VI SA/Wa 1419/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 5 czerwca 2024 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2024 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: stwierdzić niewłaściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz przekazać sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu – Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku S. Sp. z o.o. z siedzibą w S. (dalej też jako ,,skarżąca") wywiodła do tutejszego Sądu skargę na opisaną w sentencji decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego, dalej: GITD, utrzymującą w mocy decyzję z [...] marca 2023 r., którą [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego na podstawie art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 180 ze zm., dalej: u.t.d.) nałożył na skarżącą karę pieniężną w wysokości 20 000 złotych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2023 r., poz. 1634), dalej: p.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Stosownie zaś do treści art. 13 § 3 p.p.s.a., Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego. § 1 Rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 18 kwietnia 2011 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Głównego Inspektora Transportu Drogowego (Dz.U. z 2011 r., poz. 506 ze zm.) stanowi, że rozpoznawanie spraw z zakresu działania GITD dotyczących nałożenia kar pieniężnych, o których mowa w art. 92a ustawy o transporcie drogowym, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę. Materialoprawną podstawę skarżonej decyzji stanowi art. 92a u.t.d. Siedziba skarżącej Spółki mieści się w S. w województwie pomorskim. Właściwym sądem do rozpoznania sprawy jest zatem WSA w Gdańsku, zgodnie z § 1 pkt 3 Rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 785). Sąd postanowił, jak w sentencji na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a.