VI SA/Wa 1356/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 4 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia w części dotyczącej punktu gry na automatach o niskich wygranych postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w [...] na rzecz skarżącej spółki G. Sp. z o.o. z siedzibą w B. kwotę 740,00 (słownie: siedemset czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Skarżąca – G. Sp. z o.o. z siedzibą w B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. utrzymującą w mocy własną decyzję tego organu z dnia [...] maja 2013 r. w sprawie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, w części dotyczącej punktu gry przy ul. [...] w [...]. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 208 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) poprzez jego niezastosowanie, pomimo zaistnienia okoliczności warunkującej umorzenie postępowania, tj. wygaśnięcia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] maja 2013 r. W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Celnej w [...] poinformował Sąd, że stosownie do dyspozycji art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej jako "p.p.s.a." - uwzględnił skargę skarżącej spółki w całości, uznając ją za zasadną i wydaną w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzją - uchylił w całości zaskarżoną decyzję z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] kwietnia 2013 r., a także umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe. Do przekazanych do Sądu akt, organ załączył odpis decyzji z dnia [...] kwietnia 2014 r., która – zgodnie z nadesłanym przez organ zwrotnym potwierdzeniem odbioru – została doręczona pełnomocnikowi skarżącej spółki w dniu 22 kwietnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy, co też Dyrektor Izby Celnej w [...] w wydanej w dniu [...] kwietnia 2014 r. decyzji uczynił. Z chwilą jej doręczenia pełnomocnikowi skarżącej spółce, przestał istnieć przedmiot skargi, jakim była zaskarżona do tut. Sądu decyzja Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lutego 2014 r. oraz poprzedzająca ją decyzja z dnia [...] kwietnia 2013 r. Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy stało się ono bezprzedmiotowe z przyczyn innych, niż te wskazane w pkt 1 i 2 tego paragrafu. Do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (tzw. autokontrola). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu lub czynności, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie. Z uwagi na powyższe, postępowanie sądowe w rozpoznawanej sprawie, jako bezprzedmiotowe, podlega umorzeniu na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., o czym postanowiono w pkt 1 sentencji. Uwzględnienie skargi przez organ czyni zasadnym orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania. Jak bowiem stanowi art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie uwzględnienia skargi w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. Wobec tego, na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r. poz. 461) Sąd orzekł jak w pkt 2 sentencji postanowienia.