VI SA/Wa 1512/15

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: Joanna Kruszewska - Grońska po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z urzędu o sprostowanie oczywistej omyłki w postanowieniu referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1512/15, zapadłym w wyniku rozpoznania wniosku T. L. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. L. L. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym p o s t a n a w i a: sprostować postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 1512/15, w ten sposób, że w komparycji postanowienia w miejsce "w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych" wpisać "w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych". Postanowieniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 stycznia 2016 r. odmówiono skarżącemu T. L. L. przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jednak w komparycji powyższego postanowienia popełniono omyłkę w oznaczeniu zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy, bowiem napisano "w zakresie częściowym obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych" zamiast "w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych". Omyłka ta została popełniona wyłącznie w komparycji orzeczenia, gdyż w uzasadnieniu postanowienia prawidłowo wskazano (na wstępie), że "We wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący T. L. L. zażądał przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych". Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. (dalej p.p.s.a.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 zdanie 1 p.p.s.a.). Przedmiotem sprostowania może być – oprócz wyroku - również postanowienie, a także zarządzenie (por. art. 166 p.p.s.a. i art. 167 p.p.s.a.). Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt II GSK 346/10, LEX nr 786109, sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Natomiast błąd rachunkowy to błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w przepisie art. 156 § 1 p.p.s.a. jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. W świetle powyższego, omyłka, z jaką mamy do czynienia w niniejszej sprawie, polegająca na niezamierzonym zawężeniu w komparycji postanowienia częściowego zakresu wniosku o przyznanie prawa pomocy (do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych zamiast do zwolnienia od kosztów sądowych), mieści się w kategorii innej oczywistej omyłki. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. oraz art. 167a § 1 p.p.s.a. orzeczono o sprostowaniu postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 stycznia 2016 r.