VI SA/Wa 1400/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas (spr.) Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant st. ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 września 2013 r. sprawy ze skargi P. R. na uchwałę Krajowej Rady Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie wpisania na listę członków izby oddala skargę Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] Krajowa Rada Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej jako: "Krajowa Rada"), na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa., po rozpatrzeniu odwołania P. R. – skarżącego w niniejszej sprawie, wniesionego od uchwały Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] odmawiającej wpisania P. R. na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa (dalej jako: "Okręgowa Izba"), utrzymała w mocy zaskarżoną uchwałę organu I instancji. Uchwała zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny sprawy. Skarżący w dniu [...] grudnia 2012 r. złożył do Okręgowej Izby wniosek o ponowny wpis na listę członków tej izby, wskazując, że posiada uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wydane przez Urząd Wojewódzki w Z. nr [...]. Organ I instancji odmówił skarżącemu wpisu na listę członków izby, podając, że został on skreślony z tej listy na mocy orzeczenia Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2007 r., w ramach którego został uznany za winnego popełnienia czynu polegającego na naruszaniu obowiązku stosowania się do uchwał organów Okręgowej Izby. Nadto organ I instancji wyjaśnił, że powyższą karę zastosowano w trakcie wykonywania przez skarżącego kary zawieszenia w prawach członka izby orzeczonej przez Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa także za naruszenie obowiązku stosowania się do uchwał Samorządu Zawodowego Inżynierów Budownictwa. Organ I instancji wskazał, że przepis art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42 ze zm.; dalej jako "ustawa o samorządach zawodowych") został uznany za niezgodny z art. 65 ust. 1 Konstytucji RP przez to, że pomija zasady zatarcia wpisu o ukaraniu karą dyscyplinarną skreślenia z listy członków izby, przez pkt III wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 października 2010 r. (Dz. U. Nr 200, poz. 1326). Zgodnie z tym wyrokiem wymieniony wyżej przepis stracił moc z dniem 28 października 2011 r. Organ I instancji podał, że skoro skarżący pozostaje nadal w trakcie wykonywania prawnie nałożonej kary skreślenia z listy członków izby i nie ma prawnych możliwości zatarcia tej kary, to brak jest podstaw do uwzględnienia jego wniosku o dokonanie wpisu na listę członków Okręgowej Izby. Skarżący pismem z dnia 14 lutego 2013 r. złożył odwołanie od powyższej uchwały, zarzucając organowi naruszenie przepisu art. 5 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych i wnosząc o jej zmianę, poprzez przyjęcie jego osoby w poczet członków Okręgowej Izby. Skarżący wskazał, powołując się na pogląd Krajowej Izby Budownictwa, że na skutek braku jakichkolwiek regulacji co do zasad zatarcia kary skreślenia z listy członków izby, osoba, która chce ponownie uzyskać uprawnienia wymienione w art. 6 ust. 1 ustawy o samorządach zawodowych, może złożyć wniosek i zostanie wpisana na listę, ponieważ, jak podał skarżący, w art. 39 tej ustawy brak takiego zakazu. Zdaniem skarżącego, uchwała pomija, że rozwiązanie polegające na braku zatarcia skazania na karę skreślenia z listy członków izby, jest niezgodne z Konstytucją RP, jej art. 65 ust. 1 w związku z art. 31 ust. 3. Skarżący, odwołując się do wyroku Trybunału Konstytucyjnego podał, że brak zasad dotyczących zatarcia ww. kary należy oceniać jako nieproporcjonalne naruszenie zasady wolności wykonywania zawodu. Dodał, że skreślenie jego osoby z listy nie miało związku z ochroną klientów, gdyż zastosowanie tej kary wynikało z naruszenia obowiązków stosowania się do uchwał samorządu zawodowego. Krajowa Rada ustaliła, że rozstrzygnięcie organu I instancji jest zasadne a odwołanie nie zasługuje na uwzględnienie. Wyjaśniono, że okręgowa rada nie mogła dokonać ponownego wpisu skarżącego na listę członków izby, ponieważ został on skutecznie skreślony z tej listy mocą orzeczenia okręgowego sądu dyscyplinarnego i nie nastąpiło zatarcie tej kary. W ocenie Krajowej Rady, fakt spełnienia przesłanek określonych w art. 5 ustawy o samorządach zawodowych nie przesądza o prawie do wpisu na listę członków izby w sytuacji, gdy mocą przepisu szczególnego strona została prawa tego z własnej winy pozbawiona. Krajowa Rada odnosząc się do ww. wyroku Trybunału Konstytucyjnego wskazała, że ustawodawca nie uchwalił do chwili obecnej zmiany przepisu, którego konstytucyjność zakwestionowano. Podała, że wobec braku przepisu skutki ukarania karą skreślenia z listy członków izby mają charakter trwały do czasu wprowadzenia odpowiedniej regulacji ustawowej. Nadto Krajowa Rada podała, że skarżący nie skorzystał z możliwości określonej m.in. w art. 4011 Kpc. wznowienia postępowania w wypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego został wydany wyrok. Skarżący miał na to termin określony w § 2 tego przepisu wynoszący jeden miesiąc od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Krajowa Rada podkreśliła, że obecnie nie ma prawnych możliwości uchylenia skutków prawnych orzeczenia o ukaraniu karą skreślenia z listy członków izby. Uwzględnienie wniosku o ponowny wpis na listę członków izby zaprzeczałby celowi przepisu wskazującego na skreślenie z listy, jako najwyższej z kar przewidzianych ustawą o samorządach zawodowych. Zatarcie wspomnianej kary i odzyskanie pełni praw członkowskich będzie możliwe po uchwaleniu stosownej zmiany przepisu art. 55 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych i upływie wskazanego w tym przepisie terminu. W skardze skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej uchwały. Przywołując treść art. 5 ust. 2 ustawy o samorządach zawodowych podał, że spełnia wskazane w tym przepisie wymagania. Jego zdaniem, przepis ten nie wskazuje, by skazanie orzeczeniem dyscyplinarnym i wymierzenie kary skreślenia z listy członków izby stanowiło negatywną przesłankę przyjęcia w poczet jej członków. W pozostałej części skargi powtórzył argumentację zaprezentowaną w odwołaniu od uchwały organu I instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna, albowiem w obecnej sytuacji prawnej zaskarżona uchwała odpowiada prawu. Jak wynika z akt sprawy skarżący P. R. wystąpił z wnioskiem o wpisanie go na listę członków [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa wskazując, że posiada uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wydane przez Urząd Wojewódzki w Z. nr [...]. Jak wskazano w stanie faktycznym sprawy skarżący został skazany na karę dyscyplinarną skreślenia z listy członków Izby Inżynierów Budownictwa – orzeczenie zapadło dnia [...] stycznia 2007 r. Przy czym kara ta została orzeczona przez Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa w trakcie kary zawieszenia w prawach członka izby orzeczonej przez Krajowy Sąd Dyscyplinarny Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa orzeczona w stosunku do P. R.. Wyrokiem z dnia 18 październik 2010 r. sygn. akt K 1/09 Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodność art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. 2001 Nr 5, poz. 42 ze zm.) z art. 65 ust. 1 w zw. z art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie w jakim pomija zasady zatarcia wpisu o ukaraniu karą dyscyplinarną skreślenia z listy członków izby. Trybunał Konstytucyjny zakreślił również termin jednego roku na dokonanie zmian w tym zakresie, jednak do dnia orzekania nie wydano nowych regulacji prawnych w tej kwestii. Biorąc powyższe okoliczności pod rozwagę, należy wskazać, że co prawda orzeczenie kary dyscyplinarnej skreślenia z listy członków Izby Inżynierów Budownictwa nie stanowi negatywnej przesłanki do uzyskania wpisu na tę listę (art. 5 i 39 ustawy o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa i urbanistów), to jednak wpisanie skarżącego na listę stoi w sprzeczności z treścią art. 42 ust. 1 pkt 3 tej ustawy nakazującego skreślenia z listy członków osoby wobec której orzeczono ww. karę dyscyplinarną. Do dnia dzisiejszego funkcjonuje bowiem orzeczona wobec skarżącego kara dyscyplinarna skreślenia z listy członków, która z uwagi na brak stosownych uregulowań nie została zatarta. Reasumując należy wskazać, że zarówno zaskarżona uchwała jak i poprzedzająca ją uchwała Rady [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] stycznia 2013 r. są prawidłowe. Na marginesie sprawy Sąd chciał podkreślić, że w projektach zmiany ustawy w zakresie wskazanym przez Trybunał Konstytucyjny wyroku pojawia się okres 10 lat do zatarcia kary dyscyplinarnej skreślenia z listy członków. Biorąc powyższe pod rozwagę na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.