VI SA/Wa 137/13

PostanowienieWSA w Warszawie2013-04-26

Skład orzekający: Jolanta Królikowska - Przewłoka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie niewyrażenia zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego w pasie drogowym stanowi akt lub czynność podlegającą kognicji sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 PPSA?
Ratio decidendi
Pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego w przedmiocie niewyrażenia zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego nie jest aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 PPSA, ponieważ nie dotyczy uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa i nie nosi znamion decyzji administracyjnej ani innego aktu podlegającego kontroli sądowej. W związku z tym sprawa nie podlega właściwości rzeczowej sądu administracyjnego.
Stan faktyczny
Wójt Gminy C. zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) o zgodę na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego prędkość w pasie drogowym, powołując się na przepisy prawa. GITD pismem nie wyraził zgody, wskazując na brak przesłanek uzasadniających jej udzielenie. Po wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, które pozostało bezskuteczne, Wójt Gminy C. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się uchylenia pisma GITD jako aktu z zakresu administracji publicznej. GITD wniósł o odrzucenie skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę i zwrócono skarżącemu kwotę 200 złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska - Przewłoka po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy C. na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego w pasie drogowym 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu - Wójtowi Gminy C. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 14 grudnia 2012 r. Wójt Gminy C. (skarżący w niniejszej sprawie) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie niewyrażenia zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego w pasie drogowym. Wnioskiem z dnia [...] marca 2012 r., uzupełnionym pismem z [...] kwietnia 2012 r., Wójt Gminy C. zwrócił się do Głównego Inspektora Transportu Drogowego o wydanie zgody na lokalizację masztu wieżowego [...] z urządzeniem samorejestrującym wykroczenia drogowe polegające na przekraczaniu dozwolonej prędkości na drodze krajowej [...] w obszarze skrzyżowania z drogą wojewódzką nr [...]. Strona powołała się na Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r. w sprawie warunków lokalizacji, sposobu oznakowania i dokonywania pomiarów przez urządzenia rejestrujące (Dz.U. z 2011 r. nr 133 poz. 770) oraz na ustawę z dnia 29 października 2010 r. o zmianie ustawy - Prawo o ruchu drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2011 Nr 222. poz.1321). W uzasadnieniu wniosku strona wskazała na duże natężenie ruchu na skrzyżowaniu drogi krajowej nr [...] z drogą wojewódzką nr [...] i szczególe zagrożenie występowania w tym miejscu wypadków drogowych. Do wniosku został dołączony projekt stałej organizacji ruchu. Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia [...] września 2012 r. nr [...] nie wyraził zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego, bo jak podał rozpatrując wniosek w oparciu o posiadają dokumentację sprawy oraz warunki określonego w powołanym przez stronę Rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 17 czerwca 2011 r., nie stwierdził wystąpienia okoliczności uzasadniających wyrażenie zgody na instalację urządzenia rejestrującego. Pismem z dnia [...] września 2012 r. Wójt Gminy C. wezwał Głównego Inspektora Transportu Drogowego do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. organ podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w piśmie z dnia [...] września 2012 r. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2012 r. Wójt Gminy C. podniósł, że w jego ocenie w/w pismo jest aktem z zakresu administracji publicznej, o jakim mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który jako wadliwy winien zostać uchylony. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Właściwość rzeczową sądów administracyjnych określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., cyt. dalej jako "p.p.s.a") stanowiąc iż kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne, 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej, 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej, 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego, 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę oraz rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak też spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 3 § 3, art. 4 p.p.s.a.). Pismo z dnia [...] września 2012 r. będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest pismem nie mającym znamion aktu lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 129g ust. 1 i 3 ustawy z dnia 20 czerwca 1999 7 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r. poz. 1137) ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych następujących naruszeń przepisów ruchu drogowego: a) przekraczania dopuszczalnej prędkości, b) niestosowania się do sygnałów świetlnych - z zastrzeżeniem art. 129b ust. 3 pkt 3 ww. ustawy, należy do Inspekcji Transportu Drogowego, która wnioskuje do zarządców dróg publicznych, z wyłączeniem dróg zarządzanych przez Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad, o instalację lub usunięcie urządzenia rejestrującego albo obudowy na to urządzenie, z zastrzeżeniem iż w sprawach dotyczących urządzeń rejestrujących naruszenia przepisów ruchu drogowego o dopuszczalnej prędkości wniosek wymaga uprzedniego zasięgnięcia opinii właściwego komendanta wojewódzkiego Policji. Stosownie do treści przepisu art. 20b ust. 2 ustawy zarządcy dróg instalują lub usuwają stacjonarne urządzenia rejestrujące lub obudowy na te urządzenia na wniosek Głównego Inspektora Transportu Drogowego lub z inicjatywy własnej, za zgodą Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Z powyższych regulacji wynika że do kompetencji organu należy ujawnianie za pomocą stacjonarnych urządzeń rejestrujących zainstalowanych w pasie drogowym dróg publicznych naruszeń przepisów ruchu drogowego oraz nadzór na prawidłową instalacją ww. urządzeń. W takim stanie rzeczy stanowisko organu w przedmiocie wydania zgody na instalację stacjonarnego urządzenia rejestrującego nie może być uznane jako akt lub czynność z zakresu z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Kognicji sądowej poddane są dopiero decyzje, postanowienia lub inne czynności jako akty podejmowane w konkretnej sytuacji i adresowane do zindywidualizowanych podmiotów, zaś zaskarżone pismo z dnia [...] września 2012 r. nie nosi znamion decyzji administracyjnej, czy też innego z aktów wymienionych w powołanych przepisach. Nie stanowi również czynności z zakresu administracji publicznej w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.. Sprawa objęta niniejszą skargą nie podlega zatem właściwości rzeczowej sądu administracyjnego. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło