VI SA/Wa 1410/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aneta Lemiesz po rozpoznaniu w dniu 23 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "K." Sp. z o.o. z siedziba w B. i E. K. na orzeczenie Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Izby Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2017 r. sygn. [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 23 maja 2017 r. "K." Sp. z o.o. z siedziba w B. i E. K. (również jako "skarżący"), wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2017 r. sygn. [...] w przedmiocie wymierzenia E. K. kary dyscyplinarnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2017, poz. 1369 – dalej p.p.s.a.). stanowi, iż przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy powołanej ustawy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Mając powyższe na względzie trzeba stwierdzić, iż w sprawach, które nie należą do zakresu działalności administracji publicznej możliwa będzie kontrola sądowoadministracyjna, lecz tylko w przypadkach, gdy przepisy szczególne wprost wskazują możliwość rozstrzygania spraw określonego rodzaju przez sądy administracyjne, co wynika z powołanego art. 3 § 3 p.p.s.a. Ustawą szczególną, o której mowa w art. 3 § 3 p.p.s.a. w dacie wydawania przez Krajowy Sąd Dyscyplinarny Krajowej Rady Biegłych Rewidentów zaskarżonego orzeczenia, była ustawa z dnia 7 maja 2009 r. o biegłych rewidentach i ich samorządzie, podmiotach uprawnionych do badania sprawozdań finansowych oraz o nadzorze publicznym (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1000). W ustawie tej zostało wskazane wprost, w art. 41, iż od orzeczeń Krajowego Sądu Dyscyplinarnego przysługuje obwinionemu, pokrzywdzonemu, Komisji Nadzoru Audytowego oraz Krajowemu Rzecznikowi Dyscyplinarnemu, a w przypadku wszczęcia postępowania dyscyplinarnego na wniosek, o którym mowa w art. 37 ust. 2, także Krajowej Radzie Biegłych Rewidentów, Krajowej Komisji Nadzoru lub Ministrowi Sprawiedliwości - odwołanie do właściwego, ze względu na miejsce zamieszkania obwinionego, sądu okręgowego - sądu pracy i ubezpieczeń społecznych, jako sądu pierwszej instancji - w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia wraz z uzasadnieniem. W omawianej ustawie ponadto wskazano wprost, do jakiej kategorii postępowań mają zastosowanie przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego. Ustawodawca przewidział ten tryb postępowania choćby w art. 12 tej ustawy w odniesieniu do uchwał Krajowej Rady Biegłych Rewidentów w przedmiocie wpisu lub skreślenia z rejestru. Również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 16 marca 1999 roku sygn. akt SK 19/98 (Dz. U. Nr 22, poz. 211) stwierdził, że postępowanie dyscyplinarne (prowadzone w ramach określonych korporacji lub służb) jest szczególnym trybem postępowania. Orzecznictwo dyscyplinarne sprawowane jest z reguły przez wyspecjalizowane organy pozasądowe - komisje dyscyplinarne, bądź sądy dyscyplinarne. Z powyższego wynika zatem, że w postępowaniu w sprawach dyscyplinarnych nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, ani nie wydaje się aktów administracyjnych – decyzji i postanowień, od których przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Od wydanych orzeczeń przysługuje natomiast odwołanie do właściwego sądu okręgowego. W świetle powyższego stwierdzić należy, iż skarga na orzeczenie Krajowego Sądu Dyscyplinarnego Krajowej Rady Biegłych Rewidentów z dnia [...] kwietnia 2017 r. sygn. [...] w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej nie należy do kognicji sądu administracyjnego. Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie jej jest niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.