VI SA/Wa 1369/17

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Warszawie Andrzej Siwek po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata A. P. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej postanowił: przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata A. P. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 120 złotych (sto dwadzieścia złotych) powiększonej o kwotę 27,60 złotych (dwadzieścia siedem złotych sześćdziesiąt groszy) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego, Skarżący M. G. wniósł skargę na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia podlegania obowiązkowemu ubezpieczeniu zdrowotnemu z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej. Sprawa została zarejestrowana pod sygn.. akt VI SA/Wa 2531/15. Rozpoznając wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 22 grudnia 2015 r. zwolniono skarżącą od kosztów sądowych oraz ustanowiono adwokata z urzędu. W piśmie z dnia 21 stycznia 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] poinformowała o wyznaczeniu adwokata A. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej. Wyrokiem z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2531/15 oddalono przedmiotową skargę. Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 10 maja 2016 r. wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 września 2016 r. przyznano ze środków Sądu na rzecz adwokata A. P. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 240 zł powiększonej o kwotę 55,20 zł stanowiącą 23% podatku VAT. Pismem z dnia 15 lipca 2016 r. adwokat A. P. złożył skargę kasacyjną od ww. wyroku z dnia 10 maja 2016 r. W skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącego wniosek o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w urzędu w postępowaniu drugoinstancyjnym, oświadczając, iż wynagrodzenie nie zostało opłacone w całości ani w części. Powyższą skargę kasacyjną rozpoznał Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 marca 2017 r. Wyrokiem z dnia 17 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 5009/16 uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie. Po przekazaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 1369/17. W myśl art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze. zm.) wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W dniu 2 listopada 2016 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714). Jednakże w myśl § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W przedmiotowej sprawie ustanowiony z urzędu adwokat A. P. reprezentował skarżącego w postępowaniu pierwszej instancji przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie zakończonym wydaniem wyroku z dnia 10 maja 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2531/15. W związku z tym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 9 września 2016 r. przyznano mu ze środków budżetowych Sądu koszty nieopłaconej pomocy prawnej za powyższe postępowanie. Kolejnymi czynnościami podjętymi przez ustanowionego z urzędu adwokata występującego w postępowaniu sądowoadministracyjnym w drugiej instancji było sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 10 maja 2016 r. Skarga kasacyjna od wyroku z dnia 10 maja 2016 r. do Sądu została wniesiona w dniu 15 lipca 2016 r. Tym samym, w świetle powyższego, rozpoznając wniosek w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej za postępowanie przed sądem II instancji należy zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r. poz. 1801) W myśl § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu ustala się w wysokości co najmniej ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności (§ 4 ust. 2 ww. rozporządzenia). W ocenie rozpoznającego wniosek. po uwzględnieniu okoliczności wskazanych w § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia, adwokatowi A. P. należy ustalić opłatę za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4. Zgodnie natomiast z § 21 ust. 1 pkt 2) ppkt b) cyt. rozporządzenia opłata maksymalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% opłaty maksymalnej określonej w pkt 1 omawianego przepisu (480 zł), tj. 240 zł. Tym samym opłata za czynności adwokata ustanowionego z urzędu w wysokości ½ ww. opłaty maksymalnej wynosi 120 zł, przy czym w myśl § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia kwotę tę należy podwyższyć o stawkę 23 % podatku od towarów i usług, tj. kwotę 27,60 zł. W związku z powyższym, w myśl art. 250 § 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8) p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.