VI SA/Wa 1475/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Fyda-Kawula Sędziowie Sędzia WSA Danuta Szydłowska Asesor WSA Marek Maliński (spr.) Protokolant st. spec. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 marca 2026 r. sprawy ze skargi L. L. na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 lutego 2025 r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu wobec wpisu na listę aplikantów radcowskich oddala skargę Uchwałą nr [...] z dnia 28 września 2024 r. Komisji Egzaminacyjnej ds. aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w O.ustalony został pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację radcowską L. L. (dalej również: "Strona" , "Skarżący"). W dniu 24 października 2024 r. L. L. złożył do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. wniosek o wpis na listę aplikantów radcowskich. Uchwałą Nr [...]z dnia 14 listopada 2024 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. dokonała wpisu Strony na listę aplikantów radcowskich tej Izby. Powyższa uchwała Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. z dnia 14 listopada 2024 r. wraz z aktami Strony wpłynęła do Ministra Sprawiedliwości w dniu 21 listopada 2024 r. Do akt L. L. załączono m.in.: oświadczenie kandydata z dnia 24 października 2024 r., w którym wskazał, że wobec jego osoby toczyły się postępowania karne i dyscyplinarne w tej samej sprawie, które zostały umorzone. Ponadto, L. L. wskazał, że obecnie nie toczą się wobec niego żadne postępowania karne i dyscyplinarne, poza postępowaniem wykonawczym co do środka zabezpieczającego, który polega na terapii psychologicznej w warunkach wolnościowych. Do akt kandydata została dołączona również informacja o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego z ograniczonym zakresem danych. Pismem z dnia 12 grudnia 2024 r. Departament Zawodów Prawniczych Ministerstwa Sprawiedliwości zwrócił do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. uchwałę wraz z aktami kandydata w celu uzupełnienia ich o aktualną informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego opatrzoną datą nie wcześniejszą niż miesiąc przed złożeniem wniosku o wpis na listę aplikantów radcowskich uzyskaną za pośrednictwem systemu teleinformatycznego lub w formie pisemnej bez ograniczenia zakresu danych z punktu 13 "Zapytania o udzielenie informacji o osobie" oraz o odpisy orzeczeń umarzających postępowanie karne i dyscyplinarne, o których była mowa w oświadczeniu kandydata z dnia 24 października 2024 r. Następnie, uchwała wraz z uzupełnionymi aktami sprawy wpłynęła ponownie do Ministra Sprawiedliwości w dniu 28 stycznia 2025 r. Do akt dołączono aktualną, pełną informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego z dnia 3 stycznia 2025 r., orzeczenie Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...]z dnia 18 marca 2022 r. umarzającej postępowanie dyscyplinarne, odpis postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 stycznia 2025 r, sygn. akt [...]w przedmiocie dalszego zastosowania środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej wobec L. L., zażalenie obrońcy L. L. z dnia 17 stycznia 2025 r. na postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 stycznia 2025 r. w przedmiocie dalszego zastosowania środka zabezpieczającego terapii w sprawie o sygn. akt [...] oraz zażalenie L. L. z dnia 21 stycznia 2025 r. na postanowienie Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 stycznia 2025 r. w przedmiocie dalszego zastosowania środka zabezpieczającego w postaci terapii w sprawie o sygn. akt [...]. Minister Sprawiedliwości (dalej: "Organ" lub "Minister") - decyzją z dnia 25 lutego 2025 r. nr [...]- działając na podstawie art. 104 i art, 107 § 1 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2024 r. poz. 572, dalej: "k.p.a.") oraz art. 312 ust. 1 w związku z art. 33 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 499, dalej również: "u.r.p.") sprzeciwił się wpisowi L. L. na listę aplikantów radcowskich prowadzoną przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. dokonanemu uchwałą nr [...]Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. z dnia 14 listopada 2024 r. W uzasadnieniu ww. decyzji Organ wskazał, że w L. L. spełnia przesłanki określone w art. 24 ust. 1 pkt 1 i 3-4 ustawy o radcach prawnych. W ocenie Ministra Sprawiedliwości, L. L. nie spełnia przesłanki, o jakiej mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych. Organ wskazał, że z dołączonych do uchwały o wpisie na listę aplikantów radcowskich dokumentów wynika, że wobec L. L. w czasie odbywania studiów w latach 2021 – 2022 prowadzone było przez Komisję Dyscyplinarną dla Studentów Uniwersytetu [...]postępowanie dyscyplinarne, o to, że: 1) w okresie od 5 maja 2021 r. do 2 czerwca 2021 r. w korespondencji elektronicznej e-mail kierowanej do Samorządu Studenckiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...], używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe, naruszył godność studenta, dobre obyczaje akademickie i okazał brak szacunku dla członków wspólnoty akademickiej, mianowicie: a) w wiadomości e-mail z dnia 5 maja 2021 r. z godz. 03:51 wysłanej z konta [...], skierowanej do Samorządu Studenckiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...]użył wulgarnych sformułowań: "Student, którego wjebaliście na minę" oraz "Student rozpierdolił merytorycznie całe kolegium dziekańskie", b) w wiadomości e-mail z dnia 16 maja 2021 r. z godz. 03:24 wysłanej z konta uniwersyteckiego [...], skierowanej do Samorządu Studenckiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...]na adres [...], użył wulgarnych sformułowań: "przewodniczący za to cipkobronie dostałby ode mnie po ryju" oraz "Wy jak pizdy siedzieliście w gnieździe", c) w wiadomości e-mail z dnia 2 czerwca 2021 r. z godz. 20:06 wysłanej z konta [...], skierowanej do Samorządu Studenckiego Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...], użył wulgarnych sformułowań: "ciągłe opierdolonie dupy" oraz "to skurwysynie nigdy Ci tego nie daruję", które to zachowania naruszały obowiązki studenta przewidziane w §10 pkt a), c) i e) Regulaminu Studiów z dnia 14 czerwca 2019 r. obowiązującego w Uniwersytecie [...]; 2) w okresie od 21 maja 2021 r. do 17 lipca 2021 r. wysłał do studentki A.D. natarczywe wiadomości i używając słów powszechnie uznawanych za obelżywe, naruszył godność studenta, dobre obyczaje akademickie i okazał brak szacunku dla członków wspólnoty akademickiej, mianowicie: a) w wiadomości e-mail z dnia 17 lipca 2021 r. z godz. 01:29, wysłanej na adres uniwersyteckiej poczty e-mail, użył wulgarnego sformułowania: "przed ruskimi skurwysynami", b) w wiadomości z dnia 21 maja 2021 r. z godz. 03:17 wysłanej przez aplikację Messenger do studentki A.D. użył wulgarnego sformułowania "Jeśli chciałaś mi rozpierdolić karierę, to Ci się udało. Mam nadzieję, że przynajmniej Twoi znajomi rok się wybrandzlują, że Ci się to opłaci", które to zachowania naruszyły obowiązki studenta przewidziane w §10 pkt a), c) i e) Regulaminu Studiów z dnia 14 czerwca 2019 r. obowiązującego w Uniwersytecie [...]; 3) w marcu 2021 r. pobrał z portalu społecznościowego Facebook zdjęcie studentki A.D., bez jej wiedzy i zgody, opatrujące je treścią sugerującą, że zdjęcie pochodzi ze strony pornograficznej: "A tok swoją drogą, abstrahując, co sądzisz o mojej tapecie no telefon? Prosto ze strony xxx.pl dla dorosłych", czym naruszył godność studenta, dobre obyczaje akademickie i okazał brak szacunku dla członków wspólnoty akademickiej, a następnie zdjęcie A.D. wraz z tym tekstem przesłał na adres uniwersyteckiej poczty e-mail, które to zachowania naruszyły obowiązki studenta przewidziane w §10 pkt a), c) i e) Regulaminu Studiów z dnia 14 czerwca 2019 r. obowiązującego w Uniwersytecie [...]; 4) w lutym 2021 r., po odbyciu spotkania z Kolegium Dziekańskim Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...], w którym wziął udział, opublikował na portalu społecznościowym Facebook publicznie dostępny wpis, w którym zawarł wulgarne treści, naruszające dobre imię Uczelni, godność nauczycieli, dobre obyczaje akademickie i wyrażające brak szacunku dla członków wspólnoty akademickiej: "No tym kolegium zjebałem ich, wszystkich 9 profesorów z władz wydziału - jak bure suki, miny mieli jakbym zrzucił bombę na dach budynku, a B. ich ustawiła do pionu, bo miałem okazję wcześniej się z nią poznać. Zanim zostało dziekanem", które to zachowanie naruszyło obowiązki studenta przewidziane w §10 pkt a), c) i e) Regulaminu Studiów z dnia 14 czerwca 2019 r. obowiązującego w Uniwersytecie [...]; 5) w kwietniu 2021 r. wykonał zrzut ekranu z zajęć prowadzonych zdalnie z Filozofii prawa dla IV roku studiów przez M.Z. i utrwalony w ten sposób wizerunek prowadzącej przerobił, naruszając godność nauczyciela, dobre obyczaje akademickie i wyrażając brak szacunku dla członków wspólnoty akademickiej, w ten sposób, że przeróbka zdjęcia sugerowała odurzanie się przez M.Z. marihuaną, a następnie tak zmodyfikowane zdjęcie nauczyciela udostępnił na portalu społecznościowym Facebook na grupie "Prawo stacjonarne, WPiA [...], 2017-2022", które to zachowania naruszyły obowiązki studenta przewidziane w §10 pkt a), c) i e) Regulaminu Studiów z dnia 14 czerwca 2019 r. obowiązującego w Uniwersytecie [...]. Organ następnie wskazał, że orzeczeniem z dnia 18 marca 2022 r. Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów Uniwersytetu [...]umorzono postępowanie dyscyplinarne wobec L. L. z powodu utraty przez niego statusu studenta Uniwersytetu [...]. W uzasadnieniu tego orzeczenia wskazano, że obrońca L. L. złożył wniosek o umorzenie postępowania dyscyplinarnego z powodu wydania przez Rektora Uniwersytetu [...]decyzji utrzymującej w mocy zaskarżoną decyzję Dziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...]o skreśleniu L. L. z listy studentów. Komisja Dyscyplinarna dla Studentów Uniwersytetu [...], w oparciu o dane udostępnione przez Centrum Obsługi Studentów i Doktorantów Uniwersytetu [...] (OSiD [...]) ustaliła, że decyzja ta ma charakter ostateczny w administracyjnym toku instancji. Ponadto, z dołączonych do uchwały o wpisie na listę aplikantów radcowskich dokumentów - zdaniem Ministra - wynika, że wobec L. L. prowadzone było postępowanie przygotowawcze o to, że w okresie od 6 grudnia 2020 r. do 21 stycznia 2022 r. w R. i w L. uporczywie nękał A.D. poprzez pisanie licznych e-maili, wiadomości, za pomocą portali społecznościowych i komunikatorów Messenger, MSTeams, Instagram, Linkedln, Facebook oraz śledzenie jej profilu na portalach społecznościowych wzbudzając u pokrzywdzonej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia, poniżenia lub udręczenia lub istotne naruszenie jej prywatności, przy czym miał zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia i pokierowania swym postępowaniem w rozumieniu art. 31 § 1 k.k.. W następstwie powyższego postanowieniem z dnia 18 października 2023 r. Sądu Rejonowego w M. na wniosek Prokuratora Rejonowego w M. umorzono postępowanie karne prowadzone wobec L. L. w związku z powyższymi zarzutami i zastosowano wobec niego środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. na zasadach określonych przez lekarza prowadzącego. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził, że L. L. "(...) jest sprawcą zarzucanego mu czynu zabronionego. Działaniami sprawczymi, z pobudek chorobowych L. L. wypełnił znamiona występku z art. 190a § 1 k.k. Bez wątpienia uporczywie nękał pokrzywdzoną i wzbudził u niej uzasadnione okolicznościami poczucie zagrożenia oraz istotnie naruszył jej prywatność. Działania miały charakter permanentny z tendencją nasilającą się. Oczywistym jest także, iż czynu tego L. L. dopuścił się mając całkowicie zniesioną zdolność rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem na skutek choroby psychicznej o obrazie schizofrenii paranoidalnej, co wynikało wprost z treści złożonych opinii zarówno na etapie postępowania przygotowawczego jak i rozprawy. Sąd dysponował zasadniczo opiniami dwóch zespołów biegłych, które co. do wniosków końcowych są zbieżne. Z uwagi na charakter choroby, którą dotknięty jest L. L., upływ czasu od zdarzenia do chwili wydania przedmiotowego orzeczenia nie ma znaczenia w kontekście sugerowanego środka zabezpieczającego. Biegli badający osobiście sprawcę uznali, że wystarczającym jest wolnościowy środek zabezpieczający i jest on adekwatny do stanu choroby podejrzanego. (...) W ocenie biegłych psychiatrów (...) oraz psychologa (...), a także drugiego zestawu biegłych, istnieje wysokie prawdopodobieństwo ponownego popełnienia przez L. L. czynu zabronionego w związku z jego chorobą psychiczną, w związku z czym niezbędne jest zastosowanie wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii w poradni zdrowia psychicznego położonej najbliżej jego miejsca zamieszkania, którym obecnie jest O.. Zastosowanie wskazanego środka zabezpieczającego musi być poprzedzone ustaleniem, że podejrzany jest sprawcą zarzucanego mu czynu zabronionego a ta przesłanka w przedmiotowej sprawie została spełniona. Kolejną przesłanką jest zaistnienie wysokiego prawdopodobieństwa, że sprawca popełni ponownie czyn zabroniony o znacznej społecznej szkodliwości i ta okoliczność też jest oczywista." Orzeczenie w powyższej sprawie – w ocenie Ministra - uprawomocniło się w dniu 10 stycznia 2024 r., natomiast w dniu 19 sierpnia 2024 r. rozpoczęło się wykonanie środka zabezpieczającego w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. przy ul. [...]. Następnie, postanowieniem z dnia 15 stycznia 2025 r. Sądu Rejonowego w M. przedłużono stosowanie wobec L. L. środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. przy ul. [...]na zasadach i w terminach określonych przez lekarza prowadzącego. W uzasadnieniu tego postanowienia wskazano, że wbrew obowiązkowi terapii L. L. nie podjął jej, czego dowodem są pisma Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. przy ul. [...]. W dniu 19 sierpnia 2024 r. w ww. jednostce zdiagnozowano u L. L. nieokreśloną psychozę nieorganiczną z zaleceniem koniecznego pobierania stosownych leków. L. L. odmówił leczenia. W kolejnym piśmie Poradnia Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. przy ul. [...]z dnia 27 listopada 2024 r. poinformowała Sąd Rejonowy w M. o wizycie L. L. w dniu 25 listopada 2024 r. i o kolejnej odmowie przyjmowania leków z jego strony. Nie zmienił się podmiot właściwy do leczenia L. L., bowiem pismem z dnia 3 stycznia 2025 r. podał on, że obecnym adresem jego pobytu jest O. ul. [...]. W związku z zaistniałą sytuacją. Sąd Rejonowy w M. stwierdził, że oczywistym jest, iż nadal obowiązuje orzeczony środek, bowiem przy braku zaleconego leczenia nie sposób mówić, by nastąpiła poprawa zdrowia psychicznego L. L.. Sąd stwierdził, że zbędne są więc dywagacje czy środek ten ewentualnie uchylić, zbędna jest także dodatkowa opinia biegłych psychiatrów, bo wiążąca w tym zakresie jest ta, która nakładała na L. L. obowiązek leczenia i legła u podstaw postanowienia z dnia 18 października 2023 r., które kończyło postępowanie w sprawie i jednocześnie wprowadziło w życie środek zabezpieczający. Ponadto Sąd wskazał, że powołanie nowego zespołu biegłych byłoby celowe lub nawet konieczne jedynie wówczas, gdyby L. L. zastosował się do środka zabezpieczającego i kontynuował leczenie. W ocenie Ministra w niniejszej sprawie przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że L. L.i został uznany za sprawcę czynu karalnego i że obecnie wobec niego zastosowany jest środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O., do którego - jak wynika z postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 15 stycznia 2025 r. – L. L. się nie zastosował, wbrew nałożonemu wobec niego obowiązkowi. Zdaniem Organu Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O., podejmując uchwałę o wpisie L. L. na listę aplikantów radcowskich, nie posiadała pełnej wiedzy co do okoliczności popełnionego przez niego czynu karalnego oraz treści postanowienia z dnia 18 października 2023 r. Sądu Rejonowego w M. umarzającego wobec niego postępowanie karne i nakładającego na niego środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej. W ocenie Ministra L. L. podczas procedury wpisu na listę aplikantów radcowskich nie ujawnił pełnej informacji co do prowadzonego wobec niego postępowania karnego oraz zastosowanego wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej. W oświadczeniu z dnia 24 października 2024 r. L. L. wskazał, m. in. że obecnie toczy się wobec niego postępowanie wykonawcze co do środka zabezpieczającego, który polega na terapii psychologicznej w warunkach wolnościowych. Dodatkowo, do wniosku o wpis na listę aplikantów radcowskich dołączył niepełną informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego. Z dołączonego do akt postanowienia Sądu Rejonowego w M. z dnia 18 października 2023 r. wynika natomiast, że wobec L. L. zastosowano środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. na zasadach określonych przez lekarza prowadzącego, a nie - jak twierdzi L. L. - środek zabezpieczający w postaci terapii psychologicznej. W ocenie Organu o tych okolicznościach, jak również o fakcie, że L. L. nie stosuje się do nałożonego wobec niego środka zabezpieczającego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. nie miała wiedzy podejmując uchwałę o wpisie na listę aplikantów radcowskich. Ponadto L. L., składając wniosek o wpis, dołączył informację o niekaralności z Krajowego Rejestru Karnego w niepełnym zakresie, która w szczególności nie obejmowała informacji, że wobec niego został zastosowany środek zabezpieczający. L. L. nie przedstawił zatem w toku procedury dotyczącej wpisu na listę aplikantów radcowskich pełnych informacji w zakresie okoliczności zastosowania wobec niego środka zabezpieczającego, co mogło mieć wpływ na ocenę przesłanek jego wpisu na listę aplikantów radcowskich. Takie zachowanie L. L. - zdaniem Ministra - budzi wątpliwości, bowiem wskazuje na zamiar wprowadzenia w błąd organu co do okoliczności istotnych z punktu widzenia oceny spełnienia przesłanki z art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych, a tym samym podważa wiarygodność, uczciwość i prawdomówność kandydata na aplikanta radcowskiego, który stosownie do wymienionego przepisu, powinien wykazać się nieskazitelnym charakterem i swym dotychczasowym zachowaniem dawać rękojmię prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta radcowskiego. Zdaniem Ministra orzeczony przez sąd wobec L. L. środek zabezpieczający nie jest przez niego wykonywany, a co za tym idzie, L. L. całkowicie go zlekceważył. Tym samym nie daje on gwarancji tego, że w przyszłości nie będzie naruszał obowiązującego porządku prawnego. Co więcej, postawa L. L. wskazuje, że jego funkcjonowanie w społeczeństwie może stwarzać zagrożenie dla zasad współżycia społecznego i norm prawnych. Wobec tego, prognoza społeczno-kryminologiczna wobec jego osoby jest - w ocenie Ministra - negatywna, bowiem jak stwierdził Sąd Rejonowy w M.: "oczywistym jest, iż nadal obowiązuje orzeczony środek, bowiem przy braku zaleconego leczenia nie sposób mówić, by nastąpiła poprawa zdrowia psychicznego L. L.". W ocenie Organu wpływ na ocenę postawy moralnej L. L. w niniejszej sprawie ma nie tylko fakt popełnienia przez L. L. czynu wypełniającego znamiona przestępstwa, okoliczności sprawy oraz obowiązywanie wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej, ale również niezastosowanie się przez niego do nałożonego przez Sąd Rejonowy w M. obowiązku związanego z orzeczonym środkiem zabezpieczającym, a także wprowadzenie w błąd co do rodzaju zastosowanego wobec niego środka zabezpieczającego. Zdaniem Ministra świadczy to o nieprzestrzeganiu przez L. L. porządku prawnego i podważa jego wiarygodność. Dodatkowo wskazano, że uchylanie się przez L. L. od obowiązku podjęcia terapii psychiatrycznej w Poradni Zdrowia Psychicznego w Samodzielnym Publicznym ZOZ MSWiA w O. na zasadach określonych przez lekarza prowadzącego może dodatkowo narazić go na odpowiedzialność karną (art. 244b § 1 k.k.). Minister podkreślił, że spełnienie przesłanki dawania rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta radcowskiego stawia przed kandydatem do zawodu zdecydowanie wyższe wymagania i standardy zachowań niż tylko te, które wynikają z zapisów ustawy - Kodeks karny. W ocenie Organu aplikant radcowski powinien wykonywać swoje obowiązki ze starannością wynikającą z wiedzy prawniczej, przepisów prawa oraz stosując zasady etyki i wykonywania zawodu. Zachowanie L. L. (czyny, których bezspornie był sprawcą oraz niezastosowanie się do obowiązków związanych z orzeczonym środkiem zabezpieczającym, jak również wprowadzenie w błąd co do rodzaju zastosowanego wobec niego środka zabezpieczającego) podaje w wątpliwość jego nienaganny charakter i uprawdopodabnia odmienne postępowanie niż to, którym kierować winien się aplikant radcowski. Nadużycie zaufania publicznego pokładanego w osobie aspirującej do zawodu radcy prawnego ocenić należy jako przeszkodę dla należytego wykonywania obowiązków aplikanta radcowskiego. W ocenie Ministra zaistniałe okoliczności: fakt popełnienia przez L. L. czynu wypełniającego znamiona przestępstwa, okoliczności sprawy, uchylanie się od obowiązków związanych z orzeczonym środkiem zabezpieczającym, a także wprowadzenie w błąd co do rodzaju zastosowanego wobec niego środka zabezpieczającego, dyskwalifikuje L. L. jako kandydata na aplikanta radcowskiego w sferze etyczno-moralnej, ponieważ podważa jego odpowiedzialność i wiarygodność, w konsekwencji czego L. L. nie spełnia jednej z koniecznych przesłanek do wpisu na listę aplikantów radcowskich, tj. nie posiada nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta radcowskiego. Pismem z 31 marca 2025 r. Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Sprawiedliwości z dnia 25 lutego 2025 r. zarzucając: I. naruszenie przepisów prawa materialnego w postaci: 1. art. 24 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 33 ust. 5 ustawy o radcach prawnych, poprzez stwierdzenie przez organ, że Skarżący nie spełnia przesłanki, zgodnie z którą jest nieskazitelnego charakteru i swym dotychczasowym zachowaniem daje rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, ponieważ w opinii organu Skarżący nie wykonuje obowiązku podjęcia i wykonywania terapii, do czego został zobowiązany przez Sąd oraz wprowadził w błąd Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. odnośnie nie stosowania się przez niego do orzeczonego środka zabezpieczającego, podczas gdy Skarżący uczęszcza na terapię, do której został zobowiązany przez Sąd, Skarżący odbył wizyty terapeutyczne w Poradni Zdrowia Psychicznego SPZOZ MSWiA w dniach 19 sierpnia 2024 roku, 25 listopada 2024 roku oraz 17 lutego 2025 roku, nie opuszczając żadnego z wyznaczonych spotkań terapeutycznych, Skarżący nie miał zamiaru wprowadzić w błąd Rady OIRP w O., przedstawił bowiem taką informacją o niekaralności jaka została mu wydana w Sądzie Okręgowym w O.; Skarżący jest osobą uczciwą, uczynną i pracowitą, a swoim zachowaniem po dopuszczeniu się czynów przestępnych wykazał, że ponosi również odpowiedzialność za własne słowa i czyny, posiada odwagę cywilną i jest zdolny do samokrytycyzmu oraz zgodnego współżycia z otoczeniem; Skarżący w chwili obecnej wykazuje szczątkowe skutki dezorganizacji psychicznej, posiada ustabilizowane i uporządkowane życie, partnerkę oraz zatrudnienie, 2. art. 24 ust. 2a pkt 1 w zw. z art. 33 ust. 5 ustawy o radcach prawnych poprzez wymaganie od Skarżącego przedstawienia w załączeniu do wniosku o wpis dodatkowych informacji z Krajowego Rejestru Karnego, podczas gdy skarżący złożył w OIRP w O. informację z Krajowego Rejestru Karnego jaka została mu przekazana przez Sąd Okręgowy w O., ww. przepis nie wymaga od kandydata na aplikanta radcowskiego dodatkowej weryfikacji uzyskanej informacji z Krajowego Rejestru Karnego, dodatkowo Skarżący dotychczas nigdy jej nie potrzebował, a zatem nie miał świadomości, jak taka informacja powinna wyglądać oraz co powinna zawierać, zakładał, że pracownicy KRK wydający zaświadczenia i robiący to na co dzień wiedzą jak ją sporządzić; II. naruszenie przepisów postępowania, w postaci: 1. art. 7 w zw. z art. 80 k.p.a. poprzez brak podjęcia wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie słuszny interes strony w tym kierowania się przez organ niesłusznym założeniem, że Skarżący umyślnie wprowadził Radę OIRP w O. w błąd przedkładając niepełną informację z Krajowego Rejestru Karnego, podczas gdy Skarżący przedstawił na postępowania o wpis na listę aplikantów taką informację z Krajowego Rejestru Karnego, jaką uzyskał w Sądzie Okręgowym w O., skarżący nie miał obowiązku weryfikacji zupełności uzyskanej informacji z Krajowego Rejestru Karnego; powyższe uchybienie organu doprowadziło do stwierdzenia przez ten organ, że Skarżący nie daje rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, co skutkowało sprzeciwem Ministra Sprawiedliwości wobec wpisu na listę aplikantów radcowskich prowadzoną przez Radę OIRP w O., 2. art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w tym dowodów w postaci kart wizyt skarżącego w przychodni SPZOZ w O. z dnia 19 sierpnia 2024 r., z dnia 25 listopada 2024 r. oraz z dnia 17 lutego 2025 r., z których wynika, że jedynie na jednym spotkaniu terapeutycznym w dniu 19 sierpnia 2024 r. zalecono Skarżącemu leki, czego jednak odmówił ze względu na ich otępiające działanie, które z całą pewnością miałoby negatywny skutek na jego przygotowanie merytoryczne do egzaminu wstępnego na aplikację radcowską, na kolejnych spotkaniach terapeutycznych nie zalecano już farmakoterapii, zachodzi uzasadniona wątpliwość, czy Skarżącemu dolega choroba w postaci schizofrenii paranoidalnej, czy jednak czyny przestępne były skutkiem jednorazowych stanów psychotycznych, w chwili obecnej u Skarżącego stwierdzono jednostkę chorobową o kodzie F29 — Nieokreśloną psychozę nieorganiczną, co oznacza stan, w którym człowiek doświadcza problemów z myśleniem, emocjami lub zachowaniem, ale nie spełnia kryteriów żadnej konkretnej choroby psychicznej, stopień ryzyka popełnienia przez Skarżącego w przyszłości czynu zabronionego powinien zostać ponownie oceniony. Jednocześnie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania. Dodatkowo wniósł o przeprowadzenie dowodu z dokumentów: 1) karty wizyty z dnia 19 sierpnia 2024 r.; 2) karty wizyty z dnia 25 listopada 2024 r.; 3) karty wizyty z dnia 17 lutego 2025 r.; 4) prośby z dnia 17 marca 2025 r. o wydanie zaświadczenia o wyznaczonej wizycie oraz wniosku o wydanie recepty zgodnie z zaleceniami lekarza; 5) wydruków ze strony pacjent.gov.pl. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi. Na rozprawie w dniu 10 marca 2026 r. pełnomocnik Skarżącego złożył wnioski dowodowe w postaci zaświadczeń lekarskich. Sąd postanowił oddalić wnioski dowodowe zawarte w skardze oraz złożone na rozprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2024 r. poz. 1267 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uchwałą nr [...]z dnia 28 września 2024 r. Komisji Egzaminacyjnej ds. aplikacji radcowskiej przy Ministrze Sprawiedliwości z siedzibą w O. ustalony został pozytywny wynik egzaminu wstępnego na aplikację radcowską L. L.. W dniu 24 października 2024 r. Skarżący złożył do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w O.wniosek o wpis na listę aplikantów radcowskich. Uchwałą Nr [...]z dnia 14 listopada 2024 r. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. dokonała wpisu Skarżącego na listę aplikantów radcowskich tej Izby. Minister Sprawiedliwości, zgłaszając sprzeciw od wpisu Skarżącego na listę aplikantów radcowskich uznał, że nie jest on osobą spełniającą przesłanki, o jakiej mowa w art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych. Minister wskazał, że Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w O., podejmując uchwałę o wpisie L. L. na listę aplikantów radcowskich, nie posiadała pełnej wiedzy co do okoliczności popełnionego przez niego czynu karalnego oraz treści postanowienia z dnia 18 października 2023 r. Sądu Rejonowego w M. umarzającego wobec niego postępowanie karne i nakładającego na niego środek zabezpieczający w postaci terapii psychiatrycznej. W ocenie Ministra L. L. podczas procedury wpisu na listę aplikantów radcowskich nie ujawnił pełnej informacji co do prowadzonego wobec niego postępowania karnego oraz zastosowanego wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej. W świetle przepisu art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych przedmiotem oceny rękojmi do wykonywania zawodu jest nieskazitelność charakteru i dotychczasowe zachowanie kandydata. Zarówno Naczelny Sąd Administracyjny, jak i Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie niejednokrotnie podnosiły, ze nieskazitelność charakteru to szlachetność, prawość, uczciwość, czyli cechy wartościujące kandydata wyłącznie w sferze etyczno – moralnej. Nieskazitelność oznacza także pełną wiarygodność kandydata, odpowiedzialność i brak jakichkolwiek okoliczności negatywnych, podważających tę cechę. Rękojmię prawidłowego wykonywania zawodu adwokata daje zatem osoba, która wykazuje się cechami, od których uzależniona jest także prawidłowość świadczenia pomocy prawnej w celu ochrony prawnej podmiotów, na rzecz których jest wykonywana (por. orzeczenia NSA z dnia 23 maja 1997 r., sygn. akt II S.A. 1148/96; z dnia 10 lutego 1998 r., sygn. akt II SA 1445/97; z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt II SA 4535/03 oraz orzeczenia WSA w Warszawie z dnia 16 lutego 2007 r., sygn. akt VI SA/Wa 2089/06; z dnia 27 stycznia 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2011/08). W ocenie Sądu stanowisko organu co do braku spełnienia przez Skarżącego wymogów określonych w art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych zasługuje na aprobatę, gdyż sam fakt umorzenia postępowania karnego w sprawie z czynu o którym mowa z art. 190a § 1 k.k. nie musi automatycznie skutkować utratą nieskazitelnego charakteru oraz rękojmi prawidłowego wykonywania obowiązków aplikanta, to okoliczność zatajenia zastosowania wobec Skarżącego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej (por. oświadczenie z dnia 24 października 2024 r. – tom I akt administracyjnych) przed organami samorządu zawodowego w procedurze wpisowej oraz złożenie niezgodnego z prawdą oświadczenia musiała mieć podstawowe znaczenie dla ostatecznej oceny spełnienia przez Skarżącego przesłanki z art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych. Skarżący pretendując do zawodu zaufania publicznego i składając nieprawdziwe oświadczenie, sam poddał w wątpliwość posiadanie rękojmi należytego wykonywania obowiązków aplikanta. Sąd podkreśla, że zawód radcy prawnego wiąże się ze szczególną rolą, jaką pełnią osoby wykonujące zawody zaufania publicznego. Osoba wykonująca zawód zaufania publicznego, a także pretendująca do jego wykonywania, musi pozostawać poza jakimikolwiek wątpliwościami (podejrzeniami) odnośnie jej postawy (stosunku) wobec porządku prawnego, w tym w szczególności, obowiązujących w tym porządku prawnym norm nakazu (zakazu). Skarżący wnioskując o wpis złożył nieprawdziwe oświadczenie, a skoro tak, to stwierdzić należy, że sytuacja tego rodzaju nie może pozostawać bez wpływu na ocenę, że kandydat nie spełnia określonej przepisem art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych przesłanki nieskazitelnego charakteru i nienagannego dotychczasowego zachowania, a w konsekwencji, że nie daje dostatecznej rękojmi prawidłowego wykonywania zawodu radcy prawnego, jako zawodu zaufania publicznego. Należy zauważyć, że w związku z postępowaniem wpisowym na listę aplikantów radcowskich kandydat, w załączeniu wniosku, obowiązany jest złożyć nie tylko aktualną informację o niekaralności z KRK, ale także, równocześnie, oświadczenie, że przeciwko niemu nie toczyło się i nie toczy się żadne postępowanie karne i/lub dyscyplinarne. Takie zobowiązanie – do jednoczesnego złożenia informacji z KRK i oświadczenia wynika z faktu, że OIRP, jako organ samorządu radcowskiego, ma czuwać nie tylko nad należytym wykonywaniem zawodu zaufania publicznego, jakim jest zawód radcy prawnego, ale także nad tym, kto do tego zawodu pretenduje. Spełnienie takiego celu, a to w kontekście brzmienia art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych nie byłoby możliwe w oparciu jedynie o informację pochodząca z KRK, wszak wpisy tego rejestru są z upływem ustawowych okresów usuwane (por. wydany w sprawie dot. aplikantów adwokackich wyrok WSA w Warszawie z dnia 1 czerwca 2022 r., sygn. akt VI SA/Wa 431/22). Skoro Skarżący wystąpił do KRK o wydanie informacji na swój temat ograniczając zakres wniosku wyłącznie do informacji o skazaniu, a następnie złożył oświadczenie, że orzeczono wobec niego środek zabezpieczający w postaci terapii psychologicznej (a nie psychiatrycznej jak orzekł sąd powszechny), nie ulega wątpliwości, że miał świadomość, że okoliczność orzeczenia obowiązku terapii psychiatrycznej może negatywnie rzutować na jego szanse uzyskania wpisu na listę aplikantów. Niezasadny zatem, w ocenie Sądu, okazał się zarzut naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, tj. art. 24 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 33 ust. 5 ustawy o radcach prawnych. Zdaniem Sądu organ nie naruszył również przepisów postępowania. Wydanie decyzji poprzedziło wyczerpujące zebranie materiału dowodowego, który następnie został poddany kompleksowej ocenie. Organ w sposób prawidłowy i rzeczowy wykazał, że Skarżący nie spełnia przesłanki, o której mowa art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych. Ustalenia faktyczne i ocena dowodów znalazła odzwierciedlenie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, która zawiera wszystkie niezbędne elementy wskazane w art. 107 § 1 i 3 k.p.a. Organ nie naruszył również art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w tym dowodów w postaci kart wizyt Skarżącego w przychodni SPZOZ w O. z dnia 19 sierpnia 2024 r., z dnia 25 listopada 2024 r. oraz z dnia 17 lutego 2025 r. Istota sporu w przedmiotowej sprawie nie sprowadza się bowiem do odpowiedzi na pytanie czy Skarżący prawidłowo wykonuje środek zabezpieczający, ale konsekwencji zatajenia przez Skarżącego okoliczności orzeczenia wobec niego środka zabezpieczającego w postaci terapii psychiatrycznej. Na marginesie wskazać należy, że brak prawidłowego wykonywania środka zabezpieczającego był stwierdzony w postanowieniu Sądu Rejonowego w M. [...]z dnia 15 stycznia 2025 r. sygn. akt [...] (tom I akt administracyjnych). Trudno wymagać, aby Minister w toku postępowania administracyjnego kwestionował ustalenia sądu powszechnego. Sąd nie uwzględnił wniosków dowodowych Skarżącego zgłoszonych na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd nie kwestionuje treści przedstawionych dokumentów dotyczących procesu leczenia Skarżącego, jednak wobec zdarzenia stanowiącego podstawę stwierdzenia niespełnienia przez Skarżącego przesłanki określonej w art. 24 ust. 1 pkt 5 ustawy o radcach prawnych nie mogły one przesądzić o innym niż zapadłym w niniejszej sprawie rozstrzygnięciu. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art.151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.