VI SA/Wa 1493/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Sędzia WSA Andrzej Wieczorek Protokolant st. sekr. sąd. Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia oddala skargę VI SA/Wa 1493/12 UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] maja 2012 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta W. nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r., którą na firmę S. Sp. z o. o. nałożono karę pieniężną za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej [...] w rejonie posesji nr [...] w dniach od 14 kwietnia do 10 maja 2011 r. bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez umieszczenie w nim reklamy typu bilboard o powierzchni 12 m2 w wysokości 20 250 złotych. Powyższe rozstrzygnięcia organów obu instancji zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. W dniu [...] kwietnia 2011 r. do Zarządu Dróg Miejskich wpłynęło pismo z dnia [...] kwietnia 2011 r. od [...] A. Z. w sprawie reklamy posadowionej na słupie reklamowym firmy S. Sp. z o. o. o treści: "[...]". W dniu [...] kwietnia 2011 r. pracownicy Wydziału Pasa Drogowego Zarządu Dróg Miejskich przeprowadzili kontrolę pasa drogowego [...] w rejonie posesji nr [...], czego dowodem jest protokół z przeprowadzonej kontroli z dnia [...] kwietnia 2011 r. W wyniku przedmiotowej kontroli stwierdzono funkcjonowanie nielegalnej reklamy, która nie posiada stosownego zezwolenia zarządcy drogi. Podczas kontroli dokonano obmiaru powierzchni reklamowej oraz wykonano dokumentację fotograficzną. Kolejne kontrole miały miejsce w dniach [...], [...], [...] oraz [...] maja 2011 r. i potwierdziły funkcjonowanie przedmiotowej reklamy w pasie drogowym. Wobec powyższego pismem z dnia [...] maja 2011 r. organ powiadomił stronę o wszczęciu przeciwko niej postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej oraz poinformował ją o treści art. 10 k.p.a. Strona nie skorzystała z przysługującego jej uprawnienia. Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r. [...] Prezydent W. nałożył na spółkę karę pieniężną w wysokości 20250 złotych za zajęcie pasa drogowego drogi krajowej [...] w rejonie posesji nr [...] w dniach [...] kwietnia -[...] maja 2011 r. bez zezwolenia zarządcy drogi poprzez umieszczenie w nim reklamy o powierzchni 12 m2 . W uzasadnieniu decyzji organ I instancji powołał się na art. 40 ust. 12 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, zgodnie z którym, za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi z przekroczeniem terminu zajęcia określonego w zezwoleniu zarządcy drogi o powierzchni większej niż określone w zezwoleniu zarządcy drogi, zarządca drogi wymierza w drodze decyzji administracyjnej karę pieniężną w wysokości 10 - krotności opłaty ustalonej zgodnie z ust. 4-6. W niniejszej sprawie reklama była posadowiona w pasie drogowym bez zezwolenia zarządcy w dniach od [...] grudnia do [...] maja 2011 r. tj. przez 27 dni. Wysokość kary za samowolne zajęcie pasa drogowego stanowi iloczyn niżej wymienionych pozycji tj. 1) powierzchni reklamy -12 m2 , 2) stawki kar - 10 x 6,25 zł= 62,50 zł; 3) ilości dni zajęcia pasa drogowego - 27 dni i wynosi 12 m2 x 62,50 x 27 dni = 20 250 zł. Od powyższej decyzji strona odwołała się do Samorządu Kolegium Odwoławczego w [...] domagając się jej uchylenia. Spółka zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania tj. art. 8, 10 § 1, 61 § 4 i 79 §1 k.p.a. Według oceny strony, cały materiał dowodowy został zgromadzony przed wszczęciem postępowania z rażącym naruszeniem art. 79 § 4 k.p.a. oraz art. 10 § 1 k.p.a.. Poza tym notatki służbowe i zdjęcia nie mogą w ogóle stanowić dowodów w sprawie. Skoro organ otrzymał zawiadomienie od [...] A. Z. w dniu [...] kwietnia 2011 r. winien niezwłocznie wszcząć postępowanie administracyjne i powiadomić stronę o powyższym. Tymczasem uczynił to w dniu [...] maja 2011 r. a więc ponad miesiąc od momentu pozyskania wiadomości o nielegalnej reklamie strony. Gdyby strona wiedziała wcześniej o reklamie, na posadowienie której nie posiada zezwolenia z pewnością natychmiast by ją usunęła, aby nie narażać się na karę pieniężną o znacznej wysokości. Po rozpoznaniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że wprawdzie organ I instancji powinien zawiadomienie o wszczęciu z urzędu postępowania skierować do strony wkrótce po powzięciu informacji o ustawieniu nośnika reklamowego w pasie drogowym [...] a nie dopiero po upływie przeszło miesiąca od daty wpływu pisma [...] A. Z. do Zarządu Dróg Miejskich, jednakże uchybienie, to nie miało wpływu na wynik sprawy. Ważne jest, że przedmiotowa reklama został umieszczona w pasie drogowym bez uzyskania wymaganego prawem zezwolenia zarządcy drogi. Firma taka jak S. Sp. z o. o., będąca profesjonalistą w dziedzinie reklamy powinna mieć tak zorganizowaną działalność, aby nie mogło dojść do sytuacji, w której jakikolwiek należący do niej nośnik reklamowy został posadowiony w pasie drogowym bez zezwolenia właściwego zarządcy drogi. Wyznaczenie bowiem kary pieniężnej w takim przypadku jest obligatoryjne. Wbrew twierdzeniom strony była ona informowana o treści art. 10 k.p.a. Z prawa do złożenia wyjaśnień nie skorzystała. Kara pieniężna za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia została wyliczona zgodnie z przepisami prawa. Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego sygn. akt. [...] z dnia [...] maja 2012 r. S. Sp. z o. o. w W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, domagając się jej uchylenia i zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przypisanych. Skarżąca wskazała, że organ administracji jest zobowiązany prowadzić postępowanie zgodne z procedurą określoną w k.p.a. W przedmiotowej sprawie organ po otrzymaniu zawiadomienia w dniu [...] kwietnia 2011 r. od osoby niebędącej stroną postępowania miał obowiązek wszcząć postępowanie z urzędu i powiadomić bez zbędnej zwłoki strony postępowania o wszczęciu tegoż postępowania. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania nastąpiło dopiero w dniu [...] maja 2011 r. a więc ponad miesiąc od momentu, w którym postępowanie powinno być wszczęte. Cały więc materiał dowodowy został zgromadzony z rażącym naruszeniem art. 79 § 4 k.p.a. i 10 § 1 k.p.a. Według oceny strony notatki służbowe i wykonane zdjęcia nie mogą stanowić dowodu w sprawie. A zatem decyzja w sprawie nie powinna być w ogóle wydana. Brak niezwłocznego powiadomienia strony o wszczęciu postępowania spowodowało, że skarżący nie usunął urządzenia reklamowego w kwietniu 2011 r. a dopiero w maju po otrzymaniu stosownego zawiadomienia. Zdaniem skarżącej, celem działania organu nie było doprowadzenie pasa drogowego do stanu zgodnego z prawem, lecz nałożenie jak najwyższej kary. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojej decyzji w ogóle nie odniósł się do przedstawionej argumentacji, co samo w sobie powinno skutkować uchyleniem decyzji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.). Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia. Bezsporne jest w sprawie, że przedmiotowa reklama znajdowała się w pasie drogowym bez właściwego zezwolenia zarządcy drogi przez okres 27 dni. Jako początek tego terminu organ przyjął datę pisma [...] A. Z. informującego o fakcie posadowienia reklamy w pasie drogowym i o utrudnieniach z tym związanych. Reklama została usunięta po kolejnej kontroli ze strony zarządcy drogi w dniu [...] maja 2011 r. po przeprowadzeniu której, strona została telefonicznie powiadomiona i wezwana do likwidacji tej reklamy. Okoliczność, iż postępowanie administracyjne zostało wszczęte dopiero w dniu [...] maja 2011 r. nie zwalnia strony od konieczności uiszczenia kary pieniężnej z tytułu zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy drogi. Okoliczności znajdowania się reklamy w pasie drogowym potwierdziła sama strona, podając w odwołaniu, iż obiekt ten został przez nią posadowiony w pasie drogowym "przez omyłkę". W trakcie toczącego się postępowania administracyjnego strona była informowana o przysługującym jej prawie do zgłoszenia wniosków dowodowych. Wprawdzie zarówno zdjęcie reklamy jak i pomiar jej powierzchni zostały poczynione w czasie postępowania kontrolnego, jednakże strona nie negowała poczętych ustaleń w toku toczącego się postępowania administracyjnego. Należy przyznać rację organowi, który wskazał, że skarżąca spółka jest profesjonalistą w prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej a zatem powinna prowadzić ewidencję swoich obiektów reklamowych i monitorować okres ich posadowienia w pasach drogowych zgodnie z posiadanymi pozwoleniami. W niniejszej sprawie spółka dopuściła się zaniedbania a wiec powinna ponieść wszelkie konsekwencje związane z nielegalnym umieszczeniem reklamy w pasie drogowym. W niniejszym stanie faktycznym organ był zobowiązany do nałożenia kary pieniężnej bez względu na wiedzę i wolę spółki. Odpowiedzialność za naruszenia na gruncie prawa administracyjnego jest zobiektywizowana. W tym stanie rzeczy Sąd doszedł do przekonania, iż zaskarżona decyzja została wydana bez istotnych uchybień proceduralnych jak również znajduje podstawę w przepisach prawa materialnego tj. art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych. Wobec powyższego nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi Sąd orzekł o jej oddaleniu na mocy art. 151 p.p.s.a.