VI SA/Wa 1379/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Dorota Wdowiak po rozpoznaniu w dniu 6 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. D. na wezwanie Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] maja 2007 r. w przedmiocie wezwania do przedstawienia dokumentów potwierdzających zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego i do uiszczenia opłaty za niespełnienie powyższego obowiązku postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 29 lipca 2007r. skarżący J. D. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] maja 2007 r. stanowiące wezwanie do przedstawienia dokumentów potwierdzających zawarcie umowy obowiązkowego ubezpieczenia posiadacza pojazdu mechanicznego i do uiszczenia opłaty za niespełnienie powyższego obowiązku. Skarżący wskazał na błędne ustalenie przez Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny stanu faktycznego sprawy, w szczególności na okoliczność poddania kontroli samochodu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], a nie jak stwierdzono w toku kontroli samochód marki [...] o numerze rejestracyjnym [...]. Zdaniem skarżącego, ostatni z wymienionych pojazdów został w 2003r. wyrejestrowany i rozebrany na złom. W odpowiedzi na skargę organ podniósł zarzuty formalne, wnioskując o odrzucenie skargi ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego. Uzasadniając swoje stanowisko, organ wskazał na przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zmianami), w szczególności na brzmienie art. 90 w związku z art. 10 ust. 2 tej ustawy. Zgodnie z przepisami przywołanej ustawy, posiadacz pojazdu mechanicznego jest obowiązany do zawarcia umowy obowiązkowego ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej i opłaty za niespełnienie tego obowiązku. Natomiast ustalenia spełnienia lub niespełnienia obowiązku ubezpieczenia pojazdu mechanicznego można dochodzić przed sądem powszechnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Granice właściwości sądów administracyjnych oraz istota wymiaru sprawiedliwości sprawowanego przez te sądy, zostały określone wprost w art. 184 Konstytucji RP. Z przepisu tego wynika, że sądy administracyjne sprawują w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta obejmuje również orzekanie o zgodności z ustawami uchwał organów samorządu terytorialnego i aktów normatywnych organów administracji rządowej. Wyraźne określone w Konstytucji RP granice właściwości rzeczowej sądów administracyjnych znalazły swoje potwierdzenie w przepisach ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej zwana p.p.s.a.), jak również ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Szczegółowe unormowanie właściwości rzeczowej sądów administracyjnych zawierają przepisy art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a". Zgodnie z art. 1 p.p.s.a., ustawa ta normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Z kolei artykuł 2 p.p.s.a. stanowi, iż do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne. W sprawie niniejszej należy jednak mieć na uwadze przepisy ustawy z dnia 22 maja 2003 r. o ubezpieczeniach obowiązkowych, Ubezpieczeniowym Funduszu Gwarancyjnym i Polskim Biurze Ubezpieczycieli Komunikacyjnych (Dz. U. Nr 124, poz. 1152 z późn. zmianami.) – cytowana dalej jako "ustawa". Art. 10 ust. 2 ustawy stanowi, że ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia można dochodzić przed sądem powszechnym. Z kolei art. 90 tej ustawy stanowi, że Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny wezwie osobę zobowiązaną do zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego OC do uiszczenia w terminie 30 dni opłaty za niespełnienie tego obowiązku albo do przedstawienia dokumentów potwierdzających zawarcie takiej umowy. Opłata staje się wymagalna następnego dnia po upływie terminu do jej uiszczenia, jeżeli zobowiązany nie udokumentował zawarcia umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie, lub nie wniósł, zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy, powództwa do sądu powszechnego. W sprawie niniejszej J. D. prowadząc pojazd mechaniczny został poddany kontroli dotyczącej spełniania obowiązku zawarcia umowy ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej OC posiadaczy pojazdów mechanicznych. Z ustaleń poczynionych w toku kontroli wynikało, że skarżący nie zawarł takiej umowy. Będące przedmiotem niniejszej skargi pismo Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego z dnia [...] maja 2007 r. jest realizacją obowiązku wynikającego w art. 90 ustawy, gdyż stanowi wezwanie skarżącego do uiszczenia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia wezwania właściwej opłaty, o której mowa w art. 88 ust. 1 ustawy, albo do przedstawienia dokumentów potwierdzających w roku kontroli zawarcie umowy ubezpieczenia obowiązkowego, zgodnie z warunkami tego ubezpieczenia określonymi w ustawie. Zgodnie z art. 90 tej ustawy opłaty tej nie pobiera się w dwóch przypadkach, a mianowicie jeżeli zostanie przedstawiony wyżej wymienionego dokument opłaty lub osoba wezwana, zgodnie z art. 10 ust. 2 ustawy wniesie do sądu powszechnego powództwo w przedmiocie ustalenia spełnienia lub nieistnienia obowiązku ubezpieczenia. Tym samym właściwym w powyższym zakresie jest zatem sąd powszechny, nie zaś sąd administracyjny. W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż wniesienie skargi w przedmiotowej sprawie, jest niedopuszczalne bowiem sprawa ta nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stosownie do treści artykułu 58 § 1 pkt. 1 p.p.s.a., który stanowi, iż sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, orzekł jak w sentencji.