VI SA/Wa 136/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie: WSA Halina Emilia Święcicka (spr.) Asesor WSA Andrzej Wieczorek Protokolant Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2005 r. sprawy ze skargi T. SA z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] stycznia 2004 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia naruszenia przepisów z zakresu telekomunikacji i określenia terminu usunięcia nieprawidłowości oddala skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 kpa oraz art. 44 ust. 2 i art. 111 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.) po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] grudnia 2003 r. stwierdzającą naruszenie uprawnień 158 abonentów T. S.A. w przedmiocie nieudostępnienia możliwości wyboru operatora poprzez numer dostępu lub preselekcję oraz wyznaczającą termin usunięcia nieprawidłowości. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż po przeprowadzonym z urzędu postępowaniu Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty stwierdził naruszenie przez T. S.A. przepisów art. 43 ust. 3 i 44 ust. 1 ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz § 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 października 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej (Dz. U. Nr 188, poz. 1578), polegające na niezapełnienie realizacji uprawnień 158 abonentów zamieszkałych w miejscowościach: G. B., P., S., w zakresie wyboru operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne międzynarodowe i międzystrefowe. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona nie podważyła faktów naruszenia prawa stwierdzonych decyzją, wnosiła o przesunięcie terminu usunięcia nieprawidłowości do dnia [...] listopada 2004 r., uzasadniając brakiem porozumienia z D. S.A.. Zgodnie z art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego, Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty może w drodze decyzji wydanej na wniosek operatora, na czas określony, zawiesić albo ograniczyć zakres realizacji uprawnień przysługujących abonentów, jedynie w przypadku, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnienia. Niemożność porozumienia między operatorami nie jest równoznaczna z brakiem technicznych możliwości realizacji połączenia. Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie T. wnosząc o jej uchylenie. W skardze zarzucała naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię przesłanki "braku technicznych możliwości realizacji uprawnień abonentów" z art. 44 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego. D. jest operatorem central i brak zawarcia porozumienia z nim uniemożliwia realizację uprawnień abonentów. Przepis art. 44 ust. 1 stanowi: Operator świadczący usługi telefoniczne jest obowiązany zapewnić techniczne możliwości dla realizacji uprawnień abonenta, o których mowa w art. 43, a w przypadku gdy możliwości takie istnieją – zapewnić abonentowi korzystanie z tych uprawnień. Decyzja Prezesa URTiP, wydana na wniosek operatora, na podstawie art. 44 ust. 2 nie ma charakteru konstytutywnego, od obowiązku zwalnia ustawa a Prezes jedynie stwierdza wystąpienie tych okoliczności. Potwierdzeniem tego stanowiska jest treść § 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 29 października 2002 r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej, który stanowi: odmowa realizacji zlecenia preselekcji może być wydana abonentowi jedynie z powodu braku możliwości technicznych, potwierdzonego decyzją Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty, o której mowa w art. 44 ust. 2 ustawy. Rozporządzenie z dnia 29 października 2002 r. straciło moc w związku z wejściem w życie rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 8 stycznia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków korzystania z uprawnień przez abonentów publicznej sieci telefonicznej (Dz. U. Nr 5, poz. 33). Powyższa kwestia uregulowana jest obecnie w § 8 ust. 6 rozporządzenia, który znacznie rozszerza przesłanki odmowy realizacji zlecenia preselekcji. W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że D. S.A. będąc właścicielem infrastruktury, nie posiada znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych i nie jest zobowiązana do ułatwienia abonentom realizacji ich uprawnień wynikających z art. 43 ust. 3 Prawa telekomunikacyjnego, taki obowiązek ciąży na T. S.A.. Łącząca operatorów umowa nie reguluje zasad udostępniania usług abonentom, mimo, iż jak stwierdza D. w piśmie z dnia [...] maja 2003 r. do T. nie ma technicznych przeszkód aby wskazana grupa abonentów miała dostęp do usługi preselekcji do innych operatorów międzystrefowych i międzynarodowych. Mimo istnienia technicznych możliwości, jakie niesie ze sobą wykorzystanie sieci D. – T. nie zapewnia abonentom korzystania z przysługujących im uprawnień. Termin wskazany w decyzji na usunięcie nieprawidłowości jest wystarczający. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Przedmiotem rozpoznania jest skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Oceniając zaskarżoną decyzję pod kątem zgodności jej z prawem Sąd nie stwierdził naruszenia prawa materialnego i procesowego, które mogłoby skutkować uwzględnieniem skargi. W myśl art. 43 ust. 3 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. Nr 73, poz. 852 z późn. zm.), abonent stacjonarnej sieci telefonicznej eksploatowanej przez operatora o znaczącej pozycji rynkowej w zakresie świadczenia usług telefonicznych świadczonych w tej sieci może wybrać operatora publicznego świadczącego usługi telefoniczne lub inne usługi wykorzystujące techniki komutacji. Z tytułu dokonania wyboru nie przysługuje roszczenie w stosunku do abonenta. Obowiązek zapewnienia technicznych możliwości realizacji uprawnień abonenta ciąży na operatorze. Stosownie do art. 44 ust. 1 w/w ustawy operator świadczący usługi telefoniczne jest obowiązany zapewnić techniczne możliwości dla realizacji uprawnień abonenta. O których mowa w art. 43, a w przypadku gdy możliwości takie istnieją – zapewnić abonentowi korzystanie z tych uprawnień. Bezsporne jest pozbawienie 158 abonentów skarżącej, którym świadczone są usługi z wykorzystaniem infrastruktury należącej do D. prawa wyboru operatora międzystrefowego. W przypadku stwierdzenia naruszenia przepisów m. inn. z zakresu telekomunikacji Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydaje decyzję określającą zakres naruszeń oraz termin usunięcia nieprawidłowości (art. 119). W myśl art. 44 ust. 2 cytowanej ustawy Prawo telekomunikacyjne, Prezes URTiP, na wniosek operatora sieci telefonicznej, może w drodze decyzji, na czas określony, zawiesić realizację lub ograniczyć zakres realizacji określonego uprawnienia, o którym mowa w art. 43, jeżeli techniczne możliwości sieci wnioskodawcy nie pozwalają na realizację uprawnienia w całości lub części, określając harmonogram przystosowania tej sieci do realizacji uprawnienia objętego wnioskiem. Prawidłowo zatem organ postąpił - po stwierdzeniu naruszenia cytowanych przepisów prawa telekomunikacyjnego - wydając zaskarżoną decyzję w której określił zakres naruszeń i wyznaczając termin usunięcia nieprawidłowości. Skarżący nie występował o zawieszenie uprawnień abonentów, podnosząc w postępowaniu, iż przyczyną braku realizacji uprawnień abonentów jest niemożność zawarcia porozumienia z D. Zdaniem Sądu niemożność porozumienia się między operatorami nie może być traktowane jako brak technicznych możliwości realizacji połączeń. Skarżący jako operator ma obowiązek zapewnienia technicznych możliwości dla realizacji uprawnień abonenta, jeżeli nie może dojść do zawarcia porozumienia z innym operatorem istnieje inny sposób zapewnienia abonentom wyboru operatora poprzez bezpośrednie przełączenie abonentów do najbliższej obszarowo centrali T., co sam potwierdził w złożonym wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wskazując nawet przybliżony termin realizacji tego przedsięwzięcia. Przepis art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 21 lipca 2000 r. Prawo telekomunikacyjne zawiera dwa obowiązki dla operatora świadczącego usługi telefoniczne: - zapewnienie technicznych możliwości dla realizacji uprawnień abonenta wyboru operatora, - zapewnienie abonentowi korzystania z tych uprawnień. Zadaniem Sądu, nie ma racji skarżący chcąc z treści tego przepisu wywodzić, iż obowiązek zapewnienia abonentowi prawa wyboru operatora występuje tylko wtedy, gdy występują techniczne możliwości pozwalające na realizację tego uprawnienia. Jeżeli nie ma możliwości technicznych to operator świadczący usługi telefoniczne jest zobowiązany do zapewnienia takich technicznych możliwości, jeżeli już są - to jest zobowiązany zapewnić abonentowi korzystanie z tych uprawnień. Możliwość zawieszenia lub ograniczenia realizacji uprawnienia abonenta na wniosek operatora i tylko na czas określony, z jednoczesnym określeniem harmonogramu przystosowania sieci do realizacji uprawnienia, zawarte w art. 44 ust. prawa telekomunikacyjnego są potwierdzeniem, iż obowiązek taki nałożony jest na operatora, który nie może zwolnić się od tego obowiązku brakiem porozumienia się z operatorem - właścicielem infrastruktury, co byłoby zapewne tańszym sposobem wywiązania się z obowiązku nałożonym przez ustawodawcę na operatora o znaczącej pozycji rynkowej. Reasumując, w ocenie Sądu organ postąpił prawidłowo podejmując zaskarżoną decyzję. W tym stanie rzeczy na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga podlega oddaleniu.