VI SA/Wa 1466/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Nowecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant ref. staż. Anna Owczarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2014 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Głównego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wprowadzenie do obrotu produktów nieprawidłowo oznakowanych oddala skargę Zaskarżoną decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (dalej: "Główny Inspektor") uchylił w całości decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych z dnia [...] października 2013 r. znak: [...] oraz wymierzył B. Sp. z o.o. z siedzibą w M. (dalej: "skarżąca" lub "strona") karę pieniężną w wysokości 16.000 zł. Za wprowadzenie do obrotu trzech partii pomidorów, które zostały oznakowane jako produkty rolnictwa ekologicznego. Za podstawę zaskarżonej decyzji przyjęto art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., w związku z art. 25 ust. 1 pkt. 5 lit. b ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym (Dz. U. Nr 116 poz. 975, dalej także: "ustawa o rolnictwie ekologicznym"), art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 2 lit. k rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 z dnia 28 czerwca 2007 r. w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych i uchylającego rozporządzenie (EWG) nr 2092/91 (Dz. Urz. UE. L 2007, Nr 189. poz. 1, z późn, zm., dalej: "rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007") oraz art. 25 ust. 2 ustawy o rolnictwie ekologicznym. Do wydania powyższej decyzji doszło w następującym stanie faktycznym oraz prawnym. W dniach [...] sierpnia 2013 r. i [...] września 2013 r. inspektorzy Wojewódzkiego Inspektoratu Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w Ł., przeprowadzili kontrolę w należącym do strony przedsiębiorstwie. Celem kontroli była ocena jakości handlowej świeżych owoców i warzyw, w tym kontrola pomidorów w zakresie obecności GMO. W toku kontroli ustalono, że skarżąca nie jest producentem ekologicznym w rozumieniu ustawy o rolnictwie ekologicznym, wobec czego nie posiada certyfikatu upoważniającego do posługiwania się oznakowaniem wskazującym na ekologiczną metodę produkcji. W ramach weryfikacji prawidłowości znakowania pomidorów pobrano 3 próbki z losowo wybranych miejsc partii (protokół z pobrania próbek nr [...] z dnia [...] sierpnia 2013 r.). W wyniku oględzin ww. próbek organ I instancji zakwestionował oznakowanie nw. partii: - 12936 kg pomidorów odmiana [...] (2156 szt. kartonów x a'6 kg), klasa jakości I, kaliber BB, kraj pochodzenia Polska, numer partii: [...], data dostawy 21.08.2013 r. - 3756 kg pomidorów odmiana [...] (626 szt. kartonów x a'6 kg) klasa jakości I, kaliber BB, kraj pochodzenia Polska, numer partii: [...], data dostawy 21.08.2013 r. - 12936 kg pomidorów odmiana [...] (2156 szt. kartonów x a'6 kg), klasa jakości I, kaliber BB, kraj pochodzenia Polska, numer partii: [...], data dostawy 21.08.2013 r. z uwagi na umieszczony w oznakowaniu termin "bio" stanowiący element nazwy firmy B.. Ponadto organ I instancji stwierdził, że ww. termin występował również w adresie strony internetowej [...] oraz adresie poczty elektronicznej [...]. Organ I instancji wskazał, że powyższe stanowiło naruszenie art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, zgodnie z którym terminy odnoszące się do ekologicznej metody produkcji wymienione w załączniku do ww. rozporządzenia lub ich wersje skrócone, jak np. "bio" (stanowiący skróconą wersje terminów: "biologique", "biologio", "biologisch", w językach odpowiednio francuskim, włoskim i holenderskim), używane samodzielnie lub łącznie, mogą być stosowane na terenie Wspólnoty i we wszystkich językach Wspólnoty w znakowaniu i reklamie wyłącznie produktu, który spełnia wymogi określonych na mocy tego rozporządzenia lub zgodnie z tym rozporządzeniem. Ponadto organ I instancji stwierdził, że zastosowanie terminu "bio" w oznakowaniu produktu, mogło sugerować nabywcy, że produkty lub ich składniki spełniają wymogi rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, co było niezgodne ze stanem faktycznym. W związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami organ I instancji w dniu [...] października 2013 r. wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymierzenia stronie kary pieniężnej na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 5 lit b ustawy o rolnictwie ekologicznym. W trakcie postępowania dowodowego organ I instancji na podstawie oświadczenia strony z dnia [...] października 2013 r. ustalił, że zakwestionowane partie zostały w całości sprzedane. Wartość brutto 3 partii pomidorów (29 628 kg) wynosiła 28.289,52 zł. [...] Wojewódzki Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w dniu [...] października 2013 r. wydał decyzję administracyjną wymierzającą stronie karę pieniężną w wysokości 30.000 zł, za wprowadzenie do obrotu trzech partii pomidorów, które zostały oznakowane jako produkty rolnictwa ekologicznego z naruszeniem art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007. Strona pismem z dnia [...] listopada 2013 r. złożyła odwołanie od przedmiotowej decyzji, wnosząc o jej uchylenie w całości i w tym zakresie orzeczenie co do istoty sprawy lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Decyzji organu I instancji zarzuciła: 1) naruszenie art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 poprzez uznanie, że strona użyła terminu "bio" w oznakowaniu produktów niebędących produktami ekologicznymi. Zdaniem skarżącej kwestionowane sformułowanie "B.", zawierające przedrostek "bio" stanowi wyłącznie element zarejestrowanej nazwy spółki, więc nie znajdują wobec tego zastosowania ww. przepis. W związku z powyższym zdaniem strony brak jest podstaw do zastosowania wobec niej sankcji, o której mowa w art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o rolnictwie ekologicznym. Ponadto strona podniosła, że zgodnie z definicją terminu "znakowanie" zawartą w art. 2 lit. k rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, ww. pojęcie obejmuje m.in. "nazwę firmową", w angielskiej wersji językowej "brand name" natomiast w niemieckiej wersji językowej "Handelsmarke". Zdaniem strony ustawodawca unijny wskazuje, że elementem znakowania produktu jest oznaczenie (marka), pod którym producent wprowadza swój produkt na rynek, celem odróżnienia go od podobnych produktów pochodzących od innych producentów. Ww. oznaczenia produktu, tj. marki pod którą produkty są wprowadzane do obrotu, nie należy utożsamiać z nazwą firmy, zarejestrowaną w rejestrze przedsiębiorców. Strona zarzuciła, że organ I instancji błędnie uznał, że naruszyła ona art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, ponieważ stosowana przez nią marka, tj. B., nie zawiera terminu "bio". Ponadto skarżąca wskazała, że nazwa spółki B. stanowi niewyeksponowany element graficzny na opakowaniach. Zdaniem strony zmiana ww. nazwy wiązałaby się z nieuzasadnioną dolegliwością, wynikającą z konieczności dostosowania wszystkich licencji i zezwoleń posiadanych przez spółkę itp. Ponadto strona wskazała, że rozporządzenie Rady (WE) nr 834/2007 stosowane jest od 2009 r., natomiast spółka została zawiązana w 2007 r. 2) błąd w ustaleniach faktycznych. Strona zarzuciła, że organ I instancji błędnie przyjął, że w oznakowaniu zakwestionowanych partii termin "bio" znajduje się w adresie strony internetowej ([...]) oraz adresie poczty elektronicznej ([...]). Strona wskazała, że na wszystkich kartonach kontrolowanych partii pomidorów w rzeczywistości znajdowały się napisy nie zawierające terminu "bio", tj. [...] 3) naruszenie art. 26 ust. 5 ustawy o rolnictwie ekologicznym, poprzez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej, pomimo niskiego stopnia szkodliwości czynu popełnionego przez stronę, niskiego stopnia zawinienia, niewielkiego zakresu naruszenia, braku winy umyślnej oraz braku stwierdzenia istotnych uchybień w dotychczasowej działalności strony. Zdaniem skarżącej organ I instancji powinien odstąpić od wymierzenia kary pieniężnej. Ponadto organ I instancji dokonał błędnej oceny przesłanek określając stopień szkodliwości czynu jako znaczny, zakres naruszenia jako wysoki oraz stopień zawinienia jako wysoki. W opinii strony ewentualne naruszenie, które popełniła charakteryzuje się niskim stopniem szkodliwości czynu, niskim stopniem zawinienia oraz niewielkim jego zakresem. Strona podniosła ponadto, że wyeliminowała przedrostek "bio" z oznakowania pomidorów, zamieniając napis B. na B., w związku z czym w ocenie strony powyższa decyzja jest wadliwa i powinna zostać uchylona z uwagi na fakt, że organ I instancji błędnie ustalił stan faktyczny sprawy. Ponadto strona stwierdziła, że nie naruszyła przepisów rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007. Skarżąca do przedmiotowego odwołania załączyła decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych, w której umorzono postępowanie dotyczące wymierzenia kontrolowanemu podmiotowi kary pieniężnej w związku z użyciem w nazwie firmy terminu "eko" z uwagi na fakt, że stanowił on oznaczenie firmy nie odnoszące się bezpośrednio do produktu. Główny Inspektor wydając zaskarżoną decyzję podkreślił, że w toku kontroli przeprowadzonej w przedsiębiorstwie strony organ I instancji zakwestionował oznakowanie 3 partii pomidorów, z uwagi na zamieszczony w nim termin "bio" sugerujący ekologiczną metodę produkcji. Według organu I instancji ww. termin występował w nazwie firmy "B." adresie strony internetowej [...] oraz adresie poczty elektronicznej [...]. Organ II instancji wskazał, że z załączonego do protokołu z kontroli nr [...] z [...] września 2013 r. materiału dowodowego (załącznik nr 3 wydruk fotografii kontrolowanych partii) wynika, że termin "bio" znajdował się wyłącznie w nazwie firmy "B.". Natomiast w adresie strony internetowej i adresie poczty elektronicznej [...] i [...] nie występował termin "bio". W związku z powyższym Główny Inspektor stwierdził, że zakwestionowanie ww. elementów oznakowania przez organ I instancji było bezzasadne. W ocenie organu II instancji oznakowanie 3 partii pomidorów naruszało art. 23 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, wyłącznie z uwagi na zamieszczony w nim termin "bio" stanowiący element nazwy firmy. Organ I instancji wymierzając przedmiotową karę pieniężną uwzględnił również nieprawidłowości, które faktycznie nie występowały. Główny Inspektor podzielił więc stanowisko strony zawarte w pkt 2 odwołania, że organ I instancji częściowo błędnie ustalił stan faktyczny w przedmiotowej sprawie. W ocenie Głównego Inspektora organ I instancji wymierzył stronie zbyt wysoką karę pieniężną w stosunku do okoliczności faktycznych popełnionego przez nią czynu. W związku z tym, Główny Inspektor postanowił zmniejszyć ww. karę pieniężną do wysokości 16.000 zł stwierdzając, że ww. wysokości jest wystarczająco dolegliwa dla strony oraz adekwatna do rodzaju stwierdzonych nieprawidłowości. Strona wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora z dnia [...] lutego 2014 r. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie następujących przepisów prawa: - art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów poprzez jego błędną wykładnię i uznanie, że skarżąca dokonała użycia terminu "BIO" w oznakowaniu produktów (partii pomidorów) niebędących produktami rolnictwa ekologicznego, podczas gdy skarżąca nie dokonała znakowania partii pomidorów jako produktów rolnictwa ekologicznego, a sformułowanie "[...]" (zaczynające się od liter "bio") stanowi wyłącznie element zarejestrowanej nazwy spółki i element oznaczenia przedsiębiorcy, a więc nie znajdują do niego zastosowanie przywołane przepisy; - art. 26 ust. 5 ustawy z dnia 25 czerwca 2009 r. o rolnictwie ekologicznym, poprzez jego niezastosowanie w okolicznościach niniejszej sprawy i nieodstąpienie od wymierzenia kary pieniężnej, pomimo tego, że ewentualne naruszenie stanowiło niski stopień szkodliwości czynu i miało niewielki zakres, zatem skarżącej można przypisać jedynie winę nieumyślną, a także ze względu na brak innych istotnych uchybień w jej działalności; - art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, poprzez nieuwzględnienie w prawidłowej wielkości ewentualnego stopnia zawinienia skarżącej i przyjęcie, że w okolicznościach niniejszej sprawy zachodzi wysoki stopień zawinienia strony, podczas gdy ewentualne naruszenie (o ile w ogóle wystąpiło) stanowiło niski stopień zawinienia skarżącej. W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych. Strona w uzasadnieniu skargi dodatkowo zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym, poprzez nieuwzględnienie przy wydawaniu decyzji ewentualnego niskiego stopnia zawinienia skarżącej. Skarżąca stwierdziła, że to co zdaniem organu II instancji stanowi znakowanie produktu, jest w istocie jedynie elementem zarejestrowanej nazwy strony i elementem oznaczenia przedsiębiorcy. Strona świadomie nie dokonała wprowadzenia do obrotu produktów oznakowanych jako produkt rolnictwa ekologicznego z naruszeniem art. 23 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007, nie miała również nigdy zamiaru popełnienia jakiegokolwiek naruszenia ani nie przewidywała możliwości jego popełnienia. Zdaniem strony wszystkie powyżej wskazane okoliczności jednoznacznie przemawiają za tym, że wymierzona zaskarżoną decyzją kara (poza zasadnością jej wymierzenia, co skarżąca kwestionuje) jest znacznie zawyżona i niewspółmierna do stopnia ewentualnego przewinienia skarżącej. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. |Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: | |Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647), sądy | |administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta stosownie | |do § 2 powołanego artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd w ramach swojej właściwości dokonuje zatem kontroli | |aktów z zakresu administracji publicznej z punktu widzenia ich zgodności z prawem materialnymi jak i prawem procesowym. | |Sąd rozstrzyga przy tym w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną | |(art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze | |zm., dalej p.p.s.a.). | |Badając skargę Sąd uznał, iż nie zasługuje ona na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja i decyzja utrzymana nią w mocy nie naruszają| |prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. | |W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny czy umieszczenie na opakowaniu produktu (odnoszącego się do produktu rolnego | |w sposób niekwestionowany niespełniającego norm produkcji ekologicznej) nazwy firmy "[...]" jako oznaczenia producenta produktu spełnia | |dyspozycję art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o rolnictwie ekologicznym. | |Zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. b ustawy o rolnictwie ekologicznym osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna | |nieposiadająca osobowości prawnej, która wprowadza do obrotu produkt który został oznakowany jako produkt rolnictwa ekologicznego, z | |naruszeniem art. 23 - 26 rozporządzenia nr 834/2007 - podlega karze pieniężnej w wysokości do 200% korzyści majątkowej uzyskanej lub | |którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż 500 zł. | |Rozporządzenie 834/2007 w preambule stanowi m.in., że: | |(1) Produkcja ekologiczna jest ogólnym systemem zarządzania gospodarstwem i produkcji żywności, łączącym najkorzystniejsze dla | |środowiska praktyki, wysoki stopień różnorodności biologicznej, ochronę zasobów naturalnych, stosowanie wysokich standardów dotyczących| |dobrostanu zwierząt i metodę produkcji odpowiadającą wymaganiom niektórych konsumentów preferujących wyroby wytwarzane przy użyciu | |substancji naturalnych i naturalnych procesów. Ekologiczna metoda produkcji pełni zatem podwójną funkcję społeczną: z jednej strony | |dostarcza towarów na specyficzny rynek kształtowany przez popyt na produkty ekologiczne, a z drugiej strony jest działaniem w interesie| |publicznym, ponieważ przyczynia się do ochrony środowiska, dobrostanu zwierząt i rozwoju obszarów wiejskich. | |(3) Celem wspólnotowych ram prawnych regulujących sektor produkcji ekologicznej powinno być zapewnienie uczciwej konkurencji i | |właściwego funkcjonowania rynku wewnętrznego produktów ekologicznych, a także utrzymanie i uzasadnienie zaufania konsumentów w stosunku| |do produktów oznaczonych jako ekologiczne. Ponadto celem ram prawnych powinno być stworzenie takich warunków, w których sektor ten | |będzie mógł się rozwijać zgodnie z tendencjami rynkowymi i tendencjami w dziedzinie produkcji. | |(5) W związku z tym stosowne jest bardziej jednoznaczne określenie celów, zasad i reguł mających zastosowanie do produkcji | |ekologicznej, co przyczyni się do zwiększenia przejrzystości i do wzrostu zaufania konsumentów, jak również do zharmonizowanego | |rozumienia koncepcji produkcji ekologicznej. | |Art. 2 rozporządzenia 834/2007 stanowi, że do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: | |a) "produkcja ekologiczna" oznacza stosowanie metody produkcji zgodnej z zasadami określonymi w niniejszym rozporządzeniu na wszystkich| |etapach produkcji, przygotowania i dystrybucji; | |b) "etapy produkcji, przygotowania i dystrybucji" oznaczają każdy etap, począwszy od produkcji wstępnej produktu ekologicznego aż do | |przechowywania, przetwarzania, transportu, sprzedaży lub zaopatrzenia ostatecznego konsumenta, jak również - w stosownych przypadkach -| |znakowanie, reklamę, import, eksport oraz działania podwykonawcze; | |c) "ekologiczny" oznacza pochodzący z produkcji ekologicznej lub z nią związany; | |k) "znakowanie" oznacza wszelkie terminy, słowa, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy firmowe, ilustracje lub symbole powiązane z | |wszelkimi opakowaniami i umieszczane na nich, a także na dokumentach, materiałach informacyjnych, etykietach, tabliczkach, | |pierścieniach lub opaskach towarzyszących produktowi lub odnoszących się do niego. | |Zgodnie z art. 23 ust. 1 i 2 rozporządzenia 834/2007 - stosowanie terminów związanych z produkcją ekologiczną – do celów niniejszego | |rozporządzenia uznaje się, że produkt opatrzony jest terminem odnoszącym się do ekologicznej metody produkcji, jeżeli przy znakowaniu, | |w materiałach reklamowych lub dokumentach handlowych taki produkt, jego składniki lub materiały paszowe opisywane są za pomocą terminów| |sugerujących nabywcy, że produkt ten, jego składniki lub materiały paszowe zostały uzyskane zgodnie z przepisami określonymi w | |niniejszym rozporządzeniu. Zwłaszcza terminy wymienione w załączniku, ich pochodne lub wersje skrócone, jak np. "bio" i "eko", używane | |samodzielnie lub łącznie, mogą być stosowane na terenie Wspólnoty i we wszystkich językach Wspólnoty w znakowaniu i reklamie produktu, | |który spełnia wymogi określone na mocy niniejszego rozporządzenia lub zgodnie z niniejszym rozporządzeniem. | |Przy znakowaniu i w reklamie żywych lub nieprzetworzonych produktów rolnych można stosować terminy odnoszące się do ekologicznej metody| |produkcji wyłącznie wtedy, gdy wszystkie składniki tego produktu również zostały wyprodukowane zgodnie z wymogami określonymi w | |niniejszym rozporządzeniu. | |Zgodnie z art. 23 ust. 2 tego rozporządzenia terminy, o których mowa w ust. 1, nie są stosowane na terenie Wspólnoty i w żadnym z | |języków Wspólnoty w znakowaniu, reklamie i dokumentach handlowych produktu, który nie spełnia wymogów wymienionych w niniejszym | |rozporządzeniu, chyba że nie są używane w odniesieniu do produktów rolnych w żywności lub paszy lub wyraźnie w żaden sposób nie łączą | |się z produkcją ekologiczną. | |Ponadto nie stosuje się żadnych terminów, w tym terminów stosowanych w znakach towarowych, ani praktyk używanych w znakowaniu lub | |reklamie mogących wprowadzić w błąd konsumenta lub użytkownika poprzez sugerowanie, że produkt lub składniki spełniają wymogi | |wymienione w niniejszym rozporządzeniu. | |Zgodnie z art. 2 pkt 8 lit a ustawy o rolnictwie ekologicznym "wprowadzanie do obrotu" oznacza w odniesieniu do produktów - | |wprowadzanie na rynek w rozumieniu art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia | |2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz | |ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 01.02.2002, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie | |wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.). | |Zgodnie z definicją zawartą w art. 3 ust. 8 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. | |ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz | |ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności "wprowadzenie na rynek" oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu | |sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne | |formy dysponowania. | |Zgodnie z art. 91 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 889/2008 z dnia 5 września 2008 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania| |rozporządzenia Rady (WE) nr 834/2007 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych w odniesieniu do produkcji | |ekologicznej, znakowania i kontroli (Dz. U. UE L z dnia 18 września 2008 r.), państwa członkowskie podejmują wszelkie środki i sankcje | |w celu zapobieżenia oszustwom przy stosowaniu oznaczeń, o których mowa w tytule IV rozporządzenia (WE) nr 834/2007 oraz w tytule III | |lub załączniku XI do niniejszego rozporządzenia. | |Zgodnie z art. 1 ust. 3 lit. a dyrektywy 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia | |ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych (Dz. Urz. WE L 109 z 6.05.2000 r.| |z późn. zm.) "etykietowanie" oznacza wszelkie wyrazy, dane szczegółowe, znaki towarowe, nazwy marek, ilustracje lub symbole odnoszące | |się do środków spożywczych i umieszczane na każdym opakowaniu, dokumencie, uwadze, etykiecie, obwódce lub pierścieniu towarzyszącym lub| |odnoszącym się do takiego środka spożywczego. | |Zgodnie z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 21 grudnia 2000 r. o jakości handlowej artykułów rolno-spożywczych artykuły rolno-spożywcze | |wprowadzane do obrotu są oznakowane. Do znakowania artykułów rolno-spożywczych stosuje się odpowiednio wymagania określone w art. 45 | |ust. 2, art. 46 ust. 1 pkt 1 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z dnia 27| |września 2006 r., dalej "u.b.ż.ż.". | |Zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 u.b.ż.ż. środki spożywcze wprowadzane do obrotu są oznakowane. Oznakowanie środka spożywczego obejmuje | |wszelkie informacje w postaci napisów i innych oznaczeń, w tym znaki towarowe, nazwy handlowe, elementy graficzne i symbole, dotyczące | |środka spożywczego i umieszczone na opakowaniu, etykiecie, obwolucie, ulotce, zawieszce oraz w dokumentach, które są dołączone do tego | |środka spożywczego lub odnoszą się do niego. | |Art. 46 ust. 1 tejże ustawy stanowi, że oznakowanie środka spożywczego nie może: | |1) wprowadzać konsumenta w błąd, w szczególności: | |a) co do charakterystyki środka spożywczego, w tym jego nazwy, rodzaju, właściwości, składu, ilości, trwałości, źródła lub miejsca | |pochodzenia, metod wytwarzania lub produkcji, | |b) przez przypisywanie środkowi spożywczemu działania lub właściwości, których nie posiada, | |c) przez sugerowanie, że środek spożywczy posiada szczególne właściwości, jeżeli wszystkie podobne środki spożywcze posiadają takie | |właściwości. | |W ocenie Sądu z powołanych przepisów w sposób niewątpliwy wynika, że znakowanie produktu obejmuje wszystkie etapy wprowadzania go do | |obrotu (od producenta aż do finalnego konsumenta). Powołany art. 23 ust. 1 rozporządzenia 834/2007 stanowi o nabywcy, nie o | |konsumencie, przy czym do zafałszowania oznaczeń może dojść na każdym etapie wprowadzania do obrotu. | |Zdaniem skarżącej oznakowanie produktów nazwą jej przedsiębiorstwa (firmą) "[...]" było dopuszczalne w świetle definicji oznakowania z | |art. 2 lit. k) rozporządzenia 834/2007. | |W ocenie Sądu, jeżeli strona umieszczała na opakowaniach swoich produktów nazwę (firmę) swojego przedsiębiorstwa z wyrażeniem | |nieodpowiadającym wymaganiom z art. 2 lit. a), b) i d) rozporządzenia, to naruszała również przepis art. 2 lit. k), w związku z art. 23| |ust. 1 i ust. 2 ww. rozporządzenia. Przepis ten nie ogranicza, tak jak rozumie go skarżąca, oznakowania odnoszącego się jedynie do | |składników produktu, gdyż określa oznakowanie jako odnoszące się do ekologicznej metody produkcji, jeżeli przy znakowaniu, w | |materiałach reklamowych lub dokumentach handlowych taki produkt, (jego składniki lub materiały paszowe) opisywane są za pomocą terminów| |sugerujących nabywcy, że produkt ten, (jego składniki lub materiały paszowe) zostały uzyskane zgodnie z przepisami określonymi w | |niniejszym rozporządzeniu. | |W świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego pozostaje poza sporem, że na etykietach produktów poddanych kontroli skarżąca spółka| |używała swojej nazwy, w której występowało wyrażenie "BIO", do używania którego, jako do oznaczania produktu ekologicznego, w myśl art.| |2 lit. a), b), d) i k) rozporządzenia, nie miała uprawnienia. Oznakowania tego zgodnie z art. 2 lit. k) rozporządzenia spółka nie mogła| |powiązać, jak określa to przepis, z żadnymi opakowaniami przez umieszczanie go na nich, a także na dokumentach, materiałach | |informacyjnych, etykietach, tabliczkach, pierścieniach lub opaskach towarzyszących produktowi lub odnoszących się do niego. | |Przepisy ustawy o rolnictwie ekologicznym i rozporządzenia nr 834/2007 formułując zakaz oznakowywania produktów na ich opakowaniach | |niezgodnie z wymaganiami rozporządzenia określają powody natury formalnej tego zakazu mając na uwadze dobro konsumenta (nabywcy) tych | |produktów. W świetle przepisów ustawy i rozporządzenia ów nabywca jest chroniony przed wprowadzeniem w błąd co do pochodzenia produktu | |jako ekologicznego na wszystkich etapach wprowadzania go na rynek [art. 2 lit. a) i lit. b) w związku z lit. k) rozporządzenia]. Zakaz | |oznakowywania produktu niezgodnie z rozporządzeniem obejmuje również produkt, który ma zostać wprowadzony na rynek (art. 1 ust. 2 | |rozporządzenia). | |Kara nałożona na skarżącą jest karą przewidzianą przez art. 25 ust.1 pkt 5 lit. b ustawy o rolnictwie ekologicznym. Kara ta w ocenie | |Sądu pozostaje adekwatna do stwierdzonego naruszenia, uwzględnia szkodliwość czynu, istotny zakres naruszenia oraz profesjonalny | |charakter działalności skarżącej. Spełnia też zarówno funkcję penalną, jak i zapobiegawczą. | |Nakładając karę pieniężną organ administracji miał na uwadze ustalenia kontroli, których strona skarżąca w istocie nie zakwestionowała.| |Kierował się również przesłankami z art. 26 ust. 1 ustawy o rolnictwie ekologicznym uwzględniając stopień szkodliwości czynu, stopień | |zawinienia spółki, zakres ustalonego naruszenia, jej dotychczasową działalność i wielkość obrotów za okres poprzedzający kontrolę. | |Wszystkie te względy zostały przez organ administracji szczegółowo w skarżonej decyzji omówione w uzasadnieniu decyzji i wysokości | |nałożonej kary. Wysokość kary nie przekracza wartości osiągniętej przez skarżącą korzyści z tytułu sprzedaży nieprawidłowo oznaczonego | |towaru oraz została ostatecznie istotnie ograniczona przez organ II instancji w stosunku do jej pierwotnej wysokości. | |W tym też zakresie zaskarżona decyzja istotnych znamion wadliwości nie zawiera, zgodnie bowiem z art. 25 ust. 1 pkt 5 lit. a/ ustawy o | |rolnictwie ekologicznym osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej, która wprowadza do | |obrotu produkt jako produkt rolnictwa ekologicznego, który nie spełnia wymagań określonych w przepisach rozporządzenia nr 834/2007 lub | |w przepisach Unii Europejskiej wydanych w trybie przepisów tego rozporządzenia podlega karze pieniężnej w wysokości do 200 % korzyści | |majątkowej uzyskanej lub którą mógłby uzyskać za wprowadzone do obrotu produkty, nie niższej jednak niż 500 zł. | |Podsumowując, w ocenie Sądu w sposób wyczerpujący zostały zbadane wszystkie istotne okoliczności sprawy oraz przeprowadzono dowody | |służące ustaleniu stanu faktycznego, zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej (art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.). Uzasadnienie decyzji | |sporządzone przez organ II instancji w ocenie Sądu również odpowiada dyspozycji art. 107 § 3 K.p.a. Prawidłowo zostały | |zastosowane przepisy prawa materialnego. | |Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. |