VI SA/Wa 1481/10

PostanowienieWSA w Warszawie2011-09-26

Skład orzekający: Jolanta Królikowska-Przewłoka, Halina Emilia Święcicka, Dorota Wdowiak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga do sądu administracyjnego na decyzję polskiego związku sportowego w sprawie przyznania lub pozbawienia licencji sportowej może zostać wniesiona bez wcześniejszego złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do tego związku?
Ratio decidendi
Skarga do sądu administracyjnego na decyzję polskiego związku sportowego w sprawie przyznania lub pozbawienia licencji sportowej jest niedopuszczalna, jeśli skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia, co w tym przypadku oznacza brak złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy do związku sportowego. Niewyczerpanie środków zaskarżenia skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 6 PPSA.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na pismo Aeroklubu Polskiego informujące o decyzji z dnia [...] września 2009 r. o nieprzedłużeniu licencji sportowej na 2010 r. Aeroklub Polski wniósł o odrzucenie skargi, argumentując niedopuszczalność drogi sądowej z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia oraz wniesienie skargi po terminie. Sąd uznał, że skarżący nie wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy do Aeroklubu, co stanowiło warunek dopuszczalności skargi.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Królikowska-Przewłoka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant ref. staż. Monika Piotrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 września 2011 r. sprawy ze skargi B. M. na pismo Aeroklubu Polskiego - Polskiego Związku Sportów Lotniczych z dnia [...] października 2009 r. nr [...] informujące o podjęciu decyzji w dniu [...] września 2009 r. o nieprzedłużaniu licencji sportowej na 2010r. postanawia odrzucić skargę B. M. (dalej skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję wydaną przez Aeroklub Polski Związek Sportu Lotniczego w dniu [...] października 2009 r. w sprawie nieprzedłużenia mu licencji sportowej na 2010 r. W uzasadnieniu podniósł, iż "decyzją z dnia [...] października 2009 r. w dniu [...] września 2009 r. Zarząd Aeroklubu Polskiego podjął uchwałę w sprawie nieprzedłużenia licencji sportowej na 2010 r. z powodu nieprzestrzegania postanowień Statutu Aeroklubu Polskiego oraz przepisów Międzynarodowej Federacji Lotniczej". W odpowiedzi na skargę Aeroklub Polski Związek Sportu Lotniczego wniósł o odrzucenie skargi bądź, jak podał, z daleko posuniętej ostrożności procesowej, wniósł ewentualnie o jej oddalenie, podnosząc w jej uzasadnieniu, że skarga winna być odrzucona z uwagi na niedopuszczalność drogi sądowej. Skarżący nie wezwał bowiem organu do usunięcia naruszenia prawa zgodnie z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2004 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), co jest warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego, a przy tym skarga została wniesiona z przekroczeniem terminu, bo skarżący otrzymał decyzję o odmowie przyznania licencji na 2010 r. w dniu [...] października 2009 r. i wniósł o przywrócenie terminu bez zachowania ustawowych przesłanek. Co do braku podstaw merytorycznych do uwzględnienia skargi Aeroklub stwierdził, że skarżący nie przestrzegał standardów, jakich powinni przestrzegać zawodnicy w szczególności z uwagi na międzynarodowy charakter zawodów Nordic Open i z tego względu Zarząd AP podjął w dniu [...] września 2010 r. decyzję, że nie wyda skarżącemu licencji sportowej na przyszły rok tj. 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. W przedmiotowej skardze skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji wydanej w dniu [...] października 2009 r. określając jej przedmiot jako "sprawę nieprzedłużenia licencji sportowej na 2010 r.". Podnieść zatem należy, że datę [...] października 2009 r. nosi pismo podpisane przez Sekretarza Generalnego Aeroklubu Polskiego, w którym poinformowano skarżącego o podjęciu decyzji o nieprzedłużaniu licencji sportowej. Z uzasadnienia skargi wynika, iż w istocie wątpliwości i zarzuty skarżącego wiążą się z decyzją o nieprzedłużeniu licencji nie zaś z ww. pismem, w którym został on jedynie o tej decyzji poinformowany. Sąd uznał zatem, iż chociaż swoje żądanie objęte skargą skarżący odniósł do pisma z dnia [...] października 2009 r. to jednak jego zamiarem było podważenie stanowiska organu wyrażonego na posiedzeniu Zarządu w dniu [...] września 2009 r. w postaci, jak podano w protokole tego posiedzenia, decyzji o nie wydaniu licencji sportowej na 2010 r. Stosownie do przepisów ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o sporcie kwalifikowanym obowiązującej w dniu wydania ww. decyzji (uchylonej z dniem 16 października 2010 r. zgodnie z art. 93 ustawy z dnia 25 czerwca 2010 r. o sporcie Dz. U. Nr 127, poz. 857) postępowanie w przedmiocie wydania licencji sportowej mogło być wszczęte jedynie na wniosek osoby zainteresowanej, a skarżący, jak stwierdził pełnomocnik organu na rozprawie w dniu 26 września 2011 r. nie wystąpił, co w jego ocenie, wskazuje na to, iż na posiedzeniu w dniu [...] września 2009 r. przedstawiono jedynie stanowisko na przyszłość. Jednakże zarówno z protokołu posiedzenia jak i odpowiedzi na skargę wynika, iż sam organ stwierdził, iż w dniu [...] września 2009 r. została podjęta decyzja, a więc władcze rozstrzygnięcie ze strony organu w przedmiocie odmowy wydania licencji na 2010 r. Nie ma zatem podstaw, by przyjąć, iż organ przedstawił jedynie stanowisko, które znamion aktu z zakresu administracji publicznej nie ma i jako takie w świetle art. 3 § 1 ppsa właściwości Sądu nie podlega. Stosownie do art. 30 powołanej ustawy w sprawach przyznawania i pozbawiania licencji od orzeczeń polskiego związku sportowego osobie wnioskującej o przyznanie licencji lub pozbawionej takiej licencji przysługuje skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Stosownie do art. 52 § 1 ppsa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z przepisów powołanej ustawy wynika, że brak jest organu właściwego do rozpatrzenia odwołania od tej decyzji, co oznacza, że strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy wyczerpując tym samym środek zaskarżenia mu przysługujący. Z takim wnioskiem skarżący nie wystąpił i tym samym nie wyczerpał środka zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 2 ppsa. Taki stan rzeczy skutkuje w świetle art. 58 § 6 ppsa niedopuszczalnością skargi i w konsekwencji jej odrzuceniem. Mając powyższe względy na uwadze Sąd stosownie do powołanego przepisu orzekł, jak w postanowieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło