VI SA/Wa 1358/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-09-07

Skład orzekający: Joanna Kruszewska-Grońska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy powinno zostać umorzone, jeśli strona cofnie wniosek po wezwaniu do uzupełnienia braków formalnych?
Ratio decidendi
Postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy podlega umorzeniu, jeżeli strona cofnie wniosek. Cofnięcie wniosku przez skarżącą czyni rozpoznanie wniosku zbędnym, co uzasadnia umorzenie postępowania na podstawie art. 249a w związku z art. 258 § 2 pkt 7 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżąca B. N. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, dołączając go do skargi na decyzję Komendanta Głównego Policji. Po wezwaniu do uzupełnienia braków wniosku, skarżąca cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, jednocześnie dokonując wpłaty części wpisu od skargi. Sąd umorzył postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie z wniosku skarżącej B. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska-Grońska po rozpoznaniu w dniu 7 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wpisu na listę kwalifikowanych pracowników ochrony fizycznej p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie z wniosku skarżącej B. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. W załączonym do skargi wniosku o przyznanie prawa pomocy (złożonym na urzędowym formularzu PPF) B. N. zażądała zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na trudną sytuację finansową. Podniosła, że jej miesięczne wynagrodzenie za pracę przeznaczane jest na opłaty za studia w wysokości 750 zł miesięczne oraz pozostałe zobowiązania. Ponadto matka skarżącej otrzymuje obecnie połowę wynagrodzenia z uwagi na egzekucję komorniczą. Skarżąca oświadczyła, iż prowadzi gospodarstwo domowe z rodzicami. Cały majątek rodziny wyczerpuje lokal mieszkalny o powierzchni 42,62 m kw., a źródła dochodów rodziny stanowią wynagrodzenia za pracę: skarżącej – w wysokości 1.750 zł brutto, jej matki – 2.850 zł brutto oraz jej ojca - 3.100 zł brutto. W wykonaniu zarządzenia referendarza sądowego, pismem Sądu z [...] lipca 2015 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia w terminie 14 dni wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez przedstawienie następujących dokumentów: a) odpisów zeznań podatkowych skarżącej i jej rodziców za 2014 rok, b) zaświadczeń pracodawców: skarżącej oraz jej rodziców potwierdzających wysokość ich wynagrodzeń miesięcznych podanych we wniosku o przyznanie prawa pomocy, w tym dokumentu wskazującego wysokość zajęcia komorniczego wynagrodzenia matki skarżącej, c) wyciągów z posiadanych przez skarżącą i jej rodziców rachunków bankowych (w tym lokat i kont dewizowych) z okresu ostatnich trzech miesięcy, obejmujących wszystkie operacje dokonywane w ww. okresie, d) dokumentów potwierdzających ponoszenie miesięcznych wydatków koniecznych do utrzymania (np. czynsz, opłaty za energię elektryczną, gaz, wodę, telefon) oraz innych obciążeń (np. kredyty, pożyczki). W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w piśmie z [...] sierpnia 2015 r. cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie oświadczyła, że dokonała wpłaty 200 zł tytułem wpisu od skargi oraz wniosła o nadanie dalszego biegu sprawie. Zgodnie z treścią art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W niniejszej sprawie skarżąca skutecznie cofnęła wniosek o przyznanie prawa pomocy, wobec powyższego, na podstawie art. 249a p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło