VI SA/Wa 142/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Andrzej Czarnecki (spr.) Protokolant ref. staż. Agata Próchniewska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 lipca 2014 r. sprawy ze skargi W. S. na uchwałę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie skreślenia z listy aplikantów radcowskich oddala skargę VI SA/Wa 142/14 Uzasadnienie Uchwała z dnia Nr [...] [...] października 2013 r. Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 37 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (j.t. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – także jako ustawa lub u.r.p., utrzymało w mocy uchwałę Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. skreślającą W. Ś. z listy aplikantów radcowskich. Uchwałę podjęto w następujących ustaleniach; Uchwałą Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych skreśliła W. Ś. z listy aplikantów radcowskich ze względu na negatywne oceny z kolokwiów weryfikujących poziom wiedzy aplikanta. Aplikant rozpoczął aplikację w 2010 r. nie zaliczając I roku aplikacji z uwagi na negatywną ocenę z kolokwium z postępowania cywilnego. Aplikant zaliczył obowiązujące praktyki sądowe i pozasądowe zwracając się z prośbą o warunkowy wpis na II rok i o dopuszczenie do zdawania dodatkowego poprawkowego kolokwium z postępowania cywilnego uzyskując w IV terminie ocenę pozytywną, co skutkowało zaliczeniem I roku aplikacji. Na II roku aplikacji otrzymał z kolokwium z prawa pracy i ubezpieczeń społecznych ocenę negatywną w II i w III terminie, co skutkowało niezaliczeniem II roku aplikacji w 2012 r. W związku z tym, na podstawie art. 37 ust. 2 ustawy i § 19 ust. 2 Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej wszczęto z urzędu wobec W. Ś. postępowanie w sprawie skreślenia z listy aplikantów, biorąc pod uwagę przydatność do zawodu radcy prawnego W. Ś.. Wskazując na przepis art. 17 ust. 1 Konstytucji RP organ podkreślał uprawnienie samorządu radcowskiego do organizowania szkoleń aplikantów i ich nadzorowania oraz obowiązek aplikantów do stosowania się do uchwał samorządu, a więc także do Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej, jako uchwały Nr 90/VII/2009 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 17 października 2009 r. w sprawie uchwalenia Regulaminu odbywania aplikacji radcowskiej, podjętej na podstawie art. 60 pkt 8 lit. c) ustawy o radcach prawnych. W. Ś. dwukrotnie nie zaliczył roku aplikanckiego – I roku w 2010 r. i II roku w 2012 r. Zgodnie zatem z § 19 ust. 2 i § 28 ust. 4 Regulaminu należało stwierdzić nieprzydatność aplikanta do zawodu radcy prawnego, co wiązało się z podjęciem uchwały o jego skreśleniu z listy aplikantów. Mając na względzie pozytywne opinie patrona aplikanta o jego pracy ROIRP w W. podkreślała, że nieprzydatność aplikanta do zawodu radcy prawnego została oceniona na podstawie wyników z przebiegu szkolenia i na podstawie negatywnych ocen z kolokwiów. Nie negując w związku z tym pozytywnej opinii patrona o aplikancie stwierdzono, że nie może ona mieć znaczenia w świetle przesłanki z § 19 ust. 2 Regulaminu. W odwołaniu od uchwały W. Ś. wnosił o jej uchylenie i umorzenie postępowania. Zdaniem skarżącego organ myli pojęcia "rok aplikacji" i "rok szkolenia". Rok aplikacji jest odpowiednikiem roku studiów, a rok szkolenia jest odpowiednikiem roku akademickiego. Rok szkolenia został ujęty w Regulaminie jako okres od 1 stycznia do 31 grudnia danego roku. Zatem powtarzać można jedynie ten sam rok aplikacji, np. pierwszy rok aplikacji i powtórnie uczestniczyć w zajęciach tego samego roku aplikacji, a nie tego samego roku szkolenia. W stosunku do skarżącego nie wystąpiły okoliczności wskazane przez organ samorządu, co powoduje brak podstaw do zastosowania § 19 ust. 2 i § 28 ust. 4 Regulaminu oraz art. 37 ust. 2 ustawy. Skarżący podkreślał, że nie zaliczono mu tylko jeden raz I roku szkolenia w 2010 r., który zaliczył w 2011 r. Następnie nie zaliczono skarżącemu jeden raz roku szkolenia 2012, gdy odbywał drugi rok aplikacji, tym samym nie zaliczono mu drugiego roku aplikacji w roku szkolenia 2012. Nigdy więc nie doszło do niezaliczenia skarżącemu więcej niż jeden raz jednego roku szkolenia rozumianego zgodnie z § 1 ust. 3 pkt 13) Regulaminu jako okres pomiędzy 1 stycznia i 31 grudnia danego roku, gdyż obiektywnie jest to niemożliwe. Co więcej jest możliwość powtarzania określonego roku aplikacji i skarżący powtarzał I rok aplikacji w roku szkolenia 2011. Nie ma bowiem obiektywnej możliwości powtarzania nawet jeden raz roku szkolenia. Ponadto nie było tak, że W. Ś. nie zaliczył powtórnie tego samego roku aplikacji, gdyż I rok aplikacji zaliczył (przy jego powtarzaniu) w 2011 r., a do powtórnego zaliczenia II roku aplikacji nie został dopuszczony i do zajęć drugiego roku aplikacji w 2013 r., w którym mógłby powtarzać po raz pierwszy II rok aplikacji. W podawanym zakresie organ samorządu przeprowadził błędne ustalenia. Ponadto nie rozpoznano wniosku skarżącego złożonego w trybie § 32 ust. 4 Regulaminu oraz nie umożliwiono zapoznanie się z aktami sprawy i zgromadzonym materiałem w sprawie przed podjęciem uchwały. Zawiadomiono jedynie skarżącego o wszczęciu postępowania i o możliwości wypowiedzenia się w sprawie określając termin obrad Rady OIRP. Natomiast skarżący wniósł w terminie swoje uwagi i wnioski m.in. o przesunięcie terminu obrad Rady. Ponadto zdaniem skarżącego, nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego, musi odnosić się do sfery czynności wykonywanych przez aplikanta. Wskazując na przepisy art. 32 i art. 38 ustawy skarżący podkreślał istotną wartość opinii patrona oraz na fakt odbycia wymaganych praktyk, w aspekcie zarzutu nieprzydatności do zawodu. W tym zakresie organ samorządu nie poczynił żadnych ustaleń pozwalających mu na stwierdzenie o nieprzydatności skarżącego do zawodu. Skarżący podkreślał niewskazanie w uchwale na numer wpisu na listę aplikanta ani na jego adres ani na inne dane identyfikacyjne. Uchwałą wymienioną na wstępie Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych utrzymało w mocy zaskarżoną uchwałę. Opisując przebieg postepowania organ odwoławczy zauważył, że skarżący w 2012 r. (będąc na II roku aplikacji) złożył wniosek o usprawiedliwienie nieobecności na kolokwium wyznaczonym w dodatkowym terminie motywując swoją nieobecność stanem zdrowia i problemem komunikacyjny. Wniosek ten został rozpatrzony odmownie z uwagi na brak możliwości wyznaczenia dodatkowego terminu. Prezydium KRRP zwróciło uwagę na opinię członka Rady stwierdzającą zasadność wszczęcia postępowania o skreślenie W. Ś. z listy aplikantów oraz na opinię patrona aplikanta, a także na wyjaśnienia skarżącego zawarte w piśmie z dnia 1 sierpnia 2013 r. dotyczące usprawiedliwienia nieobecności na kolokwium z wnioskiem o zawieszenie postępowania. Zdaniem organu odwoławczego przesłanki wskazane w § 19 ust. 2 i w § 28 ust. 4 Regulaminu w połączeniu z art. 37 ust. 2 ustawy stanowią podstawę do skreślenia aplikanta z listy z powodu nieprzydatności do zawodu. W tym kontekście organ uznał prawidłowości ustaleń organu I instancji co do dwukrotnego niezaliczenia przez aplikanta roku szkoleniowego z jednoczesnym stwierdzeniem jego nieprzydatności do wykonywania zawodu radcy prawnego. Skarżący faktycznie nie zaliczył kolokwium z istotnych dla zawodu radcy prawnego dziedzin prawa, co wskazuje jego stan wiedzy i brak jej pogłębiania. W ocenie organu odwoławczego skarżący niezasadnie zarzucił Radzie OIRP w W. naruszenie podanych w odwołaniu przepisów postępowania, gdyż organ I instancji dokładnie wyjaśnił sprawę przy kompleksowym zgromadzeniu materiału dowodowego z jednoczesnym całościowym jego rozpatrzeniu, mając na względzie obowiązujące przepisy prawa. Wskazując na § 32 ust. 1 zd. pierwsze Regulaminu Prezydium KRRP stwierdziło, że wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania z powodu nieobecności aplikanta na kolokwium (nawet usprawiedliwionej) podlega decyzji dziekana rady, która nie podlega weryfikacji instancyjnej. W aktach sprawy znajduje się formalna odmowa usprawiedliwienia nieobecności aplikanta i przełożenia kolejnego terminu kolokwium z uwagi na brak takiej możliwości, co czyniło także niemożliwym zawieszenia postepowania. Jak podkreślano nie ma znaczenia czy negatywną ocenę z kolokwium aplikant otrzymał za brak wiedzy, czy za nieobecność na kolokwium. W związku z tym aplikant słusznie nie został dopuszczony do powtarzania II roku aplikacji w roku 2013, gdyż takiej możliwości Regulamin nie przewiduje stanowiąc, że w toku aplikacji można powtarzać tylko jeden rok szkoleniowy. Zatem niezaliczenie więcej niż jednego roku szkoleniowego jest podstawą do skreślenia aplikanta z listy i stwierdzenia nieprzydatności aplikanta do zawodu, czego nie neutralizuje pozytywna opinia patrona skarżącego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie W. Ś. wnosił o uchylenie obu uchwał samorządu zawodowego względnie o stwierdzenie nieważności uchwały ostatecznej oraz o zasądzenie kosztów postępowania. Uchwale zarzucił naruszenie przepisów postępowania (art. 6, art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 11, art. 12, art. 15, 77 § 1 i § 4, art. 80, art. 107 § 1 i § 3 oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a.) wskazując na brak wymaganych ustaleń, błędy postępowania administracyjnego, ograniczenie możliwości uczestniczenia w tym postępowaniu, brak kworum w podejmowaniu uchwały przez organ I instancji, rozpoznania przez organ II instancji innej sprawy od będącej przedmiotem postępowania, złe oznaczenie (brak oznaczenia) uchwały organu II instancji, nieprawidłowe uzasadnienie tej uchwały, zarzucając także naruszenie art. 2, art. 7 i art. 32 Konstytucji RP przez prowadzenie postępowania w sposób niebudzący zaufania do organu administracji publicznej, a także zarzucając naruszenie § 19 ust. 2 w zw. z § 28 ust. 4 i w zw. z § 1 ust. 3 pkt 13 Regulaminu przez błędne pojmowanie "roku szkolenia" i "roku aplikacji", art. 37 ust 2 w zw. z art. 32 ust. 1 i ust. 3 w zw. z art. 38 ust. 4 ustawy przez dowolne rozpatrzenie wszystkich istnych w sprawie okoliczności. W ocenie skarżącego organ I instancji błędnie ustalił stan faktyczny, czego nie dostrzegł i nie zweryfikował organ odwoławczy. W tej kwestii skarżący ponownie, jak w odwołaniu przeprowadził wywód co do rozumienia "roku szkolenia" i "roku aplikacji" stwierdzając, że nie doszło do sytuacji, w której aplikant nie zaliczyłby dwukrotnie tego samego roku aplikacji lub roku szkolenia. Organ odwoławczy zdaniem skarżącego nie przeprowadził ponownie analizy uchwały organu I instancji, podzielając jedynie wyrażone w niej poglądy. Obie uchwały natomiast pomijają kwestę cech aplikanta, jego cechy osobowościowe, postawę moralną, etyczną, opinię patrona itp. dla właściwej jego oceny w świetle art. 37 ust. 2 ustawy. Organy samorządu, dla wnikliwego rozpatrzenia sprawy powinny, zdaniem skarżącego, przedstawić całościowo przebieg aplikacji z uwzględnieniem ocen uzyskanych przez aplikanta i opinii patrona o przebiegu aplikacji. Brak takiej analizy przebiegu aplikacji, w ocenie skarżącego, prowadzi do stwierdzenia o dowolności rozstrzygnięcia. Skarżący podkreślał brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym przez uniemożliwienie zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym w związku z niepoinformowaniem strony o tym, jakie to dowody znalazły się w posiadaniu organu i przez nieprzeprowadzenie tych dowodów z udziałem strony. W ocenie skarżącego stan faktyczny ustalony przez oba organy administracji jest różny przez co orzekały one na podstawie dwóch różnych podstaw prawnych. Nadto zdaniem skarżącego organ I instancji podjął uchwałę w niepełnym składzie, a żaden przepis ustawy nie pozwala na relegowaniu aplikanta z listy przez podejmowanie w taki sposób uchwały. Także stwierdzenie organu odwoławczego co do rozpatrzenia wniosku skarżącego w trybie § 32 ust. 1 Regulaminu było wadliwe. Dziekan powinien zbadać sprawę szczegółowo uzasadniając swoją decyzję, dlaczego nie usprawiedliwia nieobecności aplikanta na kolokwium, w szczególności, że decyzja dziekana miała istotne znaczenie dla sytuacji aplikanta. Mimo więc, ze z Regulaminu nie wynika, by taka decyzja dziekana podlegała kontroli instancyjnej, to nie oznacza, iż organ samorządu kontroli instancyjnej tej decyzji nie powinien poddać. W tym miejscu skarżący powrócił do rozumienia "roku szkolenia" i "roku aplikacji" stwierdzając, że "rok szkolenia" zdefiniowany jako "okres pomiędzy 1 stycznia a 31 grudnia danego roku" nie może być utożsamiany z rokiem aplikacji. Rok aplikacji to I, II itd. rok aplikacji w różnych latach szkolenia i można powtarzać jedynie rok aplikacji, a nie rok szkolenia, gdyż ten się zakończył. Z tych względów skarżący nie znalazł się w sytuacji określonej przez § 19 ust. 2 Regulaminu, gdyż nie zaliczono mu jedynie raz I roku aplikacji, który zaliczył w roku szkolenia 2011. Jednocześnie skarżący podkreślał, ze w okresie odbywania aplikacji Regulamin odbywania aplikacji miał różne brzmienie, co uzasadniało stwierdzenie o niemożliwości łączenia jego sytuacji z roku szkolenia 2010 (I rok aplikacji) z niezaliczeniem roku szkolenia w 2012 r. (II rok aplikacji), kiedy obecne brzmienie § 28 ust. 4 Regulaminu (surowsze) zostało wprowadzone dopiero uchwałą KRRP z 12 kwietnia 2011 r., tj. w trakcie powtarzania I roku aplikacji przez skarżącego w roku szkoleniowym 2011. W odpowiedzi na skargę Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych wnosiło o jej oddalenie. Organ podkreślał, że zmiana językowa dokonana w dniu 12 kwietnia 2011 r. w Regulaminie miała na celu uniknięcie wątpliwości interpretacyjnych nie mając charakteru merytorycznego. Wyjaśniając organ odwoławczy stwierdził, że użyte w Regulaminie określenie "rok szkoleniowy" to bliżej nieokreślony rok (jakikolwiek rok), w toku którego aplikant uczestniczy w szkoleniu w ramach odbywanej aplikacji. W związku z tym uniemożliwienie skarżącemu powtarzanie II roku aplikacji w roku szkoleniowym 2013 było uzasadnione, bowiem Regulamin nie przewidywał i nie przewiduje stanowiąc, że w toku aplikacji można powtarzać tylko jeden rok szkoleniowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje; Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Chodzi więc o kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywaną pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słuszności. Sprawy należące do właściwości sądów administracyjnych rozpoznają w pierwszej instancji wojewódzkie sądy administracyjne (art. 3 § 1 ww. ustawy). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż skarga nie ma uzasadnionych podstaw dla jej uwzględnienia. Jest poza sporem, że skarżący nie zaliczył w roku 2010 r. kolokwium z postępowania cywilnego, przez co nie zaliczył pierwszego roku szkoleniowego 2010. W związku z tym wystąpił o warunkowy wpis na II rok aplikacji radcowskiej oraz o dopuszczenie do egzaminu poprawkowego z postępowania cywilnego w roku 2011 i w tymże roku egzamin poprawkowy zdał. Stosownie do uchwały Nr 90/VII/2009 Krajowej Rady Radców Prawnych z 17 października 2009 r. i załącznika do tej uchwały stanowiącego Regulamin aplikacji radcowskiej wydanej na podstawie art. 60 pkt 8 lit. c) ustawy o radcach prawnych, podobnie jak do załącznika do uchwały Nr 271/VIII/2012 KRRP z dnia 6 grudnia 2012 r. (§ 1 ust. 3 pkt 13) rok szkoleniowy, to okres pomiędzy 1 stycznia i 31 grudnia danego roku. Zatem zgodnie z treścią obu Regulaminów skarżący nie zaliczył roku szkoleniowego 2010 ujętego w obu regulaminach jako okres pomiędzy 1 stycznia i 31 grudnia tego roku, zaliczając ten rok szkoleniowy w następnym, 2011 roku. Będąc na aplikacji w roku 2012 skarżący nie zaliczył kolokwium z prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Termin dodatkowy został wyznaczony na dzień 18 grudnia 2012 r., lecz skarżący wystąpił do Dziekana Radu OIRP w W. z podaniem o wyznaczenie innego terminu dodatkowego (w dniach 27 do 31 grudnia 2012 r.) na zaliczenie tego kolokwium wskazując na kłopoty zdrowotne i rodzinne. Zgodnie z § 32 ust. 2 załącznika do uchwały KRRP Nr 90/VII/2009 – w przypadku usprawiedliwionej niemożności uczestniczenia przez aplikanta w kolokwium lub kolokwium poprawkowym, nowy termin nie może być krótszy niż 14 dni od daty kolokwium, do którego aplikant nie przystąpił. Jeżeli zatem skarżący nie przystąpił do kolokwium 18 grudnia 2012 r., to zgodnie z ówczesnym Regulaminem, nowy termin musiałby przypaść nie wcześniej niż na dzień 32 grudnia, a taka data grudniowa nie istnieje. Jednakże należy mieć na względzie, że z dniem 6 grudnia 2012 r. weszła w życie uchwała KRRP Nr 271/VIII/2012 w sprawie Regulaminu, a więc przed wyznaczeniem na 18 grudnia 2012 r. skarżącemu dodatkowego terminu na zdanie kolokwium z prawa pracy i ubezpieczeń społecznych. Zatem jego wniosek o wyznaczenie następnego dodatkowego terminu podlegała rozpatrzeniu przez Dziekana Rady OIRP w W. na podstawie § 32 ust. 4 zdanie ostatnie – nieobecność na kolokwium wyznaczonym w dodatkowym terminie może być usprawiedliwiona wyłącznie w szczególnych przypadkach przez Dziekana na wniosek aplikanta. Przepis ten jednoznacznie określa kompetencje Dziekana Rady nie poddając jednocześnie wydanej przez niego decyzji weryfikacji instancyjnej. Dziekan Rady negatywnie rekomendując wniosek W. Ś. stwierdził, że brak jest terminów kolokwiów z uwagi na zakończenie sesji egzaminacyjnej w 2012 r. Tym samym skarżący nie zaliczył roku szkoleniowego 2012. Zarówno "stary" Regulamin (§ 28 ust. 4), jak i obowiązujący (§ 28 ust. 4) stwierdzają, że w okresie trwania aplikacji można powtarzać tylko jeden rok. Podobnie oba regulaminu w § 19 ust. 2 stanowią, że niezaliczenie więcej niż jednego roku szkoleniowego jest podstawą do stwierdzenia przez właściwą Radę nieprzydatności aplikanta do wykonywania zawodu i skreślenia z listy aplikantów z tego powodu. Powołane przepisy Regulaminu korespondują z przepisami ustawy o radcach prawnych. Zgodnie bowiem z art. 32 ust. 2 ustawy aplikacja radcowska rozpoczyna się 1 stycznia każdego roku i trwa trzy lata, co oznacza, że aplikant nie może powtarzać lat aplikacji ekspisując ów termin trwania aplikacji. Stąd ograniczenie w § 28 ust. 4 Regulaminu co do możliwości powtarzania jedynie jednego roku aplikacji. Natomiast przepis § 19 ust. 2 Regulaminu koresponduje z art. 37 ust. 2 ustawy stanowiącym, że rada okręgowej izby radców prawnych może skreślić aplikanta radcowskiego z listy aplikantów radcowskich, jeżeli stwierdzi jego nieprzydatność do wykonywania zawodu radcy prawnego. Skarżący przykładając istotne znaczenie dla pojmowania określenia "rok szkoleniowy" wywodzi błędne wnioski. Rok szkoleniowy został dookreślony w § 1 pkt 13 Regulaminu jednoznacznie jako "okres pomiędzy 1 stycznia i 31 grudnia danego roku", a więc został zdefiniowany przez przedział czasu w każdym roku kalendarzowym przyjmowanym także jako rok aplikacji, np. 2010, 2011 itd. Na takie pojmowanie roku szkoleniowego wskazuje ostatnia część cytowanego przepisu – "...danego roku". Przepisy Regulaminu nakładając warunek możliwości powtarzania tylko jednego roku szkoleniowego (§ 28 ust. 4) i określając skutek niezaliczenia więcej niż jednego roku szkoleniowego (§ 19 ust. 2) mówią o tym, że ów rok szkoleniowy to okres w danym roku kalendarzowym, w którym odbywa się szkolenie aplikantów przeznaczone na zdobycie wiedzy w konkretnym roku aplikacji (I, II i następne) i z którego to szkolenia aplikanci powinni złożyć kolokwia wykazując się nabyciem wiedzy z tego okresu szkolenia (z tego roku szkoleniowego). Zatem jeżeli w § 28 ust. 4 Regulaminu jest mowa o możliwości powtarzania tylko jednego roku szkoleniowego to znaczy, że chodzi o możliwość powtarzania szkolenia z tego okresu, a nie o powtarzanie okresu kalendarzowego od 1 stycznia do 31 grudnia, gdyż (jak słusznie zauważa skarżący) okres ten upłynął. Takie rozumienie "roku szkoleniowego" daje się wyprowadzić z przepisów Regulaminu w tym m.in. z § 28 ust. 5, który mówi o uczestniczeniu aplikanta powtarzającego rok w zajęciach przewidzianych planem szkolenia w związku z powtarzaniem roku szkolenia. Innymi słowy warunek możliwości powtórzenie jedynie jednego roku szkoleniowego to możliwość powtórzenia nie okresu, który bezpowrotnie miną z zakończeniem się poprzedniego roku kalendarzowego, lecz możliwość powtórzenia niezaliczonego zakresu szkolenia z jednoczesnym obowiązkiem zaliczenia niezaliczonych kolokwiów. Za niezasadne należało uznać zarzuty skarżącego odnoszące się do naruszenia przepisów postępowania. Skarżący został powiadomiony o możliwości złożenia wyjaśnień i wniosków, natomiast organy samorządu zawodowego postępowanie przeprowadziły z uwzględnieniem całej dokumentacji dotyczącej przebiegu aplikacji skarżącego, na co wskazuje materiał dowodowy załączony do akt sprawy. Brak było także podstawy do przyjęcia za zasadny zarzut skarżącego o nieprawidłowym podjęciu uchwały przez organ I instancji. Zgodnie z art. 45 ustawy o radcach prawnych organy samorządu podejmują uchwały w obecności co najmniej połowy członków danego organu, a uchwała Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. została podjęta jedynie przy nieobecności jednego z jej członka, zatem zgodnie z art. 45 ustawy. W tych warunkach Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.