VI SA/Wa 1345/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 14. 06. 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia Nr 2 przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 28-31 sierpnia 2012 r. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego postanawia odrzucić skargę Skarżąca – E. B. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na uchwałę Komisji Egzaminacyjnej II stopnia Nr 2 przy Ministrze Sprawiedliwości do spraw odwołań od wyników egzaminu radcowskiego, który został przeprowadzony w dniach 28-31 sierpnia 2012 r. z dnia [...] lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wyniku egzaminu radcowskiego. Wpis sądowy od wniesionej skargi nie został uiszczony. Sąd przesłał skarżącej zarządzenie z dnia 9 maja 2013 r. wzywające do uiszczenia wpisu w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Zarządzenie zostało doręczone na adres skarżącej w dniu 13 maja 2013 r. Strona na wezwanie Sądu nie uiściła wpisu sądowego od skargi, jednocześnie pismem nadanym w dniu 20 maja 2013 r. cofnęła przedmiotową skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skuteczne uruchomienie postępowania sądowego uzależnione jest od spełnienia warunków przewidzianych ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), określanej dalej jako "p.p.s.a." Jednym z takich wymogów jest konieczność uiszczenia wpisu od złożonej skargi, na co wskazuje art. 230 p.p.s.a. W świetle art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której – pomimo wezwania – nie został uiszczony wpis podlega odrzuceniu z mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, jak też okoliczności faktyczne niniejszej sprawy należało uznać, że skardze nie można nadać dalszego biegu. Nie została bowiem opłacona. W tym miejscu Sąd wskazuje, że mimo oświadczenia skarżącej o cofnięciu złożonej przez nią skargi, postępowanie niniejsze nie może zostać umorzone w myśl art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten odnosi się bowiem wyłącznie do sytuacji, gdy postępowanie sądowe zostało skutecznie wszczęte. Tymczasem obarczona brakiem fiskalnym skarga nie uruchomiła postępowania sądowoadministracyjnego. Niedopuszczalne jest zatem umorzenie postępowania zainicjowanego skargą dotkniętą brakami umożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. Wskazana wyżej sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. (por. post. NSA z dnia 10.06.1987r. sygn. akt SA/Gd 537/87, OSP 1990, z. 4, poz. 207 oraz T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 291). Z podanych względów odrzucono niniejszą skargę stosownie do art. 220 § 1 i § 3 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji.