VI SA/Wa 139/09

PostanowienieWSA w Warszawie2009-10-13

Skład orzekający: Tomasz Sałek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy osoba fizyczna, której działalność gospodarcza jest zawieszona, a jedynym dochodem rodziny jest niskie wynagrodzenie żony, może zostać zwolniona od kosztów sądowych i otrzymać ustanowienie adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Osoba fizyczna, której działalność gospodarcza jest zawieszona, a jedynym dochodem rodziny jest niskie wynagrodzenie żony, może zostać zwolniona od kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, jeśli wykaże, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania. W takiej sytuacji, poniesienie pełnych kosztów skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niej i członków rodziny, a brak oszczędności potwierdza niemożność ich pokrycia.
Stan faktyczny
Skarżący R. G. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Skarżący prowadzi gospodarstwo domowe z żoną i dwojgiem dzieci. Żona uzyskuje niskie wynagrodzenie, a działalność gospodarcza skarżącego jest zawieszona. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności ani majątku.
Rozstrzygnięcie
1. zwolniono R. G. od kosztów sądowych, 2. ustanowiono dla R. G. adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 13 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi R. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: 1. zwolnić R. G. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla R. G. adwokata. R. G. (dalej też jako skarżący) złożył na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Z informacji podanych przez skarżącego w formularzu oraz z nadesłanych w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego dokumentów wynika, iż prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną oraz dwojgiem uczących się dzieci. Żona skarżącego uzyskuje dochód z tytułu zatrudnienia w kwocie 319 zł. brutto miesięcznie. Skarżący natomiast złożył do właściwego Urzędu Skarbowego w dniu [...] września 2008 r. wniosek o zawieszenie prowadzonej przez niego działalności gospodarczej, przy czym z oświadczenia skarżącego zawartego we wniosku wynika, że do chwili obecnej działalność jest zawieszona. Skarżący podał także, że jego żona nie posiada rachunków bankowych a on sam przedstawił wyciągi z kilku operacji wpłat i wypłat w kwotach od 63 zł do 400 zł. Skarżący oświadczył nadto, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności, jak również przedmiotów wartościowych. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Na gruncie niniejszej sprawy należy zauważyć, iż w chwili obecnej, z uwagi na zawieszenie prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej, jednym realnym dochodem rodziny skarżącego jest wynagrodzenie jego żony. Tym samym stwierdzić należy, iż z uwagi na skalę dochodów uzyskiwanych w rodzinie skarżącego, poniesienie przez niego pełnych kosztów postępowania skutkowałoby uszczerbkiem utrzymania koniecznego dla niego i członków jego rodziny. Ponadto zgodnie z oświadczeniem skarżącego, zarówno on, jak i jego żona, nie dysponują oszczędnościami, które skarżący mógłby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 29.07.2026. · Źródło