VI SA/Wa 1427/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2014 r. sprawy ze skargi W. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego W. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Zaskarżoną decyzją z [...] marca 2013 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej organ), działając na podstawie art. 154 ust. 6 ustawy z 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm. – dalej ustawa o świadczeniach) oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 16 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm. - dalej k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania W. R. (dalej skarżący), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia (dalej organ I instancji) z [...] grudnia 2012 r. oddalającą odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: Podstawowa Opieka Zdrowotna, w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 50 000 osób o kodzie postępowania numer [...]. Jak wynika z akt sprawy, [...]Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert o udzielenie świadczenia opieki zdrowotnej w zakresie: świadczenia nocnej i świątecznej opieki zdrowotnej na obszarze zabezpieczenia do 50 000 osób na okres od 1 stycznia 2013 r. do 31 grudnia 2015 r. Do konkursu zostały złożone dwie oferty, w tym jedną z nich złożył W. R. prowadzący N. w miejscowości G.. Komisja konkursowa w części jawnej konkursu zgodnie z art. 142 ust. 2 pkt 1 ustawy o świadczeniach stwierdziła prawidłowość ogłoszenia konkursu oraz liczbę złożonych ofert. Po przeprowadzeniu kontroli u obu oferentów, do dalszego postępowania przyjęła 2 oferty. Z rankingu otwarcia przedmiotowego postępowania wynika, iż oferta skarżącego zajęła 2 pozycję, z łączną liczbą 77,95 punktów, w tym za: • ofertę cenową - 32,95 punktów, • kompleksowość - 12,00 punktów, • jakość - 28,00 punktów, • dostępność - 5,00 punktów. W dniu [...] grudnia 2012 r. została u skarżącego przeprowadzona kontrola, w wyniku której stwierdzono, że informacje przekazane w ofercie konkursowej dotyczące zapewnienia diagnostyki laboratoryjnej w lokalizacji nie są zgodne ze stanem faktycznym. Komisja konkursowa przeprowadziła negocjacje ze świadczeniodawcą w dniu [...] grudnia 2012 r., w wyniku których ustalono wartość ryczałtu miesięcznego oraz liczbę planowanych świadczeń. Świadczeniodawca został zaproszony na negocjacje w dniu [...] grudnia 2012 r. (zał. Nr 29). Kolejne negocjacje wyznaczono na dzień [...] grudnia 2012 r. skarżący nie pojawił się na nich osobiście, przedstawił oświadczenie, w którym poinformował organ, iż w związku z wykonywaniem swoich obowiązków wobec pacjentów nie może stawić się celem złożenia podpisu pod protokołem końcowym z negocjacji oraz podtrzymał swoje stanowisko w sprawie (pismo z 26 grudnia 2012 r.). Komisja konkursowa [...] grudnia 2012 r. rozstrzygając konkurs nie wybrała oferty skarżącego ze względu na uzyskaną w postępowaniu liczbę punktów w łącznej wysokości 74,98 i uwzględniła ofertę drugiego oferenta, który uzyskał większą ilość punktów. Pismem z [...] grudnia 2012 r., skarżący wniósł odwołanie od rozstrzygnięcia konkursu ofert. W uzasadnieniu podniósł kwestię kontroli przeprowadzonej w planowanym miejscu udzielania świadczeń w pomieszczeniach przeznaczonych do wykonywania czynności laboratoryjnych. Podniósł ponadto, że nie otrzymał możliwości odniesienia się do wyników kontroli poprzez złożenie protestu przed ogłoszeniem rozstrzygnięcia konkursu, dlatego też zażądał odwołania wyników konkursu. Decyzją z [...] grudnia 2012 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w [...] oddalił odwołanie skarżącego. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa powszechnie obowiązującego jak i zarządzeniami Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców były jawne i nie były zmieniane w trakcie postępowania konkursowego. W wyniku przeprowadzenia postępowania konkursowego wybrana została najlepsza oferta. Komisja konkursowa przeprowadziła kontrolę u oferentów. Podczas kontroli w miejscu udzielania świadczeń przez skarżącego, stwierdzono że badania laboratoryjne są wykonywane w (...) w pomieszczeniach piwnicznych, nieklimatyzowanych przez pielęgniarkę POZ nie posiadającą uprawnień do autoryzacji wyników badań laboratoryjnych (...). Od powyższej decyzji, skarżący złożył odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia w którym podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie. Podkreślił, iż nie otrzymał możliwości odniesienia się do wyników kontroli przed ogłoszeniem wyniku konkursu. Odnosząc się do przebiegu negocjacji podkreślił, że nie został poinformowany o spotkaniu w dniu [...] grudnia 2013 r. w celu przeprowadzenia dodatkowych negocjacji, lecz jedynie w celu podpisania protokołu negocjacji. Decyzją z [...] marca 2013 r. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu organ stwierdził, iż postępowanie przeprowadzone zostało zgodnie z zasadami określonymi w ustawie o świadczeniach, z warunkami postępowania oraz warunkami zawierania umów. Wszystkie kryteria oceny ofert zostały w trakcie konkursu rozpatrzone i uwzględnione zgodnie z zasadami zawartymi w odnośnych zarządzeniach Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Komisja konkursowa w ramach postępowania konkursowego stosowała te same zasady i przepisy prawa wobec wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. W postępowaniu nie doszło do naruszenia zasady równego traktowania podmiotów od momentu ogłoszenia postępowania aż do momentu jego rozstrzygnięcia. Odnosząc się do nie spełnienia przez skarżącego warunków niezbędnych do uzyskania dodatkowych punktów rankingowych na podstawie załącznika nr 1 zarządzenia Nr 54/2011/DSOZ ze zm., za posiadanie diagnostyki laboratoryjnej w lokalizacji miejsca udzielania świadczeń, organ wziął pod uwagę wyniki kontroli przeprowadzonej u świadczeniodawcy. Podkreślił, że zarządzenie Prezesa NFZ dotyczy zapewnienia diagnostyki laboratoryjnej a więc świadczeń realizowanych przez medyczne laboratorium diagnostyczne, które jest wpisane do ewidencji Krajowej Rady Diagnostów Laboratoryjnych, zgodnie z art. 19. ust 1 ustawy z 27 lipca 2001 r. o diagnostyce laboratoryjnej (t.j.: Dz. U. z 2004 r. Nr 144, poz. 1529 z zm.). Zdaniem organu, skarżący powinien przedstawić dowód na posiadanie odpowiedniej komórki zarejestrowanej w Rejestrze Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą, okazać pomieszczenia i sprzęt spełniający warunki wynikające z ww. przepisów lub umowę podwykonawstwa z medycznym laboratorium diagnostycznym w miejscu lokalizacji. Odnosząc się do zarzutu braku udziału skarżącego w negocjacjach, które odbyły się [...] grudnia 2012 r. organ zaznaczył, iż świadczeniodawca pismem nadanym faxem [...] grudnia 2012 r. poinformował organ o swojej nieobecności jednocześnie stwierdził, iż swoje stanowisko podtrzymuję. Powyższe, w ocenie organu oznacza, iż skarżący wiedział, że spotkanie z komisją konkursową nie ma na celu jedynie podpisanie protokołu z negocjacji, ale również udział w tych negocjacjach z możliwością zmiany dotychczas oferowanej wartości ryczałtu miesięcznego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skarżący wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucił organowi: 1. naruszenie art. 7 w zw. z art. 77 i 107, a w szczególności art. 107 § 3 k.p.a., poprzez nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący zebranych dowodów, brak wskazania w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podstaw faktycznych jej wydania oraz brak odniesienia się do zarzutów skarżącego dotyczących naruszenia art. 153 ustawy o świadczeniach; 2. rażące naruszenie art. 153 ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach poprzez rozstrzygniecie postępowania mimo złożenia przez skarżącego protestu od czynności komisji; 3. naruszenie art. 1 w zw. z art. 2 ustawy o diagnostyce laboratoryjnej poprzez uznanie, iż skarżący nie zapewnia diagnostyki laboratoryjnej mimo iż ustawa ta nie definiuje pojęcia diagnostyki laboratoryjnej; 4. naruszenie art. 134 ustawy o świadczeniach poprzez nierównoprawne traktowanie wszystkich świadczeniodawców w postępowaniu o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenie postępowania w sposób nie gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji; 5. naruszenie zapisów art. 2 w zw. z art. 48 ust. 2 litera d) Dyrektywy 2004/18/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z 31 marca 2004 r. w sprawie koordynacji procedur udzielania zamówień publicznych na roboty budowlane, dostawy i usługi z 31-3-2004 (DY) Dz. UE L 134 z 30.04.2004, s. 114, poprzez nierównoprawne traktowanie wszystkich świadczeniodawców w postępowaniu o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzenie postępowania w sposób nie gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. W uzasadnieniu skargi skarżący podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie jednocześnie odwołał się do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lutego 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 1892/11 wskazując, iż powyższe rozstrzygniecie zapadło w tożsamy stan faktycznym. Na potrzeby uzasadnienia skargi, skarżący przedstawił obszerne fragmenty uzasadnienia ww. orzeczenia. Reasumując stwierdził, iż uniemożliwienie skarżącemu złożenia protestu od wyników kontroli z jednoczesnym oparciem rozstrzygnięcia na ustaleniach takiej kontroli stanowi rażące naruszenie prawa. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona albowiem przy wydaniu zaskarżonej decyzji doszło do naruszenia przepisów prawa. Z art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach wynika, że świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154. Do katalogu tych środków należy umotywowany protest, który w toku wymienionego postępowania i do czasu jego zakończenia, oferent może złożyć do komisji w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności (art. 153 ust. 1). Protest złożony po terminie komisja pozostawia bez rozpatrzenia (ust. 4). Informację o wniesieniu protestu i jego rozstrzygnięciu zamieszcza się na tablicy ogłoszeń oraz na stronie internetowej właściwego oddziału wojewódzkiego Funduszu, a w przypadku uwzględnienia protestu komisja powtarza zaskarżoną czynność (ust. 5 – 6). Określając warunki skorzystania ze środków odwoławczych, o których mowa w art. 152 ustawy o świadczeniach, Sąd orzekający w niniejszej sprawie, w pełni akceptuje wykładnię pojęcia "uszczerbku interesu prawnego", zaprezentowaną w uzasadnieniu prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 14 lutego 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 1892/11, jaki zapadł w sprawie tożsamej ze sprawą będącą obecnie przedmiotem zainteresowania Sądu. W uzasadnieniu ww. orzeczenia Sąd dokonując analizy pojęcia "uszczerbku interesu prawnego" odwołał się do ustawy o zamówieniach publicznych. Zaznaczył również, iż w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie stosuje się przepisów o zamówieniach publicznych (art. 138 ustawy), nie ma jednak przeszkód, aby w analizie pojęcia występującego na gruncie innej ustawy posłużyć się argumentacją wypracowaną przez piśmiennictwo prawnicze i orzecznictwo, w takim zakresie, w jakim może ono mieć zastosowanie w odniesieniu do stosowania przepisu art. 152 w zw. z art. 154 ustawy o świadczeniach. Skład orzekający podkreślił, iż zgodnie z dyrektywą wykładni językowej, jeżeli określony termin należy do terminów specyficznych w określonej dziedzinie wiedzy, to należy przyjąć, iż termin ten ma takie znaczenie, jak w tych dziedzinach (domniemanie znaczenia specjalnego). Odwołując się do piśmiennictwa i judykatury odnoszącej się do zamówień publicznych, Sąd podkreślił, iż istotą badania uszczerbku interesu prawnego jest ustalenie czy na skutek naruszenia prawa nie nastąpił uszczerbek w możliwości uzyskania zamówienia, nie zaś jakikolwiek uszczerbek w interesie prawnym wykonawcy (v. M. Stachowiak, J. Jerzykowski, W. Dzierżanowski, Prawo zamówień publicznych. Komentarz, LEX, 2007, wyd. III). Podobny, bardziej ogólny pogląd zaprezentował Europejski Trybunał Sprawiedliwości w wyroku z 11 stycznia 2005 r. w sprawie C-26/03 Stadt Halle i RPL Recyclingpark Lochau GmbH v. Arbeitsgemeinschaft Thermische Restabfall-und Energieverwertungsanlage TREA Leuna, Zb. Orz. 2005, s. I-00001: "Możliwość zaskarżenia przysługuje każdemu podmiotowi, który ma lub miał interes w uzyskaniu danego zamówienia publicznego i w przypadku gdy taki podmiot dozna uszczerbku lub zagraża mu doznanie uszczerbku w wyniku zarzucanego naruszenia (...)". Konkludując, do uszczerbku interesu prawnego uczestnika postępowania w procedurze zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej dojść może wówczas, gdy naruszenie zasad postępowania, tj. konkretnego przepisu prawa przez podmiot prowadzący postępowanie, ma wpływ na ocenę możliwości zawarcia umowy o świadczenie takich usług. Takie ujęcie uszczerbku interesu prawnego w postępowaniu zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej determinuje sposób postępowania organu administracyjnego, do obowiązków którego będzie należało zbadanie okoliczności podnoszonych w ramach postępowania, a następnie ocena, czy i w jakim zakresie naruszenie to realnie spowodowało doznanie takiego uszczerbku. Nałożony z organ obowiązek zapewnienia świadczeń zdrowotnych, których celem jest zachowanie zdrowia, zapobieganie chorobom i urazom, wczesne wykrywanie chorób, leczenie, pielęgnacja oraz zapobieganie niepełnosprawności i jej ograniczanie (art. 15 ust. 1 ustawy o świadczeniach), w odniesieniu do świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, realizowany jest przez zapewnienie im równego traktowania i prowadzenia postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji (art. 134 ustawy o świadczeniach). Spełnienie tych standardów w możliwie najwyższym stopniu stanowi bowiem gwarancję, że realizacja podmiotowych praw określonych w art. 68 ust. 1 i 2 Konstytucji RP, będzie wynikiem wyboru najlepszej możliwej oferty. Kontrola zaś zachowania tych standardów we wcześniejszych fazach postępowania o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej odbywa się w postępowaniu administracyjnym w oparciu o zasady i reguły obowiązujące w kodeksie postępowania administracyjnego. Zadaniem organu, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również, po wyjaśnieniu tej podstawowej kwestii, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. Nie chodzi zatem w postępowaniu administracyjnym o ponawianie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz dokonanie przez organ kontroli tego postępowania pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa poprzez ustosunkowanie się do zgłoszonych zarzutów, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego rozumiany jako uszczerbek w możliwości wyboru lepszej oferty. Należy podkreślić, iż interes prawny świadczeniodawcy należy oceniać przez pryzmat konkretnego postępowania i możliwości zawarcia umowy przez tego świadczeniodawcę. Należy mieć tutaj na względzie, że konkurs ofert w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest trybem eliminacyjno-konkurencyjnym. Oznacza to na ogół, że oferty niepodlegające odrzuceniu uszeregowywane są w ramach tzw. listy rankingowej od oferty najkorzystniejszej do oferty z najniższą liczbą punktów. Wyborowi podlegają oferty, które uzyskują określoną liczbę punktów. W związku z tym posiadanie interesu prawnego związane jest z oceną, czy naruszenie określonych zasad postępowania powoduje to, że świadczeniodawca pozbawiony jest możliwości zawarcia umowy. Jak już wcześniej wskazano, jeden z zarzutów skargi dotyczył pozbawienia strony możliwości złożenia protestu od wyników kontroli przeprowadzonej u oferenta przez komisje konkursową. Jak wynika z akt niniejszej sprawy [...] grudnia 2012 r. komisja konkursowa przeprowadziła kontrolę miejsca udzielenia świadczeń. W tym też dniu, skarżący został zaproszony do negocjacji, które miały odbyć się [...] grudnia 2012 r. o godzinie 14.00 (zał. Nr 29). W dniu [...] grudnia 2012 r. wręczono skarżącemu protokół kontroli (zał. Nr 25). W dniu [...] grudnia 2012 r. przeprowadzono ze skarżącym negocjacje, w wyniku których ustalono wartość ryczałtu miesięcznego oraz liczbę planowanych świadczeń (zał. Nr 30). W dniu [...] grudnia 2012 r. sporządzono protokół końcowy z negocjacji (zał. Nr 31), który nie został podpisany przez skarżącego. W oświadczeniu z [...] grudnia 2012 r. skarżący usprawiedliwił swoją nieobecność przy podpisaniu protokołu końcowego, podtrzymując jednocześnie dotychczasowe stanowisko w sprawie. Tego samego dnia ogłoszono wynik konkursu ofert (zał. Nr 36). Powyższe bezsprzecznie wskazuje, iż w sprawie doszło do naruszenia art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Zgodnie z art. 153 ust. 1 ustawy o świadczeniach w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, do czasu zakończenia postępowania, oferent może złożyć do komisji umotywowany protest w terminie 7 dni roboczych od dnia dokonania zaskarżonej czynności. Złożenie protestu jest prawem oferenta i na jego realizację ustawodawca przewidział określony termin do zachowania, którego winien zastosować się nie tylko uprawniony ale również i organ. Postępowanie w sprawie protestu nie ma żadnych związków z uregulowaną w art. 154 ustawy o świadczeniach instytucją odwołania dotyczącego rozstrzygnięcia postępowania. Protest należy do tych środków odwoławczych, które składa się w toku postępowania, i jest skierowany do komisji konkursowej, czyli organu prowadzącego postępowanie. W przypadku złożenia protestu postępowanie, co do zasady, ulega zawieszeniu i komisja rozstrzyga protest, uwzględniając go lub nie uwzględniając. W rozpoznawanej sprawie ustawowy termin 7 dni, dający prawo skarżącemu do złożenia protestu dotyczącego przeprowadzonej kontroli, nie został zachowany, albowiem rozstrzygnięcie postępowania nastąpiło przed jego upływem co nie jest sporne. Bez wpływu na powyższe naruszenie pozostaje oświadczenie organu, iż powyższe wynikało z konieczności dotrzymania terminu rozstrzygnięcia konkursu ofert określonego w ogłoszeniu najpóźniej na dzień [...] grudnia 2012 r. Pismem z [...] grudnia 2012 r. (k. 29a i 29b akt administracyjnych) skarżący, wniósł zastrzeżenia do protokołu kontroli oferenta. Organ nie odniósł się do twierdzeń strony pozostawiając pismo w aktach sprawy bez odpowiedzi. Zgodnie z art. 134 ustawy o świadczeniach Narodowy Fundusz Zdrowia zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie wszystkim świadczeniodawcom biorącym udział w postępowaniu o zawarcie umów, jak również postępowanie musi być przeprowadzone z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji. Organy, nie ustosunkowując się szczegółowo do istoty podnoszonych przez skarżącego zarzutów, nie wykazały, że konkurs przeprowadzono w warunkach poszanowania opisanej wyżej zasady równego traktowania wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu o zawarcie przedmiotowej umowy. Z tego względu brak jest podstaw do oceny przez Sąd, czy w toku konkursu zapewniono równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzono postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, a także czy w konsekwencji prawidłowo porównano oferty (art.134 i art. 148 ustawy o świadczeniach). W ocenie Sądu, organy naruszyły również zasady postępowania w tym art. 7 i 77 k.p.a., wobec braku dokładnego wyjaśnienia sprawy i wobec braku wyczerpującego rozpatrzenia materiału dowodowego. Podkreślić należy, że wyrażona w art. 7 k.p.a. zasada prawdy obiektywnej zobowiązuje organy administracji publicznej prowadzące postępowanie do zebrania i rozpatrzenia całości materiału dowodowego, w taki sposób, by ustalone na jego podstawie okoliczności faktyczne mające istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, odpowiadały rzeczywistości i mogły stać się podstawą prawidłowego zastosowania przepisów prawa materialnego. Natomiast zasada wskazana w przepisie art. 77 § 1 k.p.a. nakłada na organy obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego na podstawie całościowo zebranego materiału dowodowego. Tylko realizując powyższe zasady organ prowadząc postępowanie administracyjne może trafnie ocenić istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i prawidłowo rozstrzygnąć o prawach strony. Stosownie bowiem do treści art. 107 § 3 k.p.a. i art. 7 k.p.a. w sytuacji, w której strona postępowania przypisuje określonym zdarzeniom, faktom czy okolicznościom decydujące dla wyniku sprawy znaczenie, organ ma obowiązek odnieść się w uzasadnieniu w sposób rzeczywisty do przedstawionych argumentów, w przeciwnym razie postępowanie organu będzie naruszać prawo i uchybiać zasadzie przekonywania i wyjaśniania sformułowanej w art. 11 k.p.a. Wskazanie podstawy prawnej decyzji, przytoczenie przepisów prawa polega nie tylko na obowiązku powołania podstawy prawnej, ale także na wszechstronnym wyjaśnieniu, dlaczego organ orzekający zastosował określony przepis - rozstrzygając sprawę, względnie też, dlaczego przyjął daną wykładnię, gdy strona przedstawiła wykładnię odmienną. Powyższe uchybienia stanowią zatem o naruszeniu zasady określonej w art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Ma to bowiem istotny wpływ na właściwą ocenę obu ofert, uzasadnia wątpliwości skarżącego, czy nie została naruszona zasada równego traktowania świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i prowadzone postępowanie gwarantowało zachowanie uczciwej konkurencji. Biorąc pod uwagę konieczność ponownego przeprowadzenia postępowania administracyjnego Sąd nie odniósł się do pozostałych zarzutów podniesionych w skardze uznając, iż zajmowanie stanowiska odnośnie trafności rozstrzygnięcia zawartego w uchylonej decyzji jest przedwczesne. Sądy administracyjne badając prawidłowości decyzji wydanych przez dyrektora oddziału wojewódzkiego i Prezesa Funduszu nie orzekają merytorycznie, a jedynie kasacyjnie. Skutkiem tego jest, że w przypadku gdy Sąd stwierdzi wadliwość decyzji polegającą na nienależytym wyjaśnieniu wszystkich okoliczności sprawy, w wyroku nie przesądzona pozostaje kwestia prawidłowości prowadzonego postępowania w sprawie zawarcia umowy, a jedynie nieprawidłowość wydania decyzji administracyjnej. Rozpoznając sprawę ponownie organy powinny dokonać szczegółowej analizy pod kątem tego, czy doszło do naruszenia wyżej opisanych zasad postępowania i czy skutkiem tego doznał uszczerbku interes prawny skarżącego, w rozumieniu wskazanym przez Sąd. W tym stanie rzeczy uzasadnione było uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej p.p.s.a.) O niewykonywaniu uchylonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. O kosztach sądowych orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.