VI SA/Wa 1378/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. D. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanowił przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. D. koszty nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w kwocie 600 złotych (sześciuset złotych) powiększonej o kwotę 138 złotych (stu trzydziestu ośmiu złotych) stanowiącą 23% podatku VAT tytułem opłaty za czynności wykonane w ramach zastępstwa prawnego obejmujące sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] września 2010 r. sygn. akt VI SA/Wa 1378/10. Postanowieniem z dnia [...] września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M. M. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. Następnie w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy postanowieniem referendarza sądowego ustanowiono dla skarżącego radcę prawnego. Reprezentujący skarżącego radca prawny M. D. pismem z dnia [...] stycznia 2011 r. złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, załączając do wniosku skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z [...] września 2010 r. odrzucającego skargę. Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia [...] stycznia 2011 r. przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej, która to skarga kasacyjna została oddalona postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia [...] grudnia 2011 r. Pismem z dnia [...] lutego 2012 r. ustanowiony w sprawie pełnomocnik skarżącego – radca prawny M. M. zwrócił się o rozpoznanie zgłoszonego przez niego uprzednio wniosku o zasądzenie kosztów należnych z tytułu czynności wykonanych w ramach zastępstwa procesowego. Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej tez jako p.p.s.a.) wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy pełnomocnik procesowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym ustala się na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu ( Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 2 lit b powyższego rozporządzenia, minimalne wynagrodzenie radcy prawnego (ustanowionego w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji) za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki, o której mowa w § 14 ust. 2 pkt 1 lit a. W myśl tego przepisu stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna - stawkę obliczoną na podstawie § 6. Jako, że wartość przedmiotu sporu sprowadza się do kwoty 8 500 zł, to minimalna stawka dla tej kwoty wynosi 1 200 zł ( § 6 pkt 4 rozporządzenia). W takiej też wysokości Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 6 września 2011 r. przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego M. D. wynagrodzenie za czynności podejmowane w ramach postępowania pierwszoinstancyjnego (powiększoną o kwotę 276 złotych stanowiącą 23 % podatku VAT). Należne zatem wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie przysługuje w wysokości 50% zasądzonej stawki minimalnej wynoszącej 1.200 zł, co daje kwotę 600 złotych. Jednocześnie w myśl § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia opłata zostaje podwyższona o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania a więc o 23 %, czyli kwotę 138 zł. Z tych względów, w oparciu o art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a postanowiono, jak w sentencji postanowienia.