VI SA/Wa 1344/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. z siedzibą w S. na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej opracowania programu naprawczego postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić skarżącemu – K. z siedzibą w S. – kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. K. z siedzibą w S. (dalej: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Komisji Nadzoru Finansowego (dalej: KNF) z dnia [...] marca 2015 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej opracowania programu naprawczego. W skardze Skarżąca wskazała, że skarga została wniesiona, zanim zaskarżone postanowienie zostało prawidłowo doręczone skarżącej. Skarżąca poinformowała, że zaskarżone postanowienie zostało doręczone r.pr. B.B.-N. będącej pełnomocnikiem skarżącej w odrębnym postępowaniu administracyjnym, a następnie zwrócone organowi. Jak wynika ze złożonej skargi, przedmiotowe postanowienie do dnia wniesienia skargi nie zostało doręczone skarżącej. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] maja 2015 r. KNF wniosła o odrzucenie skargi jako przedwczesnej oraz z ostrożności procesowej przedstawiła stanowisko przemawiające za oddaleniem skargi jako bezzasadnej. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że zaskarżone postanowienie KNF zostało doręczone w dniu [...] marca 2015 r. r.pr. B.B.-N. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia – karta nr 350 akt administracyjnych), która pismem z dnia [...] marca 2015 r. poinformowała organ, iż nie została w przedmiotowej sprawie umocowana do reprezentowania skarżącej i zwróciła przekazane postanowienie (vide: pismo z dnia [...] marca 2015 r. – karta nr 351 akt administracyjnych). Zwrócone postanowienie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] kwietnia 2015 r. (vide: zwrotne potwierdzenie odbioru – karta nr 362 akt administracyjnych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), dalej: p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z powołanego przepisu wynika, że zdarzeniem prawnym, od którego rozpoczyna bieg ustawowy termin do wniesienia skargi, jest dzień doręczenia postanowienia. Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi stanowi warunek jej dopuszczalności i obok warunków formalnych skargi podlega ocenie Sądu już na wstępnym etapie postępowania sądowoadministracyjnego. Badanie zachowania terminu do wniesienia skargi jest możliwe tylko wówczas, gdy postanowienie zostało prawidłowo doręczone i weszło do obrotu prawnego. Dopiero bowiem prawidłowe doręczenie stronie postanowienia otwiera bieg trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. W rozpatrywanej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, zaskarżone postanowienie zostało przez organ nieprawidłowo doręczone osobie niebędącej ustanowionym w sprawie pełnomocnikiem skarżącej, a zatem na tym etapie sprawy nie zostało wprowadzone do obrotu prawnego, a skarga jako przedwczesna, podlega odrzuceniu. W ocenie Sądu doręczenie postanowienia r.pr. B.B.-N. nie wywołuje skutków prawnych w postaci wejścia postanowienia do obrotu prawnego, gdyż osoba ta nie została umocowana do reprezentowania skarżącej. Doręczenie pisma osobie, która nie jest pełnomocnikiem strony, nie wywołuje skutków prawnych. W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 1993 r., sygn. akt V SA 868/93, Sąd stwierdził, że: "żaden przepis prawa nie przewiduje możliwości skutecznego doręczenia decyzji o dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym i o wymiarze cła spedytorowi przewożącemu towary na polski obszar celny, który nie jest pełnomocnikiem procesowym strony ustanowionym zgodnie z przepisami art. 33 k.p.a.". Mając powyższe na uwadze, wobec przedwczesnego wniesienia skargi Sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.