VI SA/Wa 134/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S.A. z siedzibą w [...] o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi R. S.A. z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego postanawia odrzucić wniosek. Dnia [...] stycznia 2009 r. skarżąca Spółka – R. S.A. z siedzibą w [...], reprezentowana przez rzecznika patentowego, wniosła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2008 r., nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa z rejestracji wzoru przemysłowego. Zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) – dalej p.p.s.a., przy piśmie Sądu z dnia 11 lutego 2009 r. przesłano ww. skargę do organu. Przedmiotowe pismo zostało wysłane także do wiadomości pełnomocnikowi skarżącej Spółki, na adres wskazany w nagłówku skargi, którego odbiór z dniem 13 lutego 2009 r. kwitowała E. J., żona pełnomocnika. W dniu 25 lutego 2009 r. (por. data stempla pocztowego znajdująca się na kopercie, karta nr 24 akt) do Sądu złożono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. We wniosku pełnomocnik skarżącej podkreślił, że w niniejszej sprawie terminem wniesienia skargi do sądu jest data jej przekazania do właściwego organu. Skoro zaskarżona decyzja została doręczona Spółce reprezentowanej przez rzecznika patentowego w dniu 5 stycznia 2009 r., to trzydziestodniowy termin na jej wniesienie upływał z dniem 4 lutego 2009 r. Dodatkowo wskazał, że pismo z informacją o przekazaniu skargi do organu odebrała jego żona, osoba nie związana z przedmiotową sprawą. Brak natomiast możliwości osobistego odebrania tej korespondencji wynikał z jego pobytu w tym okresie czasu za granicą, na wyjeździe z wnukami, skutkiem czego nie dochował terminu siedmiu dni przewidzianego dla złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 85 p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Na podstawie art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). W myśl art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie Sąd uznał, że datą (dniem ustania przyczyny uchybienia terminu do złożenia skargi), od której należy liczyć siedmiodniowy termin przewidziany w art. 87 § 1 p.p.s.a. jest dzień, w którym strona skarżąca dowiedziała się o przekazaniu skargi do organu, tj. dzień 13 lutego 2009 r. (por. pokwitowanie odbioru pisma Sądu przesłanego do wiadomości na adres Kancelarii Patentowej, przez żonę pełnomocnika skarżącej, zamieszczone na zwrotnym potwierdzeniu odbioru). Należy zauważyć, że zgodnie z treścią art. 72 p.p.s.a. w przypadku, gdy doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie (por. pismo Poczty Polskiej z dnia [...] marca 2010 r.). Warunkiem skuteczności doręczenia jest w takim przypadku brak sprzecznych interesów w sprawie między adresatem pisma, a osobą odbierającą oraz wyrażenie zgody i wyraźne podjęcie się przez odbierającego oddania pisma adresatowi (por. K. Korzan: Postępowanie nieprocesowe, Warszawa 1997, s. 134). Co warte podkreślenia, doręczenie takie opiera się na domniemaniu, że pismo dotarło do rąk adresata i że w ten sposób doręczenie zostało dokonane prawidłowo (por. T Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2005, s. 319). Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że ustawowy, siedmiodniowy termin do skutecznego wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi rozpoczął bieg dnia 14 lutego 2009 r., a jego ostatnim dniem był 20 lutego 2009 r. Przedmiotowy wniosek nadano zaś w urzędzie pocztowym, na adres Sądu, dnia 25 lutego 2009 r., czym uchybiono terminowi do jego wniesienia. Sąd mając na względzie powyższe ustalenia, na podstawie art. 88 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.