VI SA/Wa 1490/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-07-29

Skład orzekający: Dariusz Zalewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy istnieją podstawy do wstrzymania wykonania decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w związku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków?
Ratio decidendi
Wykonanie decyzji o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki spowoduje faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, zwolnienie pracowników, utratę korzyści majątkowych i odpływ konsumentów, co spełnia przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W związku z tym, na podstawie art. 61 § 3 PPSA, należy wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego o cofnięciu zezwolenia na prowadzenie apteki. Do skargi dołączyli wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji, argumentując, że jej wykonanie spowoduje niemożność prowadzenia działalności, zwolnienie pracowników, utratę korzyści majątkowych i odpływ konsumentów, co może skutkować zachwianiem płynności finansowej i trudnymi do odwrócenia skutkami. Do wniosku załączyli listy płac i umowę najmu lokalu.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dariusz Zalewski po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. C. i P. C. o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Farmaceutycznego w sprawie ze skargi Z. C. i P. C. na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji Pismem z dnia 29 kwietnia 2015 r. Z. C. i P. C. (nazywani dalej: "skarżącymi") wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2015 r. utrzymującą w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] lipca 2014 r. w przedmiocie cofnięcia skarżącym zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej o nazwie Apteka "F." zlokalizowanej w Z. przy ul. D. [...]. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej: "p.p.s.a."), podając w uzasadnieniu, że wykonanie decyzji oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a co za tym idzie zwolnienie zatrudnionych pracowników , utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków, która jest jedynym przedmiotem działalności stron, co może skutkować zachwianiem płynności finansowej przedsiębiorcy. Nadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje odpływ konsumentów do innych kontrahentów – aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skutkiem bezpośrednim będzie zmniejszenie obrotów, co spełnia przesłanki spowodowania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwa spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Do wniosku skarżący załączyli listy płac pracowników, kopię umowy najmu lokalu użytkowego na kwotę 4.320,38 złotych brutto miesięcznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Oznacza to, że Sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia, przy czym uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie oznacza, że Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. ciąży obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Nie jest wystarczające powtórzenie we wniosku treści przepisu. Rzeczą Sądu jest zbadanie, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają /lub nie/ za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Przy takim badaniu wniosku i argumentów strony Sąd winien dodatkowo rozważyć z urzędu, czy nie zachodzą inne okoliczności uzasadniające wniosek. W ocenie Sądu wnioskodawcy uprawdopodobnili wystąpienie przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Charakter przedmiotowej spawy przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji, bowiem jej wykonanie spowoduje skutek prawno-materialny w postaci wstrzymania działalności apteki (cofnięcie pozwolenia na jej prowadzenie). To z kolei dla skarżących oznacza faktyczną niemożność prowadzenia działalności gospodarczej, a więc zwolnienie zatrudnionych pracowników, utratę korzyści majątkowych związanych ze sprzedażą leków i w efekcie zachwianie płynności finansowej. Ponadto wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niewątpliwie odpływ konsumentów do innych aptek, co może spowodować trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 września 2014 r., sygn. akt II GZ 551/14). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło