VI SA/Wa 1399/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2012 r. sprawy ze skargi B. z siedzibą w P., Stany Zjednoczone Ameryki na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] września 2011 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej na rzecz skarżącej B. z siedzibą w P., Stany Zjednoczone Ameryki kwotę 1617 (jeden tysiąc sześćset siedemnaście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. VI SA/Wa 1399/12 Uzasadnienie Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy złożonego przez B. z siedzibą w [...],[...] (zwaną dalej "skarżącą") utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] września 2011 r. odmawiającą udzielenia dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego o nazwie O. objętego patentem nr [...] udzielonym w dniu [...] sierpnia 2010 r. na wynalazek pt. "Zastosowania rozpuszczalnej fuzyjnej cząsteczki CTLA4". Do wydania niniejszej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] lutego 2011 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego o nazwie O. objętego patentem nr [...] udzielonym w dniu [...] sierpnia 2010 r. na wynalazek pt. "Zastosowania rozpuszczalnej fuzyjnej cząsteczki CTLA4". Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] września 2011 r. odmówił udzielenia dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego o nazwie O. objętego patentem nr [...] udzielonym w dniu [...] sierpnia 2010 r. na wynalazek pt. "Zastosowania rozpuszczalnej fuzyjnej cząsteczki CTLA4", ponieważ został uchybiony termin na wniesienie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego. Zdaniem organu termin na złożenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego w przedmiotowej sprawie upłynął w dniu [...] lutego 2011 r., bowiem okres sześciu miesięcy na złożenie przedmiotowego wniosku w niniejszej sprawie powinien być liczony od daty udzielenia patentu, tj. od dnia [...] sierpnia 2010r. Następnie skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że datą udzielenia patentu jest data ogłoszenia o udzieleniu patentu, a gdyby organ nie uznał tej daty za datę właściwą, to za najwcześniejszą datę jaką można wziąć pod uwagę jest data doręczenia decyzji stronie. Zdaniem skarżącej datą udzielenia patentu jest data oznaczona w dokumencie patentowym kodem INID o numerze [...], ponieważ data podana pod numerem kodu ([...]) jest powszechnie rozpoznawana na świecie jako urzędowa data udzielenia prawa wyłącznego. Według strony, w przedmiotowej sprawie datą udzielenia patentu jest data podana w dokumencie patentowym pod numerem kodu ([...]), tj. [...] grudnia 2010 r. Stanowisko to znajduje odzwierciedlenie w bazie danych wynalazków dostępnej na stronie internetowej Urzędu Patentowego RP, gdzie nr kodu ([...]) został oznaczony jako "data udzielenia prawa". Zdaniem skarżącej za datę udzielenia patentu ewentualnie może być uznana data doręczenia stronie decyzji – bowiem ustawodawstwo krajowe nie definiuje pojęcia "data udzielenia patentu", Zdaniem skarżącej część doktryny pojęcie to utożsamia z datą publikacji decyzji o udzieleniu prawa wyłącznego w Wiadomościach Urzędu Patentowego. Również część doktryny uznaje także za datę udzielenia patentu datę otrzymania dokumentu patentowego, datę uprawomocnienia się decyzji, czy też datę ziszczenia się warunku zawieszającego, tj. datę wniesienia stosownej opłaty za pierwszy okres ochrony. Zdaniem skarżącej, decyzja procesowa jako akt zewnętrzny musi być zakomunikowana stronie. Dopóki to nie nastąpi decyzja jest aktem niewywołującym żadnych skutków prawnych. Dopiero doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego i od tego momentu decyzja wiąże organ administracji publicznej i stronę. Dodatkowo przeciw stanowisku organu zawartemu w decyzji świadczy również, w ocenie skarżącej, brzmienie art. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009r. z dnia 6 maja 2009 r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych z którego wynika, że nie należy utożsamiać daty udzielenia patentu z datą w której wydana została decyzja o udzielenie patentu na wynalazek. Urząd Patentowy RP po ponownym rozpatrzeniu sprawy stwierdził, że przepisy z zakresu prawa własności przemysłowej nie zawierają legalnej definicji pojęcia "data udzielenia patentu". Organ w toku ponownego rozpatrzenia sprawy przeanalizował przedstawione we wniosku poglądy dotyczące znaczenia pojęcia "data udzielenia patentu" i nie podzielił żadnego z zaprezentowanych w nim stanowisk. Zdaniem organu, za datę udzielenia patentu nie można uznać daty ogłoszenia w Wiadomościach Urzędu Patentowego informacji o udzieleniu patentu. Uznanie bowiem tej daty nie znajduje oparcia w obowiązujących przepisach z zakresu własności przemysłowej. W ocenie organu nie do przyjęcia jest także pogląd, według którego datą udzielenia patentu jest data podana w dokumencie patentowym pod numerem kodu ([...]). Zgodnie z międzynarodowymi standardami określonymi przez Światową Organizację Własności Przemysłowej (WIPO), tj. normy WIPO ST.9 przy INID o numerze ([...]) prezentowane są informacje o dacie udostępnienia do publicznej wiadomości informacji o udzieleniu patentu, a nie o dacie udzielenia patentu. Tak więc, przy kodzie ([...]) umieszczona jest data publikacji informacji o udzieleniu patentu. Należy zwrócić uwagę na to, że celem wprowadzenia przez WIPO międzynarodowych standardów jest to, aby odbiorca informacji umieszczonej przy danym kodzie mógł bez jakichkolwiek wątpliwości stwierdzić, że bez względu na to czy ma do czynienia z polskim opisem patentowym czy opisem patentowym wydanym przez urząd patentowy innego państwa, to zawsze podany jest ten sam zakres danych bibliograficznych. Polskie przepisy z zakresu własności przemysłowej tak nie stanowią. Wprawdzie skarżąca we wniosku wskazała, że polski Urząd Patentowy uznaje, że data podana pod numerem kodu ([...]) jest urzędową datą udzielenia patentu, to jednak stwierdzenie takie, zdaniem Urzędu, nie jest trafne. Organ wyjaśnił, że wśród kryteriów wyszukiwania w urzędowej wyszukiwarce przedmiotów ochrony własności przemysłowej jest pozycja oznaczona jako: ([...]) "Data udzielenia prawa", jednakże takie określenie kodu ([...]) jest wynikiem błędu w tłumaczeniu angielskiej nazwy kodu na język polski. Potwierdzeniem tego błędnego tłumaczenia jest to, że nie pojawia się on na etapie, kiedy zostanie już wyszukany dany przedmiot ochrony. Wówczas wśród danych bibliograficznych tego zgłoszenia jako data udzielenia prawa wyłącznego podawana jest data wydania decyzji o udzieleniu patentu. Organ nie podzielił również stanowiska skarżącej, która wskazywała, że datą udzielenia patentu może być data doręczenia decyzji. Zdaniem organu pogląd ten jest błędny, bowiem przy wielości stron postępowania dochodziłoby do sytuacji, w której pojawiałyby się różne daty doręczenia, a co się z tym wiąże z różnymi datami udzielenia patentu. Taka sytuacja, zdaniem Urzędu byłaby nieprawidłowa i niewątpliwie byłoby to sprzeczne z racjonalnym interpretowaniem prawa. Organ nie podzielił również poglądu skarżącej odnośnie wykładni art. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009r. z dnia 6 maja 2009r., zgodnie z którą literalne brzmienie ww. przepisu wskazuje, że nie należy utożsamiać daty udzielenia patentu z datą, w której wydana została decyzja o udzieleniu patentu. Zdaniem Urzędu, brak jest podstaw do takiej interpretacji ww. przepisu, bowiem rozporządzenie to nie zawiera definicji pojęcia "data udzielenia patentu". Ponadto podkreślono, że dookreślenie znaczenia pojęcia "data udzielenia patentu" w tym wypadku pozostawiono prawu krajowemu. Dlatego też organ uznał, że datą udzielenia patentu jest data sporządzenia decyzji, nie zaś doręczenia jej stronie/stronom postępowania. Data sporządzenia decyzji wywołuje ponadto oznaczone skutki prawne. Ma bowiem istotne znaczenie ze względu na ocenę legalności decyzji przez sąd administracyjny ze stanem faktycznym i prawnym istniejącym w dniu wydania decyzji. Dlatego też organ uznał w oparciu o art. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009r. z dnia 6 maja 2009r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego, że wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego dla produktu leczniczego o nazwie O. objętego patentem nr [...] udzielonym w dniu [...] sierpnia 2010 r. na wynalazek pt. "Zastosowania rozpuszczalnej fuzyjnej cząsteczki CTLA4" powinien zostać złożony w terminie sześciu miesięcy od daty udzielenia patentu, tj. od dnia [...] sierpnia 2010 r. W związku z tym złożenie przez skarżącą w dniu [...] lutego 2011 r. ww. wniosku nastąpiło z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 7 ww. rozporządzenia. Następnie skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] września 2011 r. i zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie art. 751 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r.- Prawo własności przemysłowej w związku z art. 3 i art. 7 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009r. dotyczącego dodatkowego świadectwa ochronnego dla produktów leczniczych - poprzez błędną wykładnię polegającą na uznaniu, że termin 6-miesięczny na złożenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego powinien być liczony od daty podpisania decyzji o udzieleniu patentu przez upoważnione osoby. Skarżąca w pełni podtrzymała dotychczas reprezentowane stanowisko i jego uzasadnienie przedstawione w toku postępowania prowadzonego przez Urzędem Patentowym RP. Ponadto argumentując swoją skargę skarżąca stwierdziła, że uzasadnione jest przyjęcie stanowiska, że do udzielenia patentu dochodzi w momencie uiszczenia stosownej opłaty, ewentualnie w momencie ogłoszenia o udzieleniu patentu. Niemniej jednak wskazała, że w doktrynie można odnaleźć różne poglądy dotyczące znaczenia pojęcia data udzielenia patentu. Datą taką jest data publikacji decyzji o udzieleniu prawa wyłącznego w Wiadomościach Urzędu Patentowego (WUP), data uprawomocnienia się decyzji, czy też data, w której ziści się warunek, czyli zostaną wniesione wskazane w decyzji opłaty. Można spotkać się również z poglądem, iż za datę udzielenia patentu należy przyjąć datę otrzymania dokumentu patentowego. Zdaniem skarżącej, stanowisko reprezentowane przez organ w decyzji jest niezrozumiałe i szkodzi interesom strony postępowania oraz osób trzecich. Utożsamianie daty udzielenia patentu z datą wydania decyzji skraca w praktyce okres 6 miesięcy na wniesienie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego. Przyjęcie bowiem za słuszne stanowiska organu doprowadza do rozpoczęcia biegu tego terminu pomimo, że strona nie została o tym fakcie zawiadomiona i nie posiada żadnej wiedzy w tym zakresie. W przypadku zatem, gdyby Urząd Patentowy doręczył stronie przedmiotową decyzję po upływie 5 lub 6 miesięcy od jej wydania - termin na złożenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego zostałby radykalnie skrócony a nawet mógłby już minąć (w przypadku doręczenia decyzji po upływie 6 miesięcy, pomimo, że strona przez cały ten okres nie miała świadomości, że termin w ogóle rozpoczął swój bieg). W ocenie skarżącej, decyzja Urzędu Patentowego RP jest aktem zewnętrznym, oświadczeniem woli organu administracji publicznej, który musi być zakomunikowana stronie. Dopóki nie zostanie zakomunikowana stronie, dopóty jest aktem nie wywierającym żadnych skutków. Doręczenie lub ogłoszenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Od tego momentu decyzja wiąże strony postępowania. Dlatego też w sprawie niniejszej mają zastosowanie ogólne regulacje zawarte w k.p.a. łączące wejścia decyzji administracyjnej do obrotu prawnego i wszelkie skutki prawne takiej decyzji najwcześniej z datą jej prawidłowego doręczenia stronie. Również mając na względzie pouczenie w samej decyzji o udzieleniu patentu, iż początkiem biegu terminu na wniesienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy i uiszczenie opłaty za pierwszy okres ochrony jest data doręczenia decyzji stronie (przy jednoczesnym braku pouczenia w samej decyzji o odmiennej od powszechnie obowiązującej zasadzie określania początku biegu terminu do złożenia wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego), skarżąca stwierdziła, że decyzja o udzieleniu patentu zaczyna obowiązywać od daty publikacji informacji o udzieleniu patentu w odpowiednim dzienniku urzędowym. W konsekwencji skarżąca podniosła, że termin, określony w art. 7 ust. 2 Rozporządzenia nr 469/2009, rozpoczyna swój bieg w dacie publikacji informacji o udzieleniu patentu, oznaczonej na dokumencie patentowym kodem ([...]). Dopiero w tej dacie zgłoszenie patentowe staje się patentem. Dlatego też w sprawie niniejszej wniosek o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego wpłynął do Urzędu Patentowego z zachowaniem terminu, określonego w art. 7 ust. 2 Rozporządzenia 469/2009. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako niezasadnej. W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca ponowne poparła w piśmie z dnia [...] października 2012 r. swoje dotychczasowe stanowisko, zgodnie z którym data publikacji informacji o udzieleniu patentu, a nie data wydania decyzji o udzieleniu patentu stanowi datę udzielenia patentu. Za niniejszym stanowiskiem przemawia brzmienie art. 7 ust. 2 Rozporządzenia nr 469/2009. Ponadto skarżąca dodała, że złożony przez nią wniosek został złożony w terminie, a reprezentowane przez organ stanowisko jest dowolne i nie poparte przepisami prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym ta kontrola stosownie do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnym jak i procesowym. Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną ( art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zwanej dalej p.p.s.a.- Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) Stosownie do art. 145 § 1 p.p.s.a. Sąd uwzględnia skargę tylko wówczas, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (1a), naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (1b), inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (1c) a także wówczas, gdy stwierdza nieważność decyzji (postanowienia) z przyczyn określonych w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach bądź z tych przyczyn stwierdza wydanie decyzji (postanowienia) z naruszeniem prawa. Badając skargę według powyższych kryteriów, Sąd uznał, że zasługuje ona na uwzględnienie bowiem zaskarżona decyzja i decyzja ja poprzedzająca z dnia [...] września 2011 roku naruszają prawo w sposób uzasadniający ich uchylenie. W myśl art. 751 Prawa własności przemysłowej na warunkach określonych w przepisach o ustanowieniu w Unii Europejskiej dodatkowych świadectw ochronnych dla produktów leczniczych oraz produktów ochrony roślin ustala się w Rzeczypospolitej Polskiej dodatkowe prawa ochronne. W/w przepis odsyła do Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 469/2009 z dnia 6 maja 2009 roku, które w art. 3 stanowi, że dodatkowego prawa ochronnego udziela się, jeżeli w państwie członkowskim, w którym zostaje złożony wniosek produkt chroniony jest patentem podstawowym pozostającym w mocy oraz wydane zostało ważne zezwolenie na wprowadzenie produktu leczniczego na rynek .W myśl art. 7 w/w rozporządzenia wniosek o ustalenie dodatkowego prawa ochronnego składa się w ciągu sześciu miesięcy od daty, w której wydane zostało zezwolenie na wprowadzenie produktu leczniczego na rynek albo jeżeli, w/w zezwolenie zostało wydane w ciągu 6 miesięcy od daty udzielenia patentu. Konsekwencją braku warunków przewidzianych w art. 3 rozporządzenia bądź złożenia wniosku po terminie jest zgodnie z art. 755 ust 1 p.w.p. wydanie decyzji o odmowie udzielenia dodatkowego prawa ochronnego. Wobec tego, iż w myśl art. 755 ust. 2 p.w.p 6 - miesięczny termin na złożenie wniosku nie podlega przywróceniu niezbędnym jest jednoznaczne ustalenie początkowej daty biegu tego terminu. O ile w przypadku wydania zezwolenia na wprowadzenie produktu leczniczego na rynek po udzieleniu patentu podstawowego z ustaleniem początkowej daty biegu 6 - miesięcznego terminu nie ma trudności (jest nią data wydania zezwolenia) o tyle wątpliwości interpretacyjne pojawiają się w przypadku, gdy zezwolenie zostało wydane przed udzieleniem patentu podstawowego, bowiem wtedy 6 - miesięczny termin biegnie od daty udzielenia patentu a pojęcie to nie ma swojej legalnej definicji ani w prawie wspólnotowym ani w prawie krajowym. Urząd Patentowy RP w niniejszej sprawie stanął na stanowisku, że datą udzielenia patentu jest data wydania decyzji w powyższym przedmiocie. Przyjmując, że datą udzielenia patentu podstawowego był dzień [...] sierpnia 2010 r., termin na złożenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego dla produktu O. upłynął w dniu [...] lutego 2011 roku, zatem wniosek strony, który wpłynął do organu w dniu [...] lutego 2011 roku był spóźniony, co spowodowało wydanie przez Urząd Patentowy RP w oparciu o art. 755 p.w.p. decyzji odmawiającej udzielenie dodatkowego prawa ochronnego dla w/w produktu leczniczego. Strona skarżąca zakwestionowała powyższe stanowisko organu, uważając, że datą uchylenia patentu jest data publikacji informacji o udzieleniu patentu ewentualnie data doręczenia stronie decyzji w przedmiocie udzielenia patentu. Według oceny Sądu skarżąca trafnie zarzuca, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 751 p.w.p. w związku z art. 3 i art. 7 Rozporządzenia Parlamentu europejskiego i rady (WE) nr 469/2009 poprzez błędną wykładnię Urzędu Patentowego polegającą na uznaniu , że termin 6 - miesięczny na złożenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego powinien być liczony od daty podpisania decyzji o udzieleniu patentu przez upoważnione osoby. Zdaniem Sądu miarodajną datą w tym względzie jest data doręczenia stronie decyzji o udzieleniu patentu. Kwestie proceduralne związane z udzieleniem dodatkowego prawa ochronnego dla produktów leczniczych oraz produktów ochrony roślin zostały uregulowane w rozdziale 51 Dodatkowe prawo ochronne p.w.p. oraz w rozporządzeniu Prezesa Rady z dnia 29 lipca 2003 roku w sprawie składania i rozpatrywania wniosków o ustalenie dodatkowego prawa ochronnego dla produktów leczniczych i środków ochrony roślin wydanym na podstawie art. 75 10 p.w.p. Zgodnie z art. 752 ust. 2 p.w.p. w postępowaniu dotyczącym wniosków o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego zastosowanie mają przepisy Tytułu VI p.w.p., natomiast zgodnie z art. 252 p.w.p. w sprawach nieuregulowanych a odnoszących się do postępowania przed Urzędem Patentowym zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. Decyzja o udzieleniu patentu (art. 52 ust. 1 p.w.p.), kończy postępowanie w sprawie wszczętej w wyniku zgłoszenia wynalazku do Urzędu Patentowego. Jako akt woli władzy skierowana jest do konkretnego adresata i wymierza skutek nie tylko w sferze administracyjnoprawnej ale również w sferze cywilnych praw podwładnych. Skoro decyzja taka kierowana jest do podmiotów indywidualnie określonych musi być rekomunikowana adresatom poprzez jej doręczenie na piśmie. Doręczenie decyzji stanowi jej wprowadzenie do obrotu prawnego. Z tą chwilą strona uzyskuje widomość o definitywnym stanowisku organu wyrażającym się w jej załatwieniu w odpowiedniej instancji. Dopiero chwila doręczenia decyzji stwarza jakościowo nową sytuację prawną strony w postępowaniu a także w sferze prawa materialnego, dzięki czemu strona ma ustalone ramy dalszej ochrony swoich interesów prawnych czy to na drodze administracyjnej czy też sądowej. Z tych względów to nie data podpisania decyzji a data doręczenia decyzji o udzieleniu patentu ma decydujące znaczenie w niniejszej sprawie. Z chwilą doręczenia decyzji powstaje dla strony obowiązek uiszczenia opłaty za prawny okres ochronny jak również winien otworzyć się 6 - miesięczny termin na ewentualne zgłoszenie wniosku o udzielenie dodatkowego prawa ochronnego. Samo zaś ogłoszenie o udzieleniu patentu, czy też wydanie dokumentu patentowego są czynnościami następczymi, potwierdzającymi, że został udzielony patent na dany wynalazek. Nie mają natomiast znaczenia dla faktu ochrony patentowej, która powstaje po wydaniu i doręczeniu decyzji o udzieleniu patentu. W tym stanie rzeczy uznając skargę za zasadną Sąd na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 a, art. 152 i art. 200 p.p.s.a. orzekł jak w wyroku.