VI SA/Wa 1400/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska – Karczewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Henryka Lewandowska - Kuraszkiewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 23 września 2016 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie ograniczenia prawa wglądu do materiału dowodowego oddala skargę w całości Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] maja 2016r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE), na podstawie art. 207 ust.1 w zw. z art. 206 ust.1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (jt. Dz.U. z 2014r., poz. 243 z późn. zm.– dalej: "Pt") oraz art. 123 z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (jt. Dz.U. z 2016r. poz. 23 – dalej "k.p.a."), ograniczył O. S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "O.") oraz T. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej "T."), dalej również "strony", prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, wszczętym z urzędu w przedmiocie wydania decyzji zmieniającej umowę o połączeniu sieci z dnia [...] czerwca 2003 r., zawartej pomiędzy O. a T., w zakresie zasad wymiany ruchu międzysieciowego rozliczanego ryczałtowo, w oparciu o płaską stawkę interkonektową (PSI), zawartego w załączonych do akt sprawy pismach R. sp. z o.o. (dawna R. sp. z o.o., dalej: "R.") z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...]. Przedmiotowe postanowienie zostało wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] listopada 2015 r. Prezes UKE wszczął z urzędu postępowanie administracyjnego w sprawie wydania decyzji zmieniającej umowę o połączeniu sieci z dnia [...] czerwca 2003 r., zawartej pomiędzy O. a T., w zakresie zasad wymiany ruchu międzysieciowego rozliczanego ryczałtowo, w oparciu o płaską stawkę interkonektową (PSI) o czym stosownym zawiadomieniem poinformowano O. oraz T.. Następnie pismem z dnia [...] kwietnia 2016r. organ poinformował strony postępowania, że ze względu na znaczenie dla przedmiotowej sprawy do materiału dowodowego zostały włączone dokumenty wskazane w piśmie, w tym pisma R. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2016r. nr [...] Prezes UKE ograniczył O. S.A. oraz T. sp. z o.o., prawo wglądu do materiału dowodowego w postępowaniu administracyjnym, wszczętym z urzędu w przedmiocie wydania decyzji zmieniającej umowę o połączeniu sieci z dnia [...] czerwca 2003 r., zawartej pomiędzy O. a T., w zakresie zasad wymiany ruchu międzysieciowego rozliczanego ryczałtowo, w oparciu o płaską stawkę interkonektową (PSI), zawartego w załączonych do akt sprawy pismach R. sp. z o.o. z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...]. W uzasadnieniu powołując się na przepis art. 206 ust. 1 i 207 ust.1 Pt oraz art. 11 ust. 4 u.z.n.k. i odwołując się do brzmienia przepisu art. 73 k.p.a. organ wskazał, że strona ma prawo wglądu w akta sprawy, sporządzania z nich notatek, kopii lub odpisów. Prawo to przysługuje również po zakończeniu postępowania. Organ wskazał przy tym jednak, iż stosownie do art. 207 ust. 1 Pt, Prezes UKE w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, lub innych tajemnic prawnie chronionych. Organ wyjaśnił przy tym, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie należy rozumieć tajemnicę w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k. Zgodnie z tym przepisem tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Odnosząc powyższe do prowadzonej przez organ sprawy Prezes UKE zwrócił uwagę, iż w załączonych pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. do materiału sprawy dokumentach znajdują się dane dotyczące innego niż strony postępowania przedsiębiorstwa prowadzonego przez R., które wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4 u.z.n.k., gdyż: - są one ściśle związane z prowadzoną przez R. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą, - informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one bowiem nieznane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich zwyczajową drogą, - podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez żadnych specjalnych starań z ich strony . Organ wyjaśnił przy tym, że w orzecznictwie sądowym wskazuje się, że tajemnicę przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., stanowią w szczególności "dane obrazujące wielkość produkcji i sprzedaży, a także źródła zaopatrzenia i zbytu. Przedsiębiorstwo załączające do akt sprawy materiały zawierające informacje stanowiące jego istotne tajemnice może żądać, stosownie do art. 21a ust. 1 ustawy z dnia 24 lutego 1990 r. o przeciwdziałaniu praktykom monopolistycznym, aby materiały te nie zostały udostępnione osobom trzecim, a w szczególności konkurentom (por. postanowienie Sądu Antymonopolowego z dnia 30 października 1996 r., sygn. akt XVII Amz 3/96; LEX nr 56452). Z kolei w doktrynie, do informacji mogących mieć taki charakter zalicza się "wiadomości dotyczące sposobów produkcji, planów technicznych, metod kontroli jakości, wzorów użytkowych i zdobniczych, wynalazków nadających się do opatentowania, jak też informacje związane z działalnością marketingową, z pozyskiwaniem surowców, organizowaniem rynków zbytu czy informacje odnoszące się do struktury organizacyjnej, zasad finansowania działalności, wysokości wynagrodzeń pracowników. Do tajemnic przedsiębiorstwa zalicza się również tzw. poufne know-how, w tym zarówno tzw. know-how produkcyjne, jak i know-how handlowe" (M. Uliasz, Przestępstwo naruszenia tajemnicy przedsiębiorstwa, Monitor Prawniczy Nr 22/2001). Wyjaśnił przy tym, że w załączonych do akt sprawy pismach z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] znajdują się informacje techniczne i organizacyjne dotyczące przedsiębiorcy telekomunikacyjnego R. Podkreślił przy tym, że R., zgodnie z pismem z dnia [...] listopada 2014 r. [...], wskazała, iż informacje stanowią tajemnice przedsiębiorstwa i zastrzegła je jako tajemnicę przedsiębiorstwa ("Jako tajemnicę przedsiębiorstwa [...], zastrzegam wszelkie dane zawarte w załącznikach i niniejszym piśmie"). Prezes UKE wyjaśnił również, że pomimo nie zawarcia wskazanego zastrzeżenia literalnie we wcześniejszych pismach tego podmiotu przekazywanych do Prezesa UKE tj. w pismach z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] to z uwagi na fakt, że pisma te zawierają również informacje dotyczące technicznych i organizacyjnych aspektów działalności [...], a ponadto informacje dotyczące kontrahentów tego przedsiębiorcy telekomunikacyjnego (podmiotów trzecich) oraz rozliczeń prowadzonych z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi, koniecznym jest ich ochrona jako wewnętrznych informacji przedsiębiorcy telekomunikacyjnego R. lub podmiotów trzecich przed stronami postępowania (T. i O.). Organ dodał przy tym, że dane te zawierają m.in. informacje dotyczące zasad współpracy R. z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi (umowy), faktury wystawiane w związku z realizacją tych umów, schemat blokowy opisujący systemy telekomunikacyjne R., wykaz urządzeń posiadanych przez tego operatora, ruchu telekomunikacyjnego terminowanego z sieci R. do innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych oraz innych aspektów prowadzonej przez R. działalności telekomunikacyjnej. Organ uznał zatem, że wskazane informacje dotyczą niewątpliwie przedsiębiorstwa prowadzonego przez R. i są związane z prowadzoną przez ten podmiot działalnością gospodarczą oraz mają dla niego niewątpliwie wartość gospodarczą, mogącą stanowić istotną informację porównawczą dla O. czy T. co do skali prowadzonej działalności i warunków organizacyjnych R., co w warunkach konkurencji powoduje, iż takie informacje mają istotne znaczenie dla kształtowania rynku usług telekomunikacyjnych w kontekście prowadzonej działalności telekomunikacyjnej. Prezes UKE uznał zatem, że biorąc powyższe pod uwagę nie jest w interesie R. udostępnianie takich danych innym podmiotom działającym na rynku telekomunikacyjnym, w tym przypadku stronom prowadzonego postępowania, gdyż udostępnienie tych danych umożliwiłoby O. i T. wejść w posiadanie wewnętrznych informacji telekomunikacyjnych R. lub informacji dotyczących innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Zapoznanie się z tymi danymi przez O. i T. mogłoby prowadzić do uzyskania wiedzy o technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych aspektach działalności R. oraz współpracujących z tym podmiotem innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Z tego też względu organ uznał, iż konieczne jest ich zastrzeżenie dla O. i T.. W odniesieniu do drugiej z przesłanek wskazanych w art. 11 ust. 4 u.z.n.k. organ zaznaczył, że nieujawnione do wiadomości publicznej tracą ochronę prawną wtedy, gdy każdy przedsiębiorca (konkurent) dowiedzieć się o niej może drogą zwykłą i dozwoloną, a więc np. gdy pewna wiadomość jest przedstawiana w pismach fachowych lub gdy z towaru wystawionego na widok publiczny każdy fachowiec poznać może, jaką metodę produkcji zastosowano. Tajemnica nie traci zaś swego charakteru przez to, że wie o niej pewien ograniczony krąg osób zobowiązanych do dyskrecji w tej sprawie, jak pracownicy przedsiębiorstwa lub inne osoby, które przedsiębiorca wtajemnicza. Mając na uwadze powyższe, organ uznał, że ponieważ informacje zawarte w załączonych do akt sprawy pismach z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] nie są znane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich zwyczajową drogą i nie zostały one ujawnione do wiadomości publicznej, że w niniejszej sprawie została spełniona również i ta przesłanka. W odniesieniu do trzeciej, organ podniósł, że podjęcie przez R. działań niezbędnych w celu zachowania poufności ww. informacji potwierdza fakt, iż w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r. R., zastrzegła jako tajemnicę przedsiębiorstwa informacje dotyczące technicznych, ekonomicznych i organizacyjnych aspektów prowadzonej działalności. Jak wskazała R. "Jako tajemnicę przedsiębiorstwa [...], zastrzegam wszelkie dane zawarte w załącznikach i niniejszym Piśmie". Organ podniósł przy tym że, pisma złożone przez R. (poprzedni [...]) były przekazywane w odpowiedzi na wezwania Prezesa UKE kierowane do R. na podstawie art. 6 Pt ust. 1 Pt, a więc Prezes UKE wszedł w posiadanie wskazanych w nich informacji wykonując swoje uprawnienia i obowiązki jakie ciążą na organie z mocy przepisów Prawa telekomunikacyjnego, w tym art. 192 ust. 1 Pt. Pisma z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] zostały więc przekazane Prezesowi UKE poza prowadzonym postępowaniem administracyjnym i służyły przedstawieniu informacji wyłącznie Prezesowi UKE w ramach wykonywanych przez ten organ obowiązków dotyczących nadzoru nad rynkiem telekomunikacyjnym. Tym samym adresatem wiedzy zawartej we wskazanych pismach R. dotyczących technicznych, organizacyjnych i ekonomicznych aspektów działalności R. był wyłącznie organ regulacyjny, a nie inni przedsiębiorcy telekomunikacyjni, czy strony postępowania. Z tego też względu, choć formalnie R. nie dokonał zastrzeżenia tych danych jako stanowiących tajemnicę przedsiębiorstwa, to zdaniem organu na Prezesie UKE ciąży obowiązek ich zabezpieczenia. Informacje zawarte we wskazanych pismach, nie są bowiem częścią powszechnie dostępnej wiedzy telekomunikacyjnej lub rynkowej. Podsumowując organ wskazał, że na skutek dokonanej analizy, stwierdził, że informacje zawarte w pismach z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r, znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...] wyczerpują wszystkie przesłanki z art. 11 ust. 4 u.z.n.k., gdyż: są ściśle związane z prowadzoną przez R. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą, bowiem zawierają wewnętrzne informacje telekomunikacyjne R.; informacje te nie zostały ujawnione do wiadomości publicznej, są one nieznane ogółowi oraz nie można dowiedzieć się o nich zwyczajową drogą; podjęto w stosunku do nich niezbędne działania w celu zachowania ich poufności poprzez stworzenie sytuacji, w której chronione informacje nie mogą dotrzeć do wiadomości osób trzecich w normalnym toku zdarzeń, bez specjalnych starań z ich strony. Niezgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożyła T. Sp z o.o. zarzucając naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 207 ust. 1 Pt w zw. z art. 207 ust.2 Pt oraz art.9 ust. 1 Pt poprzez ograniczenie przez organ T. prawa do wglądu do materiału dowodowego w sytuacji, gdy nie wiadomo, czy udostępnienie tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych R., ponieważ brak jednoznacznego stanowiska tego podmiotu w zakresie pism z dnia [...] lipca 2014 r. oraz [...] września 2014 r., tj. czy R. zastrzega te informacje, jako tajemnicę przedsiębiorstwa. Podnosząc wskazany zarzut skarżąca wniosła o uchylenie skarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych. W uzasadnieniu skarżąca wskazał, że w postepowaniu prowadzonym przez Prezesa UKE pod sygn. [...] (uprzednio pod sygn. [...]) ustalono niekorzystny dla Spółki stan faktyczny w oparciu o dokumenty, do których odmówiono Spółce dostępu. Prezes UKE ustalił bowiem, że doszło do zmiany informacji adresowej i że tej zmiany dokonywał podmiot kooperujący z R., tj. B.. Powyższa okoliczność nie wynika z żadnego dowodu ujawnionego w sprawie, do którego dostęp miałoby T.. Z tego względu Spółka uważa, że powyższa okoliczność została ustalona najprawdopodobniej na podstawie pism R. z dnia [...] lipca 2014 r., [...] września 2014 r. oraz [...] listopada 2014 r. do których Prezes UKE odmówił T. wglądu. Tym samym kluczowa okoliczność faktyczna w sprawie została ustalona w oparciu o dokumenty, z którymi T. nie mogło się zapoznać, zweryfikować, ani się do nich odnieść. Skarżący podniósł również, że zastrzeżenie określonej informacji jako tajemnicy przedsiębiorstwa następuję z inicjatywy samego podmiotu zainteresowanego. Wynika to z art.207 ust.2 Pt, zgodnie z którym: ",Strona wnioskująca o takie ograniczenie jest obowiązana przedłożyć wersję dokumentu niezawierającą informacji objętych ograniczeniem, która zostanie udostępniona stronom." Wynika to również z art. 9 ust. 1 Pt, zgodnie z którym: "Przedsiębiorca telekomunikacyjny może zastrzec informacje, dokumenty lub ich części zawierające tajemnicę przedsiębiorstwa, dostarczane na żądanie Prezesa UKE lub na podstawie przepisów ustawy. " A zatem w sprawie występuje konflikt dwóch wartości. Z jednej strony prawo podmiotu trzeciego (R.) do zachowania w tajemnicy informacji dotyczących przedsiębiorstwa, z drugiej strony prawo strony postępowania (T.) do obrony swoich praw w sprawie administracyjnej. A zatem jeżeli organ uznaje prymat tajemnicy przedsiębiorstwa nad prawem do obrony, to w pierwszej kolejności winien był ustalić, jakie dane objęte są tajemnicą przedsiębiorstwa. W niniejszej sprawie takiego ustalenia zabrakło. Skarżący dodał również, że część pism R. nie zawiera oświadczenia o zastrzeżeniu danych. Jeżeli zatem Prezes UKE dopatrzył się ryzyka w ich ujawnieniu, to w pierwszej kolejności powinien się zwrócić do R. o wyjaśnienie, czy intencją spółki było również zastrzeżenie danych w pismach z dnia [...] lipca 2014 r. oraz z dnia [...] września 2014 r. Zdaniem skarżącego w tym stanie sprawy odmowa T. dostępu do akt postępowania w zakresie w/w pism była przedwczesna w sytuacji braku jednoznacznego stanowiska T. o charakterze tych informacji. A to z kolei doprowadziło do naruszenia art. 207 § 1 Pt, jako że Organ ograniczył T. prawo do wglądu do materiału dowodowego w sytuacji, gdy nie wiadomo, czy udostępnienie tego materiału groziłoby ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa lub innych tajemnic prawnie chronionych, ponieważ brak stanowiska zainteresowanego podmiotu, czy zastrzega te informacje, jako tajemnicę przedsiębiorstwa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w skarżonym orzeczeniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Złożona w niniejszej sprawie skarga została rozpoznana przez Sąd na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do obowiązującego od dnia 15 sierpnia 2015 r. nowego brzmienia przepisu art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Na wstępie należy przypomnieć, że wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co wynika z art. 3 § 1 p.p.s.a. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy, nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd uznał, że skarga nie posiada usprawiedliwionych podstaw. Należy bowiem wskazać, że w świetle przepisu art. 206 ust. 1 Pt, postępowanie przed Prezesem UKE toczy się na podstawie przepisów k.p.a. ze zmianami wynikającymi z ustawy Prawo telekomunikacyjne oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych. Niewątpliwie zmiany wynikające z przepisów Pt, stanowiące odstępstwo od uregulowań zamieszczonych w k.p.a. Co do zasady - przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego zapewniają stronie postępowania czynny udział w każdym stadium postępowania (art. 10 k.p.a.), co oznacza m.in. możliwość przeglądania akt sprawy oraz umożliwienia sporządzania z nich notatek (art. 73 § 1 k.p.a.). Zgodnie z poglądami doktryny oraz orzecznictwem sądów administracyjnych udostępnianie akt jest przejawem tzw. jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego, a więc jawności wobec stron oraz uczestników na prawach strony (tak m.in. G. Łaszczyca /w:/ G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I, Zakamycze 2005, s. 655). Należy jednak wskazać, że stosownie do treści przepisu art. 207 ust. 1 Pt, Prezes UKE w postępowaniach prowadzonych na podstawie tej ustawy, w drodze postanowienia, może ograniczyć pozostałym stronom prawo wglądu do materiału dowodowego, jeżeli udostępnienie tego materiału grozi ujawnieniem tajemnicy przedsiębiorstwa, lub innych tajemnic prawnie chronionych. Wskazany przepis art. 207 ust. 1 Pt stanowi wyjątek od zasady jawności postępowania. W przedmiotowej sprawie zasadniczą kwestią sporną pomiędzy Prezesem UKE, jako organem regulacyjnym, a skarżącą T. jest prawidłowość zastosowania przez organ wyłączenia wspomnianej wyżej generalnej zasady jawności wewnętrznej postępowania administracyjnego poprzez ograniczenie stronie skarżącej prawa wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w przedłożonym przez R. pismach z dnia R. sp. z o.o. (dawna [...] sp. z o.o., dalej "R.") z dnia [...] lipca 2014 r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia 25 listopada 2014 r., znak: [...]), włączonych przez organ do materiału dowodowego sprawy wszczętej przez organ z urzędu w przedmiocie zmiany umowy o połączeniu sieci z dnia [...] czerwca 2003 r., zawartej pomiędzy O. a T., w zakresie zasad wymiany ruchu międzysieciowego rozliczanego ryczałtowo, w oparciu o płaską stawkę interkonektową (PSI). Prezes UKE stanął na stanowisku, że w niniejszej sprawie zachodzą wszelkie podstawy do zastosowania art. 207 ust. 1 Pt, albowiem udostępnienie skarżącej spółce materiału dowodowego zawartego we wskazanych pismach, grozi ujawnieniem stronie skarżącej tajemnicy przedsiębiorstwa wspomnianej spółki R.. Zdaniem Sądu, Prezes UKE prawidłowo uznał, że przez tajemnicę przedsiębiorstwa, o której mowa w powyższym przepisie, należy rozumieć tajemnicę zdefiniowaną w ustawie o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Zgodnie z przepisem art. 11 ust. 4 u.z.n.k., tajemnicą przedsiębiorstwa są nieujawnione do wiadomości publicznej informacje techniczne, technologiczne, organizacyjne przedsiębiorstwa lub inne informacje posiadające wartość gospodarczą, co do których przedsiębiorca podjął niezbędne działania w celu zachowania ich poufności. Należy zauważyć, że informację można uznać za chronioną na podstawie ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji tylko wówczas, jeśli jest ona poufna. Pozostałe przesłanki w postaci braku ujawnienia informacji i podjęcia działań zabezpieczających są jedynie konsekwencją przesłanki poufności. W rezultacie, interpretując przepis art. 11 u.z.n.k., można powiedzieć, że tajemnicę przedsiębiorstwa stanowi poufna informacja posiadająca wartość gospodarczą, a w szczególności informacja techniczna, technologiczna lub organizacyjna (tak m.in. A. Michalak /w:/ M. Zdyb (red.), A. Michalak, M. Mioduszewski, J. Raglewski, J. Rasiewicz, M. Sieradzka, J. Sroczyński, M. Szydło, M. Wyrwiński, Ustawa o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji. Komentarz, LEX, 2011). W świetle powyższego, zdaniem Sądu, organ regulacyjny prawidłowo uznał, że informacje zastrzeżone przez R., zawarte w pismach z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...] oraz z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], spełniają łącznie przesłanki wynikające z art. 11 ust. 4 u.z.n.k. tj.: spółka podjęła niezbędne działania w celu zachowania poufności owych informacji, nie zostały one ujawnione do wiadomości publicznej, oraz są to informacje o charakterze technicznym, technologicznym, organizacyjnym przedsiębiorstwa a także są to inne informacje posiadające wartość gospodarczą Należy bowiem zauważyć, że we wskazanych pismach znalazły się informacje: techniczne i organizacyjne a także ekonomiczne. Pisma oraz załączone doń dokumenty zawierają informacje: dotyczące kontrahentów tej spółki oraz rozliczeń prowadzonych z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi (faktury wystawione w związku z realizacją umów jakie ma zawarte spółka z innymi podmiotami telekomunikacyjnymi), zasad współpracy R. z innymi przedsiębiorcami telekomunikacyjnymi (umowy). Zawarty został również schemat blokowy opisujący systemy telekomunikacyjne R., wykazy urządzeń posiadanych przez tego operatora, ruchu telekomunikacyjnego terminowanego z sieci R. do innych przedsiębiorców telekomunikacyjnych. Są to zatem informacje ścisłe związane z prowadzoną przez spółkę R.. działalnością gospodarczą i mają dla niej niewątpliwą wartość gospodarczą. Ujawnienie tych informacji mogłoby zatem, spowodować poniesienie szkody majątkowej przez w/w spółkę. Zdobycie bowiem przez konkurentów wiedzy we wskazanym wyżej zakresie np. co do podmiotów z którymi R. współpracuje a także warunków umów, które łączą spółkę z innymi podmiotami telekomunikacyjnymi i kwestii rozliczeń wynikających z tych umów mogłoby spowodować zdobycie przez konkurentów nieuzasadnionej, w realiach wolnego rynku przewagi konkurencyjnej, co mogłoby trwale naruszyć stabilność prowadzenia działalności gospodarczej przez spółkę R. Nadto, daniem Sądu, organ regulacyjny zasadnie uznał, iż informacje zawarte w piśmie z dnia [...] listopada 2014 r., znak: [...], co do których przedsiębiorstwo jednoznacznie wskazało, że informacje tam zawarte stanowią tajemnicę przedsiębiorstwa oraz zawarte w pismach z dnia [...] lipca 2014r., znak: [...], z dnia [...] września 2014 r., znak: [...], co do których w zaskarżonym rozstrzygnięciu Prezes UKE postanowił ograniczyć wgląd O. i T., nie są częścią powszechnie dostępnej wiedzy telekomunikacyjnej lub rynkowej, lecz są to informacje, które na żądanie organu regulacyjnego zostały przekazane przez R. i zawierają informacje o charakterze poufnym dotyczącym tego podmiotu i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Należy także zgodzić się z organem, że R. podjęła i utrzymała niezbędne działania w celu zachowania poufności owych informacji m.in. poprzez złożone w piśmie z dnia [...] listopada 2014r. stosownego zastrzeżenia. Nie ulega zatem wątpliwości, że ograniczenie dostępu do tych informacji ma na celu uniemożliwienie zdobycia informacji stanowiących tajemnice przedsiębiorstwa przez operatorów konkurencyjnych, a tym samym uniemożliwienie tym operatorom konkurowanie z R. w sposób nieuczciwy. Ujawnienie zastrzeżonych informacji mogłoby zatem, jak słusznie przyjął organ regulacyjny, spowodować poniesienie szkody majątkowej przez spółkę R.. W ocenie Sądu, wbrew zarzutom strony skarżącej, Prezes UKE dokonał wszechstronnej i całościowej analizy informacji zawartych w spornych pismach, co do których organ regulacyjny ograniczył prawo wglądu. Organ wszechstronnie zbadał, czy zostały spełnione jednocześnie trzy przesłanki wynikające z przepisu art. 11 ust. 4 u.z.n.k., których zaistnienie stanowi wystarczający argument do tego, aby informacje zawarte w owych pismach potraktować, jako poufne. Sąd uznał jednocześnie, że bezzasadny jest zarzut strony skarżącej, jakoby poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia, organ regulacyjny uniemożliwił skarżącej obronę jej praw, tym bardziej, że Prezes UKE, co wynika z akt sprawy nadesłanych do sądu nie zastrzegł wszystkich informacji, lecz tylko te, które zawierają informacje, które winny być objęte tajemnicą przedsiębiorstwa. Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, że Prezes UKE, ograniczając skarżącej T. prawo wglądu do materiału dowodowego obejmującego informacje zawarte w pismach wskazanych w sentencji skarżonego postanowienia z dnia [...] maja 2016r., nie naruszył obowiązujących w tym zakresie przepisów w szczególności art. art. 207 ust.1 i 2 oraz art. 9 ust.1 Pt Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, stwierdził że skarga nie zasługuje na uwzględnienie i z tego względu podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.