VI SA/Wa 1356/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Aneta Lemiesz Protokolant st. spec. Łukasz Skóra po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 czerwca 2019 r. sprawy ze skargi P. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oddala skargę W dniu [...] września 2017 r. funkcjonariusze Służby Celno-Skarbowej [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W., przeprowadzili w miejscowości P. (droga krajowa nr [...]), kontrolę drogową środka transportu tj. samochodu ciężarowego marki [...] o nr rej. [...] z naczepą (cysterna jednokomorowa) o nr rej. [...]. Kierowcą kontrolowanego środka transportu był P. S., który był również przewoźnikiem Kierowca okazał: prawo jazdy, dowody rejestracyjne oraz nr referencyjny zgłoszenia przewozu towaru do rejestru zgłoszeń [...] na łączną ilość 23000 kg oleju sojowego o kodzie [...]. Według oświadczenia kierowcy przedmiotowy olej sojowy został przywieziony z Ukrainy do Polski przez przejście graniczne w [...] i tam odprawiony (kierujący jednak nie posiadał przy sobie żadnych dokumentów z odprawy celnej tego towaru). Kierowca oświadczył również, iż towar został rozładowany zgodnie ze zgłoszeniem [...] w dniu [...] września 2017 r. pod adresem [...]. W wyniku fizycznego sprawdzenia cysterny stwierdzono, że cysterna była pusta. W wyniku analizy dokumentów oraz uzyskania informacji od Służby Dyżurnej [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W., stwierdzono nieprawidłowości w w/w zgłoszeniu nr [...] w postaci braku danych tj. braku zgłoszenia do systemu [...] naczepy o numerze rej. [...], którą w czasie kontroli w dniu [...].09.2017 r. stwierdzono w zestawie transportowym i którą dostarczono ww. olej sojowy do odbiorcy więc dane w ww. zgłoszeniu nie odpowiadały stanowi faktycznemu stwierdzonemu w toku kontroli. Z czynności sporządzono protokół z kontroli. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. postanowieniem z dnia [...].10.2017 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z nieuzupełnieniem zgłoszenia [...] nr [...] o dane wskazane w art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. W toku postępowania strona wyjaśniła, że był to jego pierwszy przewóz towaru na nowych zasadach. Przy wypełnianiu zgłoszenia [...] system przyjął jego zgłoszenie, był więc przekonany, że wszystko jest dobrze. Dopiero po tej kontroli dowiedział się, że powinien być wpisany nr rejestracyjny naczepy. Decyzją z dnia [...] marca 2018r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. działając na podstawie art. 21 § 1 pkt 2, art. 207, art. 211 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201, ze. zm.), art. 22 ust. 2 w zw. z art. 6 ust. 1, ust. 2 i ust. 3, art. 26 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 5 i art. 27 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. z 2017 r. poz. 708, ze zm.), nałożył na P. S., karę pieniężną w wysokości 5. 000,00 zł. W uzasadnieniu Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego wskazał, że zgodnie z przepisami ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, w przypadku przewozu towaru z terytorium państwa członkowskiego albo z terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju podmiot odbierający jest obowiązany, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju, przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi (art. 6 ust. 1 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów). Zgodnie z art. 6 ust, 2 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów zgłoszenie zawiera: 1) dane podmiotu odbierającego obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę, b) adres zamieszkania albo siedziby; 2) dane nadawcy towarów obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę, b) adres zamieszkania albo siedziby; 3) numer identyfikacji podatkowej podmiotu odbierającego albo numer, za pomocą którego podmiot odbierający jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej; 4) w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w rozumieniu ustawy z dnia 1 i marca 2004 r. o podatku od towarów i usług numer, za pomocą którego nadawca towarów jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od wartości dodanej; 5) dane adresowe miejsca dostarczenia towaru; 6) dane dotyczące towaru będącego przedmiotem przewozu, w szczególności rodzaju towaru, pozycji CN lub podkategorii PKWiU, ilości, masy brutto lub objętości towaru. Ponadto zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów - w przypadku przewozu towaru, o którym mowa w ust. 1, przewoźnik jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju uzupełnić zgłoszenie o: 1) dane przewoźnika obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę. b) adres zamieszkania albo siedziby; 2) numer identyfikacji podatkowej przewoźnika albo numer, za pomocą którego przewoźnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej; 3) numery rejestracyjne środka transportu; 4) miejsce i datę rozpoczęcia przewozu na terytorium kraju; 5) planowaną datę zakończenia przewozu towaru; 6) numer zezwolenia, zaświadczenia lub licencji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2016 r. poz. 1907, 1935 i 1948), o ile są wymagane; 7) numer dokumentu przewozowego towarzyszącego przewożonemu towarowi. Stosownie do art. 22 ust. 2 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów - w przypadku gdy przewoźnik nie uzupełni zgłoszenia o dane. o których mowa w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 3 (dot. przewozu towarów z terytorium innego państwa), na przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 5000 zł. Jednocześnie zgodnie z art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, na wniosek przewoźnika lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 albo 2, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3. Biorąc pod uwagę dyspozycję ww. przepisu Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. dokonał uproszczonej analizy ekonomicznej podmiotu dokonującego przewozu towaru, objętego niniejszym postępowaniem. Mianowicie na postawie ogólnodostępnej wiedzy m.in. ze stron internetowych ustalono, iż przedmiotem działalności przedsiębiorcy jest m.in. transport drogowy towarów, prowadzenie działalności w zakresie - zlecenia budowlane, zlecenia budowy domów, zlecenia budowy pod klucz, budowa garażów, usługa pozyskiwania drewna, usługa pozyskiwania dziko rosnących produktów leśnych. W zakresie ogłoszenia upadłości lub likwidacji przedsiębiorstwa nie stwierdzono zapisów. Wobec powyższego organ przyjął, iż szeroka, wielokierunkowa działalność gospodarcza, nie zakłóci sytuacji ekonomicznej w przypadku nałożenia kary pieniężnej w związku z naruszeniem art. 6 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Podejmując decyzję o nałożeniu kary pieniężnej organ podatkowy uwzględnia zarówno sytuację przedsiębiorcy jak i bierze pod uwagę interes publiczny. Ustawodawca formułując stwierdzenia "ważny interes podmiotu" wskazuje na wyjątkowość stosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary w stosunku do podmiotów, a zastosowanie jej stanowi konsekwencję analizy zebranego materiału. Po analizie materiału dowodowego organ podatkowy stwierdził, że przewoźnik nie zastosował się do przepisów ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, do czego był zobowiązany a jego sytuacja ekonomiczna nie stanowi wyjątkowości. Biorąc powyższe wyjaśnienia pod uwagę, odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej nie ma racjonalnego uzasadnienia, gdyż stanowiło by to naruszenie zasady, zgodnie z którą każdy podmiot gospodarczy ponosi odpowiedzialność i ryzyko za prowadzone przez siebie przedsięwzięcia. W związku z powyższym, w oparciu o przepis art. 22 ust. 2 ustawy o monitorowaniu drogowego przewozu towarów, Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarb owego w [...] wymierzył w niniejszej decyzji karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł. Pismem z dnia 21 marca 2018 r. strona złożyła odwołanie od powyższej decyzji wnosząc o jej uchylenie oraz odstąpienie od wymierzenia kary. W odwołaniu strona wyjaśniła, że w czasie kontroli dowiedziała się, iż w zgłoszeniu [...] brak jest numeru rejestracyjnego naczepy ([...]), którą wcześniej przewożony był ładunek w postaci 230000 kg oleju sojowego. Podniosła, iż w trakcie kontroli współpracowała z funkcjonariuszami Służy Celno-Skarbowej udostępniając wszystkie żądane dokumenty, w tym również międzynarodowy list przewozowy [...], który zawierał numer rejestracyjny naczepy oraz udzielając wszystkich niezbędnych wyjaśnień. Powyższe świadczy o tym, iż stwierdzone w trakcie kontroli uchybienie w postaci braku numeru rejestracyjnego naczepy w zgłoszeniu [...] nie miało charakteru świadomego, ani tym bardziej celowego działania, lecz było wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej. Do tego momentu była przekonana, iż dane w zgłoszeniu [...] są kompletne. Wynika to z faktu, iż w trakcie wprowadzania danych do rejestru zgłoszeń [...] system podświetla na czerwono nieuzupełnione rubryki wymuszając wymagane wpisy. W przedmiotowej sprawie system przyjął bez zastrzeżeń zgłoszenie, potwierdzając jego prawidłowość numerem referencyjnym oraz kluczem dostępu. Ponadto już po uzyskaniu informacji o brakującym wpisie nr rej. naczepy odwołujący się usiłował uzupełnić zgłoszenie, jednak system nie pozwolił na uzupełnienie. Strona podniosła ponadto, że wysokość orzeczonej kary jest nieadekwatna nie tylko do popełnionego przewinienia, ale niewspółmiernie wysoka w stosunku do osiąganych przez nią dochodów. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. w zaskarżonej decyzji nie uwzględnił rzeczywistej sytuacji ekonomicznej odwołującego się oraz faktu, że jedynym źródłem jego utrzymania są dochody uzyskane z prowadzenia usług transportowych. W roku 2017 strona osiągnęła dochód w wysokości 33663, 36 zł. Tym samym kwota 5000 zł nałożona zaskarżoną decyzją w ocenie strony jest na tyle wysoka, iż może zagrodzić stabilności ekonomicznej Jej i rodziny. Opisana sytuacja materialna stanowi według strony dodatkową przesłankę do uchylenia zaskarżonej decyzji i odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej. Decyzją z dnia [...] maja 2018r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1, art 13 § 1 pkt 2 lit a ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.), art. 6 ust. 3, art. 22 ust. 2, art. 26 ust. 1 i 5 ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. poz. 708 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Naczelnika [...] Urzędu Celno - Skarbowego w [...] z dnia [...] marca 2018 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 5 000 zł, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu organ poza przytoczeniem mających zastosowanie w niniejszej sprawie przepisów stwierdził, że w wyniku analizy dokumentów oraz uzyskanych informacji od Służby Dyżurnej [...] Urzędu Celno-Skarbowego stwierdzono nieprawidłowości ww. zgłoszeniu [...] w postaci braku numeru rejestracyjnego naczepy [...] podanej kontroli w dniu [...] września 2017 r., którą dostarczono olej sojowy do odbiorcy. Przewóz towaru odbywał się samochodem ciężarowym marki [...] o nr rej. [...] z naczepą (cysterną jednokomorową) nr rej [...], natomiast w zgłoszeniu wpisano tylko nr rej. samochodu, tj. [...]. Organ podkreślił, że w przedmiotowej sprawie zgłoszenie nie zostało uzupełnione przez przewoźnika o dane numeru rejestracyjnego środka transportu, tj. numeru rejestracyjnego naczepy przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju mimo istnienia takiego obowiązku. Powyższe ustalenia potwierdza zarówno ww. protokół podpisany przez kierowcę jak i wydruk zgłoszenia [...] wygenerowany w czasie kontroli z systemu przez funkcjonariuszy [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W.. Powyższe stanowi naruszenie przez przewoźnika przepisów określonych w art. 6 ust. 3 [...] i zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy [...] jest zagrożone karą pieniężną w wysokości 5000 zł. Kara wynikająca z art. 22 ust. 2 ustawy [...] odnosi się do niewykonania obowiązków z art. 6 ust. 3, a te, co jest bezsporne, nie zostały dochowane przez przewoźnika. Natomiast nie jest istotne, iż już po ujawnieniu w czasie kontroli nieprawidłowości w ww. zgłoszeniu [...] system me pozwolił na uzupełnienie zgłoszenia. Niezależnie od powyższego organ wskazał, że zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 22 ust. 3 ustawy, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, na wniosek przewoźnika lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 albo 2, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3. Jak stanowi z kolei art. 26 ust. 3 organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli to odstąpienie: 1. nie stanowi pomocy publicznej albo 2. stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, udzielona z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej, albo 3. stanowi pomoc publiczną spełniającą warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4. Organ wskazał, że w przypadku złożenia wniosku o udzielenie ulgi spełniającego wymogi formalne, organ w pierwszej kolejności ustala, czy za przyznaniem tej formy pomocy przemawia ważny interes podatnika lub interes publiczny. Są to podstawowe kryteria, których spełnienie umożliwi organom podatkowym przyznanie ulgi. W sytuacji, gdy żadna z tych przesłanek nie wystąpi, bez znaczenia pozostaje ustalenie, czy ulga jest dopuszczalną pomocą publiczną. Skoro organ nie może udzielić ulgi, to nie ma podstaw do zastosowania przepisów regulujących pomoc publiczną. Organ zauważył, że użyte w art. 22 ust. 3 stawy [...] pojęcia "ważny interes przewoźnika" oraz "interes publiczny" nie zostały zdefiniowane, a co więcej z uwagi na ich nieostry charakter trudno byłoby je zdefiniować, obejmują one bowiem szeroki zakres sytuacji i okoliczności, które przesądzają o wystąpieniu tych przesłanek. Organ zauważył, że w doktrynie wskazuje się, że "interes podatnika" to pewien stan oczekiwania, określona potrzeba zachowania posiadanych już korzyści lub wyczekiwania na pojawienie się pewnego dobra. Orzecznictwo sądów administracyjnych i doktryna jako ważny interes podatnika definiuje sytuacje nadzwyczajne, wyjątkowe, losowe, uniemożliwiające uregulowanie zaległości przez podatnika, przy równoczesnym uwzględnieniu normalnej sytuacji ekonomicznej podatnika, wysokości uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków. "Ważnego interesu podatnika" nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie umorzenia zaległości podatkowej. Przeciwnie, przez "ważny interes podatnika" należy rozumieć nadzwyczajne względy, które mogły zachwiać podstawami egzystencji podatnika. Umorzenie zaległości podatkowych lub odsetek uzasadnione będzie jedynie w takich wypadkach, które spowodowane zostały działaniem czynników, na które podatnik nie może mieć wpływu i które są niezależne od sposobu jego postępowania. Zdaniem organu dla uznania zaistnienia "ważnego interesu podatnika" nie wystarczy ustalenie trudnej sytuacji finansowo-osobistej, ale musi mieć ona charakter wyjątkowy, różniący się od sytuacji innych podatników. "Ważny interes podatnika" należy rozpatrywać przy uwzględnieniu nie tylko osiągniętych dochodów, ale także posiadanego majątku, który może stanowić zabezpieczenie spłaty zobowiązań. Ponadto w świetle orzecznictwa ważny interes podatnika to sytuacja gdy z powodu nadzwyczajnych, losowych przypadków podatnik nie jest w stanie uregulować zaległości podatkowych. Będzie to utrata możliwości zarobkowania, utrata losowa majątku. Interes publiczny to z kolei sytuacja, gdy zapłata zaległości podatkowych spowoduje konieczność sięgnięcia przez podatnika do środków pomocy państwa, gdyż nie będzie w stanie zaspokoić swoich potrzeb materialnych. Ponadto ważny interes podatnika i interes publiczny należy ocenić nie tylko w kontekście osobistej sytuacji majątkowej podatnika, lecz także z uwzględnieniem związku zachodzącego pomiędzy obniżeniem zdolności płatniczej, a zajściem wypadków powodujących i uzasadniających niemożność zapłaty. Sądy administracyjne wskazują także, że przesłanka "ważnego interesu podatnika" wymaga ustalenia sytuacji majątkowej podatnika, skutków ekonomicznych, jakie występują w wyniku realizacji zobowiązania dla niego i jego rodziny. Jednak organ podatkowy musi mieć na uwadze, że między innymi względy społeczne wymagają również, żeby zobowiązania podatkowe były realizowane, a podatnik pochopnie, nie był z nich zwalniany. Istotne też jest, że "ważnego interesu podatnika" nie można utożsamiać z subiektywnym przekonaniem podatnika o potrzebie umorzenia zaległości podatkowej. Przeciwnie przez "ważny interes podatnika" należy rozumieć nadzwyczajne względy, które mogły zachwiać podstawami egzystencji podatnika i że umorzenie zaległości podatkowych lub odsetek uzasadnione będzie jedynie w takich wypadkach, które spowodowane zostały działaniem czynników, na które podatnik nie może mieć wpływu i które są niezależne od sposobu jego postępowania. Pojęcia "ważnego interesu podatnika" nie można ograniczać tylko i wyłącznie do sytuacji nadzwyczajnych czy też zdarzeń losowych uniemożliwiających uregulowanie zaległości podatkowych, albowiem pojęcie to funkcjonuje w zdecydowanie szerszym znaczeniu, uwzględniającym nie tylko sytuacje nadzwyczajne, ale również normalną sytuację ekonomiczną podatnika, wysokość uzyskiwanych przez niego dochodów oraz wydatków. W orzecznictwie podkreśla się przy tym, iż to po stronie podatnika, który ubiega się o przyznanie ulgi w postaci umorzenia zaległości, jako tego, kto występuje o określone uprawnienie, leży obowiązek wykazania, że w dotyczącej go sprawie spełnione są przesłanki. Organ wskazał, że pojęcie "Interes publiczny" jako dążenie do sytuacji, w której podatnicy regulują swoje zobowiązania podatkowe w całości i terminowo, to dbałość o interes Skarbu Państwa, rozumiany jako konieczność zapewnienia stałych dochodów państwa, a więc i możliwość realizacji zadań ogólnospołecznych, W interesie publicznym leży by przepisy podatkowe (celne) były przestrzegane przez podatników, by była przestrzegana zasada równości i sprawiedliwości. "Interesu publicznego" nie można utożsamiać wyłącznie z interesem fiskalnym Państwa. Powinien on uwzględniać także potencjalne wydatki np. w dziedzinie pomocy społecznej, które mogą być ponoszone przez Państwo w razie nieuwzględnienia ulgi. Zdaniem organu w interesie strony winno być wskazanie okoliczności uzasadniających uwzględnienie jej żądania, a podmiot powołuje się na przesłankę ważnego interesu podatnika lub interesu publicznego, musi wykazać na czym one w konkretnym przypadku polegają. Przesłanka "ważnego interesu przewoźnika" wiąże się przede wszystkim z sytuacją ekonomiczną wnioskodawcy. Przesłanka ta nie może być rozpatrywana w oderwaniu od aktualnej sytuacji materialnej i życiowej wnioskodawcy. Organ wskazał, że jak wynika z analizy materiału dowodowego w tym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2017 r. strona w 2017 r. uzyskała przychód w wysokości 276.442, 94 zł oraz dochód 33.663,36. Kondycja finansowa prowadzonej przez stronę firmy jest dobra. Firma nie ma strat. Nie jest objęta postępowaniem upadłościowym. Zdaniem organu z uwagi na powyższe zapłata kary w wysokości 5000 zł na pewno nie doprowadzi do zagrożenia egzystencji strony i jej rodziny. Nawet jeśli konieczność zapłacenia kary czasowo pogorszy sytuację finansową strony, należy pamiętać, iż jest to skutek jej działań (niewykonanie obowiązku wynikającego z ustawy [...]) i nie stanowi zdarzenia losowego. Skoro jak wykazano wyżej egzystencja wnioskodawcy nie jest zagrożona, a jego sytuacja finansowa umożliwia zapłacenie kary, to nie można uznać, iż za odstąpieniem od nałożenia tej kary przemawia "ważny interes przewoźnika". W ocenie organu odwoławczego z wyjaśnień strony zawartych w odwołaniu oraz z przedłożonych przez stronę dokumentów nie wynika, iż wystąpiły nadzwyczajne okoliczności uzasadniające odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej. Kryterium "ważnego interesu przewoźnika" wymaga wykazania przez stronę konkretnych okoliczności, które uniemożliwiają zapłacenie kary pieniężnej bez udzielenia wnioskowanego wsparcia. Organ podkreślił, że kara pieniężna stanowi represję za niewykonanie przez przewoźnika obowiązku wynikającego z ustawy [...], co wiąże się z dotkliwością i uciążliwością, aby w przyszłości zapobiec powstaniu tego rodzaju nieprawidłowości. Po szczegółowej analizie materiału dowodowego, Dyrektor Izby Celnej w [...] uznał, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki "ważnego interesu przewoźnika" lub "interesu publicznego", o których mowa w art. 22 ust. 3 ustawy [...]. Skoro powyższe przesłanki nie zachodzą, bezcelowe jest ustalanie, czy pomoc w postaci odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej stanowi jedną z form pomocy określonych w art. 26 ust. 3 ustawy [...]. Pismem z dnia 20 czerwca 2018r. P. S. wniósł skargę do WSA w Warszawie na powyższą decyzję, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, w postaci błędnego ustalenia przez organ wydający decyzję, że nie zachodzą przestanki zastosowania w przedmiotowej sprawie art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów. Wobec powyższego skarżący wniósł o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu pierwszej instancji oraz o odstąpienie od wymierzenia kary. Odnosząc się do stanowiska organu co do braku przesłanek zastosowania art. 22 ust. 3 ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów, skarżący wskazał, że w jego ocenie przesłanką taką jest sytuacja ekonomiczna jego oraz jego rodziny. Wskazał, że uzyskał w 2017 r. dochód w wysokości 33.663,36 zł (PIT- 36 za 2017r. w aktach sprawy). Za tę kwotę, musi utrzymać całą rodzinę tj. siebie, żonę (która nie pracuje) oraz czwórkę nieletnich dzieci gdyż jest jej jedynym żywicielem. Średni dochód na członka rodziny to kwota 5610,56 zł na rok co stanowi 467,55 zł na osobę miesięcznie. Tak więc twierdzenie organu, iż jego sytuacja finansowa jest dobra i zapłata kary w wysokości 5000 zł na pewno nie doprowadzi do zagrożenia egzystencji jego rodziny jest błędne gdyż z przytoczonych danych jasno wynika, że dochód jego rodziny ledwie pozwala na zaspokojenie najbardziej podstawowych potrzeb związanych z utrzymaniem. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, działając w granicach sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; zwaną dalej p.p.s.a.), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (WSA) stwierdza, że w działaniu organów orzekających w sprawie nie dopatrzył się nieprawidłowości, w tym - w zakresie zarzutów podniesionych w skardze - które uzasadniałyby wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji. Zasady systemu monitorowania drogowego przewozu towarów określa ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. z 2017 r., poz. 708) - zwana dalej "ustawą [...]". Art. 3 ust. 1 ustawy określa elementy z których składa się system monitorowania, którym objęty jest przewóz towarów. System ten obejmuje gromadzenie i przetwarzanie danych o przewozie towarów z zastosowaniem środków technicznych służących monitorowaniu oraz kontrolę realizacji obowiązków wynikających z ustawy przez podmioty obowiązane. W ust. 2 tego artykułu przedstawiono katalog towarów, które podlegają systemowi monitorowania, wraz z określającymi je podkategoriami Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług oraz pozycjami Nomenklatury Scalonej wraz z uszczegółowieniem dotyczącym masy brutto lub objętości przesyłki czy rodzaju opakowań jednostkowych. Stosownie do postanowień § 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 13 czerwca 2017 r. w sprawie towarów, których przewóz jest objęty systemem monitorowania drogowego przewozu towarów (Dz. U. z 2017 r. poz. 1178), systemem monitorowania drogowego przewozu towarów objęty jest przewóz towarów objętych pozycjami Nomenklatury Scalonej od 1507 do 1516 i 1517, z wyłączeniem margaryny oraz margaryny płynnej jeżeli masa brutto przesyłki przekracza 500 kg lub jego objętość przekracza 500 litrów. Jak wynika z powyższego przewożony towar (olej sojowy) z pozycji [...] objęty jest systemem monitorowania. Zgodnie z treścią postanowień art. 9 ww. ustawy, przesyłanie, uzupełnianie i aktualizacja zgłoszenia następują za pośrednictwem Platformy Usług Elektronicznych Skarbowo-Celnych. W przypadku niedostępności rejestru podmiot wysyłający, podmiot odbierający albo przewoźnik, w zakresie swojej właściwości, przesyła do wyznaczonego organu Krajowej Administracji Skarbowej dokument zastępujący zgłoszenie i uzyskuje potwierdzenie przyjęcia tego dokumentu. W celu zapewnienia przestrzegania ustawowych obowiązków w zakresie odpowiednio: dokonywania, uzupełniania i aktualizacji zgłoszenia; zgodności danych zawartych w zgłoszeniu ze stanem faktycznym; posiadania numeru referencyjnego, dokumentu zastępującego zgłoszenie i potwierdzenia dokumentu zastępującego zgłoszenie, sprawowana jest kontrola przewozu towarów. Kontrola obejmuje weryfikacje danych zawartych w dokumentach okazanych przez kierującego oraz dokonanie oględzin towaru w tym pobranie próbek. Jak wynika z akt sprawy w dniu [...] września 2017 r. przeprowadzonej w miejscowości P. na drodze krajowej nr [...] funkcjonariusze [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. przeprowadzili kontrolę środka transportu, tj. samochodu ciężarowego marki [...] o nr rej. [...] oraz naczepy (cysterny jedno komorowej) nr rej. [...]. W trakcie kontroli ustalono, że pojazdem przewożono olej sojowy, [...] w ilości 23000 kg, a więc towar objęty systemem monitorowania oraz, że przewóz ww. towaru był zgłoszony do rejestru zgłoszeń. Zgłoszenie otrzymało numer [...]. Przedmiotowy olej sojowy został przywieziony z Ukrainy do Polski przez przejście graniczne w [...] i tam odprawiony (kierowca nie posiadał dokumentów potwierdzających dokonanie odprawy celnej towaru). Kierujący pojazdem oświadczył, iż towar został rozładowany zgodnie ze zgłoszeniem [...] w dniu [...] września 2017 r. pod adresem [...]. W wyniku sprawdzenia cysterny stwierdzono, iż jest ona pusta. W wyniku analizy dokumentów oraz uzyskanych informacji od Służby Dyżurnej [...] Urzędu Celno-Skarbowego stwierdzono nieprawidłowości ww. zgłoszeniu [...] w postaci braku numeru rejestracyjnego naczepy [...] podanej kontroli w dniu [...] września 2017 r., którą dostarczono olej sojowy do odbiorcy. Przewóz towaru odbywał się samochodem ciężarowym marki [...] o nr rej. [...] z naczepą (cysterną jednokomorową) nr rej [...], natomiast w zgłoszeniu wpisano tylko nr rej, samochodu, tj. [...]. W przypadku przewozu towaru z terytorium państwa członkowskiego albo terytorium państwa trzeciego na terytorium kraju podmiot odbierający jest obowiązany, przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju, przesłać do rejestru zgłoszenie, uzyskać numer referencyjny dla tego zgłoszenia i przekazać ten numer przewoźnikowi (art. 6 ust. 1 ustawy o systemie monitorowana drogowego przewozu towarów). Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 3 ustawy [...] w przypadku przewozu towaru, o którym mowa w ust. 1. przewoźnik jest obowiązany przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju uzupełnić zgłoszenie o: 1) dane przewoźnika obejmujące: a) imię i nazwisko albo nazwę, b) adres zamieszkania albo siedziby, 2) numer identyfikacji podatkowej przewoźnika, albo numer, za pomocą którego przewoźnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku od towarów i usług albo podatku od wartości dodanej; 3) numery rejestracyjne środka transportu: 4) miejsce i datę rozpoczęcia przewozu na terytorium kraju; 5) planowaną datę zakończenia przewozu towaru; 6) numer zezwolenia, zaświadczenia lub licencji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r o transporcie drogowym , o ile są wymagane. 7) numer dokumentu przewozowego towarzyszącego przewożonemu towarowi. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 2 ww. ustawy w przypadku gdy przewoźnik nie uzupełni zgłoszenia o dane, o których mowa w art. 5 ust. 4 i art. 6 ust. 3, na przewoźnika nakłada się karę pieniężną w wysokości 5000 zł. W przedmiotowej sprawie zgłoszenie nie zostało uzupełnione przez przewoźnika o dane numeru rejestracyjnego środka transportu, tj. numeru rejestracyjnego naczepy przed rozpoczęciem przewozu towaru na terytorium kraju mimo istnienia takiego obowiązku. W ocenie sądu zatem organy prawidłowo ustalił, że doszło do naruszenia przez przewoźnika przepisów określonych w art. 6 ust. 3 [...] i zgodnie z art. 22 ust. 2 ustawy [...] istniała podstawa do nałożenia na skarżącego kary pieniężnej w wysokości 5000 zł. Jednocześnie organ rozważył możliwość zastosowania w sprawie art. 22 ust. 3 ww. ustawy, zgodnie z którym w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem przewoźnika lub interesem publicznym, na wniosek przewoźnika lub z urzędu, organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w ust. 1 albo 2, z uwzględnieniem art. 26 ust. 3. Jak stanowi z kolei art. 26 ust. 3 organ może odstąpić od nałożenia kary pieniężnej, jeżeli to odstąpienie: 1. nie stanowi pomocy publicznej albo 2. stanowi pomoc de minimis albo pomoc de minimis w rolnictwie lub rybołówstwie, udzielona z uwzględnieniem warunków dopuszczalności tej pomocy, określonych w przepisach prawa Unii Europejskiej, albo 3. stanowi pomoc publiczną spełniającą warunki określone w przepisach wydanych na podstawie ust. 4. Organ rozważył i omówił szeroko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji co należy rozumieć pod pojęciami ważny interes przewoźnika lub interes publiczny. Przesłanka "ważnego interesu podatnika" wymaga ustalenia jego sytuacji majątkowej, skutków ekonomicznych, jakie wystąpią w wyniku realizacji zobowiązania dla podatnika i jego rodziny. Jednak organ podatkowy musi mieć na uwadze, iż między innymi względy społeczne wymagają również, żeby zobowiązanie podatkowe było realizowane, a podatnik pochopnie nie był z nich zwalniany. Organ stwierdził, że jak wynika z analizy materiału dowodowego w tym zeznania o wysokości osiągniętego dochodu w roku 2017 r. Strona w 2017 r. uzyskała przychód w wysokości 276.442,94 zł oraz dochód 33.663,36. Organ uznał, że kondycja finansowa prowadzonej przez stronę firmy jest dobra, a firma nie ma strat. Z uwagi na powyższe zapłata kary w wysokości 5000 zł na pewno nie doprowadzi do zagrożenia egzystencji strony i jej rodziny. Mając na uwadze, że możliwość odstąpienia od wymierzenia kary pozostawiona została uznaniu organu, zdaniem sądu stwierdzić należy, że organ uzasadniał swoją decyzję w tym zakresie i nie nosi ona znamion dowolności. Mając na uwadze powyższe sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.