VI SA/Wa 1361/12

PostanowienieWSA w Warszawie2012-10-26

Skład orzekający: Andrzej Czarnecki, Małgorzata Grzelak, Halina Emilia Święcicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez stronę skarżącą, wobec wydania wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jest dopuszczalne i wiążące dla sądu administracyjnego?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umorzył postępowanie sądowe na skutek cofnięcia skargi przez stronę skarżącą, uznając je za dopuszczalne. Sąd stwierdził, że cofnięcie skargi nie zmierzało do obejścia prawa ani nie spowodowało utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności, co zgodnie z art. 60 P.p.s.a. czyni je wiążącym dla sądu.
Stan faktyczny
Spółka złożyła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Celnej odmawiające zawieszenia postępowania odwoławczego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier. Spółka wnioskowała o zawieszenie postępowania do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w sprawach pytań prejudycjalnych. Po wydaniu wyroku przez TSUE, pełnomocnik skarżącej cofnął skargę. Sąd umorzył postępowanie i zwrócił wpis.
Rozstrzygnięcie
1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2012 r. sprawy ze skargi P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] kwietnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne; 2. zwrócić skarżącej P. Sp. z o.o. z siedzibą w K. kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. VI SA/Wa 1361/12 Uzasadnienie Postanowieniem z [...] kwietnia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w W., po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. z dnia [...] marca 2012 r., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2012 r., którym odmówiono zawieszenia postępowania odwoławczego od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w P. z dnia [...] sierpnia 2011 r. w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. W dniu [...] października 2011 r. do Dyrektora Izby Celnej w W. wpłynęło odwołanie z dnia [...] września 2011 r. spółki [...], od decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r., w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych [...], nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...]. W związku z wyznaczeniem stronie przez Dyrektora Izby Celnej w W. postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. terminu do wypowiedzenia się w sprawie, [...] pismem z dnia [...] grudnia 2011 r. wystąpiła o zawieszenie postępowania odwoławczego w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych do czasu wydania przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzeczenia w sprawach pytań prawnych skierowanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniami z 16 listopada 2010 r. (sygn. akt VI SA/Gd 352/10, III SA/Gd 261/10 oraz III SA/Gd 262/10). Dyrektor Izby Celnej w W. wskazując na art. 201 § 1, art. 201 § 1 pkt 2, § 2 i § 3 w związku z art. 219 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r., nr 8, poz. 60 ze zm.), w związku z art. 8 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, z późn. zm.) odmówił zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu organ powołał się na obowiązującą linię orzecznictwa sądowoadministracyjnego, z którego wynika, że organ administracyjny zawiesza postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z postępowaniem administracyjnym, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Przez użyte w przepisie określenie "inny organ" należy rozumieć każdy organ administracji rządowej uprawniony na podstawie przepisów prawa do podejmowania rozstrzygnięć w prawem przewidzianej formie. Chodzi tu tylko o to, aby nie był to organ, który rozstrzyga sprawę w tym postępowaniu, w którym wystąpiło zagadnienie prejudycjalne. Organ I instancji, odnosząc się do kwestii istnienia zagadnienia wstępnego i jego związku ze sprawą pytań prejudycjalnych zadanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej zauważył, że przedmiotami pytań były: • w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 261/10, czy przepis art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 204, z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje zmiany zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych w zakresie miejsca zmiany urządzania gry? • w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 262/10, czy przepis art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 204, z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje wydawania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych? • w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 352/10, czy przepis art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących społeczeństwa informacyjnego (Dz. Urz. UE L 204, z późn. zm.) powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji Europejskiej zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych? Organ I instancji wyjaśnił, że z treści tych pytań oraz przedmiotów spraw, w których zostały one zadane wynika, że interpretacja wskazanego w nich art. 1 pkt 11 i art. 8 ust. 1 dyrektywy 98/34/WE pozostaje w relacji do art. 129, art. 135 i art. 138 ustawy o grach hazardowych, regulujących procedurę wydawania, zmiany siedziby (miejsc urządzania gry) oraz przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Podniósł, że przedmiotem niniejszej sprawy nie jest zaś procedura dotycząca wydawania, zmiany i przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, lecz cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, która unormowana jest przepisami ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27, z późn. zm.), zachowanymi w mocy przez art. 144 ustawy o grach hazardowych. Organ I instancji stwierdził, że dokonanie przez Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, w przypadku udzielenia odpowiedzi na pytania prejudycjalne, interpretacji wskazanego przepisu dyrektywy 98/34/WE nie jest dla niniejszej sprawy zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w przepisie art. 201 § 1 pkt 2 ustawy - Ordynacja podatkowa. Cofnięcie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych jest zupełnie innym zagadnieniem prawnym niż obowiązywanie i wykładnia przepisów prawa nowego, dotyczących zmiany zezwoleń na urządzanie gry. Organ I instancji zauważył, że postępowanie przed Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej, co do oceny zgodności ustawowego unormowania podatkowego z przepisami prawa unijnego, wyjaśnianie wątpliwości prawnych czy interpretacja prawa nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym stanowi art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, a dokonanie interpretacji nie stanowi kwestii prejudycjalnej. Reasumując organ I instancji podniósł, że w przypadku gdyby orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazywało na niezgodność przepisów zastosowanych przez organ zezwalający podczas rozstrzygania tej sprawy z przepisami prawa unijnego, możliwe będzie zastosowanie trybu nadzwyczajnego przewidzianego w art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli orzeczenie Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ma wpływ na treść wydanej decyzji. Tryb ten można jednak zastosować tylko w odniesieniu do decyzji ostatecznej, w sytuacji gdy Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał orzeczenie i oczywiście orzeczenie to musi mieć wpływ na treść decyzji. W zażaleniu złożonym na powyższe postanowienie, spółka zarzuciła naruszenie przepisu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej oraz wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Podkreśliła, że odpowiedzi na pytania prawne wskazane przez nią we wniosku o zawieszenie postępowania będą miały bezpośredni związek z niniejsza sprawą, wobec tego niezawieszenie postępowania byłoby błędem. Zdaniem strony rejestracja automatu do gier o niskich wygranych stanowi "kwestię techniczną", o której mowa w zapytaniu skierowanym do ETS, co w sposób oczywisty wskazuje na związek prowadzonego przez Naczelnika Urzędu Celnego w P. postępowania z pytaniem skierowanym przez WSA w Gdańsku. Spółka nie zgodziła się ze stanowiskiem Organu, iż żadne postępowanie przed ETS w kwestii rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Zdaniem spółki każdą sprawę należy oceniać indywidualnie, pod kątem danego zagadnienia prejudycjalnego, które winien rozpatrzyć ETS w kontekście konkretnego postępowania prowadzonego przez organ administracyjny. Dyrektor Izby Celnej w W. po rozpatrzeniu zażalenia, postanowieniem wymienionym na wstępie uznał, że zaskarżone postanowienie zostało wydane w sposób prawidłowy. W uzasadnieniu powołał się na regulacje prawne dotyczące zawieszenia postępowania oraz wyjaśnił, że pod pojęciem zagadnienia wstępnego rozumie się dwie sytuacje, w których wydanie orzeczenia uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem wstępnego zagadnienia prawnego, zaś ocena tego zagadnienia należy ze względu na jego przedmiot do kompetencji innego organu niż ten, przed którym toczy się postępowanie. Podniósł, że organ administracji zawiesza postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd pozostaje w takim związku z przeprowadzonym postępowaniem, że bez jego rozstrzygnięcia nie jest możliwe rozstrzygnięcie sprawy. Jeżeli natomiast zagadnienie wstępne wykazuje jedynie pośredni związek z rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji, nie ma ono charakteru zagadnienia wstępnego. Organ podzielając stanowiska sadów administracyjnych zauważał, że dokonanie interpretacji prawnej przez Trybunał Sprawiedliwości UE nie stanowi kwestii prejudycjalnej, o której stanowi art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Dyrektor odnosząc się do zarzutu błędnego przyjęcia przez organ zezwalający I instancji, że odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości UE nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych stwierdził trafność wskazania przez organ I instancji, że w pytaniach prejudycjalnych wystosowanych do Trybunału, na które powołuje się spółka, nie występuje tożsamość przedmiotu sprawy z postępowaniem odwoławczym, o którego zawieszenie spółka występowała, dlatego zarzut ten należy uznać za niezasadny. Zdaniem Dyrektora w rozpatrywanej sprawie nie występuje żaden z elementów budujących konstrukcje prawną zagadnienia wstępnego w rozumieniu art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Na powyższe postanowienie [...] sp. z o.o. z siedzibą w K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, w której wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie kosztów postępowania, zarzuciła naruszenie art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej poprzez uznanie, iż na gruncie sprawy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę do zawieszenia postępowania. W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podkreśliła, że organy obu instancji dokonały błędnej oceny przytoczonych przez nią pytań oraz nie sposób się zgodzić z twierdzeniem organu, iż postępowanie prowadzone przed ETS w kwestii rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego nie jest zagadnieniem wstępnym, o którym mowa w art. 201 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W opinii skarżącej spółki każdą sprawę należy oceniać indywidualnie, pod kątem danego zagadnienia prejudycjalnego, które winien rozpatrzyć ETS w kontekście konkretnego postępowania prowadzonego przez organ administracyjny. Nie można wykluczyć sytuacji, iż rozstrzygnięcie wydane przez ETS, wskazujące na sprzeczność prawa polskiego z prawem wspólnotowym, będzie stanowiło zagadnienie wstępne, od którego uzależnione jest wydanie decyzji administracyjnej. W ocenie skarżącej organ prowadzący postępowanie nie może zakładać, że zagadnienie prejudycjalne rozstrzygane przez ETS pozostaje bez zasadniczego wpływu na prowadzone postępowanie i nie może stanowić zagadnienia wstępnego. Skarżąca uważa, że rozstrzygnięcie w sprawie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych, uwarunkowane jest uprzednim rozstrzygnięciem kwestii prawnej, którą zajmuje się aktualnie ETS. Stanowisko Trybunału w zależności od rozstrzygnięcia, może spowodować, iż jedna z podstaw prawnych mająca zasadniczy wpływ na decyzję w sprawie cofnięcia rejestracji automatu o niskich wygranych, jaką jest przepis art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, może okazać się sprzeczna z prawem unijnym. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Na rozprawie w dniu 26 października 2012 r. pełnomocnik skarżącej, wobec wydania wyroku przez Trybunał Sprawiedliwości UE, cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. Skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Nie stwierdzając, by cofnięcie skargi było niedopuszczalne z powodu wystąpienia przesłanek wskazanych w cytowanym przepisie, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 231 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło