VI SA/Wa 1406/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników postanawia : odrzucić skargę W dniu 16 kwietnia 2008 r. A. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego z dnia [...] sierpnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. W odpowiedzi na skargę Prezes Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego wniósł o jej odrzucenie. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Ponadto organ wskazał, iż w Sądzie Okręgowym w [...] pod sygnaturą akt [...], toczy się postępowanie sądowe w sprawie z odwołania A. D. w przedmiocie podlegania ubezpieczeniu społecznemu rolników. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Sąd administracyjny rozpoznając skargę w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1- 4. Ponadto stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach. Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zaskarżona przez A. D. decyzja Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego została podjęta - jak się wydaje - na podstawie przepisów ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz. U. z 1998 r., Nr 7, poz. 25). Wymieniona ustawa nie przewiduje środka zaskarżenia decyzji Prezesa KRUS do sądu administracyjnego. Z kolei decyzje organu podlegają zaskarżeniu do sądu powszechnego [por. przepis art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników w zw. z art. 477 8 k.p.c. i nast.]. W konsekwencji, wobec braku dopuszczalności zaskarżenia decyzji Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego do sądu administracyjnego (gdyż orzeczenie to nie należy do aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a.), skargę na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a należało odrzucić.