VI SA/Wa 1447/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Dorota Wdowiak - Sędzia WSA Maria Jagielska /spr./ - Asesor Izabela Głowacka - Klimas Protokolant - Aleksandra Borowiec-Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 kwietnia 2005r. sprawy za skargi R.Z. – H., Czechy na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2004r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za brak opłaty drogowej 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że uchylona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącego R.Z. – H., Czechy kwotę 375 zł (trzysta siedemdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2004r. Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w O., na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zmianami ) nałożył na R.Z., prowadzącego przedsiębiorstwo w H., karę pieniężną w wysokości [...] zł za brak karty opłaty drogowej. Podstawą faktyczną rozstrzygnięcia był wynik przeprowadzonej dnia [...] marca 2004r. kontroli drogowej, z której sporządzony został protokół. Wynikało z niego, że kierujący pojazdem marki [...] wraz z przyczepą typu [...], których masa całkowita wynosiła [...] i [...] kg R.Z. nie posiadał karty opłaty drogowej. W protokole zaznaczono, że kierujący realizował transport swoim firmowym autem ciągnąc zakupiona przyczepę dla innej firmy w Czechach. W złożonym odwołaniu z dnia [...] marca 2004r. od decyzji R.Z., zwany dalej skarżącym, poinformował organ że przyczepa była towarem i jej masa całkowita wynosiła [...] kg., co z pojazdem ciągnącym o masie [...] kg. Daje łączną masę zespołu [...] kg. Do odwołania załączona została informacja z Fabryki Przyczep w N., iż przyczepa barowa o podanych numerach znamionowych posiada masę całkowitą [...] kg maksymalnie do [...]kg. Dodatkowo pismem z dnia [...] marca 2004r. skarżący, powtarzając iż masa przyczepy wynosiła [...] kg., złożył informację z granicznego przejścia w K. potwierdzającego wagę przyczepy [...] kg. W aktach sprawy znajduje się ponadto dokument sprzedaży wystawiony przez Fabrykę w N., z którego wynika iż waga sprzedanej przyczepy barowej typu [...] wynosiła [...] kg. W wyniku złożonego odwołania organ zwrócił się do Fabryki Przyczep w N. z zapytaniem jaką dopuszczalna masę całkowitą posiada produkowana przez te zakłady przyczepa barowa typu [...] i uzyskał odpowiedź, iż przyczepa taka posiada dopuszczalną masę całkowitą [...] kg. Wraz z odpowiedzią nadesłano wzór wyciągu ze świadectwa homologacji na ten model przyczepy. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora w O. podając w uzasadnieniu, że masa całkowita pojazdów, którymi poruszał się w dniu kontroli skarżący wynosiła ponad 3,5 tony, co ustalono w drodze postępowania wyjaśniającego. Dlatego też do skarżącego znalazł zastosowanie przepis art. 42 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym stanowiący, iż za przejazd po drogach krajowych określonej kategorii przedsiębiorcy wykonujący transport na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej obowiązani są uiszczać opłaty. Zgodnie zaś z przepisami art. 87 ust. 1 i art. 92 ust. 1 cyt. ustawy wobec nieposiadania przez kierowcę karty opłaty drogowej należy uznać, że naruszony zostaje obowiązek wynikający z przepisów tej ustawy i należy zastosować karę pieniężną w wysokości wynikającej z lp. 1.4.1. załącznika do ustawy. Powyższa decyzja została zaskarżona w formie "odwołania od decyzji" przez R.Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Z treści skargi wynika, że skarżący podnosił, iż przyczepa barowa wykonana była na specjalne zamówienie, miała masę [...] kg o czym informowano organ. Pismo z Fabryki N. z dnia [...] lipca 2004r. złożone organowi ze skargą potwierdzało, iż zakupiona przyczepa wykonana została na zamówienie, miała masę całkowitą [...]kg., a firma na rzecz której wykonano zamówienie miała we własnym zakresie załatwić w Czechach dopuszczenie tej przyczepy do ruchu z masą całkowitą [...] kg. Różnice w masie przyczep określonego typu wynikają z różnych odmian produkowanego sprzętu. Zaznaczono, że przyczepa nie posiadała tabliczki znamionowej, ponieważ miał to zrobić klient w swoim warsztacie przed zgłoszeniem do homologacji. Potwierdzenie zostało podpisane przez trzy osoby, w tym przez dyrektora ds. handlu i rozwoju. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako niezasadnej. Stwierdził, iż wobec wiarygodnego ustalenia masy całkowitej tak pojazdu jak też przyczepy, łącznie wynoszącej [...] kg. do skarżącego miały zastosowanie przepisy ustawy o transporcie drogowym zobowiązujące go do uiszczenia opłaty drogowej, czego nie uczynił. Na rozprawie przed sądem administracyjnym skarżący podkreślił, że zakupiona przyczepa, wykonana na specjalne zamówienie, nie była przyczepą homologowaną i miała masę własną [...]kg, a całkowitą [...]kg. Przyczepy homologowane w Polsce mają masę własną [...]kg, a całkowitą [...]kg. i mają inną cenę, niż przyczepa zakupiona przez czeską firmę. Pełnomocnik organu stwierdził, iż cena przyczepy nie rzutuje na jej masę całkowitą i podtrzymał stanowisko organu wyrażone w odpowiedzi na skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Dokonując, zgodnie z art.1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) oraz z art. art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ), kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem jego zgodności z prawem, należy stwierdzić, że narusza ono przepisy postępowania w sposób mogący mieć wpływ na treść decyzji. Kwestią decydującą w rozpatrywanej sprawie jest, czy do skarżącego w dniu kontroli znajdowały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 6 września 2001r.o transporcie drogowym ( Dz. U. Nr 125, poz. 1371 ze zmianami ) i czy w związku z tym skarżący obowiązany był uiścić opłatę za korzystanie z dróg krajowych. Jak stanowi art. 3 ust. 1 pkt 2 cyt. ustawy jej przepisów nie stosuje się do przewozu drogowego wykonywanego pojazdami samochodowymi lub zespołami pojazdów o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony w transporcie drogowym rzeczy oraz niezarobkowym przewozie drogowym rzeczy. W dniu kontroli skarżący wykonywał transport drogowy poruszając się pojazdem marki [...] o dopuszczalnej masie całkowitej [...]kg, co jest niesporne w sprawie i przyczepą o dopuszczalnej masie całkowitej – [...]kg jak twierdzi organ, a jak utrzymuje skarżący – [...]kg. W sprawie zostały zgromadzone sprzeczne w swej treści dowody na okoliczność masy całkowitej zakupionej przyczepy barowej. Zaznaczenia wymaga, że organ po wydaniu decyzji I instancji wystąpił do Fabryki Przyczep N. o podanie jaką dopuszczalną masę całkowitą posiada produkowana przez te zakłady przyczepa barowa typu [...] i uzyskał odpowiedź potwierdzającą pierwotne ustalenia organu w tym zakresie. Jednak na tle całego zgromadzonego materiału dowodowego, w tym również dowodów dostarczonych przez skarżącego oraz dowodów nadesłanych przez Fabrykę bezpośrednio do organu, należy stwierdzić że organ nie wyjaśnił sprawy w sposób wyczerpujący i przekonujący. Pytanie, które skierował organ do Fabryki N., pomijając fakt zawarcia go w piśmie nazwanym "zawiadomienie o wszczęciu postępowania", sformułowane było w sposób ogólny, nie identyfikujący w żaden sposób konkretnej przyczepy wyprodukowanej na konkretne zamówienie . Na tle informacji z tejże fabryki o masie całkowitej przyczepy [...] kg wydanej skarżącemu i o różnych odmianach produkowanej przyczepy typu wskazanego w zapytaniu oraz przy uwzględnieniu wystawionego przez fabrykę w N. dokumentu sprzedaży wskazującego wagę [...] kg zakupionej przyczepy, nie można uznać, że organ ustalił ponad wszelką wątpliwość masę całkowitą przyczepy, która była przewożona przez skarżącego w dniu kontroli. Należy zatem stwierdzić, że decydująca dla wyniku sprawy kwestia nie została wyjaśniona w sposób pewny i nie budzący wątpliwości, a jeśli tak wydana decyzja obarczona jest błędem niewyjaśnienia stanu faktycznego, co narusza art. 7 Kpa. i art. 77 § 1 Kpa. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego niezbędnego dla rozstrzygnięcia sprawy. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) orzekł jak w sentencji. O niewykonalności decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a. a o kosztach postępowania na podstawie art. 200 p.p.s.a.