VI SA/Wa 1510/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Sędziowie: WSA Magdalena Bosakirska Asesor WSA Andrzej Wieczorek (spr.) Protokolant: Małgorzata Neudek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 kwietnia 2005 r. sprawy ze skargi B.B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2004 r. Nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych 1. uchyla zaskarżone postanowienie i utrzymane nim w mocy postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. W. z dnia [...] listopada 2003r. nr [...]; 2. stwierdza, że uchylone postanowienia nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz B.B. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] maja 2004r. Nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy ze skargi – skarżącego – B.B. w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych utrzymało w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2003r., mocą której Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. negatywnie zaopiniowała o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ ustalił, że w dniu [...] lipca 2003 r. skarżący wystąpił z wnioskiem o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4.5 % alkoholu oraz piwa w sklepie wielobranżowym "[...]" położonym w W. przy ul. K.. Postanowieniem z dnia [...] lipca 2003 r. Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych W. pozytywnie zaopiniowała wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. W dniu [...] lipca 2003 Prezydent m. [...] W. wydał skarżącemu zezwolenie, którym zezwolił na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz piwa w sklepie wielobranżowym "[...]" położonym w W.. Postanowieniem z dnia [...] września 2003 r. Prezydent m. [...] W. na skutek wystąpienia Spółdzielni Mieszkaniowej – "B.", działając na podstawie art. 145 § l pkt 5 kpa i art. 149 § l kpa wznowił z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie uchylenia w/w zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Spółdzielnia Mieszkaniowa – "B." wskazała, że Sklep wielobranżowy "[...]" położony w W. przy ul. K. [...] przylega do "wydzielonego placu zabaw dla dzieci" a osoby spożywające alkohol zachowują się niewłaściwie. Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. wydała w dniu [...] listopada 2003 postanowienie, w którym uchyliła postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. z dnia [...] lipca 2003 r. pozytywnie opiniujące wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz negatywnie zaopiniowała wskazany wniosek. Powyższe postanowienie zaskarżył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego skarżący. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2003 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W.. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. podtrzymało argumentację Komisji wskazując, że w uchwale nr [...] Rady Miasta [...] W. z dnia [...] marca 2003 r. w § 2 Rada Miasta ustaliła, "że miejsce sprzedaży i podawania napojów alkoholowych nie może być usytuowane w budynku, innym obiekcie budowlanym, a także w samodzielnym ogródku letnim uruchamianym sezonowo, bezpośrednio przylegającym do obiektu lub terenu: ... wydzielonego placu zabaw dla dzieci". Na powyższe postanowienie skargę wniósł skarżący podnosząc, że Sklep wielobranżowy "[...]" położony w W. przy ul. K. [...] nie przylega do "wydzielonego placu zabaw dla dzieci". Zdaniem skarżącego plac zabaw umieszczony jest na trawniku, na który wprowadzane są psy, oraz który przedzielony jest uliczką osiedlową, po której chodzą mieszkańcy oraz która jest wykorzystywana do jazdy na rowerze bądź na deskorolce. Teren ten nic posiada jednoznacznej granicy i nie jest wydzielony fizycznie od pozostałej części osiedla. Trudno go zatem zakwalifikować jako "wydzielony plac zabaw dla dzieci". Wskazał, że wspomniany plac zabaw nie został ujęty w planie zagospodarowania przestrzennego Dzielnicy [...] ze względu na brak aktualnego planu zagospodarowania przestrzennego. Podniósł, że budowa tego placu zabaw (drabinki i huśtawki) stanowiącego zgodnie z ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane obiekt małej architektury, nie została zgodnie z wymogiem art. 30 ust. l pkt 4 zgłoszona właściwemu organowi. Ponadto w zgłoszeniu budowy obiektu małej architektury należy przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. Wskazał, że z jego ustaleń wynika, że takie czynności nie zostały podjęte. Powołując się na powyższe wnosił o uchylenie w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2004 r. i o ponowne rozpatrzenie merytoryczne sprawy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Z dniem 1 stycznia 2004r. weszły w życie: ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269), zwana ustawą o u.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270), zwana ustawą o p.p.s.a., ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz.1271), zwana ustawą p.w.u.p. Powyższe regulacje prawne statuują dwuinstancyjne sądownictwo administracyjne. Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nią w mocy postanowienie z dnia [...] listopada 2003r Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. naruszają prawo w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z art. 2 Konstytucji, Rzeczpospolita Polska jest demokratycznym państwem prawnym, urzeczywistniającym zasady sprawiedliwości społecznej. Stosownie zaś do art. 6 k.p.a. organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa. W świetle powołanych wyżej przepisów orzeczenie organu administracji, a w szczególności, jak to ma miejsce w okolicznościach niniejszej sprawy, nakładająca na podmiot obowiązek w zasadzie ograniczenia prowadzenia działalności gospodarczej, musi być oparte na obowiązujących przepisach prawa i zgodne z ich treścią. Tych wymogów nie spełniają wspomniane wyżej postanowienia. Kontrolując zaskarżone postanowienia należy podkreślić, że kodeksowa zasada swobodnej oceny dowodów przez organy administracyjne, wynikająca z art. 80 k.p.a., wyłącza zasadniczo możliwość odmiennej oceny przez sąd administracyjny wiarygodności i mocy dowodowej zebranego w sprawie materiału, chyba że ustalenia zawarte w decyzji mają charakter dowolnych (por. wyrok NSA z dnia 8 lipca 1998 r., sygn. akt III SA 5203'98; LEX nr 44809). Sąd administracyjny nie jest bowiem organem III instancji w postępowaniu administracyjnym i nie może poddawać ocenie, czy dokonany przez organ administracji państwowej wybór, w ramach realizacji zasady swobodnej (a nie dowolnej) oceny dowodów, jest słuszny, gdyż Sąd nie jest uprawniony do badania merytorycznej zasadności (celowości) decyzji administracyjnej (por. wyrok NSA z dnia 16 stycznia 1998 r., sygn. akt l SA/Kr 36/97; LKX nr 34108). Innymi słowy, jeżeli postępowanie dowodowo- wyjaśniające i dokonana na tej podstawie ocena stanu faktycznego sprawy są przeprowadzone poprawnie, to nie narusza prawa wybór przez organ administracji publicznej jednej z wchodzących w grę możliwości. Wówczas sąd, w ramach kontroli orzeczniczej organu administracji publicznej, nie może zakwestionować takiego rozstrzygnięcia, gdyż, jak to wyżej wskazano, sprawuje on kontrolę tylko pod kątem legalności orzeczenia, nie zaś jego słuszności. Kierując się tymi przesłankami Sąd zauważa, że zebrany w sprawie materiał dowodowy nie dawał podstaw do tak daleko idącego stwierdzenia i wydania na jego podstawie postanowień, które oddziaływają bezpośrednio na sferę działalności gospodarczej skarżącego a w konsekwencji mogą decydować o zaprzestaniu prowadzenia bądź znacznym ograniczeniu prowadzenia działalności gospodarczej. W ocenie Sądu postępowanie dowodowo - wyjaśniające i dokonana na tej podstawie ocena stanu faktycznego sprawy nie są przeprowadzone poprawnie a wręcz należy uznać, że zostały przeprowadzone dowolnie. Dokonanie przez organ - Komisję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. w tak krótkim czasie, postanowienie z dnia [...] lipca 2003 r., mocą którego pozytywnie zaopiniowano wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz postanowienie z dnia [...] listopada 2003, w którym uchylono postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. z dnia [...] lipca 2003 r. pozytywnie opiniujące wniosek o wydanie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych oraz negatywnie zaopiniowano wniosek winno być poparte rzetelnym materiałem dowodowym. Takim wyczerpującym materiałem dowodowym nie są protokoły z oględzin punktu handlowego. W protokóle z dnia [...] lipca 2003r. stwierdzono, że lokalizacja jest zgodna z uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] W. z dnia [...] marca 2003 r. natomiast w protokóle z dnia [...] października 2003r. wskazano, że nie spełnia wymogów w/w uchwały. Zaskarżone postanowienie oraz negatywne postanowienie Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. oparte zostało o oświadczenie Spółdzielni Mieszkaniowej – "B.", która wskazała, że Sklep wielobranżowy "[...]" położony w W. przy ul. K. [...] przylega do "wydzielonego placu zabaw dla dzieci". Zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta [...]W. z dnia [...] marca 2003 r. - § 2 "..miejsce sprzedaży i podawania napojów alkoholowych nie może być usytuowane w budynku, innym obiekcie budowlanym, a także w samodzielnym ogródku letnim uruchamianym sezonowo, bezpośrednio przylegającym do obiektu lub terenu: ... wydzielonego placu zabaw dla dzieci". Organ a wcześniej Komisja Rozwiązywania Problemów Alkoholowych m. [...] W. nie podjęły, żadnych działań mających na celu potwierdzenie tej okoliczności. Biorąc pod uwagę przepisy zawarte w uchwale nr [...] Rady Miasta [...] W. z dnia [...] marca 2003 r. powinny to uczynić. W świetle przepisów z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003, Nr 207, poz.2016) a zwłaszcza art. 3, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie małej architektury – "...należy przez to rozumieć niewielkie obiekty, a w szczególności: lit. c) użytkowe służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak: piaskownice, huśtawki, drabinki,...". Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę nie wymaga budowa obiektów małej architektury. Niemniej jednak obiekt małej architektury, zgodnie z wymogiem art. 30 ust. l pkt 4 winien być zgłoszony właściwemu organowi. Ponadto w zgłoszeniu budowy obiektu małej architektury należy przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, wykonany przez projektanta posiadającego wymagane uprawnienia budowlane. W tym stanie rzeczy nie jest możliwe wskazanie czy taki obiekt małej architektury – wydzielony plac zabaw dla dzieci istnieje czy miejsce to jest zwyczajowo uznane za plac zabaw dla dzieci a wtedy nie jest objęte regulacją objętą uchwałą nr [...] Rady Miasta [...] W. z dnia [...] marca 2003 r. Kwestie te wymagają ustalenia i uściślenia. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 18 ust. 3a. ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (Dz.U. z 2002, Nr 147, poz.1231, z póź.zm) zezwolenia, na sprzedaż napojów alkoholowych przeznaczonych do spożycia w miejscu lub poza miejscem sprzedaży, organ zezwalający wydaje po uzyskaniu pozytywnej opinii gminnej komisji rozwiązywania problemów alkoholowych o zgodności lokalizacji punktu sprzedaży z uchwałami rady gminy. Tak więc jak wskazano wyżej opinia komisji rozwiązywania problemów alkoholowych wpływa bezpośrednio na wydanie lub odmowę wydania zezwolenia i nie może być dowolna wydana w oparciu o niepotwierdzony materiał dowodowy. Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt.1 lit c. ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. Stosownie do przepisu art. 152 p.s.a. orzeczono o niewykonywaniu uchylonych postanowień do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 o ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi