VI SA/Wa 1493/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 30 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2020 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej C. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 100 (słownie: sto) złotych, uiszczoną tytułem wpisu sądowego. C. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej "SKO") z [...] marca 2020 r., nr [...], w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w wysokości 1351 złotych za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia. Decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnosi się za SKO w terminie trzydziestu dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika ze znajdującego się w aktach administracyjnych zwrotnego potwierdzenia odbioru, zaskarżona decyzja wraz z pouczeniem została doręczona Skarżącej 26 maja 2020 r. Skarżąca nadała skargę do sądu administracyjnego, za pośrednictwem SKO, w placówce Poczty Polskiej w dniu 30 czerwca 2020 r. (dowód: data stempla na kopercie w której nadano skargę – k. 28 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga, jako wniesiona po terminie, podlega odrzuceniu. Skarga wniesiona do sądu administracyjnego w pierwszej kolejności podlega badaniu pod względem jej dopuszczalności, co oznacza, że sąd zobligowany jest do ustalenia, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 wskazanej ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, zaś odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a., za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. O zachowaniu ustawowego terminu do wniesienia skargi, decyduje data nadania skargi na adres właściwego organu. W niniejszej sprawie zaskarżoną decyzję, zawierającą prawidłowe pouczenie o możliwości złożenia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji, doręczono Skarżącej w dniu 26 maja 2020 r. Oznacza to, że trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu 25 czerwca 2020 r. (czwartek). Tymczasem skarga została wniesiona przez Skarżącą w dniu 30 czerwca 2020 r. – co wynika ze stempla pocztowego znajdującego się na kopercie zawierającej skargę, a więc z uchybieniem terminu. Termin do złożenia skargi, określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. ma charakter terminu zawitego, co oznacza, iż niedopuszczalne jest jego skrócenie lub przedłużenie przez Sąd. Nadto jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego upływ Sąd uwzględnia z urzędu. Reasumując powyższe rozważania, Sąd podkreśla, że warunkiem rozpatrzenia skargi jest złożenie jej w ustawowym terminie. Zgodnie bowiem z art. 85 p.p.s.a. czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Skoro skarżąca nie zachowała trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi, to tym samym brak jest podstaw do jej merytorycznego rozpatrzenia. Przedstawione okoliczności sprawy obligują Sąd do odrzucenia skargi. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę – o czym orzekł w pkt 1 sentencji postanowienia. W zakresie kosztów zwróconych w pkt 2 sentencji, Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1) p.p.s.a., w świetle którego sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis w przypadku pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.