VI SA/Wa 1441/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędzia WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant st. ref. Renata Lewandowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 listopada 2013 r. sprawy ze skargi T. [...] Indie na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie prawa ochronnego na znak towarowy słowny [...] oddala skargę W dniu [...] lutego 2008 r. T. z siedzibą w B. (dalej skarżąca/zgłaszający) zgłosiła, w celu uzyskania prawa ochronnego, znak towarowy słowny TATA XENON przeznaczony do oznaczania towarów z klasy 12 - pojazdy lądowe i części do nich zawarte w klasie 12. W wyniku przeprowadzonego badania Urząd Patentowy uznał, że zgłoszony znak jest podobny do wspólnotowego znaku towarowego słownego XENON oznaczonego numerem [...] zarejestrowanego na rzecz C. USA INC, O., Stany Zjednoczone Ameryki, z pierwszeństwem od dnia 30 października 1998 r. i pozostaje w kolizji z tym znakiem z powodu podobieństwa towarów zawartych w klasie 12. Pismem z 17 kwietnia 2009 r. organ powiadomił zgłaszającego o przedmiotowej kolizji i wyznaczył termin dwóch miesięcy na zajecie stanowiska co do zebranych dowodów i materiałów mogących świadczyć o istnieniu przeszkód do uzyskania prawa ochronnego. W piśmie z 25 czerwca 2009 r. zgłaszający podniósł, iż w jego ocenie, porównywane znaki różnią się od siebie pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym, w stopniu wyłączającym ryzyko wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd, co do źródła pochodzenia towarów nim oznaczanych. Znaki różnią się liczbą wyrazów, pisownią, ilością liter, dlatego też wizualnie będą z łatwością odróżniane przez przeciętnych odbiorców. Różnice występują również na poziomie znaczeniowym, bowiem znak TATA XENON składa się z wyrazu "tata", który został zaczerpnięty z nazwy zgłaszającego oraz wyrazu "xenon", który występuje powszechnie w języku polskim, zaś przeciwstawione oznaczenie składa się wyłącznie z wyrazu "xenon". Ze względu na opisowy charakter słowa "xenon", znak wspólnotowy należy do kategorii znaków słabych. W znaku TATA XENON dominującym elementem jest wyraz "tata", natomiast element "xenon", w kontekście towarów nim sygnowanych, postrzegany będzie jako pozbawiony istotnej mocy odróżniającej. Zgłaszający podkreślił, że co prawda towary oznaczane przeciwstawionymi znakami są podobne, jednakże ze względu na różnice zachodzące między samymi znakami ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, co do źródła pochodzenia towarów nimi oznaczanych jest wykluczone. Szansa wprowadzenia w błąd przeciętnych odbiorców nie zachodzi również ze względu na pozycję zgłaszającego na rynku motoryzacyjnym. Zgłaszający zaznaczył, że prawo ochronne na znak towarowy XENON [...] wygasło i nie zostało przedłużone, tym samym ewentualne ryzyko wprowadzenia w błąd zostało zniwelowane. Zgłaszający nadmienił, że zgłosił swój znak w Urzędzie Patentowym zaledwie pół roku przed wygaśnięciem znaku wspólnotowego. Decyzją z [...] lutego 2012 r. znak: [...] organ odmówił zgłaszającemu udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowny TATA XENON. W ocenie organu podobieństwo przeciwstawionych znaków wynika z identyczności elementu słownego "xennon", który jest jedynym elementem w znaku wspólnotowym XENNON [...] oraz występuje w znaku TATA XENNON [...]. Przyjmując w badanym znaku za element dominujący słowo "tata", organ podkreślił, iż słowo "xennon" nie jest pozbawione istotnej mocy odróżniającej bowiem nie nawiązuje bezpośrednio, w przeświadczeniu przeciętnego odbiorcy pojazdów do rodzaju oświetlenie (jak wskazuje zgłaszający), lecz stanowi dodatek fantazyjny do sława "tata". Identyczność elementu "xennon" powoduje, że znaki – wspólnotowy i krajowy – są podobne wizualnie. Z punku widzenia przeciętnego odbiorcy, dla oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków nie mają istotnego znaczenia równice występujące między tymi znakami w warstwach: fonetycznej i znaczeniowej. Podobieństwo wizualne przesądza o podobieństwie obu porównywanych oznaczeń. Towary sygnowane przeciwstawionymi znakami przeznaczone są dla tej samej grupy odbiorców (kierowcy pojazdów), spełniają te same potrzeby, rozprowadzane są w ten sam sposób. Organ nadmienił, iż w dniu zgłoszenia znaku TATA XENNON [...] znak XENNON [...] korzystał z ochrony i z punktu widzenia oceny przesłanek wskazanych w tymże przepisie nie ma znaczenia, że ochrona znaku wspólnotowego nie została przedłużona. Organ zaznaczył również, że ochrona znaku wspólnotowego XENNON [...] rozciąga się na wszystkie towary zarejestrowane dla tego znaku i dotyczy terytorium całej Unii Europejskie dlatego też, wbrew twierdzeniom zgłaszającego, brak w Unii Europejskie placówek handlowych uprawnionego do znaku towarowego XENNON [...] pozostaje bez wpływu na ryzyko konfuzji. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zgłaszający wnosząc o uchylenie ww. decyzji zarzucił organowi naruszenie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003 r., Nr 119, poz. 1117 ze zm. – dalej p.w.p.) oraz art. 7, 77 § 1, 78 i 107 § 3 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej k.p.a.). W uzasadnieniu wniosku przywołując argumentację wskazaną w treści pisma z 25 czerwca 2009 r. podkreślił, iż w jego ocenie, dokonana przez organ analiza w zakresie podobieństwa samych oznaczeń oraz ryzyka wprowadzenia przeciętnych odbiorców w błąd, co do źródła pochodzenia sygnowanych za ich pomocą towarów i usług nie uwzględniła wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Zdaniem zgłaszającego, twierdzenie organu, iż element "XENNON" jest elementem dominującym w oznaczeniu TATA XENNON jest nieuzasadnione. Słowo "xennon" występuje w języku polskim i ma konkretne znaczenie. Na tej podstawie można zasadnie uznać, iż wyraz "xenon" posiada silną konotację z towarami, do oznaczania których został wykorzystany. Z uwagi na fakt, iż ksenon, jest rodzajem gazu, wykorzystywany jest w oświetleniu ksenonowym, powszechnie stosowanym w pojazdach lądowych, słowo "XENNON" użyte w znaku towarowym służącym do oznaczenia właśnie takich towarów i części do nich, wywoła u przeciętnego odbiorcy skojarzenie z konkretnym rodzajem oświetlenia. Zgłaszający nadmienił, iż odbiorcami towarów lub usług oznaczonych spornymi znakami towarowymi są z jednej strony nabywcy pojazdów lądowych a z drugiej strony podmioty wyspecjalizowane w sprzedaży, naprawie lub konserwacji tych pojazdów. Tym samym w sposób uzasadniony należy się spodziewać, iż zdefiniowany w ten sposób przeciętny odbiorca postrzegać będzie element "XENNON" jako nawiązujący do rodzaju oświetlenia wykorzystywanego w pojazdach lądowych. Na potwierdzenie znaczenia słowa "xenon" oraz nieużywania znaku przez uprawnionego do przeciwstawionego znaku do akt sprawy dołączono wydruki obrazów ze stron internetowych. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, decyzją z [...] marca 2013 r. znak [...] organ utrzymał w mocy decyzję z [...] lutego 2012 r. Wskazując na treść art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. organ podkreślił, iż towary oznaczone znakiem TATA XENNON [...] zawarte w klasie 12 (pojazdy lądowe i części do nich zawarte w klasie 12) są identyczne lub podobne do towarów zawartych w tej samej klasie, oznaczonych znakiem wspólnotowym XENON [...] takich jak vehicles, automotive replacement parts and body accessories namely spoiłers, ground effect kits, body parts and suspensions (pojazdy, części zamienne do samochodów i główne akcesoria mianowicie spoilery, zestawy efektu przyziemienia, główne części i zawieszenia). Towarami identycznymi są w szczególności pojazdy lądowe (desygnaty zbioru pojazdy lądowe zawierają się w zbiorze pojazdy) oraz części samochodowe (wszystkie części i akcesoria samochodowe oznaczone znakiem wspólnotowym mieszczą się w kategorii "części do pojazdów lądowych"). Ze względu na komplementarność towarami podobnymi są pojazdy oraz części do pojazdów. W ocenie organu z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy towary te mogą pochodzić od jednego przedsiębiorcy. Są to towary jednorodzajowe, przeznaczone dla tego samego kręgu odbiorców oraz rozprowadzane są w podobny sposób. Podobieństwo przeciwstawionych znaków, wynika z identyczności elementu słownego "XENNON", który stanowi jedyny element w znaku wspólnotowym XENON [...] oraz występuje w znaku TATA XENON. Organ zgodził się z argumentacją strony, iż elementem odróżniającym w badanym znaku jest słowo "tata". Jednakże słowo "xenon" nie jest pozbawione, istotnej mocy odróżniającej, bowiem stanowi dodatek fantazyjny do słowa "tata". Identyczność elementu "XENNON" powoduje, że przeciwstawione znaki są podobne wizualnie a zatem z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, dla oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków nie maja znaczenia różnice wskazane przez zgłaszającego w warstwach: fonetycznej i znaczeniowej. Podobieństwo wizualne przesądza o podobieństwie obu porównywanych oznaczeń. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów postępowania organ uznał je za bezzasadne. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie decyzji z [...] marca 2013 r. oraz utrzymanej nią w mocy decyzji z [...] lutego 2012 r. Organowi zarzuciła: 1. naruszenie przepisów postępowania, tj.: a. art. 7, art. 77 § 1, art. 80 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p., w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na niepodjęciu przez organ wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i uwzględnienia słusznego interesu skarżącej; b. art. 8 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 252 p.w.p, w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy, polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji; 2. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.: art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w stanie faktycznym przedmiotowej sprawy w sposób mający wpływ na jej wynik. W uzasadnieniu skargi skarżąca w dużej mierze powieliła argumentację prezentowaną w toku postępowania administracyjnego. Akceptując zaprezentowaną przez organ wykładnię art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. wskazała, iż dokonana przez organ analiza konfuzyjnego podobieństwa towarów, do oznaczenia których przeznaczone zostały znaki towarowe XENNON [...] oraz TATA XENNON [...] nie uwzględnia wszystkich okoliczności istotnych z punktu widzenia rozpatrywanego przypadku. Wydając zaskarżoną decyzję organ nie wziął pod uwagę argumentów skarżącej zawartych w pismach z 26 czerwca 2009 r. oraz 17 kwietnia 2012 r. jak również okoliczności niewprowadzania przez uprawnionego do znaku towarowego XENNON [...] towarów oznaczonych tym znakiem na rynek europejski, w tym rynek Polski. Jak podkreśliła skarżąca, towary oznaczone znakiem XENNON [...]nie były dostępne na rynku europejskim co najmniej 2 lata przed datą zgłoszenia znaku towarowego słownego TATA XENNON [...]. Powyższa okoliczność, w ocenie skarżącej, w sposób relatywny przekłada się na eliminację ryzyka konfuzji przy ocenie konfuzyjnego podobieństwa towarów. Odnosząc się do dokonanej przez organ analizy w zakresie podobieństwa samych oznaczeń XENNON i TATA XENNON, skarżąca podniosła, iż w jej ocenie, organ błędnie przyjął, iż punktem wyjścia dla oceny charakteru odróżniającego elementu "xennon" jest znaczenie tego sława wskazane w Słowniku Języka Polskiego PWN. Dokonana przez organ ocena charakteru odróżniającego wyrazu "ksenon" wyłącznie z punktu widzenia definicji językowej nie odpowiada rzeczywistemu postrzeganiu tego słowa przez przeciętnych odbiorców towarów, do oznaczenia których został wykorzystany w warunkach obrotu rynkowego tymi towarami. Zdaniem skarżącej, organ błędnie przyjął, iż element "XENNON" posiada charakter fantazyjny, jak wynika z dowodów przywołanych w ramach postępowania, wyraz ten będzie postrzegany w bezpośredniej konotacji z oświetleniem samochodowym, co potwierdza tezę o jego niskiej zdolności odróżniającej. Za nieuzasadnioną skarżąca uznała również konkluzję organu odmawiającą uznania znacznej zdolności odróżniającej elementowi "TATA", z uwagi na fakt, iż samochody pod tą marką sprzedawane były w Polsce od 1 września 2008 r. W ocenie skarżącej, uzależnienie znajomości marki TATA od faktu dostępności sygnowanych tą marką samochodów na rynku w Polsce jest niespójne z innymi informacjami na temat skarżącej, przedstawionymi w piśmie z 25 czerwca 2009 r. dotyczącymi m.in. jej pozycji na rynku motoryzacyjnym. Skarżąca podniosła również, iż organ nie dokonał pogłębionej analizy spornych znaków na okoliczność możliwości ryzyka wprowadzania w błąd odbiorców. Nawiązując do wysokiego poziomu uwagi przeciętnych odbiorców skarżąca podniosła, iż ocena ryzyka wprowadzenia w błąd powinna opierać się na uwzględnieniu słabej zdolności odróżniającej elementu "XENNON" oraz faktu związanego z niewprowadzeniem do obrotu towarów przez uprawnionego do wcześniejszego znaku towarowego XENNON [...] na rynek europejski. Brak używania w ocenie skarżącej stanowi okoliczność eliminującą ryzyko wystąpienia konfuzji w obrocie. W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy wnosił o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Rozstrzygnięcie dokonane przez Urząd Patentowy jest prawidłowe i nie narusza obowiązującego w tym zakresie prawa ani metodologii porównywania znaków towarowych, uznanych w nauce prawa i praktyce, a argumenty zawarte w skardze zasadności tego rozstrzygnięcia nie podważają. Materialnoprawną podstawą zaskarżonej decyzji jest art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., zgodnie z którym nie udziela się prawa ochronnego na znak towarowy identyczny lub podobny do znaku towarowego, na który udzielono prawa ochronnego lub zgłoszonego w celu uzyskania prawa ochronnego (o ile na znak taki zostanie udzielone prawo ochronne) z wcześniejszym pierwszeństwem na rzecz innej osoby dla towarów identycznych lub podobnych, jeżeli zachodzi ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd, które obejmuje w szczególności ryzyko skojarzenia znaku ze znakiem wcześniejszym. Powyższy przepis określa tzw. względną przeszkodę udzielenia prawa ochronnego i, jak podkreśla się w literaturze przedmiotu, jest to klasyczna przeszkoda w udzieleniu praw wyłącznych. Generalnie przepis ten ma na celu ochronę obrotu gospodarczego (w tym interesów uprawnionych przedsiębiorców) przed możliwością wywołania błędu co do pochodzenia towaru. Przystępując do porównania znaków towarowych należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów do oznaczania których służą znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń (wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 stycznia 2009 r., sygn. akt 1671/08, LEX nr 510739). Prawdopodobieństwo wprowadzenia w błąd zakłada jednoczesne istnienie identyczności lub podobieństwa pomiędzy znakiem zgłaszanym a znakiem wcześniejszym oraz identyczność lub podobieństwo pomiędzy towarami i usługami, dla których dokonuje się zgłoszenia, a tymi, dla których zarejestrowany został wcześniejszy znak towarowy. Przesłanki te powinny być spełnione kumulatywnie (tak m.in. /w:/ wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 12 października 2004 r. w sprawie C-106/03 P, Vedial v. OHIM, Rec. s. I-9573, pkt 51). Przy ocenie jednorodzajowości towarów/usług stosuje się różnorakie kryteria, takie jak przeznaczenie towarów (usług), zasadę działania, krąg odbiorców, do których są skierowane towary (usługi), sposób działania, sposób sprzedaży (dystrybucji) towarów (usług), czas użytkowania, pomocniczo wygląd towarów. Oceny podobieństwa towarów/usług należy dokonywać w powiązaniu z podobieństwem oznaczeń. Im bardziej podobne porównywane znaki (oznaczenia) tym większa istnieje możliwość skojarzenia znaków przez odbiorców. Im większa zdolność odróżniająca znaku towarowego tym większy zakres ochrony i ryzyko pomylenia porównywanych znaków. Art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. ma zastosowanie wówczas, gdy spełnione zostaną łącznie trzy następujące przesłanki: 1) podobieństwa lub identyczności oznaczeń, 2) podobieństwa lub identyczności towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki towarowe, oraz 3) istnienia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do źródła pochodzenia oznaczanych towarów lub usług. Zgodnie z orzecznictwem wspólnotowym, przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd trzeba w szczególności ustalić, jakie są odróżniające i dominujące elementy znaków (vide. ww. wyrok ETS z 11 listopada 1997 r. w sprawie C-251/95 SABEL BV przeciwko PUMA AG Rudolf Dassler Sport). Potrzeba ustalenia elementu dominującego w znaku uzasadniona jest powszechnie przyjętym faktem, iż przy postrzeganiu znaków składających się z więcej niż jednego elementu (na przykład znaków słowno-graficznych) konsument zwraca uwagę na element dominujący, który najłatwiej zapada mu w pamięć i stanowi o właściwościach odróżniających znaku. W przedmiotowej sprawie Urząd Patentowy ocenił, iż towary, dla oznaczania których przeznaczone zostały przeciwstawione sobie znaki, są podobne. Taki wniosek organu jest, zdaniem Sądu, całkowicie uzasadniony. O fakcie, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z towarami jednorodzajowymi, przeznaczonymi dla tego samego kręgu odbiorców oraz rozprowadzanych w ten sam sposób świadczy okoliczność, iż oba znaki dotyczą szerokiej gamy produktów branży motoryzacyjnej. Towary oznaczone znakiem TATA XENNON [...] zawarte w klasie 12 (pojazdy lądowe i części do nich zawarte w klasie 12) są identyczne lub podobne do towarów zawartych w tej samej klasie, oznaczonych znakiem wspólnotowym XENON [...] takich jak vehicles, automotive replacement parts and body accessories namely spoiłers, ground effect kits, body parts and suspensions (pojazdy, części zamienne do samochodów i główne akcesoria mianowicie spoilery, zestawy efektu przyziemienia, główne części i zawieszenia). Towarami identycznymi są w szczególności pojazdy lądowe (desygnaty zbioru pojazdy lądowe zawierają się w zbiorze pojazdy) oraz części samochodowe (wszystkie części i akcesoria samochodowe oznaczone znakiem wspólnotowym mieszczą się w kategorii "części do pojazdów lądowych"). Zasadnie zatem organ uznał, iż z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy towary te mogą pochodzić od jednego przedsiębiorcy. Są to towary jednorodzajowe, przeznaczone dla tego samego kręgu odbiorców oraz rozprowadzane są w podobny sposób. Podobieństwo przeciwstawionych znaków, wynika z identyczności elementu słownego "XENNON", który stanowi jedyny element w znaku wspólnotowym XENON [...] oraz występuje w znaku TATA XENON. Elementem odróżniającym w badanym znaku jest słowo "tata", jednakże – jak słusznie zauważył organ - słowo "xenon" nie jest pozbawione, istotnej mocy odróżniającej, bowiem stanowi dodatek fantazyjny do słowa "tata". Identyczność elementu "XENNON" powoduje, że przeciwstawione znaki są podobne wizualnie a zatem z punktu widzenia przeciętnego odbiorcy, dla oceny podobieństwa przeciwstawionych znaków nie maja znaczenia różnice wskazane przez zgłaszającego w warstwach: fonetycznej i znaczeniowej. W ocenie Sądu, organ dokonał prawidłowej oceny porównawczej znaków. W ocenie tej kierował się kryterium ogólnego wrażenia, jakie znaki te wywierają na przeciętnym odbiorcy, ze zwróceniem szczególnej uwagi na elementy dominujące porównywanych oznaczeń, oraz kryterium oceniania znaku jako całości, gdyż sama powtarzalność poszczególnych elementów lub zbieżność członów oznaczeń nie musi determinować stworzenia ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd. Przedstawione kryteria oceny są zgodne z dotychczasowym orzecznictwem i poglądami piśmiennictwa. Trafność dokonanej oceny uzasadnia stanowisko doktryny wyrażone m.in. przez prof. M. Kępińskiego, który przy dokonywaniu takiej analizy sugeruje uwzględniać "...ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń. Jest to usprawiedliwione z psychologicznego punktu widzenia, gdyż nabywca zachowuje w pamięci jedynie ogólny zarys oznaczenia, którego poszukuje. Kieruje się więc przy wyborze jedynie pewnymi przewodnimi elementami oznaczenia, z pominięciem odrębnych rozbieżności..." (M. Kępiński: Niebezpieczeństwo wprowadzania w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów w prawie znaków towarowych, ZNUJ PWOWI nr 28, str. 48). Powyższy pogląd został również podzielony przez prof. R. Skubisza, który wskazuje na pierwszym miejscu wśród zasad, którymi winien kierować się nie tylko Urząd Patentowy RP, ale także sądy w postępowaniach z tytułu naruszeń prawa z rejestracji, iż "...po pierwsze, należy uwzględniać ogólne wrażenie, jakie oba porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Zasada ta opiera się na spostrzeżeniu, że dla nabywcy decydujące znaczenie mają zbieżne elementy obu oznaczeń" (R. Skubisz "Prawo znaków towarowych. Komentarz" Warszawa 1997, s. 90-91). Analogiczne stanowisko wyrażają również komentatorzy na gruncie ustawy - Prawo własności przemysłowej, w szczególności na przypomnienie zasługuje myśl wyrażona przez U. Promińską: "Jedna z powszechnie przyjętych reguł stanowi, że podobieństwo znaków ocenia się według cech wspólnych, a nie według występujących w nich różnic. Zatem różnice nie wykluczają podobieństwa znaków. Gdy różnice są dominujące - ryzyko pomyłki jest mało prawdopodobne a zatem podobieństwo w rozumieniu ustawy nie zachodzi. Gdy dominują cechy wspólne, to choć różnice istnieją, kupujący może być wprowadzony w błąd, a zatem można mówić o podobieństwie uzasadniającym postawienie zarzutu naruszenia prawa do znaku oryginalnego" ("Prawo własności przemysłowej" pod red. U. Promińskiej. Warszawa 2004, s. 261.). Zasada, iż dla odbiorców priorytetowe znaczenie mają zbieżne cechy oznaczeń, a nie występujące pomiędzy nimi różnice znalazła potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide: wyrok NSA z 28 marca 2002 r. sygn. akt II SA 2778/01 w sprawie znaku towarowego KRÓLEWSKA PARA, , wyrok WSA z 30 marca 2004 r. sygn. akt 6 II SA 1017/02 w sprawie znaku towarowego TERRAVITA). Reasumując, w ocenie Sądu, organ prawidłowo ustalił, iż w przedmiotowej sprawie porównywane znaki przeznaczone są do oznaczenia towarów podobnych a zatem możliwość błędu odbiorców towaru co do ich pochodzenia jest realna i musi prowadzić do wniosku, iż znaki nie mogą koegzystować na jednym rynku. Odnosząc się do wskazanej przez skarżącą okoliczności niewprowadzenia przez uprawnionego z rejestracji znaku wspólnotowego na obszarze Unii Europejskiej podkreślić należy, iż w dniu zgłoszenia przez skarżącą znaku TATA XENNON [...] znak XENNON [...] korzystał z ochrony i z punktu widzenia oceny przesłanek wskazanych przepisie art. 123 ust. 2 pkt. 2 nie ma znaczenia, że ochrona znaku wspólnotowego nie została przedłużona. Ochrona znaku wspólnotowego XENNON [...] rozciąga się na wszystkie towary zarejestrowane dla tego znaku i dotyczy terytorium całej Unii Europejskie dlatego też, wbrew twierdzeniom zgłaszającego, brak w Unii Europejskie placówek handlowych uprawnionego do znaku towarowego XENNON [...] nie świadczy o tym, że ewentualne ryzyko wprowadzenia w błąd zostało zniwelowane. W ocenie Sądu, przy wydaniu zaskarżonej decyzji organ uwzględnił wszelkie rygory procedury administracyjnej, określające jego obowiązki w zakresie sposobu przeprowadzenia postępowania oraz końcowego rozstrzygnięcia sprawy. Organ zebrał w sposób wyczerpujący i ocenił cały materiał dowodowy (art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.), ustosunkował się do twierdzeń strony zawartych w treści pism składanych w ramach postępowania, a także wystarczająco uzasadnił swoje rozstrzygnięcie. Wobec niezasadności zarzutów skargi oraz niestwierdzenia przez Sąd z urzędu uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.