VI SA/Wa 1496/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędzia WSA Joanna Wegner (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 grudnia 2019 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi A. spółki jawnej z siedzibą w K. na postanowienie Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] maja 2019 r. nr. [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia zastrzeżeń do protokołu kontroli postanawia: odrzucić skargę Postanowieniem z [...] maja 2019 r. Główny Inspektor Farmaceutyczny działając na podstawie art. 112 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 i art. 115 pkt 4 ustawy z 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2019 r., poz. 499) oraz art. 144 w związku z art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267) – zwanej dalej "k.p.a." uchylił zaskarżone zażaleniem przez A. spółkę jawną w K. postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia "nowych zastrzeżeń" do protokołu kontroli z [...] września 2017 r. Postanowienie to zapadło w następujących okolicznościach sprawy. W dniu [...] września 2017 r. sporządzony został protokół kontroli przedsiębiorcy prowadzącego aptekę ogólnodostępną. W stosunku do tego protokołu strona 1 dniu [...] listopada 2018 r. wniosła o przywrócenie terminu do złożenia "nowych zastrzeżeń". Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny odmówił stronie przywrócenia terminu w tym zakresie, pouczając ją o możliwości złożenia zażalenia. Z tego prawa skarżący skorzystał, w wyniku czego zaskarżone postanowienie zostało uchylone, a postępowanie w pierwszej instancji – umorzone. Organ odwoławczy wskazał, że nie ma podstawy prawnej do rozstrzygania wniosku o przywrócenie terminu do złożenia "nowych zastrzeżeń" do protokołu kontroli. Na to postanowienie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W treści tego pisma oraz w jego uzupełnieniu, zatytułowanym "opinia" z [...] sierpnia 2019 r. zarzucono organowi to, iż myli postępowanie kontrolne z administracyjnym, zamykając drogę prawną do kwestionowania zaskarżonego w postępowaniu administracyjnym postanowienia. W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna i z tego powodu podlega odrzuceniu. W aktualnym stanie prawnym zakres sądowej kontroli jest szeroki, ale nie nieograniczony. Jeżeli chodzi o postanowienia, to w myśl art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a.", zaskarżyć można wyłącznie te, które wydane zostały "w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty". W tej sprawie przedmiotem skargi uczyniono postanowienie, wydane wprawdzie w postępowaniu zażaleniowym, ale takim, które uruchomiono w sposób niedopuszczalny. Nie ulega wątpliwości, że postępowanie kontrolne nie wyczerpuje pojęcia postępowania administracyjnego jurysdykcyjnego. Składanie pism procesowych, w tym – uwag do podejmowanych przez organy czynności nie jest wiec ograniczone takimi terminami procesowymi, które podlegają kodeksowej instytucji przywrócenia terminu. Tym samym już rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu w tej sytuacji nie znajduje żadnych podstaw. Poprzez sam fakt podjęcia rozstrzygnięcia w tym trybie organ nie nabywa kompetencji do takiego działania. Ta wynikać musi z precyzyjnie określonej normy prawnej. Konsekwentnie – wydanie postanowienia nie może automatycznie przydawać mu cech zaskarżalności zażaleniem, skoro nie wynikają one z przepisów prawa. Innymi słowy, nawet jeżeli w tym przedmiocie zostało wydane postanowienie, to nie podlega ono zaskarżeniu zażaleniem. Rozpoznanie takiego zażalenia nie opiera się na legitymowanej przepisami prawa kompetencji organu odwoławczego. Niezaskarżalność pierwotnego postanowienia czyni także niedopuszczalnym rozpoznanie skargi na postanowienie wydane w bezzasadnie uruchomionym postępowaniu zażaleniowym. To ostatnie w ogóle nie powinno się toczyć. Samo jego wszczęcie nie powoduje przecież spełnienia przesłanek z art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Do tego niezbędne jest bowiem ustalenie, że postanowienie było aktem zaskarżalnym, nie zaś tylko zaskarżonym zażaleniem. Zaskarżone postanowienie uchyla się więc spod kognicji Sądu na tym etapie postępowania. Natomiast może ono, ewentualnie – o ile spełnione będą do tego przesłanki – stanowić przedmiot oceny Sądu na skutek skargi wniesionej na decyzję kończącą postępowanie administracyjne jurysdykcyjne, a to w trybie z art. 135 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił odrzucić skargę.