VI SA/Wa 1443/07
PostanowienieWSA w Warszawie2007-12-20
Skład orzekający: Stanisław Gronowski, Magdalena Bosakirska, Jolanta Królikowska-Przewłoka
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny powinien zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, gdy rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym dotyczącego zgodności z Konstytucją przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji?Ratio decidendi
Sąd może zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. W sytuacji, gdy przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest zgodność z Konstytucją RP przepisu stanowiącego podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji, zachodzi podstawa do zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 PPSA, aby zapobiec późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego.Stan faktyczny
Skarżący złożyli skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego nakładającą karę pieniężną, zarzucając naruszenie art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym oraz przepisów k.p.a. Pełnomocnik skarżących wniósł o zawieszenie postępowania, dołączając wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z Konstytucją RP.Rozstrzygnięcie
Zawieszono postępowanie.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Gronowski Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Bosakirska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Protokolant Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi A.W. i A. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: zawiesić postępowanie
Pismem z dnia 16 lipca 2007 r. skarżący A. W. i A. W., reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego J. C., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej.
W skardze do tutejszego Sądu, skarżący zakwestionowali rozstrzygnięcie organu z uwagi na naruszenie m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
Strona zarzuciła organowi naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie powołanego powyżej artykułu, naruszenie zasad postępowania administracyjnego poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak zapewnienia czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania oraz brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego, tj. art. 7, 10 i 77 k.p.a.
Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym spółka podniosła, iż zakazanie przedsiębiorcy posiadającemu licencję (lub zezwolenie) na wykonywanie transportu drogowego umieszczania na pojeździe oznaczeń z nazwą, adresem oraz telefonem przedsiębiorcy oznaczałoby naruszenie fundamentalnych dla działalności gospodarczej zasad wolności jej prowadzenia oraz równości konkurencji co stanowiłoby o niezgodności tego przepisu z zapisami art. 20 i 22 Konstytucji RP oraz ustawą z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej.
Główny Inspektor Transportu Drogowego pismem z dnia 13 sierpnia 2007 r. w trybie art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, dalej cytowana jako p.p.s.a) przekazał skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.
Pismem procesowym z dnia 4 grudnia 2007 r. pełnomocnik skarżących wniósł o zawieszenie postępowania w sprawie. Do w/w wniosku dołączył kserokopię wniosku O. z dnia 17 września 2007 r. skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego o stwierdzenie niezgodności art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz niezgodności z art. 2 Konstytucji RP art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw. Z odciśniętej na wniosku prezentaty wynika, iż został on złożony w Trybunale Konstytucyjnym w dniu 18 września 2007 r. Pełnomocnik oświadczył ponadto, iż powyższy wniosek został zarejestrowany w Trybunale Konstytucyjnym pod sygnaturą akt Tw 32/07.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zw. dalej p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Ze złożonej do akt sprawy kserokopii wniosku z dnia 17 września 2007 r. wynika, że O. wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym jest niezgodny z art. 2, 20, 22 w zw. z art. 31 ust. 3 oraz art. 32 Konstytucji RP oraz, że art. 8 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw jest niezgodny z art. 2 Konstytucji RP (sygn. akt Tw 32/07).
W rozpatrywanej sprawie Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...]utrzymał w mocy w części rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2006 r. Nr [...], którego podstawę stanowiło stwierdzone w trakcie kontroli, naruszenie przez skarżącą m.in. art. 18 ust. 5 ustawy o transporcie drogowym.
W tym stanie rzeczy, skoro przedmiotem pytania skierowanego do Trybunału Konstytucyjnego jest kwestia zgodności z Konstytucją RP jednego z przepisów stanowiących podstawę materialnoprawną zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji - Sąd uznał, że w rozpatrywanym przypadku zachodzi przesłanka zawieszenia postępowania, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszenie bowiem niniejszego postępowania stwarza podstawę do zapobiegnięcia późniejszemu wznowieniu postępowania administracyjnego na podstawie art. 145a) k.p.a. Stwierdzenie zaś w toku niniejszej sprawy naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego obliguje Sąd do uchylenia decyzji na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit b) p.p.s.a. Podejmując aktualne rozstrzygnięcie Sąd rozważał także, czy zawieszenie postępowania jest uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej.
Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku sprawy sygn. Tw 32/07 toczącej się przed Trybunałem Konstytucyjnym, a zatem uzasadnione jest zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło