VI SA/Wa 1506/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Andrzej Wieczorek Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: Krzysztof Wierzbicki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 grudnia 2005r. sprawy ze skargi B. D. na postanowienie Komendanta Głównego Policji z dnia [...] czerwca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na broń palną myśliwską 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. 2. zasądza od Komendanta Głównego Policji na rzecz skarżącego B. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego Komendant Główny Policji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2005r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § l pkt l w zw. z art. 97 § l pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 t.j.), po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego Pana B. D. na postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] kwietnia 2005r. o zawieszeniu postępowania administracyjnego w sprawie wydania pozwolenia na broń myśliwską postanowił utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie. Organ II instancji wskazał, że skarżący w 2004r. uzyskał ostateczną odmowną decyzję w sprawie pozwolenia na 19 egzemplarzy broni myśliwskiej. Sprawa ta została poddana kontroli sądu administracyjnego, a w dacie wydania zaskarżonej decyzji sprawa powyższego pozwolenia nie była zakończona orzeczeniem sądu. Skarżący ponownie wystąpił o udzielenie pozwolenia na broń myśliwską, wszczynając nowe postępowanie administracyjne a wniosek dotyczył uprawnienia do posiadania 9 egzemplarzy broni myśliwskiej. Komendant Wojewódzki Policji w [...] zawiesił postępowanie administracyjne wskazując, że powodem zawieszenia postępowania jest istnienie w sprawie zagadnienia wstępnego. Organ I instancji uzależnił rozstrzygnięcie sprawy od wyniku rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny skargi na wspomnianą wyżej decyzję ostateczną KGP wydaną w przedmiocie udzielenia skarżącemu pozwolenia na 19 egzemplarzy broni myśliwskiej. Komendant Główny Policji wskazując, że poprzednie postępowanie - w tym samym przedmiocie - zostało zakończone decyzją organu odwoławczego, podtrzymującą decyzję organu I instancji o odmowie wydania skarżącemu pozwolenia na wspomniane rodzaje broni, a wniesiona na tę decyzję skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego nie została dotąd rozpatrzona, uznał, że rozstrzygnięcie w przedmiocie zawieszenia postępowania jest zasadne. Zdaniem organu II instancji, niezależnie od kwestii ilości broni, jaka objęta była żądaniem skarżącego w obu postępowaniach, przedmiot obu tych postępowań jest ten sam, tj. uprawnienie skarżącego do posiadania broni myśliwskiej. Wskazał, że skarżący nie czekając na rozpatrzenie przez sąd wspomnianej skargi wszczął nowe postępowanie administracyjne w tym samym co uprzednio przedmiocie. W tym stanie rzeczy zdaniem organu rozstrzygnięcie w nowym postępowaniu jest uzależnione od wyniku rozpatrzenia wspomnianej skargi w tożsamej sprawie, która to zawisła przed sądem administracyjnym i oczekuje na rozpatrzenie. Biorąc pod uwagę te okoliczności organ II instancji uznał, iż w nowej sprawie administracyjnej wszczętej wnioskiem skarżącego pojawiła się kwestia prejudycjalna uzasadniająca zawieszenie z urzędu postępowania na podstawie art. 97 § l pkt 4 k.p.a. Skargę na tę decyzję wniósł Pan B. D. podnosząc, że kwestionowane postanowienie jest niezgodne z prawem. Wskazał, że Organ II instancji błędnie przyjął, iż w sprawie istnieje zagadnienie wstępne uzasadniające zawieszenie postępowania. Podniósł, że poprzednia sprawa została zakończona ostateczną decyzją, natomiast skarżący obecnie wszczął nowe postępowanie dotyczące wydania mu pozwolenia na broń myśliwską, to właściwy organ, powinien merytorycznie zakończyć to postępowanie. Wskazał, że nie zachodzą przesłanki z art. 97 § l pkt 4 k.p.a., bowiem zawisła przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym sprawa pozwolenia na 19 egzemplarzy broni myśliwskiej nie stanowi zagadnienia wstępnego w sprawie o wydanie pozwolenia na posiadanie 9 egzemplarzy broni myśliwskiej. W ocenie skarżącego organ nie miał prawa zawiesić postępowania. Wskazując na powyższe skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonych postanowień. W odpowiedzi na skargę Komendant Główny Policji podtrzymał stanowisko wskazując, że w sprawie zachodzą przesłanki z art. 97 § l pkt 4 k.p.a. Podniósł, że z uwagi na fakt nie zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie odmowy wydania skarżącemu pozwolenia na broń palną myśliwską przesłanki zawieszenia postępowania w przedmiotowej sprawie istnieją. Podniósł, że w przypadku gdyby organ rozpatrzył nowy wniosek skarżącego wydał pozwolenie na broń, a Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o odmowie wydania pozwolenia, organ Policji byłby zobligowany prowadzić postępowanie z wniosku z 2004r. dalej. W przypadku stwierdzenia, że zasadne jest wydanie stronie pozwolenia winien wówczas wydać decyzję zgodną z jej wnioskiem. Strona posiadałaby wówczas dwa pozwolenia, a decyzja taka kwalifikowałaby się do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § l pkt 3 k.p.a. Z uwagi więc na fakt, iż przedmiot obu wniosków skarżącego jest taki sam, stan faktyczny to zawieszenie postępowania było zasadne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z ustawą z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), zwaną ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawą z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. postępowanie toczy się na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., organ zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. Oznacza to, że bez rozstrzygnięcia zagadnienia prejudycjalnego przez inny organ lub sąd wydanie decyzji w danej sprawie jest niemożliwe. Musi więc istnieć związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej a zagadnieniem wstępnym. W przypadku braku takiego związku zawieszenie postępowania na tej podstawie nie jest dopuszczalne. Organy w niniejszej sprawie w żaden sposób nie wykazały, aby taki związek istniał, a rozpatrzenie sprawy dotyczącej uprawnienia do posiadania 9 egzemplarzy broni myśliwskiej miało związek z niezakończonym postępowaniem sądowoadministracyjnym w sprawie odmowy wydania skarżącemu pozwolenia na 19 egzemplarzy broni palnej myśliwskiej. Organ II instancji wskazuje, że w przypadku gdyby został rozpatrzony nowy wniosek i organ wydałby pozwolenie na broń, a Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił decyzje o odmowie wydania pozwolenia zapoczątkowanego wcześniejszym wnioskiem, to organ Policji byłby zobligowany prowadzić to wcześniejsze postępowanie dalej. W przypadku stwierdzenia, że zasadne byłoby wydanie stronie pozwolenia w oparciu o wcześniejszy wniosek to winien wydać decyzję zgodną z wnioskiem. Wówczas strona posiadałaby dwa pozwolenia, a decyzja taka kwalifikowałaby się do stwierdzenia nieważności na podstawie art. 156 § l pkt 3 k.p.a. Należy zauważyć, że wnioskowanie przedstawione przez organ jest niezasadne, bowiem w tym przypadku zakończenia któregokolwiek postępowania, spowoduje skonsumowanie drugiego a jedno z nich stanie się bezprzedmiotowe i podlegać będzie umorzeniu czy to w całości czy też w części. Tak więc rozpoznanie sprawy dotyczącego uprawnienia do posiadania 9 egzemplarzy broni myśliwskiej przy spełnianiu przez skarżącego innych przesłanek formalnych nie jest w tym przypadku uzależnione od rozstrzygnięcia wcześniejszej sprawy przez Sąd Administracyjny. Z tych wszystkich względów uznając, że zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Komendanta Wojewódzkiego Policji naruszają art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, Sąd na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi