VI SA/Wa 1485/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Grzelak po rozpoznaniu w dniu 29 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. W. i A. W. – wspólników spółki cywilnej "W." s.c. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi A. W. i A. W. – wspólników spółki cywilnej "W." s.c. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 9 lipca 2009 r. skarżący: A. W. i A. W. – wspólnicy spółki cywilnej "W." s.c., reprezentowani przez pełnomocnika radcę prawnego A. P., złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego, skargę na decyzję tego organu z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...]w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej. W treści skargi pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania ww. decyzji. Wskazał, że kwota nałożonych na skarżących kar, na dzień wniesienia skargi, przekracza [...] złotych. Zarówno na przedmiotowej decyzji, jak i na pozostałych decyzjach ciążą poważne zarzuty, zwłaszcza w przedmiocie ich nieważności, stąd wyegzekwowanie orzeczonych kar pieniężnych przed wydaniem prawomocnego rozstrzygnięcia przez Naczelny Sąd Administracyjny doprowadzić może do bankructwa przedsiębiorstwa i zwolnienia wszystkich współpracujących z nim kierowców. Spowoduje to skutki nie tylko trudne, ale wręcz niemożliwe do odwrócenia. Wyegzekwowanie zaś owych kar z zastrzeżeniem, iż podlegać będą one ewentualnemu zwrotowi w przypadku korzystnego dla skarżących orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie będzie miało żadnego znaczenia, jako że skarżący nie będą już mogli prawidłowo funkcjonować i zbankrutują. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. Skarżąca ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej, a zapłata łącznej kwoty należności, przekraczającej [...] zł z tytułu kar nałożonych na skarżącą może w konsekwencji doprowadzić do bankructwa spółki oraz utraty pracy przez kierowców z nią współpracujących. Tymczasem, powołując w uzasadnieniu wniosku na określone okoliczności, skarżąca powinna chociażby uprawdopodobnić ich wystąpienie, wykraczając w ten sposób poza gołosłowne i ogólnikowe twierdzenia. W przedmiotowej sprawie okoliczności podniesione przez skarżącą nie prowadzą do konsekwencji, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., zaś egzekucja nałożonej przez organ administracji, kary pieniężnej nie wywołuje stanu, który byłby nieodwracalny, skoro chodzi o świadczenie pieniężne, którego spełnienie z natury rzeczy jest odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi kasacyjnej, istnieje możliwość zwrotu wpłaconej kwoty. Powyższej oceny nie zmienia też argument ewentualnego bankructwa skarżącej i zwolnienia współpracujących z nią kierowców. Skarżąca nie wskazała bowiem okoliczności potwierdzających istnienie ryzyka utraty płynności finansowej Spółki. W aktach sprawy brak jest dokumentów określających wysokość przychodów i dochodów firmy oraz świadczących o trudnej sytuacji finansowej skarżącej. Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 września 2009 r. sygn. akt II GSK 733/09). Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.