VI SA/Wa 1500/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Maliszewska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. S.A. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach urządzanych w salonie gier na automatach postanowił: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie UZASADNEINIE Skarżąca – Z. S.A. z siedzibą w Warszawie - złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach urządzanych w salonie gier na automatach. Skarżąca w skardze zarzuciła m.in., że art. 129 ust. 2 i art. 138 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h., stanowiący "regulację techniczną", nie może być stosowany w obecnym stanie prawnym ze względu na brak notyfikacji. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: W myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Z przepisu tego wynika konieczność istnienia zależności rozstrzygnięcia sprawy przez sąd administracyjny od innego toczącego się postępowania. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego postępowania, jeśli orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić podstawę rozstrzygnięcia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie sądowoadministracyjnej występuje tzw. zagadnienie wstępne (kwestia prejudycjalna), czyli sytuacja, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, które występuje w sprawie, może wpływać na wynik postępowania, a tym samym uzasadnia celowość wstrzymania czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym do czasu rozstrzygnięcia tej istotnej kwestii. Przez pojęcie zagadnienia wstępnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym należy rozumieć przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jest to zagadnienie odrębne od sprawy sądowoadministracyjnej, na tle której wystąpiło. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną będzie zatem takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne do sformułowania wypowiedzi o tym, czy zakwestionowany w skardze akt, czynność lub bezczynność są zgodne z prawem materialnym, albo czy przed wydaniem tego aktu (czynności, bezczynności) nie doszło do popełnienia takich uchybień formalnych, które mogły mieć wpływ na jego treść. W przedmiotowej sprawie u podstaw umorzenia postępowania w sprawie umorzenia postępowania w sprawie wniosku o udzielenie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach urządzanych w salonie gier na automatach legł fakt, że ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych nie przewiduje możliwości udzielania nowych zezwoleń na prowadzenia gier na automatach w salonach na podstawie, co więcej, wyklucza wprost taką możliwość. Decyzja ta została oparta m.in. na przepisach art. 129 ust. 1 oraz art. 138 ust. 1 u.g.h. Wskazany przepis art. 129 ust. 1 ww. ustawy stanowi, iż działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 138 ust. 1 u.g.h. zezwolenia, o których mowa w art. 129 ust. 1 , nie mogą być przedłużane. W tym miejscu należy stwierdzić, że postanowieniem z dnia 15 stycznia 2014 r. sygn. akt II GSK 686/13 Naczelny Sąd Administracyjny przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu pytanie prawne: "Czy art. 14 ust. 1 i art. 89 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) są zgodne: a) z art. 2 i 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, b) z art. 20 i 22 w związku z art. 31 ust. 3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej?". Z uzasadnienia omawianego pytania prawnego wynika, że wskazana regulacja zawarta w art. 14 ust. 1 u.g.h., w myśl którego urządzanie gier cylindrycznych, gier w karty, gier w kości oraz gier na automatach dozwolone jest wyłącznie w kasynach gry, stanowi punkt wyjścia dla oceny zgodności z wyżej wymienionymi wzorcami konstytucyjnymi takich przepisów jak te które mają zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, a mianowicie art. 138 ust. 1 i art. 129 ust. 1 tej ustawy. Sąd orzekający w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił zawiesić postępowanie w tej sprawie do czasu udzielenia przez Trybunał Konstytucyjny odpowiedzi na pytanie w sprawie P 4/14. Należy bowiem mieć na względzie oczywisty fakt, iż regulacje zawarte w art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u.g.h są konsekwencją normy z art. 14 ust. 1 u.g.h., poddanej w wątpliwość przez Naczelny Sąd Administracyjny, co do jej konstytucyjności. W związku z tym kwestia konstytucyjności art. 14 ust. 1 u.g.h., wobec jego zasadniczego znaczenia dla rozwiązań prawnych przyjętych w ustawie o grach hazardowych, nie będzie pozostawała bez wpływu na zagadnienie stosowania art. art. 129 ust. 1 i art. 138 ust. 1 u.g.h. (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2255/13). Powyższe potwierdza, iż pomiędzy niniejszą sprawą sądowoadministracyjną, a innym postępowaniem (zainicjowanym w sprawie o sygn. akt II GSK 686/13), o którym mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. istnieje związek tego rodzaju, że wynik postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Z tego powodu zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest zasadne i nie nosi cechy dowolności.