VI SA/Wa 1458/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2020 r., nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: odrzucić skargę Skarżący w rozpoznawanej sprawie – S. R., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej "SKO") z [...] lutego 2020 r., nr [...], w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Decyzja zawiera pouczenie o prawie wniesienia, w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia, skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem SKO. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych na k. 17 zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji, zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem została doręczona adresatowi, tj. pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 kwietnia 2020 r. – o czym świadczy złożenie własnoręcznego podpisu, wskazanie dokładnej daty odbioru i przystawienie pieczątki firmowej kancelarii radcy prawnego. Skarżący nadał skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem SKO, w placówce Poczty Polskiej w dniu 19 kwietnia 2021 r. (dowód: data stempla na kopercie w której nadano skargę, k. 17). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego w pierwszej kolejności podlega badaniu pod względem jej dopuszczalności, co oznacza, że sąd zobligowany jest do ustalenia, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi na adres właściwego organu. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia decyzji, doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 8 kwietnia 2020 r., co własnoręcznie pokwitował na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 8 maja 2020 r. (piątek). Tymczasem skarga została wniesiona przez skarżącego w dniu 19 kwietnia 2021 r. – co wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zawierającej skargę, a więc z uchybieniem terminu. Termin do złożenia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Nadto jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu. Reasumując powyższe rozważania, Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżący nie zachował trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.