VI SA/Wa 1472/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Jacek Fronczyk po rozpoznaniu w dniu 28 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. na pismo Dyrektora Instytutu Transportu Samochodowego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wydania certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym postanawia: odrzucić skargę M.W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Dyrektora I. z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie wydania certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym. W odpowiedzi na skargę Instytut Transportu Samochodowego wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że proces certyfikacji w transporcie drogowym nie jest przeprowadzany w drodze postępowania administracyjnego. W przypadku nieuwzględnienia powyższego wniosku organ wniósł o umorzenie postępowania wobec faktu, że w dniu 30 kwietnia 20915 r. został wydany na rzecz skarżącej certyfikat kompetencji zawodowych w drogowym transporcie rzeczy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (§ 3 powołanego artykułu). Warunki i tryb uzyskiwania certyfikatów kompetencji zawodowych w transporcie drogowym określa ustawa z dnia 6 września 2001 roku - o transporcie drogowym (t j: Dz. U. z 2013 r., poz. 1414 z późn. zm., dalej u.t.d.). Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.t.d. uzyskanie certyfikatu kompetencji zawodowych wymaga wykazania się wiedzą niezbędną do wykonywania działalności gospodarczej w zakresie transportu drogowego, określonym w załączniku I do rozporządzenia (WE) nr 1071/2009, oraz złożenia z wynikiem pozytywnym egzaminu pisemnego przed komisją egzaminacyjną działającą przy jednostce określonej w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie art. 39 ust. 1 kt 1 u.t.d.. Certyfikat kompetencji zawodowych ma charakter zaświadczenia w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 września 2005 r. o sygn. akt OSK 1760/04, publ. LEX nr 194979, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 lipca 2004 r. o sygn. akt II SA 1413/03, publ LEX nr 158915). Jak wynika z przepisów art. 217 - 220 ustawy z dnia z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. 2013, poz. 267, dalej "k.p.a."), regulujących wydawanie zaświadczeń oraz przyjętego orzecznictwa - zaświadczenie jest urzędowym poświadczeniem określonych faktów lub stanu prawnego. Chodzi więc o fakty dające się prosto i obiektywnie zweryfikować i potwierdzić za pomocą posiadanej przez organ dokumentacji. Przy pomocy zaświadczenia organ administracji publicznej stwierdza, co mu jest wiadome, nie rozstrzyga jednak żadnej sprawy. Postępowanie o wydanie zaświadczenia wszczynane jest na wniosek strony. Jest ono dostępne każdemu. Stronami są tu osoby, które występują o zaświadczenie z uwagi na przepis prawny lub swój interes prawny. Żądanie może być wniesione na piśmie lub ustnie do protokołu. Minimum formy w tym zakresie wynika z art. 63 § 2 k.p.a. Musi to być wskazanie strony, przepisu prawnego lub interesu prawnego oraz podpis. Organ, do którego wpłynęło żądanie, powinien ustalić, czy żądanie pochodzi od osoby mającej zdolność do czynności prawnych, czy jest on organem właściwym i czy żądanie kwalifikuje się do postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń. Jeżeli sprawy właściwości nie określa przepis szczególny, należy oceniać ją według ustalonego dla danego organu zakresu działania. Natomiast kwestię, czy sprawa kwalifikuje się do postępowania w sprawach wydawania zaświadczeń, należy ustalić, biorąc pod uwagę szeroki zakres tego postępowania. W związku z tym przepis prawny nie musi mówić wyraźnie o zaświadczeniu jako formie prawnej działania organu. Postępowanie w sprawach wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego i w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania o charakterze administracyjnym. Organ administracji publicznej przed wydaniem zaświadczenia może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające. Kodeks postępowania administracyjnego w dziale VII nie precyzuje, według jakich zasad postępowanie to ma być prowadzone oraz nie zawiera odesłania do odpowiedniego stosowania przepisów ogólnego postępowania administracyjnego. W orzecznictwie i w piśmiennictwie nie budzi jednak wątpliwości, że w tym zakresie mogą i powinny mieć zastosowanie niektóre zasady ogólne postępowania administracyjnego. Postępowanie wyjaśniające powinno też być prowadzone przy odpowiednim stosowaniu przepisów regulujących jurysdykcyjne postępowanie dowodowe. Odpowiednie stosowanie tych przepisów siłą rzeczy jest jednak ograniczone, na co wskazuje zawarty w art. 218 § 2 k.p.a. zwrot "w koniecznym zakresie". Taki właśnie charakter ma w sprawie niniejszej pismo Instytutu Transportu Samochodowego z dnia 12 marca 2015 r., w którym organ ponownie przedstawił skarżącej swoje wyjaśnienia w kwestii możliwości zwolnienia jej z części testu pisemnego, którego zaliczenie jest konieczne do wydania certyfikatu. Zaskarżone pismo nie rozstrzyga o jakichkolwiek uprawnieniach materialnych strony związanych z prowadzoną sprawą, lecz jest pochodną zainicjowanego przez stronę i pozostającego w toku postępowania, którego celem jest wydanie certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym. Tym samym pisma tego nie można zaliczyć do żadnej z wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a. kategorii spraw, na które przysługiwałaby skarga do sądu administracyjnego. Potwierdzeniem powyższego stanu rzeczy jest fakt wydania w dniu 30 kwietnia 2015 r. przez Dyrektora Instytutu Transportu Samochodowego na rzecz skarżącej certyfikatu kompetencji zawodowych w transporcie drogowym rzeczy. Postępowanie sądowe nie podlegało natomiast umorzeniu ponieważ w pierwszej kolejności Sąd ocenia dopuszczalność skargi. Zaskarżone pismo nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego, a to oznacza, że skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.