VI SA/Wa 1410/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś – Dębecka (spr.) Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant Anna Błaszczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] maja 2006 r. nr [...] w przedmiocie wykreślenia z rejestru osób uprawnionych do wykonywania czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych oddala skargę Komisja Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych (zwana dalej Komisją) decyzją z dnia [...] maja 2006 r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 127 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), cytowana dalej jako k.p.a. oraz art. 94 ust. 4 pkt 2 w zw. z art. 202 ust. 1 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych (Dz. U. Nr 139, poz. 934 ze zm.), cytowana dalej jako ustawa o funduszach, po rozpoznaniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy utrzymała w mocy swoją decyzję z dnia [...] marca 2006 r. nr [...]. Do powyższych rozstrzygnięć doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym. Dnia [...] czerwca 2005 r. Sąd Rejonowy w S. II Wydział Karny, w sprawie o sygn. akt [...] stwierdził, że A. B. dopuścił się występków z art. 219 ust. 1 ustawy o funduszach, konsekwencją czego na podstawie art. 66 § 1 i 2 oraz art. 67 § 1 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz. U., Nr 88, poz. 553 ze zm.), cytowana dalej jako k.k., postępowanie w sprawie Sąd umorzył na okres dwóch lat próby. Sąd orzekł, że A. B. dopuścił się przestępstwa, które polegało na tym, że wbrew ustawowemu zakazowi oskarżony oferował ustalonym osobom korzyść materialną w celu skłonienia ich do przystąpienia do S. SA z siedzibą w W.. Wobec powyższego orzeczenia Prokurator Okręgowy w [...] pismem z dnia [...] listopada 2005 r. złożył do Komisji wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego, zmierzającego do wykreślenia z urzędu, na mocy art. 94 ust. 4 pkt 1 i 2 w zw. z art. 94 ust. 1 pkt 3 ustawy o funduszach, A. B. z rejestru osób uprawnionych do wykonywania czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych, z uwagi na to, że nie daje on rękojmi należytego wykonywania czynności akwizycyjnych, gdyż wykonywał je z naruszeniem prawa. Komisja pismem z dnia [...] listopada 2005 r. zawiadomiła A. B. o wszczęciu postępowania administracyjnego. W toku tego postępowania A. B. stwierdził, że zarzuty, na których oparł swój wniosek Prokurator Okręgowy w [...] są krzywdzące i wniósł o wycofanie tego wniosku. Komisja dnia [...] marca 2006 r. na podstawie art. 94 ust. 4 pkt 2 ustawy o funduszach z urzędu wykreśliła A. B. z rejestru osób uprawnionych do wykonywania czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych. Uzasadniając swoją decyzję organ stwierdził, że był zobowiązany w drodze decyzji administracyjnej wykreślić stronę z rejestru, bowiem A. B. wykonywał czynności akwizycyjne z naruszeniem przepisów prawa, przez co przestał spełniać warunki konieczne do uzyskania wpisu. Od decyzji tej A. B. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji, jako niezadowalającej. Po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy Komisja decyzją z dnia [...] maja 2006 r. utrzymała w mocy swoją poprzednią decyzję z dnia [...] marca 2006 r. Organ uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie ponownie przytaczając okoliczność skazania strony stwierdził, iż ustawa nie daje organowi administracji w tego rodzaju sprawach, tak zwanego luzu decyzyjnego, lecz obliguje go do wykreślenia z urzędu osoby, która wykonywała czynności akwizycyjne z naruszeniem przepisów prawa, przez co przestała spełniać warunki konieczne do uzyskania wpisu. Komisja wskazała, że ww. orzeczenie Sądu Karnego wiąże ją bezwzględnie i nie ma tu znaczenia dla sprawy fakt, że postępowania zostało umorzone na okres dwóch lat z uwagi na to, iż wina i społeczna szkodliwość czynu nie są znaczne. Ustawa o funduszach wprost zobowiązuje organ nadzoru do wykreślenia, w drodze decyzji administracyjnej osób wpisanych do rejestru, w sytuacji gdy dopuściły się one naruszenia prawa w związku z wykonywanymi czynnościami akwizycyjnymi. Organ wskazał również, że postępowanie administracyjne w przeciwieństwie do postępowania karnego, nie zna takich sytuacji, jak umorzenie postępowania ze względu na znikomą społeczną szkodliwość czynu, czy czynny żal podejrzanego, które pozwoliłyby na odstąpienie od wymierzenia kary. W związku z tym Komisja nie przychyliła się do argumentów strony i nie znalazła podstaw do zmiany zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. B. wniósł o uchylenie decyzji z dnia [...] maja 2006 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania lub orzeczenie co do istoty i umorzenie postępowania w sprawie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu strona zarzuciła błędną ocenę zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie, że karalność wyklucza możliwość pełnienia czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych. W odpowiedzi na skargę Komisja wniosła o jej oddalenie jako bezzasadnej. Organ nadzoru przywołał argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i podkreślił, że stan faktyczny sprawy nie budził wątpliwości. Wobec skazania A. B. prawomocnym wyrokiem sądu za występki z art. 219 ust. 1 ustawy o funduszach, Komisja zobowiązana była do podjęcia przedmiotowej decyzji - tym bardziej, że strona nie podniosła żadnych merytorycznych zarzutów wobec rozstrzygnięcia sprawy. Dnia [...] listopada 2006 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo, w którym Prokurator Okręgowy w [...] wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej, gdyż naruszenie prawa przez osobę wpisaną do rejestru osób uprawnionych do wykonywania czynności akwizycyjnych jest jedyną i wystarczającą przesłanką, którą Komisja zobowiązana była wziąć i wzięła pod uwagę rozpoznając przedmiotową sprawę. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Sąd administracyjny nie ocenia decyzji organu pod kątem jej słuszności, czy też celowości, jak również nie rozpatruje sprawy kierując się zasadami współżycia społecznego. Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), cytowana dalej jako p.p.s.a.). W ocenie Sądu analizowana pod tym kątem skarga A. B., w powyższym stanie faktycznym nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu, albowiem zaskarżona decyzja Komisji Nadzoru Ubezpieczeń i Funduszy Emerytalnych z dnia [...] maja 2006 r. nie narusza prawa. Zgodnie z dyspozycją art. 94 ust. 4 pkt 2 ustawy o funduszach organ nadzoru dokonuje, w drodze decyzji administracyjnej, wykreślenia osoby wpisanej do rejestru na wniosek funduszu, na rzecz którego osoba ta wykonuje czynności akwizycyjne, lub z urzędu, jeżeli osoba ta wykonuje czynności akwizycyjne z naruszeniem przepisów prawa. Skarżący w skardze stawia zarzut błędnej oceny zebranego materiału dowodowego przez przyjęcie, że karalność wyklucza możliwość pełnienia czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych. Zarzut ten w ocenie Sądu nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja została podjęta prawidłowo, w wyniku wydania wyroku Sądu Rejonowego w S., którym skarżący został skazany za występek z art. 219 ust 1 ustawy o funduszach. Powyższe skazanie wypełnia dyspozycje z art. 94 ust. 4 pkt 2 ustawy o funduszach, co z kolei nie pozostawia organowi nadzoru możliwości uznaniowego załatwienia takiej sprawy, gdyż ustawa ex lege zobowiązuje taki organ, w tym przypadku Komisję do podjęcia decyzji o wykreśleniu z rejestru osoby, która przy wykonywaniu czynności akwizycyjnych na rzecz otwartych funduszy emerytalnych dopuściła się naruszenia prawa. Przepis art. 94 ust. 4 pkt 2 ustawy o funduszach w sposób jednoznaczny stanowi o obowiązku organu do wykreślenia z urzędu osoby wpisanej do rejestru, jeżeli osoba ta wykonuje czynności akwizycyjne z naruszeniem przepisów prawa, nawet w sytuacji gdy postępowanie karne warunkowo umorzono na okres próby (por. orzeczenia Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 10 stycznia 2003 r. sygn. akt IISA 2079/02). Wobec tego nie budzi wątpliwości Sądu, że skazanie A. B. prawomocnym wyrokiem za występek z art. 219 ust. 1 ustawy o funduszach zobowiązywało Komisję do podjęcie zaskarżonego rozstrzygnięcia, które odpowiada prawu. Z powyższych względów, mając na uwadze, iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.