VI SA/Wa 1393/23

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 3 kwietnia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] z siedzibą w S. ([...]) na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie poprawek w wykazie towarów i usług zgłoszonego znaku towarowego postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz skarżącego [...] z siedzibą w S. ([...]) kwotę 1.000 (słownie: jeden tysiąc) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. [...] z siedzibą w [...] (USA) reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] listopada 2022 r. nr [...] w przedmiocie poprawek w wykazie towarów i usług zgłoszonego znaku towarowego słownego ([...]). Zarządzeniem z dnia 13 lutego 2022 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie pełnomocnictwa procesowego uprawniającego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi oraz dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji skarżącej. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 24 lutego 2023 r. W odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia 2 marca 2023 r. pełnomocnik skarżącej oświadczył, że cofa złożoną skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 259; dalej "ppsa"), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z tych wymagań, jest wskazanie numeru w Krajowym Rejestrze Sądowym, a w przypadku jego braku - numer identyfikacyjny REGON albo numer w innym właściwym rejestrze lub ewidencji, albo numer identyfikacji podatkowej strony wnoszącej pismo, niebędącej osobą fizyczną, która nie ma obowiązku wpisu we właściwym rejestrze lub ewidencji, jeżeli jest ona obowiązana do jego posiadania, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie (art. 46 § 2 pkt 1 lit. c) ppsa). Ponadto zgodnie z art. 46 § 3 ppsa do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Jak stanowi bowiem art. 37 § 1 zd. pierwsze ppsa pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 § 1 ppsa przez wzywanie strony o ich uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni. Nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa. Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik skarżącej został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wraz z pouczeniem o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie. W zarządzeniu wskazano bowiem na rygor w postaci odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej 24 lutego 2023 r., zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął 3 marca 2023 r. Jak już wyżej wyjaśniono, pełnomocnik skarżącej w zakreślonym terminie nie uzupełnił braków formalnych skargi, co uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ppsa, orzekł jak w punkcie 1. sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono w punkcie 2. sentencji na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ppsa, zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Jednocześnie wyjaśnić należy, że cofnięcie skargi dokonane pismem z 2 marca 2023 r. jest bezskuteczne i nie wywołuje żadnych skutków prawnych, a to z tej przyczyny, że rozpatrzenie oświadczenia strony o cofnięciu skargi jest prawnie możliwe i dopuszczalne wówczas, gdy skarga jest dopuszczalna i nie zawiera żadnych braków formalnych i fiskalnych, które uniemożliwiałyby jej rozpoznanie. W niniejszej sprawie oświadczenie z 2 marca 2023 r. cofające skargę było poprzedzone stosownym wezwaniem z dnia 13 lutego 2023 r. o uzupełnienie braków formalnych skargi. Braki formalne skargi nie zostały uzupełnione, co powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powyższej ustawy, mimo jej cofnięcia, a nie umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Wobec tego oświadczenie cofające skargę nie mogło wywrzeć przed Sądem określonych skutków ze względu na wystąpienie negatywnej przesłanki wykluczającej jego uwzględnienie. Ponadto zauważenia wymaga, że do rozpoznania pozostała skarga strony skarżącej zarejestrowana pod sygn. akt VI SA/Wa 2770/23.