VI SA/Wa 1348/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 października 2012 r. sprawy ze skargi L. Sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia[...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie pisemnej interpretacji oddala skargę Decyzją z dnia [...] maja 2012 r. Główny Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa (dalej Główny Inspektor), po rozpatrzeniu odwołania wniesionego przez L. Sp. z o.o. (dalej skarżący), utrzymał w mocy decyzję L. Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w G. (dalej Wojewódzki Inspektor) z dnia [...] lutego 2012 r. w sprawie uznania za niewłaściwe stanowisk strony w odniesieniu do pytań numer 1, 2, 7 i części pytania numer 3 oraz udzielenia pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie oraz w sprawie uznania za właściwe stanowiska strony zawartego w pytaniu numer 8 w części dotyczącej opłat zawiązanych z dojazdem pracowników Inspekcji. Pismem z dnia [...] stycznia 2012 r. skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Inspektora o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów. Skarżący wskazał, iż będzie powoływał się na treść Międzynarodowej Konwencji Ochrony Roślin (Dz. U. 2007 r. Nr 73, poz. 485, dalej Konwencja), wobec nadrzędności umów międzynarodowych na ustawodawstwem krajowym. Skarżący zaznaczył, iż zamierza wystąpić do Wojewódzkiego Inspektora PIORiN o wydanie świadectwa fitosanitarnego koniecznego przy wwozie kwiatów do Federacji Rosyjskiej, bowiem zagraniczny podmiot zlecił mu za wynagrodzeniem uzyskanie polskiego świadectwa fitosanitarnego. Przedmiotem eksportu będą kwiaty przywiezione z krajów Unii Europejskiej. We wniosku skarżący zawarł 10 pytań oraz przedstawił własne stanowisko w poszczególnych sprawach. Pytania były następującej treści: 1. Jakie należy przedłożyć dokumenty aby rozpocząć i zakończyć pozytywnie postępowanie o wydanie świadectwa dla roślin wymagających oceny organoleptycznej? 2. Jakie należy przedłożyć dokumenty aby rozpocząć i zakończyć pozytywnie postępowanie o wydanie świadectwa dla roślin wymagających oceny/badań laboratoryjnych? 3. Czy organ może żądać innych dokumentów lub wniesienia innych opłat niż wymienione w pkt.1-2 wniosku? 4. Jakie czynności należy wykonać aby rozpocząć i zakończyć pozytywnie postępowanie o wydanie świadectwa dla roślin wymagających oceny organoleptycznej? 5. Jakie czynności należy wykonać aby rozpocząć i zakończyć pozytywnie postępowanie o wydanie świadectwa dla roślin wymagających oceny/badań laboratoryjnych? 6. Czy organ może żądać wykonania przez wnioskodawcę innych czynności niż wymienione w pkt.4-5 wniosku? 7. Czy za przeprowadzenie badań organoleptycznych lub badań/ocen laboratoryjnych wnioskodawca ponosi dodatkowe opłaty? 8. Organ otrzyma od wnioskodawcy wypełniony wniosek o wydanie świadectwa oraz dowód wniesienia 21,00 zł opłaty skarbowej za wydanie świadectwa. Wnioskodawca we wniosku poinformuje o adresie magazynu lub miejsca postoju środka transportu na którym znajdują się kwiaty przeznaczone do wywozu, tj. gotowe do przeprowadzenia kontroli ich zdrowotności. W jakim czasie organ jest zobowiązany do przeprowadzenia tej kontroli, a po jej pozytywnym dla wnioskodawcy wyniku – kiedy jest zobowiązany wydać świadectwo. Czy za dojazd pracowników inspekcji wnioskodawca ponosi jakiekolwiek opłaty? 9. Jeśli do postępowania o wydanie świadectwa przyłączy się na wniosek strony pełnomocnik, to w jakiej kwocie należy wnieść opłatę skarbową, komu i kiedy. Czy organ może uzależnić działanie pełnomocnika w postępowaniu o wydanie świadectwa oraz wydanie świadectwa od uprzedniego wniesienia opłaty skarbowej. 10. Jeśli przedstawi się do oceny/badań organoleptycznych lub laboratoryjnych kwiaty, które wzrosty w następującej sytuacji: cebulki kwiatów wyhodowano z nasion w Belgi, następnie cebulki przewieziono do Francji gdzie z cebulek wykiełkowały rośliny, a rośliny te zostały następnie przewiezione do Holandii w celu ich dalszego wzrostu lub sprzedaży a kwiaty te zakupiono na holenderskiej aukcji kwiatowej i następnie przywieziono do Polski, a kupujący dysponuje jedynie holenderską lub innego kraju fakturą zakupu kwiatów i nie potrafi udowodnić różnych miejsc wzrostu kwiatów, to jakie należy wpisać we wniosku o wydanie świadectwa miejsce pochodzenia kwiatów którego obowiązek wpisania wynika z art. 18 ust 3 pkt 5 Ustawy? Wojewódzki Inspektor wydał decyzję w oparciu o art. 10 Ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. 2010 Nr 220, poz 1447 ze zm., dalej U.s.d.g.) oraz art. 104 Ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej K.p.a.). Organ stwierdził, iż analiza treści zdarzeń przyszłych przedstawionych we wniosku wskazuje, że pytania numer 1, 2 , 7 oraz częściowo 3 i 8 odnoszą się hipotezy przepisu 10 U.s.d.g. tj. dotyczą danin publicznych bądź wynikających z przepisów składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne. W uzasadnieniu decyzji została przedstawiona interpretacja w odniesieniu do pytań numer 1, 2, 7 i w części numer 3 i 8. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. skarżący wniósł odwołanie od decyzji Wojewódzkiego Inspektora wnosząc o jej uchylenia i zobowiązanie organu I instancji, aby ten odniósł się do aktów prawnych międzynarodowych, Unii Europejskiej i dwustronnych umów międzynarodowych zawartych między Rzeczypospolitą Polską a Federacją Rosyjską, bowiem dopiero wtedy będzie możliwa prawidłowa subsumcja prawa do przedstawionych we wniosku zdarzeń przyszłych. Skarżący podniósł, iż organ I instancji wydał decyzję jedynie z powołaniem się na prawo materialne krajowe. W wyniku rozpoznania odwołania Główny Inspektor utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora nie stwierdzając nieprawidłowości w przedstawionej interpretacji. Główny Inspektor wskazał, iż Wojewódzki Inspektor prawidłowo poinformował skarżącego, że wskazane przez niego przepisy Konwencji nie odnoszą się do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenie społeczne i zdrowotne, wobec czego organ nie ma obowiązku dokonywania interpretacji tego przepisu. Ponadto organ II instancji stwierdził, iż udzielone interpretacje nie są sprzeczne z Konwencją. Organ odwoławczy podkreślił, iż z zapytaniem zwrócił się skarżący w trybie art. 10 ust 1 U.s.d.g., z tego względu udzielona odpowiedź dotyczy wyłącznie przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. Natomiast w odniesieniu do kontroli fitosanitarnej kwiatów eksportowanych do Federacji Rosyjskiej, obowiązujące prawo międzynarodowe, prawo Unii Europejskiej nie zawiera takich uregulowań. Nie istnieje także dwustronna umowa, zawarta między Rzeczypospolitą Polską a Federacją Rosyjską dotycząca kontroli fitosanitarnej kwiatów, z której wynikałyby wskazane wyżej opłaty. Mając powyższe na uwadze, organ odwoławczy nie podzielił argumentacji strony skarżącej, iż jedynie powołanie się na to prawo pozwoli na właściwą interpretację przedstawionych zdarzeń w odniesieniu do ponoszonych opłat i składek. Nadto organ uznał, za nieprawidłowe udzielenie interpretacji przez Wojewódzkiego Inspektora w uzasadnieniu decyzji a nie w sentencji decyzji. Organ stwierdził, że nieprawidłowość ta nie miała wpływu na rozstrzygnięcie, bowiem strona otrzymała wnioskowaną interpretację. Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący, podtrzymując swoje stanowisko zawarte we wniosku o wydanie pisemnej interpretacji. Skarżący wskazał, że argumentacja organu I i II instancji jest niewłaściwa, jak również nieprawidłowo została wydana interpretacji przez Głównego Inspektora w formie postanowienia (dotyczącego w części pytania 9) zamiast decyzji. Skarżący wniósł o orzeczenie o kosztach postępowania według norm przepisanych oraz połączenie sprawy z niniejszej skargi oraz sprawy ze skargi z dnia [...] maja 2012 r. w celu ich łącznego rozpoznania, bowiem pozostają te sprawy ze sobą w związku. Do skargi dołączono ksero: postanowienia Wojewódzkiego Inspektora z dnia [...] lutego 2012 r., postanowienia Głównego Inspektora z dnia [...] maja 2012 r., skargi z [...] maja 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Ponadto wskazał, iż skarżący nie przedstawił w skardze z jakich powodów przedstawione przez organ stanowiska są niewłaściwe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 , dalej p.p.s.a.). W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie analizowana skarga L. Sp. z o.o. z siedzibą w N. nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 10 ust. 1 u.s.d.g. przedsiębiorca może złożyć do właściwego organu administracji publicznej lub państwowej jednostki organizacyjnej wniosek o wydanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne, w jego indywidualnej sprawie. Wniosek o wydanie interpretacji może dotyczyć zaistniałego stanu faktycznego lub zdarzeń przyszłych. Przedsiębiorca we wniosku o wydanie interpretacji jest obowiązany przedstawić stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe oraz własne stanowisko w sprawie. (art. 10 ust 2 i 3 u.s.d.g.) Artykuł 10 U.s.d.g. nie definiuje pojęcia "danina publiczna", bowiem zostało ono zawarte w art. 5 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 157, poz. 1240 z późn. zm.). Daniny publiczne to podatki, składki, opłaty, wpłaty z zysku przedsiębiorstw państwowych i jednoosobowych spółek Skarbu Państwa, a także inne świadczenia pieniężne, których obowiązek ponoszenia na rzecz państwa, jednostek samorządu terytorialnego, państwowych funduszy celowych oraz innych jednostek sektora finansów publicznych wynika z odrębnych ustaw. Celem dla jakiego została sporządzona Konwencja, na którą powołuje się skarżący jest zapewnienie wspólnych i skutecznych działań na rzecz zapobiegania rozprzestrzenianiu się i wprowadzaniu organizmów szkodliwych dla roślin i produktów roślinnych oraz popierania działań na rzecz ich zwalczania. Artykuł V Konwencji dotyczy świadectwa fitosanitarnego. Nadto brak jest w Konwencji jakichkolwiek przepisów, które by odnosiły się do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne. Udzielona interpretacja przez organ nie jest sprzeczna z konwencją, natomiast zgodnie z art. 19 ust 1 pkt 1 Ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. (Dz. U. 2008r., Nr 133, poz. 849) o ochronie roślin, świadectwo fitosanitarne dla roślin, produktów roślinnych lub przedmiotów wprowadzanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej powinno: zawierać informacje określone w Konwencji. W odniesieniu do kontroli fitosanitarnej kwiatów eksportowanych do Federacji Rosyjskiej, obowiązujące prawo międzynarodowe, prawo Unii Europejskiej nie zawiera uregulowań dotyczących obowiązku świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne. Nie istnieje również umowa dwustronna zawarta między Rzeczypospolitą Polską a Federacją Rosyjską dotycząca kontroli fitosanitarnej, z której wynikałby obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne. Wobec braku uregulowań, wydanie interpretacji przez organ wyłącznie w oparciu o prawo krajowe, Sąd uznał za właściwe. Sąd podziela stanowisko organu administracyjnego, że pytania numer 1, 2, 7, pytanie numer 3 w części dotyczącej wniesienia innych opłat niż wymienione w pkt. 1-2 wniosku oraz 8 w części dotyczącej opłat związanych z dojazdem pracowników inspekcji odnoszą się zgodnie z art. 10 ust 1 u.s.d.g do daniny publicznej bądź wynikających z przepisu składek na ubezpieczenie społeczne lub zdrowotne. Wskazane pytania dotyczą świadectwa dla roślin wymagających oceny organoleptycznej, oceny/badań laboratoryjnych, opłat za przeprowadzenie badań organoleptycznych lub badań/ocen laboratoryjnych, innych opłat niż wymienione w pkt. 1-2 wniosku, opłat za dojazd pracowników inspekcji. Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 24 czerwca 2008r. w sprawie stawek opłat za usługi świadczone przez państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa oraz za wydawanie etykiet, paszportów roślin, plomb urzędowych i formularzy paszportów roślin (Dz.U. nr 122, poz 789) wskazuje stawki opłat za świadczenie usług przez Państwową Inspekcję Ochrony Roślin i Nasiennictwa w zakresie pobierania prób, przeprowadzania badań makroskopowych i laboratoryjnych, dokonywania oceny organoleptycznej oraz przeprowadzania szkoleń. Wobec powyższego organ prawidłowo wydał decyzję odnosząc się do wskazanych wyżej pytań i udzielił wyczerpującej pisemnej interpretacji, w indywidualnej sprawie, co do zakresu i sposobu zastosowania przepisów, z których wynika obowiązek świadczenia przez przedsiębiorcę daniny publicznej oraz składek na ubezpieczenia społeczne lub zdrowotne. W odniesieniu do zarzutu wskazanego w skardze dotyczącej niewłaściwej formy postanowienia zamiast decyzji Sąd nie odnosił się, bowiem skarga na powyższe postanowienie została zarejestrowana pod sygnaturą akt VI SA/Wa 1347/12. Reasumując należy stwierdzić, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu tego rodzaju uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, które Sąd ma obowiązek badać z urzędu - skargę należało oddalić. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.