VI SA/Wa 1334/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Jakub Linkowski Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia uprawnień do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych oddala skargę w całości Komisja Nadzoru Finansowego decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] utrzymała w mocy swoją własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., sygn. [...], w przedmiocie zawieszenia na okres 1 roku (słownie: jednego roku) uprawnień B.G., zwanego dalej także "skarżącym" i "stroną" do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych numer licencji [...], za naruszenie przepisów prawa i przepisów regulaminu wewnętrznego do których przestrzegania był zobowiązany w związku z wykonywaniem zawodu maklera w okresie zatrudnienia w D. S.A. z siedzibą w P.. Niniejsze decyzje zostały podjęte w oparciu o art. 11 ust. 5 ustawy z dnia 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 1149 ze zm.) oraz art. 130 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (t. j.: Dz. U. z 2014 poz. 94 ze zm.). Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Komisja Nadzoru Finansowego decyzją z dnia [...] kwietnia 2013 r., sygn. [...] zawiesiła na okres 1 roku (słownie: jednego roku) uprawnienia B.G., do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych, numer licencji [...], za naruszenie przepisów prawa i przepisów regulaminu wewnętrznego, tj.: 1. art. 148 ust. 1 pkt 1 i art. 156 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz § 14 ust. 1 i § 16 ust. 1 Regulaminu ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową w D. S.A. z siedzibą w P., poprzez ujawnienie informacji poufnej, stanowiącej jednocześnie tajemnicę zawodową, o planowanej realizacji zlecenia na rzecz klienta D. S.A.; 2. art. 148 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi oraz § 14 ust. 1 i § 16 ust. 1 Regulaminu ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową w D. S.A., poprzez ujawnienie informacji stanowiącej tajemnicę zawodową, dotyczącej deklarowanej ceny i wielkości zapisów przy tworzeniu księgi popytu na akcje Spółki P. S.A. z siedzibą w L. Od powyższej decyzji skarżący złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, domagając się uchylenia i umorzenia postępowania I instancji a także o włączenie do akt sprawy wszelkich dokumentów przygotowanych przez Urząd Komisji Nadzoru Finansowego, które zostały przekazane Komisji w związku z podjęciem decyzji, a których nie ma w aktach sprawy. Strona postawiła zarówno zarzuty naruszenia prawa materialnego, jak i procesowego, w tym: art. 7, art. 77 i art. 80 kpa, poprzez brak wyczerpującego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego, co - jej zdaniem - doprowadziło do dokonania błędnych ustaleń faktycznych, a także art. 107 § 3 kpa, poprzez wadliwe uzasadnienie decyzji; art. 154 i art. 147 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie art. 130 ust. 1 tej ustawy, bowiem Komisja Nadzoru Finansowego dokonała niewłaściwej interpretacji pojęć "informacja poufna" i "tajemnica zawodowa" z uwagi na błędne ustalenie stanu faktycznego, gdyż strona nie ujawniła informacji poufnej, a także obowiązującej jej tajemnicy zawodowej. Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. Komisja Nadzoru Finansowego, mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 11 ust. 5 ustawy z 21 lipca 2006 r. o nadzorze nad rynkiem finansowym oraz art. 130 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi, utrzymała w mocy zaskarżoną decyzję, nie znajdując przesłanek do uwzględnienia wniosku. W motywach rozstrzygnięcia Komisja podała, że informacje przekazane przez skarżącego w dniu [...] marca 2010 r. przedstawicielom klientów D. S.A. na temat planowanej realizacji zlecenia innego klienta D. S.A. w tym dniu stanowiły informację poufną, ponieważ nie były one podane do publicznej wiadomości oraz dotyczyły instrumentów finansowych (bądź powiązanych z nimi pochodnych instrumentów finansowych). Informacje te były na tyle precyzyjne, by na ich podstawie podjąć określoną decyzję inwestycyjną, a racjonalny inwestor, posiadając wiedzę o takim zleceniu, miałby świadomość tego, że tak duże zlecenie, zrealizowane w krótkim czasie, może wpłynąć na wzrost kursu akcji spółek wchodzących w skład [...]. Tym samym informacja o ww. zleceniu spełnia - zdaniem (Komisji Nadzoru Finansowego - przesłanki określone w art. 154 ww. ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Ponadto, ujawniona informacja stanowiła tajemnicę zawodową, w rozumieniu art. 147 ww. ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Do takiej konkluzji prowadzi bowiem fakt, że informacje te zostały uzyskane przez maklera papierów wartościowych - skarżącego, w związku z podejmowanymi przez niego czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w stosunku pracy z D. S.A. Dotyczyły one chronionego prawem interesu podmiotu dokonującego czynności związanych z obrotem instrumentami finansowymi, tj. interesu C. - klienta D. S.A. Zawierały one w swej treści informację o przedmiocie zlecenia oraz jego wartości. W ocenie Komisji, przekazywane informacje wskazywały na przedmiot zlecenia - tzw. zlecenie koszykowe, czyli zlecenie dotyczące akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...]. Zatem przekazana przez skarżącego klientom D. S.A. informacja o planowanej realizacji zlecenia C. spełnia zarówno ustawowe przesłanki definicji "tajemnicy zawodowej", jak i "informacji poufnej". Komisja Nadzoru Finansowego podkreśliła, że zachowania pracowników domu maklerskiego powinny być zgodne z wewnętrznymi przepisami w zakresie ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową. B.G. wykonującego zawód maklera na podstawie stosunku pracy w D. S.A., obowiązywał Regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz tworzących tajemnicę zawodową w D. S.A., stanowiący załącznik do uchwały Zarządu D. S.A. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] . W ocenie Komisji Nadzoru Finansowego B. G. naruszył powyższy Regulamin, który w § 14 ust. 1 wprowadza obowiązek zachowania w tajemnicy przez wszystkich pracowników wszelkich informacji uzyskanych w okresie zatrudnienia w D. S.A., stanowiących informację poufną lub tajemnicę zawodową. Ponadto, § 16 ww. Regulaminu uszczegóławia zabronione rodzaje zachowań pracowników, wymieniając w ust. 1 pkt 1 ujawnienie informacji poufnych lub stanowiących tajemnicę zawodową osobom niebędącym pracownikami jednostki organizacyjnej D. S.A. Przepis § 16 ust. 2 pkt 1 tego Regulaminu pośród przykładowo wymienionych form ujawniania informacji poufnych wskazuje m.in. telefon. Przestrzeganie obowiązków wynikających z powyższych regulacji ma bezpośredni wpływ na interesy zleceniodawców, a ich naruszenie może skutkować utratą zaufania wobec instytucji finansowych jako całości. Tym samym w przypadku stwierdzenia naruszeń norm gwarantujących prawo do równego dostępu do informacji, czy też określających zasady działania maklerów na rynku regulowanym, Komisja jest zobowiązana do podjęcia adekwatnych środków, łącznie z sankcjami administracyjnymi. Dlatego też, w niniejszej sprawie zawiesiła na okres 1 roku uprawnienia skarżącego do wykonywania zawodu maklera papierów wartościowych. Zdaniem Komisji Nadzoru Finansowego, bez wpływu na tę decyzję pozostaje fakt, iż postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r. o sygn. akt [...] Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] umorzył dochodzenie w przedmiotowej sprawie wobec braku znamion czynu zabronionego, a następnie postanowieniem z dnia [...] października 2012 r. o sygn. akt [...] Sąd Rejonowy w [...] nie uwzględnił zażalenia Komisji Nadzoru Finansowego na ww. postanowienie Prokuratora. Choć zarówno Prokurator, jak i Sąd nie uznali, by którykolwiek pracownik D. S.A. ujawnił informacje poufne stanowiące jednocześnie tajemnicę zawodową w odniesieniu do zlecenia C. z dnia [...] marca 2010 r. oraz budowania księgi popytu na akcje Spółki P. S.A., bowiem informacje te - ich zdaniem - nie spełniały przesłanki precyzyjności, to jednak - w ocenie Komisji - stan faktyczny sprawy uzasadnia zastosowanie ww. sankcji administracyjnej, celem zdyscyplinowania strony i uświadomienia jej, że jej zachowania naruszyły przepisy prawa i regulacje wewnętrzne firmy inwestycyjnej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2015 r. skarżący wniósł o uchylenie obu wydanych w sprawie rozstrzygnięć oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. Skarżący zarzucił naruszenie: 1. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy tj.: art. 7. art. 77 § 1 oraz art. 80 kpa poprzez: a) przekroczenie granicy swobodnego uznania, gdyż ocena zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie nie była zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki w szczególności poprzez uznanie, iż przekazane przez skarżącego informacje mogłyby wpłynąć w istotny sposób na cenę instrumentów finansowych oraz że generowały wahania na Giełdzie Papierów Wartościowych SA, a na wartość transakcji w dniu [...] marca 2010 r. miała wpływ treści informacji przekazanych przez skarżącego pracownikom A. SA oraz N. SA, a także poprzez uznanie iż informacje udzielone przez skarżącego mogły mieć wpływ na cenę emisji akcji P.. S.A.; b) przekroczenie granicy swobodnego uznania, gdyż ocena zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie nie była zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki w szczególności poprzez uznanie za niewiarygodne zeznań skarżącego; c) przekroczenie granicy swobodnego uznania, gdyż ocena zebranego materiału dowodowego w niniejszej sprawie nie była zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki w szczególności poprzez uznanie, iż informacje i sugestie przekazywane przez skarżącego miały cechy informacji poufnej oraz objęte były tajemnicą zawodową; d) brak zebrania właściwego materiału dowodowego, a następnie brak prawidłowego rozpatrzenia materiału dowodowego w zakresie w jakim został zgromadzony w niniejszej sprawie, w szczególności poprzez zupełne pominięcie przedstawionego przez D. SA protokołu kontroli, opinii biegłego sądowego w zakresie publicznego obrotu papierami wartościowymi W. Z. (w której to opinii biegły wskazał, iż w jego ocenie skarżący nie popełnił czynu zabronionego) oraz wniosków wypływających z postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Okręgową w [...] pod sygn. akt: [...]; w istocie podjęta decyzja mając na uwadze jej treść, w znacznej części bazuje na domniemaniach, nie powołując się na dowody, fakty jak też przepisy prawa materialnego inne niż ogólne regulacje i ogólne zasady, najczęściej niepowiązane w sposób bezpośredni z przyjętymi później rozstrzygnięciami; 2. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy tj.: art. 24 § 1 pkt 5 w zw. art. 27 § 1 kpa w zw. z art. 11 ust. 5 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym poprzez wydanie zaskarżonej decyzji po przeprowadzeniu postępowania z wniosku o ponowne rozpoznanie z udziałem pracowników, którzy brali udział także w wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r., w szczególności poprzez niewyłączenie od udziału w postępowaniu członków Komisji Nadzoru Finansowego (dalej Komisja, organ) tj. A. J. oraz W. K. Wskazani członkowie Komisji brali udział w rozpatrzeniu sprawy jako członkowie Prezydium Komisji Nadzoru Finansowego podczas rozprawy administracyjnej w dniu [...] lutego 2013 r., zaś rozprawa administracyjna przed organem ponownie rozpoznającym sprawę w dniu [...] października 2014 r. toczyła się przed Komisją w składzie: A. J., L. G. oraz W. K. Naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż osoby, które brały udział w wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2013 r. miały ugruntowane poglądy zarówno na stan faktyczny, jak i na sposób rozstrzygnięcia sprawy, a zatem ich udział w postępowaniu z wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy wpływał na bezstronną i obiektywną ocenę materiału dowodowego i okoliczności sprawy; 3. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy tj. art. 107 § 3 kpa poprzez sporządzenie uzasadnienia decyzji w sposób sprzeczny z dyspozycją tej normy prawnej, co uniemożliwia przeprowadzenie kontroli instancyjnej, polegający na niewskazaniu faktów, które organ uznał za udowodnione, oraz przyczyn, z powodu których inne dowody uznał za niewystarczająco wiarygodne, w szczególności braku szczegółowego wskazania kryteriów i przyczyn ustalenia rodzaju i wysokości zastosowanej sankcji; 4. przepisów prawa materialnego tj. art. 156 ust. 2 pkt 1 ustawy o obrocie instrumentami, w zw. z art. 4 ust. 1 ustawy o nadzorze nad rynkiem kapitałowym, w zw. z § 14 ust. 1 i § 16 ust. 1 Regulaminu ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową w D. SA poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do uznania, że informacje przekazywane przez skarżącego zawierały informację poufną; 5. przepisów prawa materialnego tj. art. 148 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 147 ustawy o obrocie instrumentami w zw. z § 14 ust. 1 i §16 ust. 1 Regulaminu ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodowa w D. SA poprzez jego błędną wykładnię, która doprowadziła do uznania, że informacje przekazywane przez skarżącego objęte były tajemnicą zawodową. W odpowiedzi na skargę Komisja Nadzoru Finansowego wniosła o jej oddalenie, podtrzymując w uzasadnieniu swego stanowiska procesowego argumentację zaprezentowaną w motywach zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tj. Dz.U. z 2014 r. poz. 1647 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania. Innymi słowy sąd administracyjny kontroluje legalność rozstrzygnięcia zapadłego w postępowaniu z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i obowiązującymi przepisami prawa procesowego, nie bierze zaś pod uwagę względów natury słusznościowej. Poza tym w myśl art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe kryteria na uwadze Sąd uznał, że skarga nie jest zasadna albowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie. Zgodnie z brzmieniem art. 130 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi Komisja Nadzoru Finansowego może skreślić maklera lub doradcę z listy albo zawiesić jego uprawnienia do wykonywania zawodu na okres od 3 miesięcy do 2 lat na skutek naruszenia w związku z wykonywaniem zawodu przepisów prawa lub regulaminu i innych przepisów wewnętrznych, do których przestrzegania makler lub doradca jest zobowiązany w związku z wykonywaniem zawodu. Makler i doradca, wykonując zawód są zobowiązani działać zgodnie z przepisami prawa i zasadami uczciwego obrotu oraz mieć na uwadze słuszne interesy zleceniodawców. Jeżeli zatem Komisja Nadzoru Finansowego upatruje w działaniach maklera lub doradcy nieprawidłowości może w trybie powołanego wyżej przepisu zastosować wymienioną w nim sankcję administracyjną. Z ustaleń poczynionych przez organ wynika, że skarżący został wpisany na listę maklerów papierów wartościowych w dniu [...] lipca 1994 r. – nr licencji [...]. Jako pracownika D. S.A., B.G. obowiązywał Regulamin ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową w D. S.A., stanowiący załącznik do Uchwały Zarządu D. S.A. nr [...] z dnia [...] grudnia 2009 r. Regulamin ten w § 5 zawierał definicję informacji poufnej, a w § 6 ust. 1 definicję tajemnicy zawodowej, które są tożsame z. zawartymi w art. 154 ust. 1 i art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Ww. regulamin w § 14 i 16 zawierał zakazy ujawniania informacji poufnych oraz informacji stanowiących tajemnicę zawodową. Zgodnie z § 14 ust. 1 ww. regulaminu, cyt.: "Pracownik obowiązany jest do zachowany w tajemnicy wszelkich informacji uzyskanych w okresie zatrudnienia w D. S.A. stanowiących informację poufną lub tajemnicę zawodową." Z kolei w myśl § 16 ust. 1 Regulaminu ochrony przepływu informacji poufnych oraz stanowiących tajemnicę zawodową w D. S.A., cyt.: "Pracownikom zabrania się: ujawniania informacji poufnych lub stanowiących tajemnicę zawodową osobom niebędącym Pracownikami jednostki organizacyjnej D., z wyłączeniem Pracowników którym informacje te są niezbędne do wykonywania obowiązków służbowych lub w sytuacjach wskazanych w Regulaminie; prowadzenia w miejscu publicznym rozmów, w których mogłyby zostać ujawnione informacje poufne lub stanowiące tajemnicę zawodową; wyrażania w obecności osób nieuprawnionych lub przekazywania im informacji poufnych lub stanowiących tajemnicę zawodową; prowadzenia korespondencji, która w swej treści zawiera informacje poufne lub stanowiące tajemnicę zawodową, z wykorzystaniem kanału niezapewniającego poufności przekazywanych informacji, co w konsekwencji mogłoby spowodować ich ujawnienie i naruszyć interes D.." Przepis § 16 ust. 2 ww. regulaminu stanowił, cyt.: "Zakaz, o którym mowa w ust. 1, obejmuje wszelkie formy ujawniania informacji poufnych lub stanowiących tajemnicę zawodową, w szczególności za pośrednictwem: 1) telefonów, 2) komunikatorów internetowych, 3) poczty elektronicznej, w tym poczty innej aniżeli poczta D., 4) sms-ów, 5) mms-ów". W toku postępowania organ ustalił, iż dzień [...] marca.2010 r. był dniem, w którym na Giełdzie Papierów Wartościowych w Warszawie S.A. wygasały instrumenty pochodne, tj. kontrakty terminowe na indeksy, opcje na indeksy oraz opcje na akcje. W takich dniach ma często miejsce duża zmienność notowań, w szczególności w odniesieniu do akcji wchodzących w skład indeksu [...] ([...] na GPW S.A.) oraz kontraktów terminowych na indeks [...] w trakcie ostatniej godziny notowań. Od godziny [...] do [...] na sesji giełdowej w dniu [...] marca 2010 r. zaobserwowano istotny, jak na tak krótki horyzont czasowy, wzrost kursu indeksu [...] - z poziomu [...] pkt wzrósł on do poziomu [...] pkt. tj. o [...]%. Zgodnie z ustaleniami Komisji, największy udział w wolumenie kupna w dniu [...] marca 2010 r. w godzinach pomiędzy [...] i [...] miał D. S.A Jednym z instrumentów finansowych, które wygasały w dniu [...] marca 2010 r. były kontrakty terminowe serii [...] (ISIN: [...]), dla których instrumentem bazowym był indeks [...]. Były to instrumenty finansowe, których cena jest zależna od wartości ww. indeksu giełdowego. Zgodnie ze standardem kontraktów terminowych na [...], ostateczny kurs rozliczeniowy takich kontraktów jest określany w dniu wygaśnięcia kontraktów, jako średnia arytmetyczna wyliczona ze wszystkich wartości indeksu [...] w czasie ostatniej godziny notowań ciągłych oraz wartości tego indeksu ustalonej na zamknięcie sesji giełdowej, po odrzuceniu 5 najwyższych i 5 najniższych z tych wartości. Zatem ostateczny kurs rozliczeniowy kontraktów terminowych na indeks [...] oznacza średnią z obserwacji indeksu za okres od godz. [...] do godz. [...] w dniu wygaśnięcia kontraktu. Na podstawie umowy o świadczenie usług brokerskich z dnia [...] listopada 2004 r., aneksowanej w dniu [...] stycznia 2007 r. Komisja ustaliła, iż C. był jednym z klientów instytucjonalnych, składającym zlecenia za pośrednictwem D. S.A. Zgodnie z art. 2 ust. 1 ww. umowy, jej przedmiotem było świadczenie przez D. S.A. na rzecz klienta usług brokerskich oraz wykonywanie innych dyspozycji klienta. Na podstawie art. 2 ust. 2 ww. umowy D. S.A. zobowiązał się do nabywania i zbywania papierów wartościowych na zlecenie C. przekazywał D. S.A. Z ustaleń organu wynika, że w dniu [...] marca 2010 r. pracownik C. A. A. za pośrednictwem tzw. chat (forma komunikacji umożliwiająca rozmowę załogowanych osób) o godz. [...] przekazał maklerowi papierów wartościowych - M. S. (pracownikowi D. w D. S.A.) informację, z której wynikało, że przekaże mu w tym dniu zlecenie C. odpowiadające równowartości co najmniej ok. [...] kontraktów terminowych na akcje, z indeksu [...] (co stanowiło równowartość ok. [...] min zł). Następnie o godz. [...] również za pośrednictwem chat A. A. poinformował M. S., iż C. planuje złożyć zlecenia o wartości odpowiadającej minimum 10.000 kontraktów terminowych (co stanowiło równowartość ok. [...] min zł). Na podstawie wiadomości e-mail skierowanej dnia [...] marca 2010 r. o godz. [...] przez F. P. - Członka Zarządu D. S.A. do pracowników D. S.A.: S. K. i P. oraz do wiadomości M. S. - Prezesa Zarządu D. S.A., a następnie o godz. [...] przesianej przez F. P. do B.G. i M. S. ustalono, iż ww. osoby wiedziały o realizacji dużego zlecenia na rzecz klienta domu maklerskiego. Ww. wiadomość e-mail brzmiała, cyt.: "Dziś najprawdopodobniej dostaniemy zlecenie klienta na kilkaset PLNm akcji z [...] w ostatniej godzinie handlu. Bardzo proszę o upewnienie się czy nie ma jakichś potencjalnych ryzyk związanych z łącznością (typu prace konserwacyjne w banku itp.), ustawionymi selektorami na stację [...] itp. Zlecenia realizowane będą przez M. S. i B. G. jako backup". Oznacza to, iż o godz. [...] Strona uzyskała informację o realizacji dużego zlecenia za pośrednictwem D. S.A. w ostatniej godzinie notowań i o przedmiocie tego zlecenia - akcjach wchodzących w skład indeksu [...]. Na podstawie otrzymanych z D. S.A. zestawień połączeń m.in. ze stacjonarnego telefonu służbowego B.G., nagrań rozmów telefonicznych z dnia [...] marca 2010 r. oraz zeznań Strony z dnia [...] września 2012 r. ustalono także, że po uzyskaniu od F. P. informacji o tym, że klient planuje złożyć za pośrednictwem D. S.A. duże zlecenie kupna akcji spółek z indeksu [...] o wartości kilkuset min zł, a przed realizacją ww. zlecenia, B. G. kontaktował się telefonicznie z przedstawicielami instytucji finansowych, będących klientami D. S.A. i w toku odbywanych rozmów ujawnił informacje na temat planowanej realizacji w dniu [...] marca 2010 r. zlecenia za pośrednictwem D. S.A. Byli to przedstawiciele N. S.A. oraz A. S.A. (dalej "A. S.A."). Strona odbyła opisane niżej trzy rozmowy telefoniczne, co potwierdziła w toku zeznań złożonych dnia [...] września 2012 r. Komisja ustaliła, że w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...] B. G. podczas rozmowy telefonicznej z P. H. - pracownikiem N. S.A., poinformował go, cyt.: "(...) tak my będziemy, my mamy jakieś [...] milionów złotych na kupno na ostatnią godzinę, a z tego co wiemy to chyba my mamy najwięcej bo inni też mają kosze ale mają też drugie strony, a my mamy, my będziemy mieli, przynajmniej na razie mamy tylko kupno i w ogóle się spodziewamy, że będzie rekordowo wysoki obrót w ostatniej godzinie (...) myślę, że dzisiaj to może dojechać do [...] miliardów złotych w ostatniej godzinie. " Następnie, w dniu [...] marca 2010 r. w rozmowie telefonicznej o godz. [...] z P. J. z A. S.A. B. G. w odpowiedzi na pytanie rozmówcy, cyt.: "Co to za akcja na rynku jest teraz, co to się dzieje? Ktoś (...) w lewo idzie tym kontraktem", poinformował go, cyt.: " Tak, no zdecydowanie zobacz, zobacz co się dzieje na krótkiej serii i na długiej też ale na krótkiej to jest najdziwniejsze, że na krótkiej (...) słuchaj ale ja widzę duże paki, ja mam [...] milionów do kupienia." Komisja ustaliła także, że w dniu [...] marca 2010 r. w rozmowie telefonicznej o godz. [...] z J. K. z A. S.A. B. G. poinformował go, cyt.: "U nas jest kupno, [...] milionów kupna", ujawniając tym samym wielkość dyspozycji do realizacji w ciągu ostatniej godziny i stronę zlecenia, oraz dalej. '" " (...)słuchaj no z tego co ja sprawdzałem to mi wyszło, że ja mam w innych biurach, to mi wyszło, że ja mam najwięcej do kupienia netto bo inni mają obie strony (...) no nie wiem mi wychodziło trochę mniej jakieś [...]-[...] milionów netto do kupienia"- informując rozmówcę o wartości zleceń przekazanych przez D. S.A. do realizacji w innych biurach maklerskich. Z poczyniony przez Komisję ustaleń dotyczących zlecenia C. z dnia [...] marca 2010 r. wynikało, iż zlecenie kupna akcji wchodzących w skład indeksu [...] zostało złożone przez tego klienta o godz. [...] za pośrednictwem poczty elektronicznej na skrzynkę e-mail M. S.. Dyspozycję złożył A. A., a przewidywała zakup na rzecz C. koszyka akcji wchodzących w skład indeksu [...], odpowiadającego ostatecznej cenie rozliczeniowej kontraktów terminowych serii [...]. Wartość nabytych akcji miała odpowiadać wartości [...] kontraktów terminowych serii [...] wg. ich ostatecznej ceny rozliczeniowej. Klient nie określił dokładnej godziny rozpoczęcia realizacji tego zlecenia, miało ono charakter zlecenia do dyspozycji maklera (tzw. zlecenie [...]) z warunkiem EDSP - Exchange Delivery Settelment Price, tj. ostateczna cena rozliczeniowa, cena rozliczeniowa w chwili dostawy. Cały pakiet akcji z indeksu [...] został podzielony na [...] koszyków (wyrównanie do pełnej liczby akcji z dyspozycji klienta nastąpiło na fixingu), które były realizowane w ramach [...] zleceń koszykowych (tj. każde z nich opiewało na kupno akcji [...] spółek). Ponadto o godz. [...] A. A. przesłał M. S. również liczby poszczególnych akcji w ramach tzw. koszyka wyrównującego, przewidującego zarówno kupno, jak i sprzedaż akcji na zamknięcie notowań, co miało za zadanie zbilansować koszyk akcji posiadanych przez C. Ustalono także, że o godz. [...] rozpoczęto realizację zlecenia C., która zakończyła się o godz. [...]. Zlecenie to realizował M. S., a B. G. nie brał udziału w jego realizacji. Ostateczny kurs rozliczeniowy kontraktów terminowych serii [...] wyniósł [...] pkt indeksu giełdowego. Ostateczna cena rozliczeniowa, stanowiąca zgodnie ze standardem kontraktów terminowych na [...], iloczyn ostatecznego kursu rozliczeniowego i mnożnika w wysokości [...] zł, wyniosła [...] zł. Zlecenie C. zostało zrealizowane poprzez zakup akcji wchodzących w skład indeksu [...] za łączną kwotę [...] zł. W toku postępowania organ ustalił również, że w okresie od dnia [...] lipca 2010 r. do dnia [...] października 2010 r. zostało przeprowadzone przez Inspektora Nadzoru w D. S.A. badanie, w wyniku którego powstał dokument zatytułowany "Raport z badania". Badanie dotyczyło realizacji przez M. S. zlecenia klienta - C. w dniu [...] marca 2010 r. W ww. raporcie nie stwierdzono, aby została ujawniona informacja o złożeniu zleceń przez konkretnego inwestora, jednakże ustalono, że przekazywana była informacja o spodziewanym popycie, który zostanie zrealizowany przez D. S.A. W raporcie stwierdzono też, że informacje były przekazywane przez pracowników D. S.A. przed złożeniem zlecenia przez C. oraz, że do czasu otrzymania informacji o zleceniu za pośrednictwem chat-u, tj. do godz. [...], maklerzy nie otrzymali informacji o stronie zlecenia i jego wielkości. W raporcie nie stwierdzono naruszenia regulacji z zakresu tajemnicy zawodowej, ujawnienia ani wykorzystania informacji poufnych. Jednakże stwierdzono, że w dniu [...] marca 2010 r. od godz. [...] pracownicy D. S.A. przekazywali w rozmowach telefonicznych profesjonalnym klientom informacje w sposób, który sugerował lub wskazywał, iż dom maklerski przyjął zlecenie kupna akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...]. Ustaleniami postępowania Komisja objeła także kwestie budowy przez D. S.A. księgi popytu na akcje spółki P. S.A. z siedzibą w L. Na podstawie umowy z dnia [...] listopada 2009 r., aneksowanej dnia [...] listopada 2009 r., zawartej pomiędzy P. S.A., a B. S.A. i D. S.A., dom maklerski realizował czynności oferującego w ramach organizacji i przeprowadzenia oferty publicznej akcji serii E ww. spółki. Dzień [...] marca 2010 r. był ostatnim dniem budowania księgi popytu na akcje spółki P. S.A., w ramach oferty publicznej na [...] akcji serii E, na podstawie prospektu emisyjnego zatwierdzonego przez KNF dniu [...] marca 2010 r. i opublikowanego w dniu [...] marca 2010 r. Zgodnie z § 5 ww. umowy, przed rozpoczęciem zapisów w transzy dla inwestorów instytucjonalnych D. S.A. prowadził proces budowania księgi popytu (tzw. Bookbuilding) w celu oszacowania popytu wśród inwestorów oraz określenia możliwej do uzyskania ceny za oferowane akcje. Zapisy na akcje spółki P. S.A. przyjmowane były przez D. S.A. od dnia [...] marca 2010 r. do dnia [...] marca 2010 r., następnie dokonano przydziału akcji. Spółka oferowała ostatecznie do sprzedaży w transzy dla inwestorów instytucjonalnych [...] akcji, a w transzy dla inwestorów indywidualnych [...] (ostateczna liczba akcji podana została do publicznej wiadomości w drodze raportu bieżącego [...] spółki P. S.A., w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...]). Jedynym podmiotem budującym księgę popytu na akcje tej spółki wśród inwestorów instytucjonalnych był D. S.A. Z prospektu emisyjnego P. S.A. jednoznacznie wynikało jak ustalił organ, że księga popytu nie została przekazana do publicznej wiadomości. Zgodnie z pkt 1.8.1. prospektu emisyjnego spółki P. S.A. "Budowanie księgi popytu", cyt: "W procesie budowy księgi popytu uczestniczyć mogą wyłącznie Inwestorzy, którzy otrzymali od Emitenta za pośrednictwem Oferującego, zaproszenie do złożenia deklaracji nabycia Akcji Serii E. Zaproszenie może być złożone w dowolnej formie. W zaproszeniu Inwestorzy zostaną poinformowani o miejscach i szczegółowych zasadach składania deklaracji. Księga Popytu nie zostanie podana do publicznej wiadomości." Na podstawie materiału zebranego w sprawie Komisja ustaliła proces budowania księgi popytu zakończył się w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...]. Dane dotyczące deklarowanych przez klientów zapisów, wprowadzał do arkusza Excel (w postaci którego była prowadzona księga popytu) W. W. - pracownik D. w D. S.A. W toku przedmiotowego postępowania skarżący zeznał dniu [...] września 2012 r., iż w dniu [...] marca 2010 r. miał swobodny dostęp do arkusza Excel zawierającego deklarowane wielkości zapisów inwestorów oraz ceny akcji. Deklaracje inwestorów, zgodnie z prospektem emisyjnym spółki P. S.A. zawierały liczbę akcji oraz deklarowaną cenę nabycia akcji. Na podstawie pisemnych zeznań D. S.A. z dnia [...] lipca 2012 r. organ ustalił, iż deklaracje dotyczące nabycia akcji w transzy inwestorów instytucjonalnych złożyło [...] inwestorów, do których zostały skierowane zaproszenia. We wszystkich przypadkach zadeklarowana przez nich cena wynosiła [...] zł, a łączna liczba akcji w ramach złożonych przez nich deklaracji wyniosła [...] sztuk akcji. Cena emisyjna akcji spółki P. S.A. została ustalona na podstawie wyników budowania księgi popytu na te akcje. Na podstawie raportu bieżącego nr [...]/2010 spółki P. S.A. Komisja ustaliła, że cena emisyjna akcji serii E została podana do publicznej wiadomości w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...] i wynosiła [...] zł. Zgodnie z pisemnymi zeznaniami D. S.A. z dnia [...] lipca 2012 r., zapisy na ww. akcje złożyło [...] inwestorów instytucjonalnych. Na podstawie otrzymanych z D. S.A. zestawień połączeń m.in. ze stacjonarnego telefonu służbowego B. G., nagrań rozmów telefonicznych z dnia [...] marca 2010 r. oraz zeznań skarżącego z dnia [...] września 2012 r. organ ustalił także, że przed zakończeniem procesu budowy księgi popytu i podaniem do publicznej wiadomości ceny emisyjnej akcji spółki P. S.A., B. G. kontaktował się telefonicznie z przedstawicielem instytucji finansowej - N. S.A., będącej klientem D. S.A. i w toku przeprowadzonej rozmowy ujawnił mu wynikające z księgi popytu: wielkość deklarowanych zapisów i wysokość ceny w ramach złożonych deklaracji. Liczba deklarowanych przez N. S.A. akcji wyniosła [...] sztuk, deklarowana cena - [...] zł. Zapisy zostały złożone na [...] sztuk akcji spółki P. S.A. przez N. i N. Cena w ramach złożonych zapisów wyniosła [...] zł. Komisja ustaliła także, że w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...] B. G. podczas rozmowy telefonicznej z P. H. pracownikiem N. S.A., w odpowiedzi na pytanie, cyt.: "Powiedz mi jak tam z tym [...] (...)", poinformował go, cyt.: "[...] zł no i jak zwykle problem, że za dużo chętnych(...)" i dalej, cyt.: "Nie żartuję (...) w tej chwili już mam po [...] zł kilkukrotnie pokryte, no może przesadziłem kilkukrotnie, [...], [...] pokrytą całość". Do akt przedmiotowego postępowania Komisja włączyła zeznania przesłuchanych w charakterze świadków: B.G., M. Z. i W. W. oraz przesłuchanego w charakterze Strony M. S. - złożone w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie nałożenia sankcji z art. 130 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi na M. S., maklera papierów wartościowych, nr licencji [...], za naruszenie przepisów prawa lub regulaminów i innych przepisów wewnętrznych, do których przestrzegania był zobowiązany w związku z wykonywaniem zawodu maklera w okresie zatrudnienia w D. S.A. Przesłuchany w dniu [...] lipca 2011 r. w charakterze świadka w ww. postępowaniu. B. G. zeznał, że o ile pamięta o zleceniu C. dowiedział się po jego złożeniu, tj. w dniu [...] marca 2010 r. około godz. [...]. Zeznał także, że przed ww. godziną nie wiedział, że C. planował złożyć takie zlecenie. Przesłuchany w dniu [...] lipca 2011 r. w charakterze świadka w ww. postępowaniu, M. Z. - Inspektor Nadzoru D. S.A., zeznał, że na polecenie F. P. - Członka Zarządu D. S.A przeprowadził w D. kontrolę związaną z wydarzeniami z dnia [...] marca 2010 r. W wyniku przedmiotowej kontroli nie stwierdzono uchybień. Przesłuchany w dniu [...] sierpnia 2011 r. w charakterze świadka w ww. postępowaniu W. W. - Dyrektor Wykonawczy w D. zeznał, że M. S. nie konsultował z nim realizacji zlecenia C. i że nie brał udziału w realizacji tego zlecenia w dniu [...] marca 2010 r. Z zeznań przesłuchanego w dniu [...] października 2010 r. M. S. wynikało, iż nie wykluczył on, iż poinformował o planowanym zleceniu współpracowników - zeznał, że mógł o zleceniu informować swoich współpracowników z D. oraz konsultować je z F. P. M. S. w toku swych zeznań potwierdził fakt odbycia rozmowy (chat) oraz okoliczności podane podczas tej rozmowy w dniu [...] marca 2010 r. przez pracownika C. i odbycie następnie rozmów z klientami D. S.A. Wskazał, w odniesieniu do zlecenia C., że nie otrzymał rano żadnych informacji, gdyż zlecenie zostało formalnie złożone o godz. [...]. Zeznał również, że klient wskazał mu, że może składać tego dnia zlecenie o równowartości około [...] kontraktów terminowych, ale klient nie sugerował, że takie zlecenie zostanie faktycznie złożone. Ilość [...] kontraktów była maksymalną liczbą, do jakiej dom maklerski chciał się podjąć wykonania zlecenia. Przesłuchany dnia [...] września 2012 r. B. G. zeznał, iż do zakresu jego obowiązków służbowych w marcu 2010 r. należała obsługa klientów instytucjonalnych, w tym przyjmowanie ich zleceń oraz prezentowanie im sytuacji na rynku. Zeznał także, że nie wiedział o zamiarze złożenia zlecenia przez C. w dniu [...] marca 2010 r., przed jego złożeniem. O zleceniu dowiedział się po jego złożeniu, tj. ok. godz. [...] od M. S. w ramach, cyt.: "zwyczajowej wymiany informacji". Ponadto Strona zeznały że nie pamięta, czy wiedział o tym, że dnia [...] marca 2010 r. miał miejsce chat pomiędzy M. S. i A. A. dot. planowanego złożenia przez C. w tym dniu zlecenia dotyczącego akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...]. Strona po odsłuchaniu rozmów telefonicznych z dnia [...] marca 2010r. potwierdziła, że przeprowadziła przedmiotowe rozmowy z przedstawicielami klientów D. S.A. B. G. zeznał również, że użyte przez niego w rozmowach telefonicznych wyrażenia, dotyczące, cyt.: "[...] kilkudziesięciu milionów kupna", czy "[...] milionów złotych na kupno", odnosiły się do jego własnych szacunków w zakresie spodziewanego popytu generowanego za pośrednictwem D. S.A. w tym dniu. skarżący przekazywał klientom ww. informacje, gdyż jego zdaniem na tym polega obsługa klientów i praca maklera papierów wartościowych. W odniesieniu do budowy księgi popytu na akcje spółki P. S.A. skarżący w toku złożonych zeznań potwierdził przeprowadzenie nagranej rozmowy oraz zeznał, iż skarżący posiadał swobodny dostęp do arkusza Exel, w którym budowana była księga popytu wpisywane były deklaracje inwestorów co do ilości oraz ich ceny. Ponadto, na wniosek skarżącego złożony w piśmie - dnia [...] listopada 2012 r., w toku postępowania przeprowadzono dowody z następujących dokumentów, które włączono do akt postępowania: postanowienia z dnia [...] czerwca 2012 r., Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] o umorzeniu dochodzenia w sprawie, sygn. akt [...] ; opinii biegłego sądowego z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi - W. Z. wydanej w toku postępowania przygotowawczego, sygn. akt [...] oraz postanowienia z dnia [...] października 2012 r., w sprawie [...], Sądu Rejonowego [...], II Wydział Karny, o utrzymaniu w mocy ww. postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] . W odniesieniu do powyższego, w toku przedmiotowego postępowania organ ustalił, że toczyło się dochodzenie w związku ze złożonym przez Urząd Komisji w dniu [...] grudnia 2010 r., do Prokuratury Okręgowej w [...] zawiadomieniem o uzasadnionym podejrzeniu popełnienia przestępstw z art. 179, 180, 181 i 183 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi, polegających na manipulacji instrumentami finansowymi oraz m.in. na ujawnieniu informacji poufnej, stanowiącej jednocześnie tajemnicę zawodową odnośnie do realizacji zlecenia na rzecz C. oraz ceny i wielkości zapisów przy tworzeniu księgi popytu na akcje spółki P. S.A. z siedzibą w L.. Zawiadomieniem tym objęci byli m.in. B. G. i M. S.. W toku postępowania przygotowawczego, sygn. akt [...] , biegły sądowy z zakresu publicznego obrotu papierami wartościowymi – W. Z. wydał opinię, zgodnie z którą zlecenia kupna akcji składane przez M. S. w dniu [...] marca 2010 r. generowały popyt stanowiący duży (od ok. 20% do 50%) udział w wolumenie obrotu w tym dniu. W ocenie biegłego, zlecenia te w znacznym stopniu przyczyniły się do wzrostu notowań akcji, a co za tym idzie również do wzrostu notowań indeksu [...] w dniu [...] marca 2010 r. pomiędzy godz. [...], a godz. [...]. Ponadto, zdaniem biegłego, gdyby rozpoczęto realizację zlecenia po godz. [...], spowodowałoby to również podobne podwyższenie notowań indeksu [...]. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2012 r., sygn. akt [...], Prokurator Prokuratury Okręgowej w [...] umorzył dochodzenie w przedmiotowej sprawie na podstawie art. 17 § 1 pkt 2 k.p.k., wobec braku znamion czynu zabronionego. W ww. postanowieniu stwierdzono, że z materiału zgromadzonego w toku postępowania nie wynika, aby którykolwiek pracownik D. S.A. ujawnił informacje poufne stanowiące jednocześnie tajemnicę zawodową w odniesieniu do zlecenia C. z dnia [...] marca 2010 r. oraz budowania księgi popytu na akcje spółki P. S.A. W ocenie Prokuratora, przekazywane przez pracowników D. S.A. informacje nie spełniały przesłanki precyzyjności. Następnie, postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., w sprawie [...], Sąd Rejonowy w [...], II Wydział Karny, nie uwzględnił zażalenia Przewodniczącego KNF na ww. postanowienie Prokuratora Prokuratury Okręgowej w [...] i utrzymał je w mocy. W ww. postanowieniu Sąd podzielił stanowisko Prokuratora, co do braku precyzyjności informacji przekazanych przez pracowników D. S.A. W dniu [...] lutego 2013 r. w przedmiotowym postępowaniu Komisja przeprowadziła rozprawę administracyjną, na którą stawił się pełnomocnik strony. Podczas rozprawy podtrzymał on w całości stanowisko prezentowane w toku postępowania i wniósł o jego umorzenie. Sąd stwierdza, że powyższe ustalenia organu znajdują potwierdzenie w materiale dowodowym zgromadzonym w sprawie. Wbrew twierdzeniom skargi prowadząc postępowanie w sprawie Komisja nie naruszyła art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Organ dokonał oceny dowodów zgodnie z art. 80 kpa nie przekraczając sformułowanej w tym przepisie tzw. zasady swobodnej oceny dowodów. Zdaniem Sądu, organ zasadnie nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, iż przed złożeniem zlecenia przez C. nie wiedział on o planowanym złożeniu tego zlecenia. Twierdzeniu skarżącego przeczy e-mail otrzymany przez B.G. w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...] od F. P., w którym skarżący uzyskał informację o zleceniu, z którego wynikała przybliżona wielkość i czas realizacji zlecenia, które było duże i czas realizacji wymagał przygotowań ze strony zleceniodawcy. Według oceny Sądu, Komisja nie popełniła błędu, uznając za niewiarygodne twierdzenia strony, iż dane przekazywane klientom w dniu [...] marca 2010 r. stanowiły jej szacunki w zakresie obrotów akcjami w tym dniu, podane w oparciu o jej doświadczenie i na podstawie porównań do poprzednich sesji wygasania kontraktów terminowych. Należy bowiem mieć na uwadze, że skarżący już o godz. [...] na podstawie e-maila od F. P. wszedł w posiadanie informacji o tym, że planowana jest w tym dniu realizacja dużego zlecenia kupna akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...] za pośrednictwem D. S.A. w ostatniej godzinie notowań. Poza tym okoliczność, że jedna z odbytych przez skarżącego rozmów – rozmowa z J. K. z A. S.A., w której skarżący wyjaśnił rozmówcy informacje "u nas jest kupno, dwieście kilkadziesiąt milionów kupna" miała miejsce o godz. [...], czyli już po złożeniu zlecenia przez C., i w czasie, w którym B. G. nie dokonywał szacunków, lecz posiadał już konkretną informację, uzyskaną (jak zeznał) ok. godz. [...] od M. S., o fakcie złożenia przez C. tego zlecenia. Należy również wskazać na odmienną treść sformułowań, których Strona używała w odbytych rozmowach w odniesieniu do realizacji zlecenia klienta w konfrontacji z treścią sformułowań jakich używała dokonując własnych szacunków. Przykładowo w rozmowie z P. H. o godz. [...] strona szacowała obrót w dniu [...] marca 2010 r. używając określeń, cyt.: "w ogóle się spodziewamy, że będzie rekordowo wysoki obrót w ostatniej godzinie... myślę, że dzisiaj to może dojechać do [...] miliardów złotych w ostatniej godzinie". Analiza użytych w ww. rozmowie sformułowań wskazuje na to, iż w przypadku dokonywania szacunków (np. dotyczących obrotu), B. G. używał mniej kategorycznych sformułowań niż odnosząc się do realizacji zlecenia klienta D. S.A. Niezależnie od powyższego przeprowadzona przez organ analiza wskazuje na to, że w dniu [...] marca 2010 r. obroty, jak również wartość kupna akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...] za pośrednictwem D. S.A. były nieporównywalnie wyższe w stosunku do każdej z dwóch poprzednich sesji wygasania kontraktów terminowych. Obroty na kontraktach terminowych w dniu [...] marca 2010 r. wzrosły o ponad [...] mld tj. ponad [...]-krotnie w stosunku do sesji z dnia [...] grudnia 2009 r. i o [...] mld tj. ponad [...]-krotnie w stosunku do sesji z dnia [...] września 2009 r. Obroty na akcjach spółek wchodzących w skład indeksu [...] w dniu [...] marca 2010 r. wzrosły o ok. [...] mld w stosunku do sesji w dniu [...] grudnia 2009 r. i o ok. [...] mld tj. ok. [...] -krotnie w stosunku do sesji z dnia [...] września 2009 r. Nastąpił również około [...]-krotny wzrost wartości kupna akcji w dniu [...] marca 2010 r. w stosunku sesji z dnia [...] grudnia 2009 r. oraz prawie [...]-krotny wzrost w stosunku do sesji z dnia [...] września 2009 r. Ww. wartości wskazują na to, że dane z dnia [...] marca 2010 r. były nieporównywalne z poprzednimi sesjami, podczas których wygasały kontrakty terminowe. Sąd podzielił pogląd Komisji, że informacje przekazane przez B.G. w rozmowach telefonicznych w dniu [...] marca 2010 r. przedstawicielom klientów D. S.A. o planowanej realizacji zlecenia klienta D. S.A. w tym dniu stanowiły informacje poufne w rozumieniu art. 154 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Informacje te nie były bowiem podane do publicznej wiadomości i nie były znane ogółowi inwestorów. Informacje te dotyczyły instrumentów finansowych w postaci koszyka akcji, wchodzących w skład indeksu [...]. Upublicznienie do informacji mogło wpłynąć na cenę tych akcji. Wiedza inwestorów o tak dużym zleceniu kupna akcji spółek wchodzących w skład indeksu [...] niewątpliwie mogłaby w istotny sposób wpłynąć na podjęcie decyzji inwestycyjnych, a tym samym wpłynąć na cenę (wartość) tych instrumentów finansowych. Sąd zgodził się z organem, że podane przez skarżącego informacje były precyzyjne. W rozmowach telefonicznych strona przekazywała bowiem konkretne dane dotyczące zlecenia. W ocenie Sądu, informacje przekazane przez skarżącego w dniu [...] marca 2010 r. przedstawicielom klientów D. S.A. spełniały również przesłanki z art. 147 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi tzn. stanowiły tajemnicę zawodową. Uzyskane bowiem zostały przez stronę w związku z podejmowanymi czynnościami służbowymi w ramach pozostawania w stosunku pracy w domu maklerskim banku a poza tym dotyczyły interesu jednego z klientów tego banku. Zgodnie z art. 148 ust 1 pkt. 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi w brzmieniu obowiązującym w dniu [...] marca 2010 r. skarżący jako makler był zobowiązany do zachowania tajemnicy zawodowej natomiast poprzez swoje działanie dopuścił się naruszenia tego przepisu. Tajemnicą zawodową objęte były również informacje jakie skarżący przekazał telefonicznie w dniu [...] marca 2010 r. o godz. [...] P. H.– pracownikowi N. S.A. Dotyczyły one deklarowanej ceny i wielkości zapisów w procesie budowy księgi popytu na akcje spółki P. S.A. Informacje te powziął bowiem skarżący pozostając w stosunku zatrudnienia w domu maklerskim i dotyczyły one chronionych prawem interesów klienta banku. Ustalone przez organ czyny skarżącego stanowiły jednoczesne naruszenie § 14 ust. 1 i § 16 ust. 1 regulaminu domu maklerskiego, które to przepisy obowiązywały stronę do zachowania tajemnicy poufnej i zawodowej. Sąd podzielił stanowisko organu, że akta postępowania karnego i wydana w nim opinia W. Z. a także protokół kontroli wewnętrznej nie wiązały go bezwzględnie a jedynie składały się materiał dowodowy w sprawie zaś Komisja była upoważniona do samodzielnej oceny ustalonych faktów. Reasumując Sąd nie stwierdził, aby organ dopuścił się wykazywanych przez stronę naruszeń w zakresie ustalenia stanu faktycznego w sprawie, a także jego oceny. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dał pełne podstawy do zastosowania wobec skarżącego sankcji przewidzianych w art. 130 ust 1 ustawy o obrocie instrumentami finansowymi. Nieuprawniony jest zarzut strony dotyczący naruszenia art. 107 § 3 kpa. Wydane rozstrzygnięcie, w tym również odnośnie rodzaju i wysokości kary organ obszernie uzasadnił. Za chybiony należy także uznać zarzut naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym. Zgodnie z przeważającym poglądem w doktrynie (vide ekspertyzy prawne profesorów G. L. i M. S. a także głosy dr. hab. M. D. i prof. W. C., na które powołał się organ) i w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (vide wyroki WSA w sprawach VI SA/Wa 1295/14, VI SA/Wa 446/14, VI SA/Wa 1701/14, VI SA/Wa 288/15) przepisy te nie dotyczą członków KNF rozpatrujących wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Poza tym w myśl obowiązującego od 30 stycznia 2015 r. art. 11 ust. 6a ustawy o nadzorze nad rynkiem finansowym "w postępowaniach z wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz w postępowaniach w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego, stwierdzenie nieważności decyzji a także zmiany lub uchylenia decyzji ostatecznej do Przewodniczącego Komisji, Zastępców Przewodniczącego oraz członków Komisji nie stosuje się przepisu art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. W tym stanie rzeczy skoro podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów postępowania jak i prawa materialnego okazały się bezzasadne Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi w całości.