego, tj. reprezentującej typ wagi samochodowej do ważenia pojazdów w ruchu o oznaczeniu fabrycznym MARS wyposażonej w miernik wagowy 3590 EXP. Jak wyjaśnił egzemplarz wagi reprezentującej typ zgłoszony do zatwierdzenia może być przygotowany poprzez czasowe przebudowanie jednego z egzemplarzy wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu wyprodukowanych przez wnioskodawcę, wyposażonych w inne rodzaje mierników niż miernik 3590 EXP, znajdujących się w następujących miejscach: przejścia graniczne w Budomierzu, Korczowej, Medyce i Bezledach. Pismem z dnia [...] grudnia 2014 r. Prezes GUM poinformował stronę o możliwości uczestniczenia w badaniu oprogramowania, mającego na celu potwierdzenie spełnienia wymagań § 13 i § 16 ust. 5 rozporządzenia. Ponadto biorąc pod uwagę, że wskazanie potencjalnych lokalizacji przyrządu pomiarowego reprezentującego typ zgłoszony do zatwierdzenia nie może być traktowane jako wskazanie konkretnego miejsca zainstalowania przyrządu pomiarowego, Prezes GUM ponownie wezwał wnioskodawcę do wskazania, w terminie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, miejsca zainstalowania egzemplarza przyrządu pomiarowego reprezentującego typ zgłoszony do zatwierdzenia, na którym to egzemplarzu możliwe byłoby przeprowadzenie stosownych badań technicznych. Ww. wezwanie zostało odebrane w dniu [...] grudnia 2014 r. W dniu [...] grudnia 2014 r. przeprowadzono badania oprogramowania. W badaniach brali udział dwaj przedstawicieli strony, którzy udzielali wyjaśnień. Podczas badań stwierdzono, że miernik 3590EXP posiada wersję oprogramowania o numerze E-AF09-EN 01.01 02.01.02 i sumie kontrolnej 4F14. Badania potwierdziły spełnienie wymagań § 13 i § 16 ust. 5 rozporządzenia. W piśmie z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący podważył konieczność wykonania badań przedmiotowej wagi z miernikiem 3590 EXP w miejscu zainstalowania. Wyjaśnił, że nigdzie nie są zainstalowane wagi z miernikiem 3590 EXP, a inne typy wag zbudowane i zainstalowane przez niego mogą być przystosowane do pracy z tym miernikiem. W związku z koniecznością ustalenia, czy egzemplarz wagi poddany badaniom w miejscu zainstalowania w okresie od 30 września 2013 r. do 4 października 2013 r. jest egzemplarzem reprezentującym typ wagi, który ma otrzymać zatwierdzenie typu, z uwagi na dokonane modyfikacje oprogramowania zainstalowanego w mierniku 3590 EXP, Prezes GUM pismem z dnia [...] stycznia 2015 r., po raz kolejny wezwał skarżącego do wskazania, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, miejsca zainstalowania egzemplarza przyrządu reprezentującego zgłoszony do zatwierdzenia typ przyrządu oraz daty gotowości do badań. Skarżący pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. powtórzył treść wyjaśnień z dnia [...] grudnia 2014 r., wskazując, że ponowne badanie wagi w miejscu zainstalowania nie jest uzasadnione, a Główny Urząd Miar powinien uznać prawidłowość wykonanych przez siebie badań w 2013 r. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. pełnomocnik strony przedstawił stanowisko strony co do zebranych dowodów, materiałów, zgłoszonych żądań, kwestionując celowość przeprowadzenia badań egzemplarza wagi w miejscu zainstalowania. Ponadto na podstawie art. 9 kpa wniósł o: 1) wskazanie jakie elementy oprogramowania decydują w opinii organu o braku tożsamości urządzeń, tj. o tym, iż na obecnym etapie postępowania mamy do czynienia z innym urządzeniem niż przekazane pierwotnie, 2) wskazanie jakie koszty ma ponieść strona w związku z uzyskaniem zatwierdzenia typu wag swojej produkcji. Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. skarżący nadesłał sporządzone przez tłumacza przysięgłego tłumaczenie oświadczenia Dini Argeo S.r.l., producenta miernika, zainstalowanego w wadze zgłoszonej do zatwierdzenia typu, z którego wynikają zasady oznaczania kolejnych wersji oprogramowania, a także stwierdzenie, że dwie wersje oprogramowania E-AF09-EN 01. 01. 02.01.01 i E-AF09-PL-01.01. 02.01.02 posiadają taką samą wersję oprogramowania podlegającego legalizacji. Nie przedstawił natomiast oryginału oświadczenia Dini Argeo, pomimo wystosowania do niego wezwania w tej sprawie (pismo z dnia [...] lutego 2015 r.). Pismem z dnia [...] lutego 2015 r. pełnomocnik strony przedstawił stanowisko w sprawie zebranych dowodów, materiałów, zgłoszonych żądań. Podtrzymał wnioski i twierdzenia przedstawione w piśmie z dnia [...] stycznia 2015 r., a ponadto wniósł o: 1) przedstawienie podstawy prawnej uzasadniającej następującą kolejność badań: a) badanie i sprawdzenie wagi w miejscu zainstalowania, w tym oględziny i sprawdzenie wstępne wagi (m. in. w zakresie obciążenia maksymalnego), badanie i sprawdzenie charakterystyk metrologicznych, b) sprawdzenie, czy waga spełnia wymagania w przypadku wystąpienia zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego, c) badanie oprogramowania; 2) na podstawie art. 84 § 1 kpa dopuszczenie dowodu z opinii biegłego (producenta miernika 3590EX Dini Argeo s.r.l., Via delia Fisica, 20, 41042 Fiorano Modenese MO, Włochy) na okoliczność ustalenia, czy zmiany dokonane w oprogramowaniu mają wpływ na charakterystyki metrologiczne i tożsamość urządzenia. Decyzją Prezesa GUM z dnia [...] marca 2015 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1kpa, po ponownym rozpatrzeniu wniosku, utrzymano w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu stwierdzono, że stosownie do art. 4 pkt 12 ustawy z dnia 11 maja 2001 r. - Prawo o miarach (Dz. U. z 2013 r. poz. 106 dalej "ustawa"), zatwierdzenie typu to potwierdzenie, w drodze decyzji, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania. Wagi samochodowe do ważenia pojazdów w ruchu podlegają zatwierdzeniu typu zgodnie z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz.U. z 2014r. poz. 1066). Z kolei wymagania, które musi spełniać waga samochodowa do ważenia pojazdów w ruchu w celu uzyskania zatwierdzenia typu, o czym mowa wyżej, określa rozporządzenie Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. Zakres badań, które przeprowadza się w ramach badania typu wagi samochodowej do ważenia pojazdów w ruchu, określa § 29 rozporządzenia. Dopiero w wyniku badania typu, przeprowadzonego zgodnie z powyższymi przepisami, Prezes GUM może wydać odpowiednią decyzję merytoryczną w sprawie zatwierdzenia typu (art. 8f ust. 3 ustawy). W dalszej części uzasadnienia Prezes GUM wskazał, że w przedmiotowej sprawie oprogramowanie miernika 3590 EXP uległo modyfikacji, przy czym modyfikacje miały miejsce już po badaniach egzemplarza wagi w miejscu zainstalowania, przeprowadzonych w okresie od 30 września do 4 października 2013 r. Badanie oprogramowania przedmiotowego miernika, przeprowadzone w Głównym Urzędzie Miar, wykazało, że nie posiada ono wydzielonych części operacyjnej i metrologicznej, identyfikowanych za pomocą indywidualnych sum kontrolnych, wobec czego każda zmiana oprogramowania skutkuje zmianą wynikowej sumy kontrolnej. Nie można więc potwierdzić, że dokonane zmiany oprogramowania dotyczą wyłącznie funkcji, które nie mają wpływu na wynik pomiaru, a części oprogramowania odpowiadające za funkcje metrologiczne pozostają niezmienione. Miernik stanowiący terminal wagi jest istotnym elementem składowym wagi, decydującym o poprawności wykonanych pomiarów masy. Wobec faktu, że nie można stwierdzić, czy dokonane zmiany oprogramowania dotyczą funkcji niezwiązanych z charakterystykami metrologicznymi miernika, czy też dotyczą funkcji odpowiedzialnych za parametry metrologiczne, organ przyjął, że każda zmiana oprogramowania powinna być traktowana jako zmiana, która może wpłynąć na wynik pomiaru. A zatem, pomimo, że numer fabryczny miernika jest taki sam jak miernika zastosowanego w wadze poddanej badaniom w okresie od 30 września do 4 października 2013 r., Prezes GUM nie mógł stwierdzić, że uprzednio badany egzemplarz wagi jest egzemplarzem reprezentującym typ wagi zgodny z aktualną wersją wniosku. Tym samym Prezes GUM nie mógł przyjąć, że uzyskane uprzednio wyniki badań dotyczą egzemplarza reprezentatywnego dla typu wagi zgłoszonego do zatwierdzenia. Odnosząc się do wniosku skarżącego o wskazanie elementów oprogramowania, które decydują o braku tożsamości mierników badanego obecnie i użytego w wadze poddanej badaniom w miejscu zainstalowania w 2013 r., Prezes GUM ponownie wskazał na fakt dokonania zmian w oprogramowaniu i niemożności potwierdzenia, że zmiany dotyczyły wyłącznie funkcji niezwiązanych z charakterystykami metrologicznymi. Podniósł, że wykonanie badań wagi wyposażonej w miernik 3590 EXP z zainstalowanym oprogramowaniem w wersji, która przeszła z wynikiem pozytywnym badania bezpieczeństwa, tj. w wersji o numerze E-AF09-EN 01.01 02.01.02 i sumie kontrolnej 4F14, pozwoliłoby na jednoznaczne wyjaśnienie tej sprawy. Jednakże strona, pomimo wystosowanych do niej wezwań, nie wskazała miejsca zainstalowania wagi ze zmodyfikowanym miernikiem, ani terminów, w którym organ mógłby przeprowadzić niezbędne badania. Odnosząc się do wniosku o przedstawienie podstawy prawnej uzasadniającej kolejność badań, Prezes GUM wskazał, że przepisy rozporządzenia nie określają kolejności, w jakiej badania przyrządu powinny być prowadzone. Ponadto organ wskazał, że w postępowaniu, które zakończyło się wydaniem decyzji z dnia [...] października 2014 r., równolegle prowadzono badanie miernika oraz wagi w miejscu jej zainstalowania. Badanie wagi w miejscu zainstalowania przeprowadzono w całości, natomiast w odniesieniu do miernika przeprowadzono jedynie cześć badań (m.in. zbadano występowanie zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego). Pozostałych badań nie można było przeprowadzić, co było podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Odnosząc się do kwestii wniosku o powołanie biegłego w trybie art. 84 § 1 kpa, którym miałby być przedstawiciel producenta miernika, organ stwierdził, że istotą działań prowadzonych w ramach badania typu przyrządu pomiarowego jest weryfikacja, tj. potwierdzenie charakterystyk przyrządu zadeklarowanych we wniosku o zatwierdzenie typu. Natomiast - w jego ocenie - nie ma potrzeby powoływania biegłego posiadającego wiadomości specjalne, lecz istnieje konieczność przeprowadzenia określonych badań. Ewentualne przyjęcie jako dowodu opinii biegłego, którą miałaby stanowić oświadczenia producenta podzespołu wykorzystanego w danym przyrządzie pomiarowym, dotyczące istotnych cech zastosowanego podzespołu, nie może zastąpić weryfikacji cech, o których jest mowa w takiej deklaracji. Ponadto organ wskazał, że przedłożony przez stronę skan oświadczenia producenta miernika dotyczy tożsamości wersji oprogramowania E-AF09-EN 01. 01. 02.01.01 i E-AF09-PL-01.01. 02.01.02, które mają posiadać taką samą wersję oprogramowania podlegającego legalizacji, nie może stanowić dowodu w niniejszym postępowaniu, gdyż stwierdzona w trakcie badań wersja oprogramowania użytego w mierniku 3590EXP (E-AF09-EN 01.01 02.01.02) jest inna od wersji wymienionych w tym oświadczeniu. Reasumując organ stwierdził, że w przedmiotowej prawie nie przedstawiono egzemplarza przyrządu pomiarowego reprezentującego typ zgłoszony do zatwierdzenia. A zatem nie jest możliwe przeprowadzenie badania typu zgodnie z ww. przepisami, a tym samym Prezes nie może podjąć merytorycznego rozstrzygnięcia w przedmiocie zatwierdzenia typu. Postępowanie w rozpatrywanej sprawie stało się zatem bezprzedmiotowe w rozumieniu art. 105 § 1 kpa, co stanowi podstawę do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w przedmiocie zatwierdzenia typu wag samochodowych do ważenia pojazdów w ruchu o nazwie MARS, produkowanych przez skarżącego. Skargę na powyższą decyzję Prezesa GUM z dnia [...] marca 2015 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej nią decyzji z dnia [...] października 2014 r. oraz o zasądzenie od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji zarzucił: a) art. 8, 9 i 11 kpa poprzez przeprowadzenie w pierwszej kolejności badania przyrządu w miejscu zainstalowania (oględziny i sprawdzenie wstępne wagi m. in. w zakresie obciążenia maksymalnego, badanie i sprawdzenie charakterystyk metrologicznych) w sytuacji, gdy przepisy nie określają kolejności, w jakiej badania powinny być prowadzone, zaś w opinii Prezesa GUM zmiana oprogramowania może wpływać na funkcje metrologiczne urządzenia i jego tożsamość, w wyniku czego konieczne jest powtórzenie kosztownych badań w miejscu zainstalowania - co stanowi o braku pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej, braku informowania skarżącego o okolicznościach faktycznych mogących mieć wpływ na ustalenie prawa strony w zakresie zgłoszonego żądania; oraz braku realizacji obowiązku przekonywania strony do działań podejmowanych przez organ w toku całego postępowania; b) art. 7, 77 § 1 i 80 kpa, polegające na niewyczerpującym i nie wszechstronnym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego, nie podjęciu wszystkich niezbędnych kroków mających na celu wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy i zastosowanie dowolnej oceny dowodów poprzez uznanie, że dokonane na żądanie organu przez skarżącego zmiany w oprogramowaniu wpływają na funkcje metrologiczne, a w konsekwencji przyjęcie, że uzyskane uprzednio wyniki badań nie dotyczą egzemplarzu reprezentatywnego dla typu wagi zgłoszonego do zatwierdzenia, w sytuacji gdy dokonane zmiany nie mają wpływu na wynik pomiaru, co potwierdza zgormadzony w sprawie materiał dowodowy, w tym oświadczenie producenta urządzenia Dini Argeo S.r.l.; c) art. 8 kpa poprzez brak pogłębiania zaufania obywateli do organów administracji publicznej polegający na rozstrzygnięciu wątpliwości na niekorzyść obywatela; d) art. 80 kpa, poprzez zastosowanie przez organ dowolnej oceny dowodów, polegającej na przyjęciu, że złożone przez skarżącego oświadczenie producenta urządzenia Dini Argeo S.r.l. nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż potwierdza okoliczności nieistotne dla jej rozstrzygnięcia; e) art. 84 § 1 i art. 7, 77 § 1 kpa poprzez pominięcie wniosku dowodowego skarżącego z dnia [...] lutego 2015 r. o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego (producenta miernika 3590EXP Dini Argeo s.r.l) na okoliczność ustalenia czy zmiany dokonane w oprogramowaniu mają wpływ na charakterystyki metrologiczne i tożsamość urządzenia, w sytuacji: - powzięcia przez organ w tym zakresie wątpliwości, których nie był w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, co wyraża się w stwierdzeniu organu, że "każda zmiana oprogramowania powinna być traktowana jak zmiana, która może wpłynąć na wynik pomiaru, gdyż nie można stwierdzić czy dokonane zmiany oprogramowania dotyczą funkcji niezwiązanych z charakterystykami metrologicznymi miernika, czy też dotyczą funkcji odpowiedzialnych za parametry metrologiczne" oraz "nie jest możliwe potwierdzenie że zmiany dotyczyły wyłącznie funkcji niezwiązanych z charakterystykami metrologicznymi". - uznania, że przedstawiona prywatna opinia producenta nie może stanowić dowodu w postępowaniu; - rozstrzygnięcie powyższego zagadnienia wymagało wiadomości specjalnych. f) art. 7, 77 § 1 kpa w zw. z art. 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 7 stycznia 2008 r. w sprawie prawnej kontroli metrologicznej przyrządów pomiarowych (Dz. U. z dnia 14 stycznia 2008 r.) poprzez pominięcie wyników badań przeprowadzonych przez laboratorium metrologiczne OIML (International Organization of Legal Metrology) z Wielkiej Brytanii w zakresie w jakim potwierdzały one, że urządzenie oraz miernik spełnia wymagania w zakresie obciążenia maksymalnego i charakterystyk metrologicznych; w przypadku wystąpienia zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego oraz w zakresie oprogramowania; g) art. 107 § 3 kpa poprzez brak prawidłowego uzasadnienia faktycznego decyzji z uwagi na zawarcie w nim zbyt ogólnych stwierdzeń i nie wskazanie przyczyn, z powodu których organ odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przedstawionym przez skarżącego dowodom i twierdzeniom, co uniemożliwia realizację zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa oraz dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że obowiązek pogłębiania zaufania obywateli wiąże się z koniecznością rozstrzygania wątpliwości na korzyść obywatela, aż do granic naruszenia interesu społecznego. Na potwierdzenie swoich słów przywołał szereg orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok NSA z dnia 11 czerwca 1981 r., sygn. akt SA 820/81, ONSA 1981 Nr 1, poz. 57). Nadto skarżący podniósł, że z zasady informowania wynikającej z art. 9 kpa wywiedziono wiele szczegółowych obowiązków organu administracji publicznej prowadzącego postępowanie, m.in. dokładne ustalenie przedmiotu żądania zgłoszonego przez stronę (wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2010 r., I OSK 428/09, LEX nr 745012). Podkreślił, iż w rozpatrywanej sprawie Prezes GUM naruszył powyższe naczelne zasady kpa m.in. przez to, że w pierwszej kolejności przeprowadził badania przyrządu w miejscu zainstalowania w sytuacji gdy przepisy nie precyzują chronologii, w jakiej badania powinny być prowadzone. Skarżący podkreślił, iż – w jego ocenie - zasadnym było w pierwszej kolejności przeprowadzenie badań oprogramowania. Organ już w okresie badań przyrządu w miejscu zainstalowania miał możliwość zapoznania się z cechami miernika i jego oprogramowania, a zarzuty dyskwalifikujące własne badania podniósł dopiero na ostatnim etapie postępowania. Takie postępowanie jest bez wątpienia sprzeczne z naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego, a dodatkowo naraża skarżącego na dodatkowe koszty. Wskazał, że miernik został dostarczony do GUM 17.09.2013 r. a badania w miejscu zainstalowania rozpoczęto 30.09.2013 r. W konsekwencji wątpliwości takie jak brak wyświetlania sumy kontrolnej oprogramowania można było rozstrzygnąć już na wstępnym etapie postępowania, w ten sposób aby badania w miejscu zainstalowania było prowadzone na zweryfikowanym już oprogramowaniu. Odwrotna kolejność badań, w sytuacji gdy oprogramowanie miernika i sam miernik podlegają odrębnemu badaniu, przy czym miernik stanowiący terminal wagi jest istotnym elementem składowym wagi, decydującym o poprawności wykonanych pomiarów masy jest działaniem nielogicznym i narusza interes skarżącego. Nie znajduje zatem uzasadnienia zlecenie przeprowadzenia badań urządzenia w zakresie charakterystyki metrologicznej, w sytuacji gdy miernik w opinii organu nie spełniał wymogów § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. (Dz. U. z dnia 15 października 2007 r.) oraz w sytuacji gdy organ stawia wymóg wprowadzenia stosownej zmiany oprogramowania już na początku postępowania. W ocenie skarżącego skoro Prezes GUM powziął wątpliwości w zakresie oprogramowania urządzenia, a następnie przyjął stanowisko, że zmiany tego oprogramowania wpłyną na funkcje metrologiczne urządzenia i jego tożsamość (wzywając przy tym skarżącego do dokonania zmiany oprogramowania) powinien był w pierwszej kolejności wyjaśnić kwestię zgodności oprogramowania z ustawą, a dopiero w dalszym etapie postępowania zlecić przeprowadzenie badań w miejscu zainstalowania. Inna kolejność badań powoduje, iż pierwsze badania w miejscu zainstalowania mogą okazać się bezprzedmiotowe. Ponadto skarżący wskazał, że w zaistniałym stanie faktycznym organ powziął wątpliwości co do tego czy wprowadzone w oprogramowaniu zmiany mają wpływ na funkcje metrologiczne miernika czy też nie. Skoro tak, to Prezes GUM winien był je rozstrzygnąć zgodnie z oświadczeniem producenta miernika, względnie przy udziale biegłych, a jeśli to okazałoby się nie możliwe - przy braku oczywistych dowodów lub norm prawnych wskazujących, że zmiany rzeczywiście wpływają na istotne funkcje miernika - powinien był je rozstrzygnąć na korzyść wnioskodawcy. Organ był zatem obowiązany załatwić sprawę zgodnie z interesem strony, skoro nie stoi temu na przeszkodzie słuszny interes społeczny, ani nie przekracza to możliwości organu wynikających z przyznanych mu uprawnień i środków. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7, 77 § 1 i 80 kpa skarżący podniósł, że organ wyrazi wątpliwości czy dokonane na jego żądanie zmiany oprogramowania mogą wpłynąć na funkcję metrologiczne i bezzasadnie rozstrzygnął je na jego niekorzyść. Ponadto organ pominął twierdzenia skarżącego poparte oświadczeniami producenta urządzenia, z których wynikało, że wprowadzone zmiany oprogramowania nie wpływają na wyniki pomiaru, a tym samym nie istniała potrzeba powtarzania badań w miejscu zainstalowania wagi. Poza tym skarżący zarzucił, iż za dowolne należy uznać twierdzenie organu, iż oprogramowanie nie posiada wydzielonych części operacyjnej i metrologicznej, identyfikowanych za pomocą indywidualnych sum kontrolnych, wobec czego każda zmiana oprogramowania skutkuje zmianą wynikowej sumy kontrolnej. Wraz z pismem z dnia [...] marca 2014 r. skarżący przedstawił dokumentację techniczną, potwierdzającą, że oprogramowanie posiada wydzieloną część inicjującą (loader), operacyjną i metrologiczną, identyfikowaną za pomocą indywidualnych sum kontrolnych. W piśmie z dnia [...].07.2014 r. skarżący powiadomił również organ o zakresie zmian w oprogramowaniu, dokonanych na żądanie organu, z którego wynika, że wyświetlana suma kontrolna obejmuje część programu podlegającą metrologicznej kontroli prawnej. W ocenie skarżącego organ pominął zatem powyższy materiał dowodowy przyjmując w sposób dowolny powyższą tezę, która stanowiła podstawę uznania, że dokonane zmiany oprogramowania mogą mieć wpływ na funkcję metrologiczne. Ponadto skarżący wskazał na niekonsekwencję organu w zakresie w jakim uznano, spełnienie wymagań w przypadku wystąpienia zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego, które również prowadzone było na urządzeniu przed zmianą oprogramowania. Jak wskazał powyżej Skarżący druga grupa badań obejmuje sprawdzenie czy waga spełnia wymagania w przypadku wystąpienia zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego. Badanie te poprzedzały badania w zakresie oprogramowania (prowadzone były na urządzeniu przed zmianą oprogramowania) i zakończyły się pozytywnie dla skarżącego W opinii skarżącego, gdyby modyfikacja oprogramowania miała wpływ na tożsamość urządzenia i funkcje metrologiczne, zasadnym byłoby powtórzenie wszystkich wcześniejszych badań, w tym zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego. Tymczasem organ przyjął, że powtórzenia wymagają jedynie badania w miejscu zainstalowania, należące do pierwszej grupy. Badania w zakresie zakłóceń od pola elektromagnetycznego przeprowadzone na "starym" oprogramowaniu zostały przez organ uznane, pomimo postawienia zarzutu w zakresie zmiany oprogramowania, co stanowi o niekonsekwencji i sprzeczności w postępowaniu Prezesa GUM. Wskazać również należy, że skarżący dołączył do wniosku protokoły z wynikami badań przeprowadzonych przez kompetentne laboratoria (m. in. włoskie laboratorium metrologiczne CIBE, S.r.l.), które wykazywały, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania. Badania były prowadzone na urządzeniu z pierwotnym oprogramowaniem. Powyższe protokoły zostały uwzględnione przez Prezesa GUM w zakresie potwierdzającym spełnienie wymagań w przypadku wystąpienia zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego. W ocenie skarżącego powyższa okoliczność potwierdza, że sam organ uznał, iż zmiana oprogramowania nie ma wpływu na właściwości urządzenia w zakresie zakłóceń od pola elektromagnetycznego co pozostaje w sprzeczności z dowolnym twierdzeniem, iż zmiana ta wpływa na funkcje metrologiczne. Prezes GUM nie wyjaśnił dlaczego zmiana oprogramowania ma wpływ na funkcje metrologiczne, a nie wpływa na funkcje dotyczące zakłóceń od jednorodnego pola elektromagnetycznego. Ponadto organ dopuścił się naruszenia art. 80 Kpa, poprzez zastosowanie dowolnej oceny dowodów, polegającej na przyjęciu, że złożone przez Skarżącego oświadczenie producenta urządzenia Dini Argeo S.r.l. nie może stanowić dowodu w sprawie, gdyż potwierdza okoliczności nieistotne dla jej rozstrzygnięcia. Prezes GUM nie dokonał dokładnej analizy powyższego dokumentu. Oświadczenie to złożone ostatecznie przez skarżącego wraz z pismem z dnia [...].03.2015 r. oraz z uwierzytelnionym tłumaczeniem na język polski, doręczonym osobiście [...].02.2015 r. potwierdza, że zmiana oprogramowania dokonana przez skarżącego nie miała wpływu na funkcje metrologiczne miernika. Reasumując skarżący podniósł, że różnica tych dwóch oprogramowań dotyczy elementów o zupełnie nieistotnym wpływie na pracę instrumentu, bo identyfikowanym ostatnią częścią oznaczenia sufiks, mającą rangę rewizji programu. Gdyby zmiana była istotna dla sposobu pracy instrumentu lub realizowanych funkcji, producent określiłby ją jako nową wersję lub przynajmniej subwersję oprogramowania aplikacyjnego. Jeżeli organ nie był w stanie dokonać samodzielnie oceny oświadczenia producenta powinien był dopuścić dowód z opinii biegłego, za pomocą którego byłby w stanie ocenić czy dokonane zmiany mogą mieć wpływ na wyniki pomiaru. W odpowiedzi na skargę Prezes GUM wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2014 r. poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi, jak i prawem procesowym. Sąd zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.), dalej: "p.p.s.a.", rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit c), a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określanych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Podkreślenia wymaga również, że stosownie do powołanych wyżej przepisów Sąd nie bada zaskarżonej decyzji pod względem jej celowości czy słuszności. Badając skargę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja i decyzja utrzymana nią w mocy nie naruszają prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. W kontrolowanej sprawie - na podstawie przepisów ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o miarach (Dz. U. z 2013 r., poz. 1069) w związku z § 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 27 grudnia 2007 r. w sprawie rodzajów przyrządów pomiarowych podlegających prawnej kontroli metrologicznej oraz zakresu tej kontroli (Dz. U. z 2014 r. poz. 1066) - zatwierdzeniu typu podlegała waga samochodowa do ważenia pojazdów w ruchu o nazwie MARS z miernikiem typu 3590 EXP, a przedmiotem oceny Sądu jest to, czy organ orzekający zasadnie odstąpił od rozstrzygnięcia sprawy co do jej istoty i zakończył ją pod względem procesowym, tj. decyzją umarzającą postępowanie. I tak, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 4 pkt 10 ww. ustawy zatwierdzenie typu przyrządu pomiarowego dokonywane jest przed wprowadzeniem przyrządu pomiarowego do obrotu, na podstawie badania typu, przez co rozumie się zespół czynności mających na celu wykazanie, czy przyrząd pomiarowy danego typu spełnia wymagania, i stanowiących podstawę zatwierdzenia typu. Przepis art. 8f ust. 1 i 2 ww. ustawy określa przy tym, że badanie typu przyrządu pomiarowego obejmuje analizę dokumentów i badanie charakterystyk technicznych oraz metrologicznych określonej liczby egzemplarzy reprezentujących typ przyrządu pomiarowego albo może być ograniczone do analizy przedłożonych dokumentów, jeżeli wnioskodawca przedstawił protokoły z wynikami badań, przeprowadzonych przez kompetentne instytucje metrologiczne lub laboratoria, wykazującymi, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania. Zakres zaś badań, które przeprowadza się w ramach badania typu wagi samochodowej do ważenia w ruchu określa § 29 rozporządzenia w sprawie wymagań. Postępowanie merytoryczne o zatwierdzenie typu kończy jedna z decyzji z art. 8f ust. 3 ustawy o miarach. W okolicznościach faktycznych sprawy w toku wszczętego na wniosek strony postępowania organ we wrześniu i październiku 2013 r. poddał badaniu ww. wagi w miejscu ich zainstalowania (z pozytywnym wynikiem), a następnie przystąpił do badań laboratoryjnych miernika, czyli urządzenia bezpośrednio odpowiadającego za pomiar masy. W oprogramowaniu miernika - co bezsporne - dokonano określonych poprawek. W skardze w ww. zakresie podano, że dotyczyły one (1) zmiany oprogramowania w celu zapewnienia możliwości identyfikowania przez numer wersji i liczbę kontrolną wizualizacji, (2) przeniesienia dwóch parametrów (długość pomostu wagowego, max. prędkość) z części swobodnie edytowalnej (dostępnej dla użytkownika) do części zabezpieczonej przez zworę legalizacyjny - "przełącznik serwisowy" zabezpieczony cechą urzędową. Sporne są natomiast okoliczności dokonania ww. zmian. Strona w skardze wskazuje, że dokonano ich na wezwanie (żądanie) organu, a organ - w odpowiedzi na skargę - nie zgadza się z tym i podnosi, że przeprowadził badanie typu przyrządu zgłoszonego do zatwierdzenia typu przyrządu zgłoszonego do zatwierdzenia typu i dostarczonego (udostępnionego) przez stronę. Strona zaś, czynnie uczestnicząc w postepowaniu, wiedziała, że w sprawozdaniu z badań i sprawdzeń przyrządu z dnia [...] lipca 2014 r., stwierdzono niespełnienie wymagania § 13 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wymagań, czyli brak identyfikacji oprogramowania przez numer wersji i liczbę kontrolną. Korzystając z przysługujących jej uprawnień zmieniła konstrukcję przyrządu pomiarowego zgłoszonego do zatwierdzenia typu w celu uzyskania pozytywnego rozstrzygnięcia. Gdyby bowiem w wyniku przeprowadzonego badania okazało się, że przyrząd pomiarowy nie spełnia wszystkich wymagań, Prezes GUM musiałby wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia typu zgodnie z art. 8f ust. 3 pkt 3 ustawy. W trakcie badań doszło jednak do zniszczenia miernika. Zdaniem strony stało się tak na skutek nieuprawnionej ingerencji w urządzenie przez pracowników organu. W tym zaś stanie miernika - co przyznaje w skardze sama strona - brak było możliwości prowadzenia dalszych jego badań. Organ w decyzji z dnia [...] października 2014 r. umorzył postępowanie w ww. zakresie wobec stwierdzenia, iż "niemożliwe okazało się doprowadzenie przyrządu z nową wersją oprogramowania do stanu pozwalającego na przeprowadzenie badań". Słusznie wskazuje strona, że w uzasadnieniu ww. decyzji niedostatecznie wyjaśniono podstawę faktyczną podjęcia przez organ ww. rozstrzygnięcia. Wnioskodawca wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy, a badania miernika podjęto na nowo. Wnioskodawca dostarczył bowiem do GUM kolejny, skonfigurowany egzemplarz miernika 3590 EXP i w dniu [...] grudnia 2014 r. poddano badaniu oprogramowanie. Stwierdzono wtedy, że miernik wagi spełniła wymagania wynikająca z rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 25 września 2007 r. Organ uznał jednak za konieczne potwierdzenie, czy egzemplarz wagi poddany już raz badaniom w miejscu zainstalowania jest egzemplarzem reprezentującym typ wagi, który ma otrzymać zatwierdzenie typu, z uwagi na dokonane modyfikacje oprogramowania zainstalowanego w mierniku 3590 EXP. W tym miejscu wskazać należy, że sporne są w sprawie konsekwencje dokonanych zmian oprogramowania. Zdaniem strony przeprowadzone zmiany nie skutkowały powstaniem nowej wersji programu, a jedynie jego rewizją, w inny sposób prezentującą informacje dotyczące konfiguracji i danych identyfikujących. Program posiadał więc identyczne cechy metrologiczne, konfiguracyjne i zabezpieczenia, co wersja przed zmianą oprogramowania. Organ z kolei stanął na stanowisku, że nie można potwierdzić, że dokonane zmiany nie miały wpływu na funkcje metrologiczne, a tylko w takim przypadku można by uznać, że wyniki badań przeprowadzonych w terenie dla miernika z innym oprogramowaniem mogą być traktowane jako reprezentatywne dla typu, który ma być zatwierdzony po przeprowadzonych zmianach oprogramowania. Wnioskodawca kwestionując ww. pogląd organu wskazuje, że dokonane w 2013 r. badania w miejscu zainstalowania urządzenia pozostają aktualne, a miernik, który przeszedł badania i testy oprogramowania w GUM w grudniu 2014 r., jest tym samym miernikiem, o tym samym numerze fabrycznym, który był badany z wagą w miejscu zainstalowania we wrześniu 2013 r. Ze skargi wynika zaś, że powtórne badania w ww. zakresie są bardzo kosztowne. Koniec końców strona nie udostępniła organowi przyrządu do badań. W pismach z dnia [...] listopada i [...] grudnia 2014 r. wskazała, że nie istnieje egzemplarz wagi reprezentującej typ zgłoszony do zatwierdzenia, a inne typy wag zbudowane i zainstalowane przez nią mogą być przystosowane do pracy z ww. miernikiem. W takim stanie rzeczy organ uznał, że brak było możliwości przeprowadzenia wszystkich wymaganych badań i stwierdzić, czy typ wagi zgłoszonej do zatwierdzenia typu spełnia wymagania określone w przepisach. W konsekwencji organ utrzymał w mocy swoją decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie. Sąd w tej sprawie podzielił stanowisko organu. Rzeczywiście, w sprawie wystąpiła przesłanka umorzenia postępowania. Wskazać bowiem należy, że organ ponownie rozpoznający sprawę posiada nie tylko uprawnienia kontrolne, ale także te o charakterze merytorycznym, reformacyjnym. Tak więc celem i tego postępowania - zważywszy na okoliczności sprawy - było ustalenie, czy przyrząd pomiarowy danego typu spełnia wymagania. Organ uznał za konieczne potwierdzenie, czy egzemplarz wagi poddany już raz badaniom w miejscu zainstalowania jest egzemplarzem reprezentującym typ wagi, który ma otrzymać zatwierdzenie typu, z uwagi na dokonane modyfikacje oprogramowania zainstalowanego w mierniku 3590 EXP. Temu rozumowaniu organu nie można odmówić logiki, bądź twierdzić, że jest ono sprzeczne z zasadami doświadczenia życiowego. Zdaniem Sądu powód dodatkowego badania przyrządu pomiarowego nie był więc pozorny, przeciwnie - miał swoje racjonalne, łatwe do pojęcia przez każdego, podstawy i uzasadnienie, a powoływał się na te okoliczności wyspecjalizowany organ, odpowiedzialny w strukturze organów administracji rządowej za zatwierdzanie typów przyrządów pomiarowych na podstawie wyników przeprowadzonych badań i nadawanie znaków zatwierdzenia typu, w drodze decyzji (por. art. 16 ust. 6 ustawy). Zdaniem zaś strony działania organu w sprawie skupiły się na doprowadzeniu do powtórnego badania wagi w miejscu zainstalowania, pomimo iż nie było to konieczne z uwagi na możliwość rozstrzygnięcia powstałych wątpliwości przy pomocy już zgromadzonego materiału dowodowego, ewentualnie biegłych. Tymczasem - zdaniem Sądu - żaden przepis nie wyłącza uprawnienia organu (także w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy) zweryfikowania ww. okoliczności bezpośrednio, tj. poprzez zbadanie podlegającego zatwierdzeniu typu urządzenia. Nawet bowiem jeśli w materiale dowodowym znajdują się protokoły z wynikami badań, przeprowadzonych przez kompetentne instytucje metrologiczne lub laboratoria, wykazującymi, że typ przyrządu pomiarowego spełnia wymagania to ograniczenie postępowania do analizy przedłożonych dokumentów stanowi - w świetle art. 8f ust. 2 pkt 2 ustawy - wyłącznie uprawnienie organu w sprawie o zatwierdzenie typu. Decyzja w ww. zakresie zawsze należy do organu. Nieprzedstawienie zaś organowi takiego urządzenia przez wnioskodawcę niewątpliwie stanowiło podstawę do umorzenia postępowania. Uwzględniając co wcześniej powiedziano, podstawowym warunkiem postępowania o zatwierdzenie typu prowadzonego na podstawie przepisów ustawy o miarach - zdaniem Sądu - jest istnienie (a także dostępność dla organu do czasu rozstrzygnięcia sprawy) egzemplarza przyrządu pomiarowego reprezentującego typ zgłoszony do zatwierdzenia. Na skutek opisanych powyżej okoliczności w sprawie ujawniło się zatem zdarzenie faktyczne, które spowodowało, że przestała istnieć prawnie doniosła relacja między faktem a prawem, z którą to relacją łączy się w postępowaniu administracyjnym obowiązek konkretyzacji normy w postaci wydania decyzji administracyjnej. Taki zaś stan rzeczy musiał z kolei spowodować zastosowanie przez organ instytucji umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. O bezprzedmiotowości tej stanowi art. 105 § 1 k.p.a., i oznacza ona sytuację, w której brak któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Już sama ta okoliczność stanowi o niezasadności skargi, usprawiedliwia bowiem kwestionowane przez stronę działanie organu w zakresie umorzenia postepowania. Niemniej jednak rozsądnie brzmi i wspiera tę decyzję procesową organu także jego argumentacja organu wynikająca z odpowiedzi na skargę. I tak, na zarzut skarżącego, że Prezes GUM - jako dowód rozstrzygający wątpliwości - powinien był przyjąć oświadczenie producenta miernika słusznie organ wskazuje, że przepisy określają szczegółowy zakres badań podczas badania typu i nie ma tam wymienionego oświadczenia producenta przyrządu. Po drugie - jak już wskazano i w uzasadnieniu do decyzji z dnia [...] marca 2015 r. - strona przedłożyła jedynie skan oświadczenia producenta miernika, a ponadto nie mógł on stanowić dowodu w sprawie, gdyż stwierdzona w trakcie badań wersja oprogramowania użytego w mierniku 3590EXP (E-AF09-EN 01.01 02.01.02) jest inna od wersji wymienionych w tym oświadczeniu. Po trzecie wątpliwości związane ze zmianą oprogramowania miernika miały zostać wyjaśnione podczas badania wagi w miejscu zainstalowania, przy założeniu, że w trakcie tego badania w mierniku wagi zainstalowane byłoby oprogramowanie w wersji, która przeszła z wynikiem pozytywnym badania bezpieczeństwa. W związku z tym nie było potrzeby powoływania biegłych, gdyż organ posiada odpowiednią wiedzę i umiejętności, aby takie badania przeprowadzić i rozstrzygnąć ewentualne wątpliwości. Wiadomości specjalne są bowiem konieczne w tych sprawach, w których pojawia się zagadnienie mające znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, a którego zakres przekracza zakres wiadomości i doświadczenia życiowego osób mających wykształcenie ogólne (B. Adamiak [w:] B. Admiak, J. Borkowski - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 12. wydanie, CH Beck). W tym zaś przypadku posłużenie się dowodem z opinii biegłego stanowiłoby - zdaniem Sądu - niedopuszczalne wyręczenie organu od obowiązku ustalenia faktów istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Odnośnie zaś zarzutu pominięcia wyników badań przeprowadzonych przez laboratorium metrologiczne OIML organ zasadnie wskazał, że jednym z dokumentów dostarczonych przez Stronę, był "OIML Certificate of Conformity", nr R134/2006-GB1-12.0, z dnia [...] września 2012 r. Jest to certyfikat zgodności OIML i dotyczy wagi samochodowej do ważenia pojazdów w ruchu klasy dokładności 2, 5 i 10 o oznaczeniu typu 3590E-AF09 innego producenta niż strona, bo Dini Argeo S.r.l., Włochy. Dokument ten nie dotyczy wagi MARS, ani miernika typu 3590EXP zastosowanego w tej wadze. Drugim dokumentem dostarczonym przez Stronę był "OIML Evaluation Report", nr P00251/R134, dla przyrządu o oznaczeniu typu Rideweight, który nie jest protokołem z badań. Dokument ten również nie dotyczy miernika 3590EXP. Następnym dokumentem jest "Test Report" nr SN: 1193 z dnia [...] grudnia 2011 r. wydany przez National Measurement Office, który jest raportem z badań serii mierników o oznaczeniach typu 3590E oraz CPWET. Dokument ten - jak wyjaśnił organ - nie został uwzględniony w postępowaniu, gdyż nie dotyczył miernika typu 3590EXP. Poza tym Skarżący dostarczył włoski certyfikat badania miernika typu 3590 oraz 3590E, nr UCM 03/005-B revision I. Ten dokument również nie dotyczył miernika typu 3590EXP. Ponadto Strona dostarczyła protokół badań miernika typ 3590EXP w dniu [...] września 2013 r. (a jego tłumaczenie na język polski w dniu 25 września 2013 r.). Protokół badań miernika 3590EXP zawiera wyniki badań wykonane przez laboratorium metrologiczne CIBE S.r.l., Włochy. Dostarczone wyniki badań zostały uwzględnione w postępowaniu. Skarżący nie dostarczył natomiast wyników badań potwierdzających spełnianie przez miernik, a tym samym przez wagę, wymagania określonego w § 16 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia w sprawie wymagań, dotyczącego odporności na jednorodne pole elektromagnetyczne, stąd też niezbędne było przeprowadzenie badań w tym zakresie w laboratorium GUM. W związku z zarzutem niekonsekwencji w postępowaniu Prezesa GUM, który z jednej strony domaga się powtórzenia badań wagi w miejscu użytkowania ze względu na fakt zmian dokonanych w oprogramowaniu, a z drugiej strony uznaje za reprezentatywne wyniki badań odporności miernika na oddziaływanie pola elektromagnetycznego, pomimo iż badanie tej odporności przeprowadzono dla miernika z zainstalowanym oprogramowaniem w wersji przed dokonanymi zmianami, organ wyjaśnił, że odporność na oddziaływanie pola elektromagnetycznego jest cechą materialnych podzespołów wykorzystanych w budowie miernika, a te nie uległy zmianie. Fakt ten umożliwiał uznanie uzyskanych wyników badań odporności na oddziaływanie pola elektromagnetycznego pomimo zmian dokonanych w oprogramowaniu. Organ ponownie rozpoznający sprawę, widząc powód umorzenia postępowania (wprawdzie inny, niż wynikał z decyzji z dnia [...] października 2014 r, co zostało dostrzeżone przez pełnomocnika skarżącego i ocenione jako inna podstawa faktyczna rozstrzygnięcia) nie mógł orzec inaczej niż w tej sprawie (na przykład poprzez uchylenie poprzedniej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia) już choćby z tej przyczyny, że wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy różni się od odwołania tym, że nie ma on konstrukcji względnie dewolutywnej, jest bowiem rozpatrywany przez organ, który wydał zaskarżoną decyzję. Nie ma zatem zastosowania przed tym organem art. 138 § 2 k.p.a. Słusznie więc zdaniem Sądu organ ponownie rozpoznający sprawę utrzymał w mocy swoją poprzednią decyzję mimo, że powołał się na inne okoliczności faktyczne. W orzecznictwie i piśmiennictwie przyjmuje się bowiem jednolicie, że utrzymanie decyzji w mocy oznacza w szczególności utrzymanie w mocy jej podstawowego, koniecznego elementu, jakim jest rozstrzygniecie. To w rozstrzygnięciu (osnowie) bowiem wyrażona wola organu administracji załatwiającego sprawę w tej formie. Organ ponownie rozpatrujący sprawę był przy tym zobligowany do tego, aby z urzędu uwzględnić zmiany stanu faktycznego, jakie dokonały się w okresie pomiędzy wydaniem decyzji z dnia [...] października 2014 r. (czyli fakt zmiany oprogramowania miernika już po tej dacie), a ponownym orzekaniem w sprawie. Obowiązek ten wynika wprost z art. 6 k.p.a. (zasada praworządności) oraz art. 7 k.p.a. (zasada prawdy obiektywnej). Sąd uznając, że w sprawie doszło do bezprzedmiotowości postępowania, oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a.