VI SA/Wa 1468/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Małgorzata Grzelak (spr.) Protokolant Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 listopada 2008 r. sprawy ze skargi L. S.A. z siedzibą w C. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na wzór zdobniczy pt.: "Butelka" nr Rz-17838 oddala skargę Urząd Patentowy RP działając w trybie postępowania spornego decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...], na podstawie § 1 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz. U. Nr 8, poz. 45, dalej powoływanego jako: "rozporządzenie w sprawie wzorów" ) w związku z art. 315 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. Nr 49, poz. 508 ze zm. dalej jako: pwp .) i art. 98 kpc w związku z art. 256 ust. 2 pwp oddalił wniosek Przedsiębiorstwa [...] L. SA, C. o unieważnienie prawa ochronnego na wzór zdobniczy pt. "Butelka" nr Rz-17838 udzielonego na rzecz J. R., A. R., M. R. Z. s.c., B. Powyższa decyzja została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 marca 2006 r. w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1992/05. W wyroku tym Sąd zalecił ponowne badanie interesu prawnego wnioskodawcy oraz zalecił rozważenie kwestii ewentualnego naruszenia praw ze znaku towarowego R 128676. W zakresie interesu prawnego Sąd stwierdził, że należy rozważyć dwie sytuacje a mianowicie kwestie uprawnień wywodzonych z rejestracji znaku towarowego przestrzennego, dotyczącego butelki nr R-128676, zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy oraz wzoru zdobniczego pt. "Butelka" nr Rz-16459, zarejestrowanego na rzecz J. Z. O ile w przypadku roszczeń wywodzonych z rejestracji znaku towarowego przestrzennego przez Przedsiębiorstwo [...] L. SA w C. a dotyczących butelki nr R-128676 stanowisko organu w zakresie posiadania przez wnioskodawcę interesu prawnego w rozumieniu opisanym w art. 28 k.p.a. jest, zdaniem Sądu, uzasadnione to kwestia interesu prawnego wnioskodawcy w zakresie roszczeń wynikających z rejestracji wzoru zdobniczego pt. "Butelka" nr Rz-16459, zarejestrowanego na rzecz J. Z. jest wątpliwa. Sąd podkreślił, że zarówno wnioskodawca jak i organ upatrują istnienie interesu prawnego w żądaniu unieważnienie prawa ochronnego na wzór zdobniczy pt. "Butelka" nr Rz-17838 udzielonego na rzecz uprawnionych z faktu, iż Pan J. Z. uprawniony z rejestracji wzoru zdobniczego Rz-16459 pt. "Butelka" jest jedynym akcjonariuszem firmy wnioskodawcy. W aktach sprawy brak jest innych dowodów, które wskazywałyby na istnienie jakichkolwiek porozumień określających prawa wnioskodawcy, a więc spółki będącej osobą prawną do zarejestrowanego na rzecz J. Z. za nr Rz- 16459 prawa ochronnego na wzór zdobniczy pt. "Butelka". Analizując akta administracyjne nie można w ocenie Sądu twierdzić, że w tym zakresie wnioskodawca posiada interes prawny. Z faktu, iż osoba fizyczna jest jednoosobowym akcjonariuszem i Prezesem Zarządu wnioskodawcy nie można wywodzić, iż prawo ochronne udzielone Panu J. Z. przysługuje również spółce będącej przecież odrębnym podmiotem praw i obowiązków. W zakresie żądania wniosku, opartego o roszczenie wywodzone z naruszenia prawa wynikającego z rejestracji znaku towarowego przestrzennego, dotyczącego butelki nr R-128676, zarejestrowanego na rzecz wnioskodawcy tj. Przedsiębiorstwa [...] L. S.A. z siedzibą w C. Sąd zauważył, że organ odniósł się jedynie do badania i uzasadniania swojego stanowiska w zakresie opisanym w § 1 i § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych (Dz. U. Nr 8, poz. 45). W tym zakresie organ przedstawił szereg argumentów potwierdzających jego stanowisko, co zdaniem Sądu, nie było konieczne. Sąd zaakcentował, że organ nie uzasadnił natomiast swojego stanowiska w zakresie ewentualnego naruszenia prawa wynikającego z rejestracji na rzecz wnioskodawcy znaku towarowego przestrzennego. W tym zakresie organ winien przeprowadzić postępowanie i zająć stanowisko. Zdaniem Sądu, badając ponownie sprawę organ winien uwzględnić podane wyżej argumenty odnoszące się do strony postępowania natomiast analizując kwestię ewentualnego naruszenia praw ze znaku towarowego powinien rozważyć, czy przeciwstawiony znak obrany przez wnioskodawcę pozwala nabywcy na wyróżnienie tego towaru od innych towarów ze względu na jego szczególny kształt. Należy zauważyć, podkreślił Sąd, że znak towarowy nie może stanowić mechanizmu zabraniającego wytwarzania pewnych wyrobów przez konkurentów a jeżeli nie jest chroniony innymi prawami (patent, wzór, prawa autorskie), może być wytwarzany także przez konkurentów jeżeli oznaczają go oni własnymi znakami towarowymi, a nie podrabiają znaków innego przedsiębiorcy. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...], na podstawie art. 68 w zw z art. 82 ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (tj Dz. U. z 1993r. , Nr 28, poz. 117 ze zm.) oraz § 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie wzorów w związku z art. 315 ust. 1 i 3 p.w.p. oraz art. 98 k.p.c w zw. związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił przedmiotowy wniosek. Odwołując się do ocen prawnych i wskazań zawartych w cytowanym wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 14 marca 2006 r. Urząd Patentowy stwierdził, że wzywał dwukrotnie wnioskodawcę do udokumentowania swojego interesu prawnego w sprawie, zwłaszcza w zakresie roszczeń wynikających z rejestracji wzoru zdobniczego nr Rz 16459 na rzecz J. Z. W odpowiedzi wnioskodawca złożył pismo procesowe niepoparte żadnymi dokumentami, w którym podnosi istotna rolę tej osoby jako jedynego akcjonariusza wnioskodawcy a także zaznacza, że wnioskodawca występuje w niniejszej sprawie dochodząc swoich praw z faktu posiadania prawa ochronnego na znak towarowy R 128676. W ocenie organu zastosowanie w rozpatrywanej sprawie mają przepisy ustawy o wynalazczości oraz rozporządzenia w sprawie wzorów, gdyż zarówno zgłoszenie jak i udzielenie prawa na sporny wzór zdobniczy miały miejsce w czasie obowiązywania obydwu powołanych aktów prawnych. Zdaniem organu interes prawny wnioskodawcy do wystąpienia z żądaniem unieważnienia prawa ochronnego na wzór zdobniczy pt. "Butelka" nr Rz-17838 nie budzi wątpliwości z uwagi na fakt rejestracji na rzecz Wnioskodawcy tj. Przedsiębiorstwa [...] L. SA w C. znaku towarowego przestrzennego Butelka nr R -128676, który to znak został przeciwstawiony spornemu wzorowi zdobniczemu. W ocenie organu, interes prawny wnioskodawcy istnieje bowiem w wyniku późniejszego (niż rejestracja znaku nr R -128676) udzielenia prawa ochronnego na sporny wzór, wnioskodawca nie może realizować swojego prawa wyłącznego na ww. znak towarowy, co skutkuje ograniczeniem przez sporne prawo jego swobody działalności gospodarczej związanej z produkcją butelek, zagwarantowane przez art. 20 Konstytucji RP. Zdaniem Urzędu Patentowego, interes prawny wnioskodawcy jest niezależny od ewentualnych roszczeń wynikających z rejestracji wzoru zdobniczego Rz 16459 , które mogłyby zostać wysunięte jedynie przez J. Z. w odrębnym postępowaniu, przy czym J. Z. nigdy nie był stroną w niniejszej sprawie. Organ wyjaśnił, że rozważenie kwestii ewentualnego naruszenia praw ze znaku R 128676 nie było w niniejszym postępowaniu możliwe z dwóch powodów a mianowicie dlatego, że organ rozpatrywał sprawę w trybie postępowania spornego w granicach wniosku tj. § 1 i § 6 rozporządzenia w sprawie wzorów. Po drugie zaś, kwestie ewentualnego naruszenia praw ze znaku towarowego w myśl art. 284 pkt 6 p.w.p. rozpatrywane są w trybie postępowania cywilnego na zasadach ogólnych. Kolegium uznało za bezzasadny zarzut, że rejestracja spornego wzoru zdobniczego nastąpiła z naruszeniem § 6 rozporządzenia w sprawie wzorów. W ocenie organu zgłoszenie przeciwstawionego wzoru zdobniczego Rz 16459 w dniu [...] czerwca 1999 r. nie może świadczyć o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru w dacie jego zgłoszenia tj. w dniu [...] sierpnia 1998 r. Odnosząc się do przeciwstawionego znaku towarowego R-128676, podanego do publicznej wiadomości w końcu czerwca 1998 r. organ stwierdził, że zgłoszenie tego znaku nie ujawnia dla znawcy dostatecznych danych do stosowania (odtworzenia) spornego wzoru zdobniczego. W tym zakresie porównał postacie butelek stanowiących przedmioty spornego wzoru zdobniczego oraz przeciwstawionego znaku towarowego przestrzennego stwierdzając, iż butelka według spornego wzoru zarówno przy dnie, jak i przy zwieńczeniu ma pogrubienia w postaci szerokich i zukosowanych z jednej strony pasów. Natomiast butelka przeciwstawionego znaku torowego ma przy dnie i przy zwieńczeniu pogrubienia w postaci wąskich pasów przylegających i równoległych w stosunku do dna i do zwieńczenia. Ponadto nakrętka butelki wg spornego wzoru ma postać stożka o dużym stopniu zbieżności, co czyni wrażenie smukłości, natomiast butelka przeciwstawiona ma kołpak o niezauważalnym praktycznie stopniu zbieżności , co daje wrażenie przysadzistości, przy czym kołpak ten położony jest wyraźnie bliżej centralnej osi butelki. Również jako niezasadny Urząd Patentowy uznał zarzut oparty na § 1 rozporządzenia w sprawie wzorów. Zdaniem Kolegium swoisty i oryginalny wygląd przedmiotowego wzoru zdobniczego, o jakim mowa w ww. przepisie odnosi się do subiektywnego odczucia odbiorców związanego z takimi cechami wyglądu tego przedmiotu, które są elementem swobodnego wyboru twórcy. Cechy te powinny wywierać na odbiorcach wrażenie odmienne od wrażenia wywieranego przez wzory znane (przeciwstawione). Zdaniem organu, wymienione wyżej odmienne cechy sprawiają, że sporny wzór wywiera na odbiorcach wrażenie odmienne od wrażenia wywieranego przez przedmiot przeciwstawionego znaku towarowego R -128676. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Przedsiębiorstwo [...] L. SA z siedzibą w C., zarzuciło naruszenie § 1 rozporządzenia w sprawie wzorów poprzez błędne przyjęcie, że sporny wzór zdobniczy posiada cechę oryginalności pozwalającą uznać go za nową postać przedmiotu oraz naruszenie § 6 rozporządzenia w sprawie wzorów poprzez błędne przyjęcie, że nie istnieje przesłanka do unieważnienia spornego wzoru zdobniczego. Strona zarzuca, że organ nie dokonał oceny czy skarżący posiada interes prawny w zakresie roszczeń wynikających z rejestracji wzoru zdobniczego Rz 16459 na rzecz J. Z., gdy tymczasem skarżący posiada interes prawny w niniejszym postępowaniu również w tym zakresie. Zdaniem skarżącej, organ błędnie zinterpretował przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia w sprawie wzorów. Nietrafne jest stwierdzenie, że przeciwstawione publikacje musiały spełniać jednocześnie dwa warunki tj. podanie do powszechnej wiadomości przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ze świadectwa ochronnego spornego wzoru oraz ujawnienie dla znawcy dostatecznych danych do stosowania spornego wzoru zdobniczego. Niezależnie od powyższego, zdaniem strony skarżącej, każda z tych przesłanek została spełniona, co częściowo potwierdza organ wskazując, ze przynajmniej zgłoszenie znaku towarowego zostało podane do powszechnej wiadomości przed datą zgłoszenia spornego wzoru. Wrażenie "przysadzistości" i "smukłości" o których mowa w zaskarżonej decyzji jest wyłącznie nieuzasadnionym odczuciem organu. W ocenie skarżącej zukosowanie i pogrubienie jest nieważnym szczegółem, który z całą pewnością umknie uwadze przeciętnego obserwatora. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Uczestnik postępowania w piśmie procesowym z dnia [...] listopada 2008 r. powołując się na wyrok WSA z dnia 14 marca 2006 r. stwierdził, że argumenty skarżącego nie zasługują na uwzględnienie. Podkreślił, że organ i Sąd są związani ww. wyrokiem, natomiast uzasadnienie interesu prawnego J. Z. mogło być dowodzone na rozprawie przed Urzędem Patentowym RP w dniu [...] lutego 2008 r. z czego strona skarżąca nie skorzystała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W rozpatrywanej aktualnie sprawie zarówno Urząd Patentowy jak i Sąd na podstawie art. 153 p.p.s.a. związane są oceną prawną i wskazaniami wyrażonymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 marca 2006 r. wydanym w sprawie sygn. akt VI SA/Wa 1992/05. Innymi słowy, organ i Sąd zobligowane są do zastosowania się do wskazówek wypływających z powyższego wyroku. Rozpatrując sprawę w omawianym aspekcie należy stwierdzić, że ponownie rozpoznając sprawę Urząd Patentowy RP w sposób należyty wywiązał się z zasady związania, o której mowa w art. 153 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 14 marca 2006 r. przesądził, że Przedsiębiorstwo [...] L. S.A. z siedzibą w C. posiada interes prawny w domaganiu się unieważnienia spornego wzoru zdobniczego w zakresie roszczeń wynikających z rejestracji na jego rzecz przeciwstawionego znaku towarowego R-128676. Stąd w niniejszym postępowaniu kwestia interesu prawnego ww. spółki nie może być kontestowana. Zdaniem Sądu, w odniesieniu do Pana J. Z. (jako osoby fizycznej) organ prawidłowo uznał, że rozważanie interesu prawnego w domaganiu się unieważnienia spornego wzoru pozostaje poza zainteresowaniem organu. Należy bowiem wskazać, że wnioskodawcą w rozpatrywanej sprawie administracyjnej była wyłącznie spółka Przedsiębiorstwo [...] L. S.A. z siedzibą w C. Natomiast Pan J. Z., który jest jedynym akcjonariuszem wnioskodawcy, nie występował (jako osoba fizyczna) z wnioskiem o unieważnienie a zatem nie był stroną przedmiotowego postępowania. Nie było zatem potrzeby badania interesu prawnego J. Z. w niniejszym postępowaniu. Nadto słusznie organ podkreślił, że interes prawny wnioskodawcy jest niezależny od ewentualnych roszczeń wynikających z rejestracji przeciwstawionego wzoru zdobniczego Rz 16459 udzielonego na rzecz J. Z., Wzmiankowane roszczenia mogłyby zostać wysunięte jedynie przez J. Z. w odrębnym postępowaniu. W niniejszej bowiem sprawie zarzutów tych Pan J. Z. nie mógł podnieść, gdyż jako osoba fizyczna nie był stroną tego postępowania. Należy zgodzić się z organem, że kwestie ewentualnego naruszenia praw z przeciwstawionego znaku towarowego również nie mogły być badane przez Urząd Patentowy RP w rozpoznawanej sprawie, gdyż zgodnie z art. 284 pkt 6 p.w.p. rozpatrywane są w trybie postępowania cywilnego. Wniosek o unieważnienie prawa z rejestracji wzoru zdobniczego pt. "Butelka" nr Rz-17838 został złożony w dniu [...] czerwca 2004 r. (v. wniosek z [...] czerwca 2004 r., sprecyzowany ostatecznie pismem z [...] czerwca 2004 r.) a zatem pod rządami Ustawy prawo własności przemysłowej. Sprawy o unieważnienie prawa ochronnego rozpatruje Urząd Patentowy w trybie postępowania spornego (art. 255 ust.1 pkt.1 p.w.p.). Natomiast na podstawie art. 256 ust.1 ww. ustawy jest związany rygorami procedury administracyjnej określającej jego obowiązki w zakresie prowadzenia postępowania i orzekania. W myśl tego przepisu, do postępowania spornego przed Urzędem Patentowym w sprawach nieuregulowanych w ustawie stosuje się odpowiednio przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Na mocy powołanego przepisu na Urzędzie Patentowym spoczywają obowiązki w zakresie m.in. dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, mając na uwadze interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a), w zakresie wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, z zastrzeżeniem wynikającym z art.255 ust. 4 ustawy Prawo własności przemysłowej (art. 77§1 k.p.a) a także należytego uzasadnienia rozstrzygnięcia, stosownie do wymogów art. 107§3 k.p.a. Ustawa Prawo własności przemysłowej art. 315 ust.3 wyraża zasadę, że zdolność ochronną wzorów zdobniczych zarejestrowanych lub zgłoszonych do rejestracji przed 22 sierpnia 2001 r. tj. przed dniem wejścia w życie ww. ustawy, ocenia się na podstawie dotychczasowych przepisów. W niniejszej sprawie udzielenie prawa ochronnego na sporny wzór zdobniczy pt. "Butelka" nr Rz-17838 nastąpiło w dniu [...] grudnia 2000 r. z pierwszeństwem od [...] sierpnia 1998r. a więc zarówno zgłoszenie jak i udzielenie tego prawa miały miejsce w okresie obowiązywania ustawy z dnia 19 października 1972 r. o wynalazczości (tj. .Dz. U. z 1993 r., Nr 26 ,poz.117 ze zm.) oraz Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 stycznia 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych. W tym stanie rzeczy organ prawidłowo uznał, że podstawę materialnoprawną rozpatrywania wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na ww. wzór w zakresie oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa będą stanowiły przepisy powołanych aktów tj. ustawy o wynalazczości i Rozporządzenia w sprawie wzorów. Zdaniem wnioskującej o unieważnienie spornego wzoru spółki L. przedmiotowy wzór zdobniczy nie spełniał warunku nowości (§ 6 rozporządzenia w sprawie wzorów), ponieważ jest znany z wcześniejszego znaku towarowego przestrzennego dotyczącego butelki R -128676 oraz ze wzoru zdobniczego pt. Butelka nr Rz - 16459, zarejestrowanego w dniu [...] czerwca 1999 r. z mocą od [...] lipca 1997 r. Ponadto, zdaniem wnioskodawcy, sporny wzór zdobniczy w świetle przeciwstawionych: rejestracji ww. znaku towarowego oraz ww. wzoru zdobniczego nie spełniał także warunku oryginalności. Odmawiając unieważnienia spornego wzoru zdobniczego Urząd Patentowy uznał, że w świetle przedstawionych dowodów nie można przyjąć, iż sporny wzór w dacie zgłoszenia go do rejestracji nie posiadał cech nowości a także, że nie spełniał warunku oryginalności. W ocenie Sądu stanowisko Urzędu Patentowego RP jest prawidłowe. Zdolność rejestrowa wzoru zdobniczego jest uzależniona od jego nowości (v. § 6 ust.1 Rozporządzenia w sprawie wzorów: Świadectwo ochronne na wzór zdobniczy może być ważnie uzyskane tylko na nowy wzór zdobniczy). Stosownie do ust.2 tego przepisu wzoru zdobniczego nie uważa się za nowy, jeżeli przed datą, według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ze świadectwa ochronnego, został podany do wiadomości powszechnej albo był w Polsce jawnie stosowany lub wystawiony na widok publiczny w sposób ujawniający dla znawcy dostateczne dane do stosowania tego wzoru zdobniczego. Zdaniem Sądu, przepis § 6 ust. 2 rozporządzenia z 1963 r. w sprawie ochrony wzorów zdobniczych jest uważany za definicję tzw. nowości obiektywnej. Przeszkodą dla nowości w rozumieniu powołanego przepisu nie jest wszelka znajomość określonego rozwiązania, lecz tylko taka, która jest związana z określonymi formami jego ujawniania: podaniem do powszechnej wiadomości, wystawieniem na widok publiczny (w określony sposób). Każdy sposób ujawnienia wzoru zdobniczego (podania go do powszechnej wiadomości) w dowolnym miejscu na świecie albo w Polsce jest relewantny, o ile ujawnia dla znawcy dostateczne dane do stosowania tego wzoru. Ujawnienie musi stwarzać możliwość zapoznania się ze wzorem znawcom, a więc osobom działającym w sposób profesjonalny w tym samym sektorze działalności gospodarczej. Możliwość ta musi mieć charakter rzeczywisty. W konsekwencji należy uznać, iż nie wystarcza w przypadku wzorów zdobniczych stworzenie potencjalnej możliwości zapoznania się z danym wzorem. Ujawnienie (podanie do wiadomości powszechnej) musi mieć charakter materialnie istotny, a więc nastąpić w okolicznościach, które pozwalają zakładać rzeczywistą jego znajomość, będącą efektem prowadzenia normalnej działalności zawodowej, wyspecjalizowanej w danym sektorze (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 17 marca 2006 r. sygn. akt VI SA/Wa 2257/05; LEX nr 197251). Należy przy tym podkreślić, że decyzja Urzędu Patentowego o rejestracji wzoru zdobniczego nie jest równoznaczna ze stwierdzeniem, że wzór jest nowy, lecz oznacza jedynie, że w toku postępowania rejestracyjnego nie stwierdzono przesłanek wyłączających możliwość zarejestrowania wzoru z powodu braku jego nowości w znaczeniu przedmiotowym (obiektywnym). W przypadku stwierdzenia, że wzór nie jest nowy po wydaniu świadectwa ochronnego i zarejestrowaniu wzoru, świadectwo ochronne na wzór zdobniczy może zostać unieważnione przez Urząd Patentowy. W świetle powyższego, za nietrafny należy uznać zarzut skargi, jakoby organ błędnie zinterpretował § 6 ust. 2 Rozporządzenia w sprawie wzorów. Zdaniem Sądu, organ prawidłowo uznał, że przeciwstawione publikacje w postaci zgłoszeń: wzoru zdobniczego Butelka nr Rz -16459 oraz znaku towarowego przestrzennego Butelka R-128676 musiały spełniać jednocześnie dwa warunki: 1) podanie do wiadomości powszechnej przed datą według której oznacza się pierwszeństwo do uzyskania prawa ze świadectwa ochronnego spornego wzoru zdobniczego ( tj. przed datą [...] sierpnia 1998 r.) oraz 2) ujawnienie dla znawcy dostatecznych danych do stosowania spornego wzoru zdobniczego. W rozpatrywanej sprawie zgłoszenie przeciwstawionego wzoru zdobniczego pt. Butelka nr Rz -16459, zarejestrowanego w dniu [...] czerwca 1999 r. z mocą od [...] lipca 1997 r. pozostawało poufnym aż do daty rejestracji, a następnie zostało ono podane do wiadomości powszechnej poprzez wyłożenie (v. §11 ust 1 Rozporządzenia w sprawie wzorów w zw. z art. 35-38 ustawy prawo o wynalazczości). Skoro zatem sporny wzór zdobniczy zgłoszono [...] sierpnia 1998 r. prawidłowe jest stanowisko Urzędu Patentowego, że zgłoszenie przeciwstawionego wzoru zdobniczego nie może świadczyć o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru zdobniczego w dacie jego zgłoszenia. Z kolei w odniesieniu do przeciwstawionego znaku towarowego przestrzennego z akt sprawy wynika, że zgłoszenie tego znaku zostało podane do wiadomości powszechnej przed datą zgłoszenia spornego wzoru zdobniczego. Stąd prawidłowe było postępowanie Urzędu Patentowego, który w aspekcie § 6 Rozporządzenia w sprawie wzorów rozpatrywał jedynie przeciwstawiony przestrzenny znak towarowy R-128676, eliminując z oczywistych względów z dalszych rozważań wzór zdobniczy Rz -16459. Skoro ustalono, że przeciwstawiony znak towarowy przestrzenny został podany do wiadomości powszechnej przed datą zgłoszenia spornego wzoru zdobniczego, obowiązkiem organu było rozpatrzenie czy przeciwstawiony znak ujawnia dla znawcy dostateczne dane do stosowania (odtworzenia) spornego wzoru zdobniczego. Zdaniem Sądu, ocena organu, że przeciwstawiony znak towarowy nie ujawnia dla znawcy dostatecznych danych do stosowania (odtworzenia) spornego wzoru zdobniczego jest prawidłowa. W żadnym razie nie nosi znamion dowolności. Zdaniem Sądu, dla wykazania braku nowości konieczne jest przedłożenie konkretnego rozwiązania o identycznych w zasadzie cechach jak projekt będący przedmiotem zgłoszenia oraz nie wystarczy wykazanie, że istotne elementy zgłoszonego projektu są znane kilku wcześniejszym pomysłom. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie organ prawidłowo uczynił, dokonując porównania postaci obydwu butelek. W świetle opisów, zdjęć i rysunków zawartych w aktach zgłoszeniowych spornego wzoru zdobniczego oraz przeciwstawionego znaku towarowego przestrzennego, zdaniem Sądu, nie do podważenia są różnice w wyglądzie obydwu butelek na które wskazuje organ. Butelka według spornego wzoru zdobniczego zarówno przy dnie jak i przy zwieńczeniu ma pogrubienia w postaci szerokich i zukosowanych z jednej strony pasów. Natomiast butelka według przeciwstawionego wzoru ma przy dnie i przy zwieńczeniu pogrubienia w postaci wąskich pasów przylegających i równoległych w stosunku do dna i do zwieńczenia. Butelka według spornego wzoru zdobniczego ma nakrętkę w postaci stożka o dużym stopniu zbieżności, co czyni wrażenie smukłości, a butelki przeciwstawione mają kołpaki o niezauważalnym praktycznie stopniu zbieżności, co daje wrażenie przysadzistości. Zdaniem Sądu, wykazane wyżej różnice czynią zasadnym wniosek organu, że zgłoszenie znaku towarowego R 128676 nie ujawnia dla znawcy dostatecznych danych do stosowania (odtworzenia) spornego wzoru zdobniczego. Odnosząc się do zarzutów skargi w zakresie w jakim skarżąca kwestionuje przywołane w decyzji wrażenia "przysadzistości" i "smukłości" uznając je za wyłącznie nieuzasadnione odczucie organu, nadto zarzutów dotyczących stwierdzenia istnienia cech polegających na zukosowaniu i pogrubieniu, uznając je za nieważne szczegóły, które z całą pewnością umkną uwadze przeciętnego obserwatora należy stwierdzić, że powyższe zarzuty stanowią jedynie polemikę ze stanowiskiem organu szczegółowo umotywowanym w zaskarżonej decyzji. Skarżąca w żaden sposób nie zakwestionowała istnienia cech na które wskazuje organ ani też nie przedstawiła rzeczowej analizy stanowiska organu. Nie wykazała dlaczego uważa, że wrażenie "przysadzistości" i "smukłości" uznaje za wyłącznie nieuzasadnione odczucie organu, a także że cechy polegające na zukosowaniu i pogrubieniu, uznaje za nieważne szczegóły. Zdaniem Sądu, prawidłowe jest również stanowisko organu, który uznał za bezzasadny zarzut skarżącej, iż rejestracja spornego wzoru zdobniczego nastąpiła z naruszeniem § 1 Rozporządzenia w sprawie wzorów. W pierwszej kolejności należy zaakcentować, że w aspekcie powyższego przepisu organ prawidłowo rozpatrywał jedynie przeciwstawiony przestrzenny znak towarowy R-128676, eliminując z rozważań wzór zdobniczy Rz -16459, jako że wzór ten, co wykazano wyżej, nie może świadczyć o braku zdolności rejestrowej spornego wzoru zdobniczego w dacie jego zgłoszenia. W myśl § 1 Rozporządzenia w sprawie wzorów za wzór zdobniczy w rozumieniu rozporządzenia uważa się nową postać przedmiotu, przejawiającą się w kształcie, właściwościach powierzchni, układzie linii, rysunku lub barwie, nadającą przedmiotowi swoisty i oryginalny wygląd, przeznaczoną do odtworzenia w produkcji przemysłowej lub rękodzielniczej i zmierzającą do celów estetycznych. Z definicji wzoru zdobniczego wynika, że wzór zdobniczy musi charakteryzować się nowością i oryginalnością. Na wymaganie oryginalności wskazuje sformułowanie, że nowa postać przedmiotu ma nadawać mu swoisty i oryginalny wygląd. Cecha oryginalności wzoru zdobniczego jest pojmowana jako pewna swoistość, przejawiająca się w tym, że wzór powinien mieć charakter w pewnym sensie indywidualny, a mianowicie odznaczać się pewnymi szczególnymi właściwościami, odróżniającymi go od innych wzorów. Oryginalność swą wzór zawdzięcza temu, że stanowi samodzielne osiągnięcie twórcy wzoru (v. np. Maria Poźniak-Niedzielska, Forma plastyczna jako znak towarowy (prawne aspekty pogranicza trójwymiarowych znaków towarowych i wzorów przemysłowych, PPH 1999, Nr 6 , str.1). Wzór zdobniczy jest oryginalny dopiero wówczas, gdy ze względu na posiadane cechy różniące go od przeciwstawianych wyrobów, nadaje przedmiotowi swoisty wygląd. Zdaniem Sądu, skarżąca nie podważyła argumentacji organu, że przeciwstawiony znak towarowy nie stanowi dowodu na to, iż sporny wzór zdobniczy nie spełniał warunku oryginalności. Prawdą jest, że różnica jednej lub kilku nawet cech nie musi dowodzić oryginalności wzoru. Jednakże na gruncie rozpatrywanego przypadku, trudno zakwestionować ocenę dokonaną przez Urząd Patentowy, że swoiste cechy obydwu butelek wywierają odmienne wrażenie na odbiorcach. Ocena ta ma oparcie w zgromadzonym materiale dowodowym a w szczególności w opisach, rysunkach i zdjęciach przeciwstawionego znaku towarowego przestrzennego oraz spornego wzoru zdobniczego. Dokumentacja na jakiej opierał się organ zawiera szczegółowe rysunki kryjące detale obydwu rozwiązań na podstawie których oceniono zewnętrzną architekturę przedmiotowego wzoru i przeciwstawionego znaku. Z rysunków tych, zdjęć i opisów było można dokonać porównania i identyfikacji wzoru zdobniczego i przeciwstawionego znaku towarowego przestrzennego, co też uczynił Urząd Patentowy. Organ wskazuje na odmienne cechy butelki według spornego wzoru zdobniczego dotyczące szerokich skośnych pasów i pogrubień, silnie zbieżnej stożkowatej nakrętki i odmiennego jej umiejscowienia jako te cechy które sprawiają, że sporny wzór wywiera na odbiorcach wrażenie odmienne od wrażenia wywieranego przez przedmiot przeciwstawionego znaku R 128676. Skarżąca podważa stanowisko Urzędu wskazując, że pogrubienie i zukosowanie są szczegółami nieistotnymi i niemającymi znaczenia dla danego rozwiązania. Podaje również, że nakrętki są niemal identyczne a wrażenie smukłości i przysadzistości są nieuzasadnionym odczuciem organu. W ocenie Sądu, argumentacja skarżącej stanowi jedynie polemikę z prawidłowym rozstrzygnięciem organu. Strona w żaden sposób nie wykazała dlaczego uważa, że omówione wyżej cechy są nieistotne oraz na czym opiera tezę o nieuzasadnionym odczuciu organu. Podkreślenia przy tym wymaga, że cechy porównywanych butelek polegające na tym, że są plastikowe i mają tę samą wysokość, na co skarżąca zawracała uwagę w toku postępowania administracyjnego, nie mają znaczenia w niniejszej sprawie, gdyż wymiary i rodzaj materiału nie są wymienione w § 1 Rozporządzenia w sprawie wzorów jako cechy, którymi może się charakteryzować wzór zdobniczy. Uwzględniając powyższe należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego skargę Przedsiębiorstwa [...] L. SA z siedzibą w C. należało oddalić na podstawie art. 151 p.p.s.a.