VI SA/Wa 1338/10

PostanowienieWSA w Warszawie2010-08-11

Skład orzekający: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Ministra Infrastruktury udzielające informacji o przepisach ustawy o dozorze technicznym, nie będące decyzją administracyjną ani postanowieniem, podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo Ministra Infrastruktury mające charakter wyłącznie informacyjny, sprowadzające się do udzielenia informacji o brzmieniu przepisów ustawy, nie stanowi aktu władczego, decyzji administracyjnej, postanowienia ani innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 1-4 PPSA. W związku z tym sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, a skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 PPSA.
Stan faktyczny
Strona skarżąca (C. Ltd. Przedstawicielstwo w Polsce) wystąpiła do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o interpretację przepisów ustawy o dozorze technicznym. Minister Infrastruktury udzielił odpowiedzi w formie pisma. Strona skarżąca złożyła skargę na to pismo, zarzucając niewłaściwą interpretację przepisów dotyczących uprawnień producentów zbiorników CNG. Minister Infrastruktury wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Ltd. Przedstawicielstwo w Polsce na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie interpretacji ustawy o dozorze technicznym postanowił: odrzucić skargę Pismem z dnia [...] marca 2009 r. C. Ltd. Przedstawicielstwo w Polsce (dalej także jako "strona skarżąca") wystąpiło do Ministra Infrastruktury z wnioskiem o interpretację przepisów ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zmianami). W odpowiedzi na powyższy wniosek Minister Infrastruktury pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] udzielił stronie skarżącej stosownej informacji we wnioskowanym zakresie. Następnie strona skarżąca pismem z dnia [...] kwietnia 2010 r. strona skarżąca złożyła skargę na wskazane powyżej pismo Ministra Infrastruktury [...] kwietnia 2009 r., nr [...]. Do skargi został złożony wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W skardze strona skarżąca wskazała, że organ w sposób niewłaściwy interpretuje art. 9 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zmianami) w zakresie wydawania stosownych uprawnień producentów zbiorników CNG. W odpowiedzi na skargę, Minister Infrastruktury wniósł o jej odrzucenie, z uwagi na jej niedopuszczalność. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 127 z późn. zm.) "p.p.s.a." określającym właściwość rzeczową sądów administracyjnych, sądy wykonując kontrolę działalności administracji publicznej orzekają w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi jest pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...]. Podkreślić należy, iż ustawa o dozorze technicznym, nie przewidziała wydawania decyzji bądź postanowień w zakresie udzielenia przez organ administracji informacji w zakresie obowiązków nałożonych tą ustawą. W konsekwencji konieczne jest dokonanie oceny, czy zaskarżone pismo Ministra Infrastruktury stanowi inny akt lub czynność dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Jednym z elementów charakteryzujących taki akt lub czynność jest ścisły związek między ustaleniem, stwierdzeniem lub potwierdzeniem (oraz ich odmowami), a możliwością realizacji uprawnienia (lub obowiązku) wynikającego z przepisu prawa. Inaczej mówiąc akt lub czynność podlegająca zaskarżeniu do sądu administracyjnego, powinna ustalać (ewentualnie odmawiać ustalenia), stwierdzać (odmawiać stwierdzenia), potwierdzać (odmawiać potwierdzenia) uprawnienia lub obowiązki określone przepisami prawa administracyjnego. W świetle powyższego przyjąć należy, iż zaskarżone pismo Ministra Infrastruktury ma charakter wyłącznie informacyjny, bowiem sprowadza się ono do udzielenia informacji o brzmieniu przepisów ustawy z dnia 9 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o dozorze technicznym (Dz. U. Nr 122, poz. 1321 ze zmianami). W ocenie Sądu, powyższe pismo, nie mające cech aktu władczego, nie będące decyzją administracyjną ani postanowieniem, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 p.p.s.a. nie odpowiada także cechom aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Tym samym uwzględniając, iż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., w sytuacji, w której sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu, należało rozstrzygnąć jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło